Atlantik güdümlü Avrupa’nın Türkiye’ye istikamet çizmesi cüreti,

Avrupa Parlamentosu (AP) raporu…

107’ye karşı 381 oyla kabul edildi.

Bağlayıcılığı yok!

Ama Avrupa’nın Türkiye’ye bakışını ve tavrını gözler önüne seriyor.

Rapor, aynı zamanda Batı ve Avrupa’nın çifte standardını ortaya koyuyor.

Kıtanın güvenlik mimarisi için Türkiye’ye muhtaç durumdalar.

Ama Türkiye aleyhtarlığından da vazgeçmiyorlar.

Türkiye de Avrupa güvenlik mimarisinde ABD’nin boşalttığı yeri doldurmaya pek hevesli.

Mavi Vatan’ı ve Türk yargısını hedef alıyorlar.

Türkiye’yi Akdeniz kıyılarına hapsetmeyi tasarlıyorlar.

Atina tezlerine kalkan oluyorlar.

Türk yargısının egemenlik haklarına küstahça tasallut ediyorlar.

2020’de ABD-Pentagon’un düşünce kuruluşu RAND Corporation raporunda,

Türkiye’ye cumhurbaşkanı yapma stratejisini açıkça ilan ettikleri,

FETÖ-İngiltere aparatı İmamoğlu-Özel kliğini arkalıyorlar.

AVRUPA’YA GİDEN YOL SİLİVRİ’DEN GEÇİYORMUŞ!

AB Raportörü Amor, “Avrupa’ya giden yol Silivri’den geçiyor” diyor.

Türk yargısı, 15-16 Temmuz’dan beri milli egemenliğimiz doğrultusunda çalışmaktadır.

FETÖ darbesine kalkışan Mehmetçik giysili ABD generallerini,

Ve bölücü-ayrılıkçı PKK teröristlerini hapse tıkmaktadır.

ABD-AB Türkiye plan ve stratejilerine izin vermemektedir.

ABD-AB’nin İmamoğlu projesini yırtıp attı.

Mutlak butlan kararıyla,

Atlantik kuvvetlerinin ele geçirdiği CHP aracılığı ile Türk Hükümetini devirme planını bertaraf etti.

Bu kararlılık ve irade karşısında Akın Gürlek’i hedef aldı.

İlk tepki bizim Dışişleri’nden geldi.

Türkiye “karşıtı çevrelerin temelsiz iddialarına ve yanlış bilgilere dayanan,

Gerçeklerle bağdaşmayan değerlendirmeler içerdiği” belirtildi.

Devlet egemenliğimizin “temel sacayaklarından biri olan Türk yargısı”nın,

“Hiçbir uluslararası kurumun, dış aktörün veya siyasi çevrenin müdahalesine açık”,

Ve “yargı süreçlerini siyasi saiklerle hedef alan ve yargı bağımsızlığı ilkesiyle de çelişen girişimlerin kabul edilmesi mümkün” olmadığı ifade edildi.

BAKAN GÜRLEK: “HİÇBİR ÖNEMİ OLMAYAN İÇİ BOŞ BİR KARAR”

Yaptırım talep edilen Adalet Bakanı Akın Gürlek ise “sade suya tirit” anlamında,

“Hiçbir öneminin olmadığı içi boş bir karar” değerlendirmesinde bulundu.

AK Parti Genel Sekreteri ve İzmir Milletvekili Eyyüp Kadir İnan,

“Avrupa Parlamentosu bir kez daha Türkiye’ye yönelik çifte standartlarını ve siyasi önyargılarını tescillemiştir.” tepkisini gösterdi.

Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanı Burhanettin Duran,

“Avrupa Parlamentosu’nun ideolojik yaklaşımlarla ve çarpıtılmış bilgilerle hazırladığı, Türkiye’nin gerçeklerini yansıtmayan raporunu en sert şekilde reddediyoruz.” dedi.

