6 Mayıs tarihli Emekli yazıları12’inci bölümde “emekli zamlarındaki eşitlik meselesi”ne değinmiştik.

Dernek başkanı emeklilere eşit zam yapılmamasını AYM’ye götürmüştü.

Dernek başkanının talep ettiği ve amaçladığı eşitlik, maddenin tabiatına bile aykırıdır.

Böyle bir eşitlik insanlık tarihinde görülmüş bir durum olmadığı gibi,

Tabiatta bile varlığına rastlanmaz.

Tabiatta mutlak bir eşitlik yoktur.

Farklı sigorta kollarının yasal çerçevelerinin farklılığından dolayı

Hükümet “farklı sistemler” gerekçesine sığınıyor.

Aslında hükümetler meseleyi karmaşık hale getirerek yasaları arkadan dolanmanın yollarını yaratıyorlar.

Bununla birlikte kamuoyu baskısı siyasi iktidarı konunun üzerine eğilmeye zorluyor.

Hükümet çevrelerinden sızan bilgilere göre “ortak zam formülü” üzerinde çalışılmaktadır.

Nasıl yapılacaksa?

Yıllarca eğitim alarak kariyer yapmış birisiyle ilkokul, lise mezunu bir şahıs nasıl ortak zamda buluşturulacaksa?

Siyasi iktidar gerçek çözüm üzerinde çalışmaktan çok uzak!

EMEKLİLERİN YAŞAM MÜCADELESİ VE GELİR ADALETSİZLİĞİ

Nisan ayı enflasyonu yüksek çıkınca başlayan tartışma ortamında:

Başta eğitim sendikaları olmak üzere emek tarafı “ara zam” talep edince;

AK Parti Grup Başkanı Abdullah Güler:

“Biz (halkımızı) her zaman destekledik, desteklemeye de devam edeceğiz.

Ama şu anda gündemimizde ara zam çalışması yok” dedi.

Pişkinliğin ve alemi kör herkesi sersem sanmanın dik alası!

Emekli maaşlarının büyük çoğunluğu bugün açlık sınırının altındadır.

Bu mu büyük “destek”?

Bu tablo kabul edilemez.

Asgari ücret ve emekli maaşlarının acilen iyileştirilmesi gerekmektedir.

Emeklilik şartları yıllar içinde ağırlaştırılmış, adaletsiz düzenlemeler ciddi mağduriyetler yaratmıştır.

2008 yılında aylık bağlama oranlarının düşürülmesi, emekli maaşlarındaki gerilemenin temel nedenlerinden biridir.

Son 18 yıl içinde defalarca emeklilik yasasıyla oynayan, zora düştükçe yasalar üzerinde emekli aleyhinde değişikliklere başvuran hükümetler, sonunda sistemi içinden çıkılmaz hale getirdi. Bilime ve uzmanlara da danışmayan, ben yaptım oldu anlayışıyla çalışan siyasi iktidar, her seferinde iyileştirme amacıyla giriştiğini ileri sürdüğü çalışmalarla sistemi daha da kötüye götürdü. Gelinen noktada duvara dayanınca mugalata yoluna sapılmakta, Yaşlılar Yılı gibi kulağa hoş gelen, emekliyi okşayan programlar ilan ederek zaman tüketme yoluna gidilmektedir.

Oysa yapılması gereken, yapısal reformların bir an önce hayata geçirilmesinden başka bir şey değildir.

AKTİF/PASİF ORANI GERÇEĞİ

Örneğin aktif/pasif oranının iyileştirilmesi üzerinde çalışılabilir.

Türkiye’de 2026 başı itibarıyla aktif/pasif oranı, EYT düzenlemeleriyle artan emekli sayısı sonucu gerileyerek yaklaşık 1,55/1,60 seviyelerine düştü. Bu ne anlama geliyor? Kabaca her 1,5/1,6 çalışanın 1 emekliyi finanse ettiği anlamına gelir. SGK verilerine göre 26 milyondan fazla aktif çalışana karşılık, 16,8 milyondan fazla emekli ve hak sahibi bulunmaktadır. Türkiye’deki aktif-pasif oranı Avrupa ülkelerindeki oranla genelde örtüşmektedir.

Ancak sürdürülebilir aktif/pasif oranının ¼ oranı olduğunu uzmanlar belirtmektedir. Yani 4 çalışanın 1 emekliye bakması gerekmektedir. En azından bu orana doğru yaklaşma çalışması yapılmalıdır.

Bunun için de bilim insanları, uzmanlar ve sendikal taraflarla ortak çalışmalar yapılarak çareler üretmek siyasi iktidarın yaşlılarına borcudur.

Değilse rahmetli Demirel’in dediği gibi, “Devletin itibarı binaların ihtişamıyla değil, emekli yurttaşlarının refah düzeyiyle ölçülür.”

Ya da Büyük Atatürk’ün dediği gibi, “Bir milletin yaşlı vatandaşlarına ve emeklilerine karşı tutumu, o milletin yaşama kudretinin en önemli kıstasıdır. Mazide muktedirken bütün kuvvetiyle çalışmış olanlara karşı minnet hissi duymayan bir milletin, istikbale güvenle bakmaya hakkı yoktur.”   

Yapısal reformlar emeklilerin refah düzeyini yükseltecek tedbirlerdendir.

Bunun da ilk ayağı aktif/pasif oranının iyileştirilmesidir.

Aktif/pasif oranı nasıl iyileştirilir?

DEVAM EDECEK

• MAKÜ’de hemşirelik eğitiminde simülasyon destekli yeni dönem
• Emekli yazıları13
• ANTGİAD’tan genç beyinlere yatırım
• Muhittin Böcek’in etkin pişmanlık ifadesi
• Gökhan Böcek’in HTS kayıtlarıyla doğrulanan ifadesi, CHP’de “Adaylık Borsası”na işaret ediyor

Tek dişi kalmış canavar mezarını kazıyor

Hangi kuvvetler yenilmezdir?

Sıradan halkla yöneticiler kaderde, kıvançta, fedakarlıkta, cesarette birlikseler yenilmez bir kuvvet oluştururlar. Tarih bunun sayısız örnekleriyle doludur.

ABD/İsrail-İran savaşının ilk günlerinde Siyonist-emperyalistlerin taktiği İran lider kadrosuna darbe vurarak yönetimi ve rejimi çökertmekti. Bu nedenle ilk elden üst düzey komutanlar ülkenin lideri Hamaney’e varıncaya kadar suikastla şehit edildiler.

Sonra kendisi de şehit düşen Meclis Başkanı Laricani’nin, güvenli bir yere nakletme önerisini;

 “-Ben daha baştan kaçarsam, gizlenirsem halkıma ve askerime nasıl alanlara çıkın çağrısında bulunurum?” diyerek reddeden ve şehit olan İran Dini Lideri Hamaney’in tutumu, İran milletinin yenilmez kuvvetinin kaynağıdır. Bu ruh tarihseldir ve Firdevsi’den beri 1000 yıldır aynı ruhu8n devamıdır. Bu nedenle imparatorluklar birikimini yaratabilmiş İran halkı yenilmezdir. Aynı ruh, Çanakkale savaşlarında askere “size taarruz etmeyi değil, ölmeyi emrediyorum” diyebilen, Mehmetçikleriyle birlikte kurşunların eşek arıları gibi ortalıkta vızıldayıp durduğu savaş alanının ileri hatlarına girmekten çekinmeyen ruhtur. Mehmetçikler kuru soğan ekmeğe talim ederken Alman subaylarının yılanın ödünden kuşun sütüne kadar zengin sofralarda zıkkımlanmaları zıtlığı ile Sakarya Savaşı esnasında cepheye gelen Mustafa Kemal’in, Duatepe alındıktan sonra önüne akşam yemeği olarak konan tavuk karşısında erata ne verildiğini sorduğunda, “arpa haşlaması” cevabıyla karşılaşınca, sofradan kalkıp gitmesi arasındaki ruh farkı şu günlerde İran’da yaşanan tecrübenin ta kendisidir.