MHP Genel Başkan Yardımcısı Feti Yıldız,

“Türkiye’ye parmak sallanmasına asla müsaade etmeyiz” diye köpürdü.

BAHÇELİ: “TÜRKİYE’NİN EGEMENLİK

SAHASINA İTİRAZ ETMEYE KALKIŞANIN ALNINI KARIŞLARIZ”

MHP Lideri Devlet Bahçeli en sert tepkiyi gösteren oldu.

“Yargı gücümüze abluka altına alma teşebbüsü…”

“Arsız, sapkın ve umarsız; delalet dili, sıradan bir eleştiri olarak değerlendirilemez.”

Karşımızdaki bu sefil tablo:

“Bir tarafında, Türkiye’nin NATO içindeki ağırlığını,

Savunma sanayisindeki yükselişini,

Göç yönetimindeki rolünü,

Enerji yollarındaki yerini,

Karadeniz’den Kafkasya’ya, Doğu Akdeniz’den Orta Doğu’ya uzanan jeopolitik değerini kabul etmek zorunda kalan Avrupa vardır.

Diğer tarafında ise Türk yargısını hedef alan,

Gözümüzün nuru Ülkü Ocaklarımıza kara çalan,

Mavi Vatan davamızı hor gören,

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin egemen eşitliğini ve Kıbrıs Türklüğünün varlığını yok sayan Avrupa vardır.

Türkiye’nin egemenlik sahasına itiraz etmeye kalkışanın alnını karşılarız.

Türk milletine kafa tutmaya çalışanların kafalarına vura vura kim olduğumuzu öğretiriz.”

DR. DOĞU PERİNÇEK: “HAÇLI ZİHNİYETİ VE EMPERYALİST BİR BELGE”

Vatan Partisi Lideri Dr. Doğu Perinçek’in tepkisi ise top gürlemesi gibi;

AP Türkiye Raporu’nun Türkiye’nin milli egemenlik ve güvenlik çıkarlarını hedef alan “haçlı zihniyetli” ve “emperyalist bir belge” olduğunu vurguladı.

“Raporun bakış açısı Atlantik emperyalistlerinin zihniyetindedir.” denildi.

Raporda Ekrem İmamoğlu’nun tutukluluğu, kayyım uygulamaları, CHP’ye yönelik yargı süreci öne çıktı. Bu nedenle raporun Türkiye karşıtlığına, devlet egemenliğimize tasallutuna CHP’den bir tepki geldiğini duymadık.

Belki de tepkiyi boş verin, sevinçlerinden orkestra kiralayarak sokaklarda mastika oynama isteği ile kıvranıp durdular.

• Emekli yazıları24
• Burdur Yeni Parti’den CHP üyelerine “istifa et” baskısı
• Gümüştaş’ın, Sağlık Bakanı’ndan yerel basına kadar üzerlerine attığı bombalar
• 30 Ağustos Zafer Bayramı Coşkuyla Yaşanacak
• “Pazarda vatandaşın karşısına çıkan gerçek: Pahalılık ve geçim sıkıntısı”

12 GÜN Savaşı…

Füzeler İsrail’i vurmaya başlayınca…

ABD ve İsrail panikledi.

Hemen ateşkes istedi.

İran’da savaşın devamını isteyen…

“Eziyoruz, durmayalım” diyenler vardı.

Siyasi kanat diplomasiye öncelik verdi.

Trump’ın konu ile ilgili açıklaması:

“İsrail’i ben kurtardım.”

ABD VE İSRAİL’İN FÜZELERİ

İsrail’in İran’a saldırması…

İsrail “demir kubbesine” güveniyordu.

Ama karizmayı fena çizdirdi.

İran belirlediği hedefleri vurdu.

Bu dünyada çok konuşuldu.

İran füzeleri, İHA’ları, SİHA’ları, Dronları…

Bunu nasıl başarmıştı?

ABD ve İsrail…

Şimdi de çok tedirgin.

Müzakerelerde füzeler için bastırıyorlar.