Amerikalıların, Batılıların ve Siyonistlerin bunu anlamaları mümkün değildir.

Anlamadıkları için de kafalarını Zağros Dağlarının granitten kayalıklarını çarpıp duruyorlar.

Şimdi İran devleti, Trump’ı burnuna taktığı halkayla çekip götürüyor.

Cani ve soykırımcı aparatı Netanyahu ise ayaklarının dibinde bir lağım faresi gibi çaresizlik içinde çırpınıyor.

İran’dan sonra sıranın Türkiye’de olduğunu açık açık söylüyor,

Ve bunun içinde yıllardır faaliyet içinde bulunuyorlar.

İsrail-Yunanistan-GKRY İttifakı bunun için inşa edildi.

Ege adaları ve Yunanistan bu amaçla ABD askeri üssüne dönüştürüldü.

Bütün silahların namluları Türkiye’ye dönük vaziyette beklemektedir.

Doğu Akdeniz’de Nemesis ve Noble Dina adlı intikam tatbikatları yapıp duruyorlar.

NATO Batı Trakya’da Meriç Nehri’ni geçme ve Trakya’mızı işgal etme tatbikatı yapmaktadır.

Türkiye işte bu gelişmeler nedeniyle Rusya’dan S400 hava savunma sistemi satın aldı.

Ama embesiller ve aymazlar bunu anlayamadıklarından “S400 neyimize?!” nakaratını tekrarlayıp duruyorlar.

SAFLAR NERLEŞTİKÇE TÜRKİYE’DEKİ BÜYÜK UYANIŞ

İşte bu nedenle Devlet’in “devlet aklı” harekete geçip,

Uluslararası kuvvetler uluslararası kuvvetlerle karşılanır ilkesi gereğince TRÇİ İttifakı önerisinde bulunuyor. Bulunmakla kalmayıp gelecek seçim ittifakının temel şartı olarak ortaya koyuyor. Üstelik bizzat Rusya’ya öneriyi ulaştırıyor.

CANAVARIN KALAN TEK DİŞİ DE SÖKÜLME AŞAMASINDA

Amerika da artık eski Amerika değil!

Köprülerin altından çok sular akıp geçti gitti.

1945 yılında Hitler’in çizmelerini giydiği sırada dünya ekonomisinin yarısını üretiyordu.

Askeri ve ekonomik bakımdan zirvedeydi, süperdi.

Ama bugün o yüzde 50’lik potansiyel yüzde 16’ya geriledi.

Kendi kuruluşlarının projeksiyonlarına göre;

2023 yılında dünya sıralamasında üçüncülüğe düşecektir.

40 trilyon dolara yaklaşmış dış borcu var.

Bu yıl içinde çevirmesi ve yenilemesi gereken borç miktarı 10 trilyon dolar.

Ekonomik gücü artık hegemonya için yeterli gelmiyor.

KENDİ MEZARINI KAZIYOR

Deli danalar gibi sağa sola saldırıp duruyor çaresizlik içinde.

Buna rağmen birçok cephe açıyor:

Ukrayna, Filistin, İran, Lübnan, Yemen gibi.

Kendi mezarını kazarcasına…

Askeri gücünü de dengeleyen büyük güçler ortaya çıktı,

Çok kutuplu dünyanın aktörleri:

Çin, Rusya, İran, Türkiye gibi…

ABD-AB ARASI AÇILDI

Avrupa Amerika’ya kafa tutuyor.

Avrupa ile kanlı bıçaklı düşman haline geldi.

Almanya Başbakanı Merz:

“NATO bir savunma ittifakıdır, müdahale ittifakı değildir.” dedi.

Fransız General Jacob Leff:

“Trump’ın koalisyonuna katılmak Titanik’in buzdağına bilet almak gibidir.” dedi.

Almanya Savunma Bakanı Boris Pistorius:

“Bu bizim savaşımız değil.” dedi.

NATO epeydir sorgulanıyor.

Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron:

“NATO’nun beyin ölümü gerçekleşti” dedi.

İran-ABD/İsrail savaşı Körfez ülkelerinin gözünü açtı.

ABD ile petrodolar anlaşması olan Suudi Arabistan Çin’le anlaştı,

Petrolü yuanla satmaya başladı.

Dolar saltanatı çöküyor.

Çin lideri Şi Cinping:

Yuanın küresel ticaret ve finans sistemindeki payını artırma hedefini ilan etti.

BRICS ve Şanghay İş birliği Örgütü genişledi.

5 asır önce Avrupa’da doğan medeniyet çöküyor,

Yeni bir dünya kuruluyor.

Avrasya medeniyeti “doğudan doğan güneş gibi” yükseliyor.

ABD’nin tek kutuplu efendiliği ve dünya jandarmalığı bitiyor.

Eski Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu’nun dediği gibi;

“Artık Yeniden Asya çağını yaşıyoruz.”

Yeniden Asya çağı çok kutuplu olacak,

Dünya barışı ve ekonomik gelişmeyi getirecek.

Paylaşmacı, insancıl, kamucu değerlerin yükselişine tanık olacağız.

İran’ın başarı zeminini İRÇ İttifakı sağlamış,

İran halkının birliği ve kahramanlığı perçinlemiştir.

Batı Asya’da emperyalist-siyonist belayı defetmenin kapısını İran açmıştır.

Bu kapı doğru, gerçekçi ve stratejik ittifaklar politikasıdır.

Batı Asya’da İRÇ İttifakı tamamdır.

Eksiği ise TRÇİ İttifakıdır.

Doğu Akdeniz’deki muhtemel savaş odağını dağıtmanın yolu da buradan geçmektedir.

Bağımsızlığımızın, egemenliğimizin ve başı dik yaşamamızın biricik yolu,

Küreselleşme eğilimi bulunan Doğu Akdeniz’deki savaş bulutlarını dağıtmanın esaslı yolu ittifaklar politikasındaki eksiği tamamlamaktan geçer.

Yalpalama ve denge politikaları yalnızlığa, boynu büküklüğe, ezikliğe götürür;

Avrasya ve TRÇİ İttifakı tam bağımsızlığa, başı dik duruşa, yüksek itibara ulaştırır.

• MAKÜ’de hemşirelik eğitiminde simülasyon destekli yeni dönem
• Emekli yazıları13
• ANTGİAD’tan genç beyinlere yatırım
• Muhittin Böcek’in etkin pişmanlık ifadesi
• Gökhan Böcek’in HTS kayıtlarıyla doğrulanan ifadesi, CHP’de “Adaylık Borsası”na işaret ediyor

Bir emekli derneği AYM’ye başvuruda bulundu.

Başvurunun içeriği emekli maaş artışlarındaki adaletsizlik olarak gösterildi.

TümEmekDer, yüksek prim ödeyen emeklinin daha düşük zam aldığını ileri sürüyor.

Bu durumun Anayasanın “eşitlik ilkesi”ne aykırı olduğunu iddia ediyor.

Maaş adaletsizliğinin temelinde yatan gerçekten bu mu?

2026 yılı artış oranlarında derin uçurum olduğu ileri sürülmektedir.

Dernek, “eşit prim, eşit maaş” ilkesini öne sürerek başvuruda bulundu.

Emekli maaşlarında “yüzde” uçurumundan sözedilmektedir.

Dernek Genel Başkanı Çalışkan’a göre;

Emekli Sandığı mensupları yüzde 18,60 zam alırken,

Yüksek prim ödediğini ileri sürdüğü SSK ve BAĞ-KUR emeklileri yüzde 12,19 zam aldığını belirtiyor.

Genel Başkana göre bu durum Anayasanın “eşitlik ilkesi”ne aykırıymış!