Özellikle İsrail çok korkuyor.

Nükleerden çok füzeleri gündeme getiriyor.

“Üretimi durdurulsun.

Menzili sınırlandırılsın” diyor.

İRAN FÜZELERİ

Bu konuyu biz de merak ettik.

Tahran’da merakımızı giderdik.

Füze, İHA, SİHA, Dron müzesine gittik.

Çok sayıda farklı füze üretmişler.

Hepsini tek tek anlattılar.

Bir füzenin önünde durduk.

“Bu Fettah füzesi.

İsrail’i vuran füzelerden…

Savaşı durduran füze bu” dediler.

Bir başka füze dikkatimizi çekti.

Şu bilgiyi aktardılar:

“Bu füzemizi test ettik.

Ama daha hiç kullanmadık.

Bu çok daha etkili.”

GÜVEN TAM

Tahran’da yaptığımız sohbetler…

Hepsinde füze konusu da açıldı.

“ABD ve İsrail saldırırsa…

Yeni sürprizlerimiz de olacak” demeyi ihmal etmediler.

Sokaktaki vatandaşın da güveni tam.

Füzelerinin ABD savaş gemilerini…

İsrail’i vuracağından eminler.

ABD ve İsrail İran’ı vurursa…

Fazla endişe duymuyorlar.

Değerlendirmeleri özetle şöyle:

“İran’ın toprakları geniş.

Gazze’ye binlerce ton bomba attılar.

Filistinlilerin direnişini kırabildiler mi?

Hizbullah’ı yok edebildiler mi?

Yemen’i durdurabildiler mi?”

ÇİN VE RUSYA

Çin ve Rusya’nın tavrı.

Bu da tartışılan konulardan biri.

İranlılar arasında da konuşuluyor.

Bazıları savaşta destek vermediklerini söylüyor.

Buna karşı çıkanlar da çok.

Onlar şu görüşü savunuyorlar:

“Batıcı akademisyenler…

Rusya ve Çin’le aramızı bozmaya çalışıyor.

Rusya ve Çin karşıtı propaganda yapıyorlar.

Söylediklerinin gerçekle ilgisi yok.

İran’ın petrolünün büyük bölümünü Çin alıyor.

Ekonomimize en büyük desteği veriyorlar.

Başka anlaşmalarımız da var.

Rusya ile de dayanışma içindeyiz.

Rusya da Çin de bizim müttefikimiz.”

KARGO UÇAKLARI

Halktan kime sorsak benzer şeyler anlattı.

12 Gün Savaşı sonrası…

Çok sayıda kargo uçağı gelip gitmiş.

Çin’den, Rusya’dan, Belarus’tan…

Hâlâ da devam ediyormuş.

Ne getirdiler bilmiyorlar.

Ama boş gelmediklerini düşünüyorlar.

TÜRKİYE

Halk içinde Türkiye’ye bakış.

“Dost komşu ülke” ifadesi kullanılıyor.

Türkiye’nin savaşa karşı tavrı…

Yaptığı girişimler…

Yakından takip ediliyor.

Bir İranlı ile sohbetimizde şunu söyledi:

“Cumhurbaşkanımız Pezeşkiyan.

Kutlamalarda önce Türkiye’ye teşekkür etti.

Hem Türkiye Cumhurbaşkanına…

Hem Dışişleri Bakanınıza…

Bu dikkatimizden kaçmadı.”

İran ziyaretimizde gördüklerimiz…

Yaptığımız görüşmeler…

Sokaklardaki izlenimlerimiz…

Özetle böyle.

Tekrar belirtelim:

“İran halkı birlik içinde.

ABD ve İsrail’den de korkmuyor.”