Sistem yüksek prim ödeyeni cezalandırıyormuş!

Derneğin öne çıkan talepleri:

“En düşük emekli maaşının asgari ücret seviyesine çekilmesi.

Oluşacak farkın tüm emekli gruplarına ayrım gözetmeksizin yansıtılması.

Hizmet süresi ve ödenen prim esas alınarak “eşit prim, eşit hizmet, eşit maaş” ilkesinin hayata geçirilmesi.

Dernek, mevcut “kök maaş + taban aylık” uygulamasının uzun yıllar sisteme yüksek katkı sunan emeklileri mağdur ettiğini ve bu durumun ivedilikle düzeltilmesi gerektiğini savundu.”

Siyasi iktidarlar emeklileri sürü dönemindeki gibi “yük” olarak görmektedir.

Bir yandan 2026, “Yaşlılar Yılı” ilan ediliyor.

Diğer yandan emekliler sefalet zammına mahkûm ediliyor.

Oysa “Devletin itibarı binaların ihtişamıyla değil, emekli yurttaşlarının refah düzeyiyle ölçülür.” (Demirel)

Emeklilik sistemi üzerinde iktidarlar sık sık değişiklikler yapıyor.

2002 yılından beri yapılan değişikliklerin çokluğu konusunda inceleyenler de şaşkın.

Toplumsal bir grup olarak sayıları arttıkça mevzuatı da sürekli değişikliğe maruz kaldı.

Değişikliklerin içeriği herdaim olumsuz oldu.

Emeklilerin lehine şimdiye kadar elle tutulur dişe dokunur bir düzenleme olmadı.

Emekli kitlesinin durumu durmadan kötüye gitti.

Konumuza dönersek…

Emekliler arasındaki zam oranlarının farklılığı mı adaletsizlik yaratıyor

Ya da Anayasa’nın eşitlik ilkesine aykırılık mı taşıyor

Yoksa gerçek adaletsizlik hükümetlerin sınıfsal tercih farkından mı kaynaklanıyor?

Zam oranlarındaki fark;

Emekli Sandığı’na bağlı ve genellikle eğitim seviyesi yüksek 4C diye sınıflandırılan memur emeklilerinin (toplu sözleşme+ enflasyon farkından oluşan) yüzde 18,60 ile SSK ve BAĞ-KUR’a bağlı ve genellikle düşük ve orta eğitim seviyeli 4A ve 4B diye adlandırılan emeklilerin taban maaş (en düşük emekli maaşı) alanlar için (20 bin liraya tamamlamayla) yaklaşık yüzde 18,47 ve yüksek prim ödeyenler (yani kök maaşı tabanın üstünde olanlar için) altı aylık TÜFE oranı olarak sadece yüzde 12,19 oldu.

Dernek kafayı buradaki yüzde 12,19 ile yüzde 18,60 zam oranları arasındaki 6,41’lik farka takmış.

Bu farkın eşitsizlik yarattığını, Anayasaya aykırı olduğunu, adaletsizlik yarattığını ileri sürmektedir.

Eğitim farkını hesaba kattığı yok!

Ona göre bir inşaat işçisi ya da lise mezunu bir katiple üniversite mezunu bir öğretmen, yüksek lisanslı bir profesör aynı emekli maaşı almalıdır. O zaman Anayasaya, uygunlaşacak durum ve eşitlik sağlanmış olacak(!)

DEVAM EDECEK

• MAKÜ’de hemşirelik eğitiminde simülasyon destekli yeni dönem
• Emekli yazıları13
• ANTGİAD’tan genç beyinlere yatırım
• Muhittin Böcek’in etkin pişmanlık ifadesi
• Gökhan Böcek’in HTS kayıtlarıyla doğrulanan ifadesi, CHP’de “Adaylık Borsası”na işaret ediyor

Yaklaşık üç yıldır uygulanan yeniliberal program başarısız olmuştur.

Yüksek enflasyon bir türlü düşürülememektedir.

Enflasyon düşürülemediği için faizler de aşağı çekilememektedir.

Ekonomi uzmanları meselenin kökeninde yanlış teşhisin yattığını belirtmektedir.

Doğru teşhis koyamayınca, hastalığın temel dinamikleri doğru saptanmayınca doğru reçete yazılamamakta, iyileşme sağlanamamaktadır.

Ekonomist Serhat Latifoğlu’na göre,

Yeniliberal anlayışta, enflasyonu “aşırı talep” doğurur.

Bu anlayışa göre reçete, “faizi artır+ talebi baskıla+ cari açığı daralt” üçlüsünden oluşur.

IMF ile stand-by anlaşmaları dönemlerimizi hatırlayalım.

Yukarıda saydığımız reçete IMF’nin gelişmekte olan ülkelere uyguladığı acı reçetedir.

BİZDE MESELE “TALEP” KAYNAKLI DEĞİL, “ARZ” VE “MALİYET” KAYNAKLIDIR

Bizde ise somut durum ve şartlar tamamen farklıdır.

Somut şartların bilimsel analizini yaparak işe başlamak başarının temel ön şartıdır.

Latifoğlu, ülkemizde enflasyonu tetikleyen etkenlerin 5 boyutta geliştiğini ifade etmektedir.

Beş boyut şunlardan oluşmaktadır:

Görüldüğü gibi mesele “talep kaynaklı” değil, “arz ve maliyet” kaynaklıdır.

Ücret ve maaşları baskılama tutumunda olduğu gibi talep baskılaması arz kaynaklı enflasyonu düşüremediği gibi bir yandan ekonomik buhranın yükünü halk kitlelerinin sırtına yıkmakta, halkı sefalete sürükleyerek acı çektirmekte diğer yandan “üretimi ve istihdamı” tahrip etmektedir.

8 Nisan 2026 tarihli Yenigün ve Kıvılcım Selenga Köşesinde yayınlanmış olan “Emekli Yazıları” dizisinin onuncusunda da belirttiğim gibi, “Neoliberal ekonomi anlayışına saplanmış olanlar dikkate almasalar da düşük emekli gelirleri, ekonomiyi doğrudan ve dolaylı etkisi altına alıyor. Büyük bir tüketici grup olarak iç talep ve tüketim daralmasına neden oluyor. Dolayısıyla genel ekonomik büyümeyi yavaşlatıyor.” (*1)

2023’ten bu yana uygulanan politikaların ortaya çıkardığı verilerin bu tabloyu somut olarak teyit ettiğini belirten ekonomist Latifoğlu özetle şu gerçeklere yer verdi:

2023’ten beri ekonomimizi teslim ettiğimiz Şimşek ekibinin Atlantik sisteminden öğrendiği ekonomi programının sacayağı (faizi artır+ talebi baskıla+ cari açığı daralt) şeklinde ifade edilen pakettir. 2018’lerde kör topal da olsa uygulamaya çalıştığımız üretim merkezli ekonomi programından aniden vazgeçilerek uygulamaya sokulan bu yeniliberal program üç yıldır ülkemizin ve halkımızın iliğini, kanını, canını, alınterini Londra ve Washington tefecilerine akıtmıştır. Çin’in uzun yıllar ABD doları ve tahvili biriktirerek yaptığını yaparak namluları Türkiye’ye çeviren Atlantik haydutlarından barış satın alınmıştır.

Ancak gerçekleri uzun süre örtbas etme,

Yaklaşan tehlikeyi öteleyerek ondan kurtulmak imkânı yoktur.

Ekonomistlerin, “yüksek faiz politikası, talep sıkıştırması ve cari açığa odaklanma” olarak ifade ettiği, yeniliberal programın kendi içinde kırılganlıklar barındıran sacayağının açmazlarını ise Latifoğlu özetle şu ifadelerle belirtmektedir:

“Teorik olarak dövize olan ilgiyi azaltmayı ve enflasyon beklentilerini çıpalamayı hedefleyen yüksek faiz politikası, Türkiye gibi yapısal cari açık veren, hammadde ve enerji ithalatına yüksek oranda bağımlı bir ekonomide döviz kurunu kısmen istikrara kavuştursa dahi ithal enflasyonu mekanizmasını kıramaz.”