AYDINLIK

• Emekli yazıları24
• Burdur Yeni Parti’den CHP üyelerine “istifa et” baskısı
• Gümüştaş’ın, Sağlık Bakanı’ndan yerel basına kadar üzerlerine attığı bombalar
• 30 Ağustos Zafer Bayramı Coşkuyla Yaşanacak
• “Pazarda vatandaşın karşısına çıkan gerçek: Pahalılık ve geçim sıkıntısı”

İran Devrim Muhafızları Donanması, dün Hürmüz Boğazı’nda çok yoğun askeri tatbikatlara başladı. Herhangi bir gerginlik artışı, herhangi bir yanlış adım körfezi ateşe verebilir, uluslararası denizciliği tehdit edebilecek gelişmelere yol açabilir, öngörülemeyen sonuçlar ortaya çıkarabilecek geniş çaplı çatışmaları tetikleyebilir. Bir anda petrol fiyatlarının dünya ekonomisini altüst edebilecek şekilde olağanüstü yükselmesine yol açabilir. İran Devrim Muhafızları Donanması Komutanı Amiral Alireza Tangsiri, “Hürmüz Boğazı birkaç saat içinde kapatılacak.” dedi.

Gerçi tatbikatın adı “Hürmüz Boğazı’nın Akıllı Kontrolü”

(Smart Control of the Strait of Hormuz)

Çok yoğun bir deniz tatbikatı.

Tatbikat, Devrim Muhafızları Genel Komutanı Tümgeneral Muhammed Pakpur’un doğrudan saha denetimi altında yürütülüyor.

Tatbikat, Basra Körfezi ile Hürmüz Boğazı’nı kapsıyor.

Tatbikatın Resmi Amaçlarını ve ana hedeflerini İran resmi kaynakları (IRNA, Tasnim, Press TV)

• Operasyonel birliklerin hazırlık seviyesini test etmek
• Muhtemel güvenlik ve askeri tehditlere karşı senaryoları gözden geçirmek ve karşılık verme kapasitesini prova etmek
• İran’ın jeopolitik avantajlarını (özellikle boğazdaki konumunu) akıllı ve etkin şekilde kullanma becerisini göstermek
• Hızlı, kararlı ve kapsamlı yanıt mekanizmalarını güçlendirmek

Bu tür tatbikatlar genellikle canlı ateş, füze atışları, mayın döşeme simülasyonları, hızlı hücum botları, denizaltılar ve gemisavar bataryaların koordinasyonunu kapsamaktadır. IRGC, (küçük tekneler, kamikaze dronlar, anti-gemi füzeleri gibi) asimetrik öz savaş kapasitesini sergileme, düşman kuvvetlere (ABD ve İsrail’e) gözdağı verme, görüşmelerde psikolojik savaş baskısı uygulamak odaklı olduğu anlaşılıyor.

Tatbikatın zamanlaması manidar.

ABD ASKERİ YIĞINAĞI

ABD emperyalizmi deniz kuvvetlerinin neredeyse üçte birini İran’ı çevreleyen Orta Doğu denizlerine yığmış durumda. Geçen haftayı dünya ve Batı Asya ülkeleri, ABD ve İsrail’in İran’a ha saldırdı ha saldıracak teyakkuzunun yarattığı gerginlikle geçirdi. Ancak özellikle ABD tarafı 12 Gün Savaşı’nın tecrübesiyle ve İran’ın psikolojik savaşa sert ve yoğun cevap vermesiyle temkinli tutum takınarak işi ağırdan aldı. Ve nükleerle sınırlı görüşmeler için masa kurulmasına sıcak baktı. 

İran da buna karşılık mesajı veriyor: Boğazda herhangi bir abluka veya saldırı durumunda petrol akışını riske atabileceğini hatırlatıyor.

Trump yönetimi, nükleer anlaşma olmazsa askeri seçenekleri (hatta rejim değişikliği söylemini) masaya koyuyor.