“Talep daraltma politikası ise daha derin bir çelişkiyi barındırmaktadır. Zaten gerileyen reel ücretler nedeniyle daralmaya başlayan iç talebin üstüne bir de kamu harcamalarının törpülenmesi eklenince, ekonomi stagflasyon tuzağına düşer: hem enflasyon yüksek hem de büyüme durma noktasına gelir. Cari açığa olan takıntı ise sorunun semptomuna odaklanıp nedenini ıskalamaktadır.”

“Cari açık, Türkiye’nin enerji ve ara malı ithalatına olan yapısal bağımlılığının bir sonucudur. Üretim yapısı dönüştürülmeden, yalnızca talebi kısarak cari açığı kalıcı olarak düşürmek mümkün değildir.” (*2)

Ülkemizde hala uygulanan ekonomi politiğin başarısızlığını pekiştiren ve tetikleyen önemli bir etken de küresel sistemin jeopolitiğidir. ABD/İsrail-İran savaşı nedeniyle yükselen enerji fiyatları, sıcak paranın yüksek miktarlarda kaçışı, hükümetin dış politikasındaki Doğu ile Batı arasında denge aramaya yönelik tavırlardan kaynaklanan belirsizlikler gibi jeopolitik riskler, yeniliberal ekonomi politiğin başarısızlığını artıran ve şiddetlenmesine enden olmaktadır. Ekonomist Latifoğlu bu gerçeği “jeopolitik riskler: Yeni bir değişken” olarak belirtmektedir. Özetle şunları ifade etmektedir:     

Bugün gelinen noktada yeniliberal ekonomi uygulamalarına eleştiri sadece milli ekonomiyi savunanları aşmıştır. Epey zamandır hükümet medyasının önemli ağırlığa sahip bir kesimi olan Yeni Şafak çevreleri Şimşek ve ekibini hedef tahtasına oturtmaktadır.

Son olarak İş Bankası Genel Müdürü Hakan Aran ekonomik programı topa tuttu. Aran uygulanan ekonomi programının enflasyonu düşürmede başarısız kaldığını, reel sektörü zora soktuğu değerlendirmesinde bulunmuştu.

Bir Afrika atasözü der ki, “Eğer zebra, aslan, tavşan, kaplan, aynı yöne kaçıyorsa o ormanda yangın çıkmıştır.”

Somut durum, maalesef bundan ibarettir.

Ekonomik bakımdan hükümet Türkiye’yi yönetemez duruma gelmiştir.

Yeni bir program kendini şiddetle dayatmaktadır.

Tabii bu gerçeği programın sahiplerinin kabul etmesi beklenemez.

Onun için yeni bir kadro ihtiyacı yakıcı bir şekilde kendini hissettirmektedir.

Türkiye’nin içine girdiği bu tıkanıklıktan çıkması için yeni bir rota kaçınılmazdır.

Türkiye’yi düze çıkaracak bu rotanın bileşenlerini şöyle özetleyebiliriz:

• MAKÜ’de hemşirelik eğitiminde simülasyon destekli yeni dönem
• Emekli yazıları13
• ANTGİAD’tan genç beyinlere yatırım
• Muhittin Böcek’in etkin pişmanlık ifadesi
• Gökhan Böcek’in HTS kayıtlarıyla doğrulanan ifadesi, CHP’de “Adaylık Borsası”na işaret ediyor

EMEKLİNİN GÜNDEMİNDEKİ YURT DIŞINA KAÇIRILAN 500 MİLYAR DOLAR

Emeklinin gündeminde “kaynak yok!” masalı var.

Bütçeden faiz giderlerine,

Bütçede, iç ve dış tefecilere ve sıcak para komisyoncularına 3 trilyona yakın para ayrılıyor;

Sermayeye teşvikler veriliyor,

Biriken borçlarının faizleri siliniveriyor.

Bunlar yapılırken kaynak bol!

Ama emekliye, emekçiye zamma sıra geldi mi “kaynak yok!” masalı sökülüyor.

Emekli artık masallara inanmıyor.

Ayrıca kışı geçiren ama yediği ayazı unutmayan kurt psikolojisine bürünmüş durumda.

Emekli Derneği Adapazarı Şubesi Başkanı Yaşar Dursun,

Kitlesiyle birlikte yaptığı basın açıklamasında söyledikleri emekli kitlesinin içinde bulunduğu psikoloji, düşünce ve haleti ruhiyeyi ortaya koymaktadır.

Özetle söyledikleri şunlar:

NE KOMİK HALE GELDİNİZ!

“Bu hafta Dünya Yaşlılık Haftası.

 

Amaç, yaşlıların sağlık ve sosyal yaşam kalitesini artırmak.

Yaşlılığın en büyük göstergesi emekliliktir.

Yaşlılık Haftasını kutlayan siyasilere sesleniyoruz.

Ne komik hale geldiniz.

Açlık sınırının altında maaş.

Dul ve yetimlere ise

Açlığın da açlığını yaşatıyorsunuz.

İlaçta katkı payları,

Sosyal sigortanın ödemediği ilaç paraları,

Muayenede sıra beklemeler,

6 ay bir yıl süren film çekimi, MR çekimleri…

Bu şartlar altında hangi Yaşlılar Haftasını kutluyorsunuz?

Bu seneyi emekliler senesi ilan ettiniz.

Emekli her gün daha çok berbat,

Daha çok sefil hayata mahkûm oluyor.

Her şeyde olduğu gibi Yaşlılar Haftası da yalan dolu

İktidarın kendi israfından tasarruf etmeyeceğini biliyoruz.

İktidar sakın ‘emekliye vereceğimiz kaynak yok!’ demesin.

Bu ülkenin kaynakları çok küçük bir azınlığa gidiyor.

Bu iktidar bırakın emekliye zam vermeyi.

Emekliye umut bile veremiyor.

Hani sizin Emekli Yılınız

Hani sizin yaşlıya saygınız?

PERİNÇEK VURGUSU: “500 MİLYAR DOLARI GETİRİN!”

Vatan Partisi Genel Başkanı Doğu Perinçek diyor ki,

‘Türkiye’nin yurt dışına kaçırılan parası 500 milyar dolar.

Bu 500 milyar dolar hem Türkiye’den dışarı çıkarılmış

Hem dışarıdan tekrar bize borç olarak veriliyor.

Bu paraları dışarı kaçıranlar yarın dünyada bir kaos olur.

Paralarınıza başka devletler el koyar.

Paralarınızı ödemezler.

Dışarı kaçırdığınız 500 milyar doları en kısa zamanda getirin ülkemize.

Üstüne su içersiniz sonra!’

Milyonlarca Emekli Bunu bekliyor!”

DEVAM EDECEK

“Sözünü taşa geçiren”, “şairler şahı”, “söz ilahı” Firdevsi’nin firavunları dize getiren torunları

Görüşmeler sürerken 28 Şubat’ta aniden saldırdılar İran’a.

İran, önceki tecrübelerinden İsrail’in siyonist alçaklığının ve ABD’nin emperyalist zalimliğinin güvenilmezliğini ve kalleşliğini bildiğinden hazırlıklı ve eller tetikteydi.

Emperyalist ve siyonist haramiler, öncelikle İran’ın önderliğine saldırdı.

Önde gelen devlet adamlarını katlederek rejimi çökertmeyi, ülkeyi yönetilemez hale getirmeyi amaçladılar.

Ülkede uyuyan hücreler halinde örgütledikleri ajanlarını harekete geçirdiler.

Bizzat Trump’ın söylediği gibi silahlar dağıttılar; isyan çıkarmaya çalıştılar.