NÜKLEER GÖRÜŞMELERE YÖNELİK KUVVET POZİSYONU GÖSTERİSİ

17 Şubat 2026’da Cenevre’de ABD ile İran arasında dolaylı nükleer müzakerelerin ikinci turu yapılacak. İran Dışişleri Bakanı Araghchi (Arakçi) bugün Cenevre’de, aynı zamanda IAEA Başkanı ile de görüştü. Tatbikat, müzakerelere girerken “kuvvet pozisyonu” gösterisi olarak okunuyor. İran, masada taviz vermeyeceğini ve baskıya boyun eğmeyeceğini ima ediyor.

İran, “anlaşma olmazsa boğazı kapatabilirim” sinyali vererek ABD’yi masada daha esnek olmaya zorluyor. Tarihsel olarak benzer tatbikatlar (2019, 2021, 2025’lerde) gerilim anlarında sıkça yapıldı ve doğrudan çatışmaya dönüşmedi.

ABD, içeride kargaşa içinde. Hakim sınıfları parçalanmış durumda. İçe kapanmacı olarak gözüken Trump, son zamanlarda ABD derin devletine teslim olmuş gibi gözüküyor ama Batı Akdeniz’de geniş çaplı bir savaşı göze alacak durumda değil.

Trump da “konuşmaya şans verelim” açıklamalarında bulunmaktadır.

Yani geniş çaplı bir savaş taraftarı değil gibi görünüyor.

Bölge ülkeleri de savaşa karşı olduklarını ve hava sahalarını kapattıklarını açıkladılar.

Ayrıca Çin ve Rus savaş gemileri de İran’ın yanında körfezde bulunmaktadır.

Bu nedenle büyük bir çatışma ihtimali çok düşük.

Ancak herhangi bir kaza, yanlış bir adım ya da provokasyon ihtimali de yok değil!

Boğaz çok dar ve yoğun trafikli.

Her ne kadar İran tarafı “kontrollü tatbikat” vurgusu yapsa da Amerikan ve İran gemileri arasında yakın bir temas sonucu küçük bir olay hızla gelişebilir ve genişleyebilir. Öngörülemez bir yangına yol açabilir.

Ortam çok hassas.

Gerginlik hat safhada.

Ancak ABD-İsrail haydut devletleri İran halkını ve devletini asla dize getiremeyecektir.

• Emekli yazıları24
• Burdur Yeni Parti’den CHP üyelerine “istifa et” baskısı
• Gümüştaş’ın, Sağlık Bakanı’ndan yerel basına kadar üzerlerine attığı bombalar
• 30 Ağustos Zafer Bayramı Coşkuyla Yaşanacak
• “Pazarda vatandaşın karşısına çıkan gerçek: Pahalılık ve geçim sıkıntısı”

Demokratik devrimler sürecinde feodalizmi tasfiye eden ve milli pazarları gelişen Avrupa, 1871’den sonra bir gericilik dönemine girdi. İngiltere, Fransa, Kuzey Amerika gibi ülkelerde kapitalizm, 19. yüzyılın sonlarında emperyalist karakter kazandı. Başka ülkelere yayılmaya başladı.

Emperyalizm aşamasında demokratik devrimleri yapan ülkeler artık gericiliğin ve sömürgeciliğin merkezleri oldular.

EMPERYALİZMİN HEDEFİNDEKİ ÜLKELER BUGÜN DE AYNI

Biz ve bizim gibi mazlum ülkeler, işte ilkönce emperyalizmle bu çelişmeyi çözmek zorunda kaldık.

Dünya devriminin odağı, 20. yüzyılın başında Avrupa’dan Asya’ya kaydı. O süreçte hedefe konulan Asya’da dört imparatorluk vardı. Osmanlı İmparatorluğu, Rus Çarlığı, İran ve Çin İmparatorluğu. Devrimler Çağı, bu ülkelerde başladı. 1905 Rus, 1906-1909 İran, 1908 Türk, 1911 Çin Devrimleri birbirini izledi.

Devlet bağımsızlığı geleneği olan bu topraklar emperyalizme karşı ayaklanma birikimine sahipti. Balkanlardan Pasifik’e kadar uzanan geniş imparatorluk toprakları, artık devrim coğrafyası olmuştu. Biri bitip diğeri başlıyor; ötekini tetikliyordu.