Ancak emperyalist ve siyonist çabalar tam tersi sonuç verdi;

İran halkı, muhalifleriyle birlikte tüm halk devletinin çevresinde kenetlendi.

Ardından ülkeyi bombalamaya başladılar.

İlkokul çocuklarını sınıflarındayken bombalayarak yüzlerce öğrenciyi katlettiler.

Karşılığında Devrim Muhafızları Ordusu (DMO) dağların altına konuşlandırdığı füze varlığını küçükten büyüğe doğru konuşturmaya başladı. Orta Doğu ülkelerindeki ABD üsleri, filoları, elçilikleri, tüm tesisleri yerle bir edilmeye başlandı. İsrail kentleri geceleri İran füzeleri sayesinde ışıl ışıl yanmaya başladı. Savaş ayını doldurduğunda emperyalist ve siyonist zalimler İran’ın beklenmedik direnişi karşısındaki şaşkınlıklarını artık gizleyemez oldular.

İran, Atlantik dünyasını köşeye sıkıştıracak olan kozunu oynadı;

Dünya petrol tüketiminin yüzde 20’ini karşılayan Hürmüz’ü kapattı.

Dünya petrol fiyatları 100 doları hızla aştı.

Enerji fiyatları ve enflasyon kontrol edilemez hale geldi.

Trump çaresizliğinin aczi içinde sergilediği ipe sapa gelmez açıklamalarıyla dünya milletlerinin alay konusu oldu.

Stratejik su yolunun anahtarı artık İran’ın elindeydi.

Hürmüz, 21. yüzyılın Çanakkale’si işlevi görmeye başladı.

Amerikan emperyalizmi ve özellikle siyonist İsrail canavarlığı milletlerarası camiada tamamen tecrit oldu. Çöken Atlantik dünyası içindeki çelişkiler derinleşti. ABD ile Avrupa ülkeleri arasındaki anlaşmazlıklar arttı. Müttefikler arası ipler kopma noktasına kadar gerildi.

Gerilese de dünyanın en saldırgan ve kuvvetli haydudu olan ABD ve Orta Doğu’daki çıkarlarının aparatı İsrail karşısında İran devleti ve milleti bu başarıyı nasıl gerçekleştirdi?

İran-ABD/İsrail savaşı özünde bir Avrasya-Atlantik savaşıdır.

Basın dünyasında Netanyahu’nun ABD ve Trump’ı kışkırtarak İran’a karşı savaşa çektiği söylenir ama bu gerçeği tepetaklak eden teze kulak asmayın. İran savaşı, ABD’nin, dünya liderliği konusunda kendisini hızla geçen Çin’i çevreleme savaşıdır. Çin’in enerji damarlarını kesme amaçlıdır.

İtalyan düşünürü Gramsci’nin, “Eski dünya ölüyor, yeni dünya doğum sancıları çekiyor. Şimdi canavarlar zamanı.” şeklindeki ifadesinin ete kemiğe büründüğü durum yani.

Temel hedefleri rejim değişikliği idi.

Rejimi değiştirdiler ama istedikleri doğrultuda değil;

Daha sert, daha uzlaşmaz, daha genç, daha dinamik bir rejim inşa edildi.

İran’ın nükleer kapasitesi tasfiye etmeyi amaçlamışlardı.

Esas olarak İran nükleer kapasitesini ve zenginleştirilmiş uranyum varlığını muhafaza etmeyi sürdürdü.

Uzun menzilli balistik füze kabiliyetinin tasfiyesine de ulaşılamamış;

İran dağların altına inşa ettiği füze kentlerinden bombalamayı sürdürmüştür.

Savaşın daha başından liderin yanında üst düzey komutanlar katledilerek komuta kademesi çökertilmek istenmiş;

Ancak şehit edilen her komutanın yerine yenisi anında getirilmiş,

Komuta kademesi varlığını sürdürmüştür.

İsrail, en yetkili ağızlarından Türkiye’nin, kendileri için İran’dan daha tehlikeli olduğunu açıklayıp durdu. “Öncelikli hedefimizdir” dediler. İran ile Türkiye’nin jeopolitik güvenlik denklemi arasında diyalektik bir bağın farkındaydılar. Türkiye’nin güvenliğinin İran’dan başladığını biliyorlardı. Bu nedenle önce İran’a saldırıp onu etkisiz hale getirerek Türkiye’yi yalnızlaştırma amacını güttüler.

Ancak bu hedeflerine de ulaşamadılar.

Trump, İran’ın direnişi karşısında çılgına döndü.

Her gün birbirini tutmaz, üst perdeden açıklamalar yapıp durdu.

Süresini sürekli uzattığı ültimatom süreleri verdi.

Durmadan zafer kazandıklarını ilan etti.

Trump, ateşkes teklifleri gönderip durdu.

“Sözünü taşa geçiren”, “şairler şahı”, “söz ilahı” Firdevsi’nin firavunları dize getiren torunları

Direnen şartı da koymaktadır.

İran “savaşı biz bitiririz, ama istediğimiz zamanda” dedi.

Sonunda ateşkes için 9 şart ileri sürdü

ABD’nin saldırmazlık garantisi vermesi Hürmüz Boğazı’nın İran’ın kontrolünde kalması Uranyum zenginleştirme hakkının kabulü Bütün birincil ve ikincil yaptırımların kaldırılması BM Güvenlik Konseyinin İran aleyhindeki kararlarının sonlandırılması Uluslararası Atom Enerjisi Ajansının İran aleyhindeki kararlarının sonlandırılması İran’a savaş tazminatı ödenmesi Bölgedeki Amerikan askerinin çekilmesi Lübnan dahil tüm cephelerde savaşın sonlandırılması

Savaşın 39. Gününde İran’ın şartlarının kabul edilmesi üzerine ateşkes sağlandı.

İran, “Direndik ve şart koyduk.” dedi.

Trump ise aynı ateşkesi “güçten gelen diplomasi” diye böbürlendi.

Ancak askeri kapasitesini koruyabilen, caydırıcılığını konsolide eden İran, “diplomatik zeminde koşul dayatabilen taraf” haline gelmiştir.

Temelinde vatanseverlik ve halk-ordu birliği ile Avrasya dayanışması var.

Deneyimli gazeteci İsmet Özçelik, İran’ın başarısının sırrını uzman komutanlara ve uzmanlara sormuş. Aldığı cevap bizim de saptamalarımızla aynı doğrultuda.

“İŞİN SIRRI

Bunu uzmanlara, emekli generallere sordum.

Hepsi gelişmeleri yakından izliyor.

İran’ın direnişi…

Halk-Ordu birliği…

Bağımsızlığa olan inanç…

Bunlar elbette işin esası.

Ama İran’ın elindeki silahlar…

Bu kadar başarının sırrı ne?

Doç. Dr. Mehmet Perinçek…

‘İran’ın elindeki silahlar…

Amerikan silahları olsaydı…

F-35, F-15, F-16 savaş uçaklarıyla…

Patriot’larla savaşsaydı…

Bu savaşı kazanamazdı.

İran’ın zaferi…

ABD’den bağımsız silahların başarısı.’ dedi.

Emekli Tümamiral Deniz Kutluk.

Konusunda en uzman isimlerden.

‘İran’ın elinde Amerikan silahları olsaydı.

Amerika onları kilitlerdi.

Hiçbir işe yaramazdı.’ yanıtını verdi -Özçelik

İran halkının, Batı’nın anlamadığı tarihten gelen vatanseverlik ruhu, Firdevsi’nin çekiçle örs arasına koyarak dövdüğü ve çeliğine su verdiği şu ruhla hareket etti:

İşte İran ve halkını, emperyalist ve siyonist zalimlerin karşısında yenilmez kılan ve zafere götüren bu ruhtur; vatanı için “ten”inden vazgeçen milyonlarca Firdevsi’dir bunu sağlayan.