Emperyalizmle mazlum milletler karşı karşıya geldi. Artık devrim, işçi sınıfı ile burjuvazi arasındaki mücadelenin ürünü değildi. Devrim, Mazlum Milletler ile Emperyalizm arasındaki mücadelenin ürünü olacaktı ve oldu da. Bunun doğal sonucu olarak, emperyalizme karşı mücadele öncelik kazandı.

Emperyalizm çağının doğru tahlilini yapanlar, önderlik ettikleri devrimlerini başarıya ulaştırdılar.

BAŞARI İÇİN CEPHELEŞMEYİ İYİ GÖRMEK GEREKİR

Türk Devriminin vatan savunmasındaki lideri Mustafa Kemal Atatürk cepheleşmeyi açık görüyordu ve 3 Mart 1922’de şu saptamada bulunuyordu:

“İstilacı, mütecaviz, saldırgan olan devletler yerküreyi kendilerinin malikanesi kabul etmekte ve insanlığı kendi hırslarını tatmin için çalışmaya mahkûm esirler saymaktadırlar. (…)

“Zararlı ve zehirli beyinlerden gelerek bize musallat olan zümreye karşı (…) Doğu’yu Batı’dan ayıran ve ta kuzeyden güneye kadar uzanan müşterek bir cephe vardır. Bu cephede müdafaalarda bulunabilmek, yekdiğeriyle hemdert olmuş milletlerin hakiki, samimi dayanışması ile mümkün olacaktır. (…) Fakat bu dayanışmaya dahil devletlerin başlı başına ayrı ayrı kuvvetli olması, ayrı ayrı bağımsızlık fikriyle uzmanlaşmış ve donanmış bulunması lazımdır.”

Bugün de emperyalizme karşı mücadelenin ön cephesindeki ülkelerin tayin edici özelliği bağımsızlık konusunda duyarlı ve bu düşüncelerle donanmış olmalarıdır.

Bu anlayış da emperyalizmin dayattığı düşmanlık ve ayrışma anlayışına karşı bir duruştur. Başarının yolu buradan geçmiştir ve geçecektir. Bugün de hedef alınan bu siyasi duruş, kültür ve anlayıştır.

Çin Halk Cumhuriyeti Ankara Büyükelçisi Jiang Xuebin ve Ulusal Strateji Merkezi (USMER) Başkanı ve yazarımız H. Şule Perinçek.

İKİ MODEL DEVRİM

Tarihte bu alanda iki model yaşanmıştır.

Biri, Türk devrimi. Emperyalizme karşı duran, tanrının İngiliz olmadığını ispatlayan, bu dünyadaki mücadeleyi ateşleyen bağımsız halktan yana kapitalizm temelinde bir sistem geliştirmeye çalışan model.

Öteki de Çin modeli. Sun yat Sen önderliğinde emperyalizme ve sömürgeciliğe karşı Kemalist Devrim benzeri bir mücadele verdikten sonra Komünist Partisi önderliğinde Milli Demokratik devrimi sürdürmek.

– Bugün bu iki mücadeleci ülke, bir yolun iki ucunu tutmakta ve benzer kaderi paylaşmaktadır. Dünyanın güvenliğini kendi sorumluğunda görmektedir.

– Öte yandan da aralarında farklılıklar da vardır. Ekonomik gelişmişlik bakımından ya da feodal ilişkileri hâlâ bünyesinde barındırmasına kadar farklılık yaşamaları da bir rastlantı değildir.

İkinci Dünya Savaşından sonra Çin, devrimini sürdürdü.

Kemalist Devrim ise ABD’nin yayılmacı hedefinin etki alanına girdi. Millî Demokratik Devrim Programı’ndan kopuşlar ve tıkanıklıklar yaşadı.