47 yıllık mesele,

Son altı ayda iki ciddi savaş…

İran’ın direnişi karşısında feleğini şaşıran Trump ateşkes istedi,

Ve İran’ın görüşmelere temel olmak üzere ileri sürdüğü 10 şartı görüşmeyi kabul etti.

Buraya nasıl gelindi yukarıda anlattık.

Bir de İsmet Özçelik’in ifadeleriyle tekrarlayalım:

“ABD her alanda zora girdi.

Haksızlığı tüm dünyada kabul gördü.

Bölgedeki üsleri yerle bir oldu.

Atlantik ittifakı dağıldı.

Avrupa ‘bu bizim savaşımız değil’ dedi.

Türkiye’ye füze tuzakları tutmadı.

Amerika’da Trump’ın ekibi…

Birbirine düştü.

İstifalar, görevden almalar…

Halk desteği hızla eridi.

Körfez ülkeleri…

Amerika’ya güven yerlerde.

Savaş gemileri kaçtı.

Uçakları peş peşe düşmeye başladı.

İSFAHAN OPERASYONU

En son İsfahan operasyonu…

Kırılma yarattı.

‘Pilot kurtarma’ diye pazarlandı.

Ama tüm dünya gerçeği öğrendi.

Nükleer tesise sızma girişimi…

Tam anlamıyla fiyasko ile sonuçlandı.

Ateşkes ve görüşmeler…

Bu koşullarda gündeme geldi.

İran masaya ‘galip’ olarak oturdu.

Sonucu belirleyecek olan da bu…”

Birinci tur görüşmeler bölge şartlarına uyumlu olmayan aşırı ABD talepleri karşısında başarısızlıkla sonuçlandı.

Tabii ki tereyağından kıl çekercesine sonuçlanacak değil.

İran eller tetikçe bekliyor.

Savaşa devam ederiz anlayışında.

Eğer İsrail ve ABD barış isteklerinde samimi iseler görüşmeler devam eder.,

Ancak soykırımcı bebek katili Netanyahu savaşa devam edeceğini açıkladı.

Bekleyip göreceğiz.

Ancak İran’ın sağlam dayanakları var.

Dize getirilemez.

• MAKÜ’de hemşirelik eğitiminde simülasyon destekli yeni dönem
• Emekli yazıları13
• ANTGİAD’tan genç beyinlere yatırım
• Muhittin Böcek’in etkin pişmanlık ifadesi
• Gökhan Böcek’in HTS kayıtlarıyla doğrulanan ifadesi, CHP’de “Adaylık Borsası”na işaret ediyor

Çürüyen Batı medeniyetinin Sodom ve Gomore’si

Epstein’e “insanlığın yüz karası” dendi.

Batı medeniyetinin “çürümüşlüğü” dendi.

“Siyonist sapkınlık” ifadeleriyle anıldı.

Sapkınlıkları nedeniyle Tanrı tarafından cezalandırılan Sodom ve Gomore’ye benzetildi.

Atlantik dünyasındaki ünlülerin, devlet adamlarının, yöneticilerin korkulu rüyası…

“Epstein vakası” sıradan bir olay değil.

Hayranı olduğumuz, “demokrasi”, “insan hakları”, “hümanizm” ve “hürriyetler”in dünyası diye düşlerimizi süsleyen Batı medeniyetinin Sodom ve Gomore çukuru.

“Asrın sapığı”, 1953 New York Brooklyn doğumlu.

Yahudi kökenli Amerikalı bir milyarder.

Matematik öğretmeniymiş önceleri.

Daha sonra bankacılık ve finans sektörüne atlıyor.

Bu süreçte Mossad’la bağ kuruyor.

Jeffrey Epstein’in sapkınlığı anlamak için Mossad’la ilişkileri aynadır.

Mossad, Epstein’i nerelerde ne için hangi amaçlarla kullandı?

Mossad, Epstein’i çok özel görevler verdi.

Epstein Mossad’la çalışırken yükünü tuttu, milyarder oldu.

MOSSAD’IN TAHSİS ETTİĞİ ADA

Mossad Epstein’e Karayipler’de bir ada tahsis etti.

Meşhur Epstein Adası.

Bu ada;

Hollywood yıldızlarının,

ABD’li pop müzik yıldızları, New York Times yazarı ve Özel Amerikan Robert Koleji Amerikalı Mütevelli Heyeti üyelerinden Landon C. Thomas Jr gibi dünyaca ünlü yazarların,

El üstünde tutulan ünlü politikacıların,

İngiltere Prensi Andrew gibi prens ve prenseslerin,

Trump ve Bill Clinton gibi devlet başkanlarının,

Musk ve Bill Gates gibi multi milyarder iş insanlarının,

Uluslararası üne sahip diplomatlardan oluşan siyonist jet sosyetenin takıldığı eğlence merkezi olarak bilindi.

Çok da önemsenmedi;

Uzun yıllar çok olsa Atlantik dünyasının mutat alışkanlıklarından olan seks partilerinin verildiği, derin eğlencelerin yaşandığı bir mekân olarak algılandı.

Jet sosyete bir bakıma siyonizme mecbur ve mahkûm unsurlardı.

Bir zamanlar Türkiye’de FETÖ tarafından önü açılarak yükselmeleri sağlananlar gibi bunların da önü Siyonizm tarafından açılmıştı.

Tabi bu ilişkiler Batı dünyası için gayet normaldir, olağan olaylardır.

Ama işin böyle olmadığı, Atlantik’in çürümüşlüğünün lağım çukur olduğu,

Siyonizm’in ve Mossad denilen kuvvetin ne derece bir insanlık canavarı olduğu sonradan anlaşıldı.

EPSTEİN ADASININ VAHAMETİ

2018 yılının sonlarında lağım patladı.

Çirkef kokuları dünyaya yayılınca insanlıkta şafak attı.

Epstein Adası’nda neler cereyan etmişti?

Google Hazretlerinden derlediğimiz kadarıyla insanlık dışı, tam bir canavarlık vuku bulmuştu o adada.

Küçük kız çocukları nereden geliyordu peki?

Herhalde ABD’den, İngiltere’den, Avrupa ülkelerinden değildi.

Epstein mağduru küçük çocuklar, başta İsrail’in savaşın için de Filistin’den topladıkları olmak üzere ya da doğal afetle sarsılan ülkelerden kaçırılan çocuklar.

Araştırmacı yazar Muhammet Gömük’ün belirttiği gibi;

17 Ağustos 1999 Gölcük depreminde çok sayıda kaybımız vardı; büyük çoğunluğu da çocuklardı.

6 Şubat Kahramanmaraş depremlerinde de aynı dramatik olayı yaşadık.

Hatta bir bilim adamımız konuya değinince gözaltına alınmıştı.

Yetkililer konuyu yalanlamakla yetinmektedirler ama

Son 9 yılda 160 bin kayıp ihbarının yapıldığı da bir gerçek.

Türkiye’de çocuk kaçırılması doğru mu? 

Aslında Epstein olayı patlak verince taşlar yerine oturdu.

Epstein vakası, eskinin korku, şüphe ve dedikodularının ete kemiğe bürünmesidir.

FETÖ YÖNTEMİ

Epstein sapkınının derdi neydi peki?

Sadece sapkınlığının yönlendirmesiyle mi hareket ediyordu?

Epstein’in MOSSAD’ın verdiği bir işlevi vardı aslında.

Sapkınlıkları, işkenceleri, insan avlarını, azgınlıkları vs. bir amaç için gerçekleştiriyordu.

Ünlülerin, devlet adamlarının, politikacıların sapkınlık sürecinde kaydını alıp MOSSAD’a teslim ediyordu. Çeşitli küresel süreçlerde, eylemlerde MOSSAD bu kayıtları tehdit ve şantaj aracı olarak kullanmamış olabilir mi? Trump’ın MAGA diye diye iktidarı kapması, ama ardından Netanyahu tarafından İran üzerine sürülmesi buna en canlı örnek. 

Başka somut bir örnek:

Bill Gates ile Epstein’in e-posta yazışmaları…

Deşifre olup medyada yayınlanınca insanların gözleri faltaşı gibi açıldı.

Bill Gates, Epstein’e gönderdiği bir e-postada pandemi planı yaptığını, pandemiyi ne zaman patlatacağını, neler yapacağını vb. soruyor.

Olmaz olmaz demeyin.

Rusya’nın, Joe Biden’ın oğlu Hunter Biden’ın Ukrayna’da pandemi laboratuvarı işlettiği iddiası zihinlerde canlılığını henüz koruyor.

“İnsanlık artık bu yırtıcıların kolay avı olamaz.

Epstein’ın dosyaları, dünya elitlerinin en şok edici vakalarını, daha önce hiç olmadığı kadar temellerini sarsan en büyük skandalı gün ışığına çıkarıyor.

Bunlar masal değil, bilim kurgu değil, yapay zekâ değil, gerçek.”

• MAKÜ’de hemşirelik eğitiminde simülasyon destekli yeni dönem
• Emekli yazıları13
• ANTGİAD’tan genç beyinlere yatırım
• Muhittin Böcek’in etkin pişmanlık ifadesi
• Gökhan Böcek’in HTS kayıtlarıyla doğrulanan ifadesi, CHP’de “Adaylık Borsası”na işaret ediyor

17 MİLYONUN BELİRLEYİCİLİĞİ: YEDİĞİ AYAZI UNUTMAYAN KURT PSİKOLOJİSİ

Türkiye’de yaklaşık 16-17 milyon emekli ve hak sahibi (pasif sigortalı) bulunmaktadır.

Bu kitlenin ezici bir çoğunluğunun geliri çok düşüktür.

En düşük emekli aylığı 2026 itibariyle 20 bin lira oldu.

Ortalama aylık ise 23-24 bin lira civarındadır.

Şimdilik siyasi iktidarın pek umurunda değilmiş gibi gözükmekle beraber,

(Ana muhalefetin böyle bir meselesi zaten olmadığından dikkate bile almıyoruz)

Bu gerçekliğin ekonomik, toplumsal ve siyasi sonuçları kısa ve uzun vadede ciddi etkiler yaratacaktır.

Bir kere seçimlerde oy belirleyici rolü önem taşıyor.

Bu nedenle seçim öncesi yüklü zam gibi kısa vadeli adımlar atmak bu kez işe yaramayabilir.

Çünkü bu kez emekli yediği ayazı unutmayan kurt psikolojisi içinde görünüyor.

SGK verilerine göre, Kasım 2025’te emekli/hak sahibi sayısı 17 milyona yaklaşmış durumda;

Mart 2025 itibariyle 16 milyon 860 bindi.

GERÇEK EMEKLİLER 12,2 MİLYON

Bunun yaklaşık 12,2 milyonu yaşlılık aylığı alan gerçek emeklilerdir.

Bu grup, nüfusun %18-19’unu oluşturmaktadır.

Türkiye’nin en büyük toplumsal kesimlerinden biri.

DİSK-AR raporları ve TÜRK-İŞ verilerine göre,

EMEKLİ YOKSULLUĞU

Emekli aylıkları açlık ve yoksulluk sınırının çok altında kalıyor.

Birçok emekli temel ihtiyaçlarını karşılamakta zorlanıyor.

Ortalama maaşlar asgari ücretin altına düşmüş durumda.

Yüksek enflasyon reel alım gücünü sürekli eritiyor.

Neoliberal ekonomi anlayışına saplanmış olanlar dikkate almasalar da;

Öte yandan düşük emekli gelirleri, ekonomiyi doğrudan ve dolaylı etkisi altına alıyor.

Büyük bir tüketici grup olarak iç talep ve tüketim daralmasına neden oluyor.

Dolayısıyla genel ekonomik büyümeyi yavaşlatıyor.

Düşük emekli gelirinin işgücü piyasasına baskısı önemli bir çalışma hayatı meselesidir.

Düşük maaşlar nedeniyle emeklilerin %65,7’si çalışıyor ya da iş arıyor

2002’de bu oran %36,6’ydı;

Bugün kayıtlı çalışan emekli sayısı 2 milyonu aştı.

Bu toplumsal ve ekonomik gerçeklik gençlerle rekabeti artırıyor.

Kayıt dışı ekonomiyi besliyor.

Genel işsizlik dinamiklerini bozuyor.

DİSK-AR araştırmalarına göre, emeklilerin büyük kısmı (yaklaşık %90’ı) açlık sınırının altında yaşıyor.

Yaşlı yoksulluğu, beslenme, ilaç, barınma ve ısınma gibi temel ihtiyaçları yeterince karşılayamayınca kronik hastalıklar, malnütrisyon ve erken ölüm riskini artırıyor.

Bundan dolayı emeklilik “rahat dönem” olmaktan çıkıyor.

Hakemli dergi makaleleri platformu olan sciencedirect.com’un bir araştırmasına göre;

Düşük gelir emeklilerde toplumsal izolasyon ve ruh sağlığının bozulmasına neden oluyor.

Çay içmek, toruna harçlık vermek gibi dış toplumsal aktivite lüks hale gelince yalnızlık, depresyon ve ruhsal sağlık sorunları yaygınlaşıyor.

Emekliler arasında “dignity kaybı” (dikniti/insan onuru erozyonu) hissediliyor.DEVAM EDECEK

Emekliye düşük zammın bir tercih meselesi olduğunu,

Kaynağın olmayışıyla alakasının bulunmadığını daha önce yazmıştık.

Ekonomik kararlar siyasi iktidarın izlediği sınıfsal çıkarlara dayanır.

İktidar kamucu ya da liberal çizgide olmasıyla tercihleri de belirlemiş olur.

2014-2020 arası yıllarda kör topal uygulanan üretim odaklı ekonomi döneminde kitlelerin alım gücüne nispeten ve kısmen dikkat ediliyordu.

Özellikle 2018 yılında Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı’na Berat Albayrak’ın getirilmesiyle doruğuna çıkan üretim odaklı milli uygulamalar kızılca kıyametin kopmasına yol açtı. Ardından gelen Korona salgını döneminde herkes can derdine düştü. 2023 yılıyla birlikte derinleşen ekonomik buhrana karşı tutumu siyasi iktidar neoliberal politikalara dönüşte aradı. Yeni uygulamanın adı “sıkılaştırma” ve “yüksek faiz ve baskılanan kur” politikası oldu. Buhranın yükünü halk kitlelerinin sırtına yıkma politikası esas çizgiye döndü.

YILIN İLK İKİ AYINDA FAİZE ÖDENEN PARAYLA EMEKLİ MAAŞI 40 BİN LİRAYA ÇIKARILIR

2026 yılının ilk iki ayında,

Bütçeden yapılan faiz ödemelerindeki sert artış dikkat çekti.

Ocak ve şubat ayındaki faiz gideri, geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 111,5 arttı:

640 milyar 112 milyon lira olarak kayıtlara geçti.

İki ayda 16 milyon emekliye 40’ar bin lira maaş verilebilirdi bu parayla.

Ya da 2024 yılında, Varlık Fonu’na aktarılarak kamu kurumu niteliğinden çıkarılan PTT’nin ödediği 950 milyon lirayla emeklilerin bir aylık maaşı 59 bin liraya çıkarılabilir.

Tefecilere kaynak var, Emeklilere yok!

EMEKLİLERİN YAŞAM MÜCADELESİ VE GELİR ENDİŞESİ EMEKLİLİĞİ ERTELETİYOR

Emeklilerin gelir kaybı sadece bayram ikramiyesiyle sınırlı değil.