BUGÜN DEĞİŞİKLİKLER VE SARSINTILAR YAŞANIYOR

Bugün dünyada ve Türkiye’de büyük alt üst oluşlar yaşanmaktadır. Çok kutuplu yeni bir dünya düzeni kurulmaktadır.

Köklü değişiklikler ve sarsıntılar yaşanmaktadır.

Ekonomik ve toplumsal çok büyük sorunlar vardır.

Böyle gitmeyecektir.

Atlantik sistemi bu kez, geçen yüzyıldan çok daha çözümsüz bir çıkmaz yola girmiştir.

Emperyalist-kapitalist sistem artık çözüm üretmekten acizdir.

TÜRKİYE KARAR ARİFESİNDE

Türkiye de bir karar arifesindedir. Türkiye de Millî Demokratik Devrimini tamamlayacaktır.

Kemalist Devrimin daha 1920’lerde vurguladığı şu gerçeği görmek zorundadır.

Bugün “geleceğin yüksek ufuklarından doğmaya başlayan güneş” Yükselen Asya milletlerinin talihidir. “Bu talihin artık bir daha siyah bulutlara bürünmemesi, milletlerin ve onların öncülerinin ihtimam ve fedakârlığına bağlıdır.”

Bizim önümüzdeki görev budur.

HEMDERT ÜLKELER BİRARAYA GELMELİDİR

Bütün ülkelerde içte ve dışta yeni bir cepheleşme yaşanmaktadır, yaşanacaktır.

“Hemdert” ülkeler bir araya gelecektir. Çünkü onlar hedeftir.

Ya devrim savaşı önleyecektir ya da savaş devrime yol açacaktır.

Daha adil ve paylaşmacı bir dünya kurulacaktır.

Yakın zamana kadar dünya efendiliği iddiasında olan Amerika Birleşik Devletleri vardı. 1949-50’lerde dünya üretiminin yarısına egemendi. Fakat bugün payı yüzde 20’nin altına düştü. Doların saltanatı giderek çöküyor.

AYRILIKLAR VE ÇATIŞMALARI ÇÖZEREK İLERLEYECEĞİZ

Çin, sosyalizm sayesinde Amerika ile baş eden bir ekonomi geliştirdi.

ABD Trump yönetiminin aldığı bütün önlemlere ve tehditlerine karşın Rusya ve Asya, Afrika ve Latin Amerika ülkeleri yükselişte. Aralarındaki ayrılıkları ve çatışmaları çöze çöze ilerliyorlar.

ÇİN BARIŞ İÇİNDE ABD’Yİ GEÇİYOR

Batı kaynaklarının ön hesaplamalarına göre önümüzdeki süreçte Çin, barış içinde ABD’yi geçiyor.

Öte yandan Yükselen Asya, Türkiye de buna dahil; savunma silahlarını da geliştiriyor.

-ABD, her yerde kuvvet kaybediyor.

-NATO içindeki çatlaklar büyüyor.

-Ukrayna ve Filistin cephelerinde uzayan savaş, ABD’nin dayanma gücünü sorguluyor. Son günlerdeki girişimleri aslında dünya barışı için değil, kendini en az zararla kurtarmak içindir.

-ABD halkı, savaşa karşıdır.

Ancak bu koşullarda ABD emperyalizminin, barışa razı olması çok kolay olmayacaktır. Dünya liderliğine dair bütün emperyalist iddialarını yitirmesi anlamına gelecektir.

ABD’NİN SEÇENEKLERİ NEDİR

Bu durumda ABD iki seçenekle karşı karşıyadır.

Birinci seçenek şudur:

-Çin Halk Cumhuriyeti’nin kendisini barışçı yoldan geçmesini kabul edecek.

Bununla bağlantılı olarak, dünyaya silahlı baskıyla dolar saltanatını dayatmaktan ve bu yoldan haraç toplamaktan vazgeçecektir.