2026 en düşük emekli aylığı 20 bin liraya yükseltildi.

Yüksek enflasyon daha maaş ele geçmeden kartopu gibi eritti maaşları.

Maaşın alım gücü yılın ilk ayında 19.032 liraya geriledi.

Yani emeklilerin geliri bir ayda 968 lira eridi.

Yılın dördüncü ayına yaklaştık.

Gerisini siz düşünün artık!

Emeklinin sefillerde debelenmesi etkisini çalışma hayatında da gösteriyor.

Emekliliği gelmiş 123.724 öğretmen çalışmaya devam ediyor.

Ekonomik gerekçeler emekliliği erteletiyor insanlara.

Böylece genç öğretmenlerin istihdamı da engellenmiş oluyor.

Tayin isteyen 500 bin öğretmen adayı da bekleşip duruyor.   

Öğretmenler, emekli maaşlarının görevdeyken aldıklarının yarısından aşağıya (yüzde 45’e) düşeceğini biliyorlar.

Bundan dolayı eğitim sendikalarının, ek ders, uzmanlık ve başöğretmenlik tazminatlarının emekli maaşına eklenmesini talep etmesi boşuna değildir.

DEVAM EDECEK

• MAKÜ’de hemşirelik eğitiminde simülasyon destekli yeni dönem
• Emekli yazıları13
• ANTGİAD’tan genç beyinlere yatırım
• Muhittin Böcek’in etkin pişmanlık ifadesi
• Gökhan Böcek’in HTS kayıtlarıyla doğrulanan ifadesi, CHP’de “Adaylık Borsası”na işaret ediyor

Bahçeli’den ders alınacak öneri ve tahliller

18 Eylül 2025 tarihi…

Siyasi iktidarda ve Cumhur İttifakı’nda önemli bir gelişme zamanı.

MHP Lideri Bahçeli, Türkiye’nin jeopolitiğini okuyarak ve küresel kuvvet dengesine bakarak “TRÇ” ittifakı önerisi yaptı.

Çevresi ABD-İsrail-Yunanistan saldırganlığı tarafından kuşatılan Türkiye’nin stratejik mecburiyetinin “Türkiye-Rusya-Çin (TRÇ)” ittifakından geçtiğini ilan etti.

Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın “Türk-Kürt-Arap (TKA)” ittifakı önerisine alternatifti.

Üzerimize çullanan belayı bu ittifakla karşılayamayacağımızın ilanıydı.

Vatan Partisi Lideri Dr. Doğu Perinçek Bahçeli’nin ittifakındaki İran eksiğini belirtti.

Bahçeli önerisini “TRÇİ” ittifakı diye tamamladı.

Sonra bayramın arifesinde muhtarlarla iftar yemeğinde önerisini yineledi.

“RADİKAL BİR KIRILMA EŞİĞİ”

Muazzam bir dünya tahlili yaptı:

“Dünya, eski kavramlarla açıklanamayacak;

Eski ezberlerle yönetilemeyecek radikal bir kırılma eşiğine gelmiştir.

Bu kırılma, yalnız birkaç bölgesel gerilimin toplamı değildir.” 

“AYNI YÖNE BAKAN TAHRAN İLE ANKARA’NIN UFKU”

Kadir Gecesi mesajındaki saptama da bilimsel temelli bir analiz niteliğindedir:

“Tek yanlı zalimlik numunesi (…) Ankara ile Tahran’ın ufku aynı yöne bakmaktadır. Ankara ile Bağdat ve Şam’ın, Kudüs ile Gazze’nin kaderi aynı ortak paydada birleşmektedir.”

ÇANAKKALE İLE HÜRMÜZ BAĞLANTISI

Çanakkale Deniz Zaferi münasebetiyle yaptığı açıklamada Hürmüz ile Çanakkale bağlantısını saptadı:

“… 111 yıl önce Çanakkale Boğazı’nda husumeti yüzdürenlerin aşağı yukarı bir benzerine Hürmüz Boğazı’yla ilgili zalim niyetlerde de tesadüf edilmekle birlikte, ihtiyaç duyulan mukavemetin ve muktedir iradenin Çanakkale’den süzülerek çıkarılması gerektiğini bilhassa ifade etmek lazımdır.”

“SİYONİST-EMPERYALİST ZORBALIK”

Ramazan Bayramı mesajı bazı sözde “solcu”ların “Ne Sam Ne Molla” tahlillerine nazire gibiydi:

“Henüz Gazze soykırımının yaraları sarılmadan, bu surette kesif bir hesaplaşma sayfası açılmadan, Türkiye’nin yanı başında, sınırlarımızın diğer yakasında savaş ve insanlık suçunun en vahim örnekleri günbegün yaşanmakta ve yaşatılmaktadır. Geride bıraktığımız mübarek Ramazan-ı Şerif’in her gününde İslam alemi Siyonist-emperyalist tasallutun zora ve zorbalığa dayalı ağır sonuçlarına maruz kaldığı alenen meydandadır (…) İran İslam Cumhuriyeti’nin dini liderlerine, üst düzey siyaset ve devlet görevlilerine yönelik ardı arkası kesilmeyen nokta suikastlar, sivil ve masum halkı sistematik şekilde katleden saldırganlıklar artık şiddet ve vahşetin serbest dolaşıma sokulduğunun, savaş hukukunun ise devre dışı bırakıldığının bariz göstergesidir.”

TERÖRSÜZ TÜRKİYE KONUSUNDA TAM BİR STRATEJİ DERSİ

Terörsüz Türkiye hakkındaki ifadeleri de mevcut dünya konjonktürü ve Türkiye’nin konumu açısından tam bir strateji dersi içermektedir.

“Terörsüz Türkiye hedefi Türk milletinin yeni yüzyıldaki bayramı ve kışı olmayan barış mevsimidir. Bölgesel ve küresel dengeler altüst olurken, çatışmaların kara bulutlarından dolayı göz gözü görmezken Türkiye’nin doğru zamanda, doğru adımlarla, doğru siyaset ve stratejiyle iç cephesini muhkem hale getirmesi tarihi bir hamlenin bayram kıvamındaki barışçıl lezzetidir.”

Vatan Partisi, tehdidin nereden geldiğini ve göğüsleme yöntemini 40 yıldır topluma söylüyor;

ABD-İsrail saldırganlığını ve ittifak politikalarını açıklıyordu. Bu nedenle de kızılca kıyamet koparılıyor, olmadık saldırılara maruz kalıyordu.

O’na inanmayanların gözünü bari Bahçeli açabilse,

Vatanımızın ve milletimizin istikbali ve istiklali karabulutlardan arınacaktır.

Bahçeli de jeopolitik konjonktürde Türkiye’ye tehdidin kaynağını doğru saptıyor.

“ABD-İsrail şer koalisyonu.”

Bu tehdidi göğüslemenin yöntemi olarak

“Türkiye-Rusya-Çin (TRÇ)” ittifakını geçerli tek çare olarak önerdi.

Bir bakıma Cumhur İttifakına rota çizdi.

İfadesi aynen şöyleydi:

“Dünyaya meydan okuyan ABD-İsrail şer koalisyonuna karşı akla, diplomasiye, siyasetin ruhuna, coğrafi şartlara ve yeni yüzyılın stratejik ortamına en uygun seçenek ‘TRÇ’ ittifakının inşa ve ihya edilmesidir. TRÇ ittifakının da Türkiye, Rusya ve Çin’den müteşekkil olması arzu ve önerimizdir.” (*1)

• MAKÜ’de hemşirelik eğitiminde simülasyon destekli yeni dönem
• Emekli yazıları13
• ANTGİAD’tan genç beyinlere yatırım
• Muhittin Böcek’in etkin pişmanlık ifadesi
• Gökhan Böcek’in HTS kayıtlarıyla doğrulanan ifadesi, CHP’de “Adaylık Borsası”na işaret ediyor