Bunun kaçınılmaz sonucu olarak ABD içindeki sınıfsal çelişmeler de keskinleşecektir. ABD’nin emperyalist sermayesi hem dünyada hem de ülke içinde çok daha geri mevzilere çekilmek zorunda kalacaktır. “Yeniden Büyük ABD” hayalini sürdürmeye çalışacaktır.

-İkinci seçenek ise, bölgesel büyük savaşları ve hatta bir Dünya Savaşını göze alarak, Çin’in yükselişini ve Gelişen Ülkelerin söz sahibi olduğu yeni bir dünya düzeninin kurulmasını, Asya Çağının gelişini savaşla önleme girişiminde bulunacaktır.

SAVAŞI ÖNLEMENİN YOLU DEVRİMİN YÜKSELİŞİDİR

Bu koşullarda savaşı önleyecek etken, dünya ölçeğinde devrimin yükselişidir.

Çin’in güçlenme süreci yanında, ABD’ye karşı direnen güçlerin dayanışması, müttefiklerinin ABD’den uzaklaşması savaşı önleyecek etkendir. Bu bağlamda,

-Rusya’nın Ukrayna’daki savaşı,

-Filistin’in İsrail’e direnişi,

-Batı Asya’da Türkiye, Suriye, İran ve Irak’ın Rusya ile birlikte ABD’nin terör örgütlerini silahla temizlemeleri,

-Türkiye’nin Doğu Akdeniz’de ABD-İsrail tehdidine karşı koyması,

-NATO içindeki bölünmeler

-Başta Venezuela olmak üzere Latin Amerika ülkelerinin ABD denetimine direnmeleri,

-Bölgesel ittifakların ABD’ye tavır almaları,

savaşı önleyecek etkenlerdir.

SAVAŞ ODAKLARI

Bugün dünyada bir savaşı tetikleyecek hangi savaş odakları bulunmaktadır?

Bu soruya şöyle yanıt verebiliriz:

ABD’nin kendini en güçlü gördüğü yerler, savaş olasılığının olduğu en yüksek olduğu yerlerdir.

1- Pasifik Cephesi ve Tayvan Boğazı Cephesi

ABD burada bir savaşı göze alamaz çünkü:

a- Karşısında çok derin bir iç cephesi, kuvvetli bir ekonomisi, vatan için fedakârlığa hazır bir buçuk milyarlık örgütlü ve disiplinli insanı kaynağı olan Çin Halk Cumhuriyeti vardır

b- Nüfusu ve ekonomisiyle kıyaslanmayacak ölçüde büyük bir silahlı güce sahip olan ve savunma sanayisinde de ileri bir teknolojilere büyük kaynak ayıran Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti vardır.

c- Bölmeye ve araya girmeye kalkışmasına karşın başarılı olamadığı, arka cephesi güçlü Rusya vardır.

d- Ayrıca ABD kendi iç cephesinde önemli toplumsal sorunlar yaşıyor. ABD halkının Okyanusların ötesinde verilecek kayıplara artık ikna edilmesi çok zor.

f- ABD’nin Asya’da eskisi gibi harekete geçirebileceği, ateşe sürebileceği müttefikleri de bulunmuyor. Japonya ve Hindistan kendi ülkelerinin menfaatine düşünecektir. Yükselen Asya cephesinde yer alabilirler.

g- Çin bu koşullarda anavatanını barışçı yollardan birleştirme şansını da kullanabilir.

2- Ukrayna Cephesi

ABD’nin farklı girişimleri hep başarısız kaldı. Rusya açısından savaş, vatan savaşıdır. ABD açısından ise, emperyalist yayılma savaşıdır. Bu ekonomik zorluklarla boğuşan ABD kamuoyunu da kuşkusuz etkilemektedir. Ayrıca ABD kararlarını alırken AB ülkelerini de hesaba katmak zorundadır. AB ülkeleri de yekpare değildir. Kendi içinde cepheleşme vardır.

Rusya sabırlıdır ve kararlıdır. Çin Halk Cumhuriyeti gibi güçlü gibi bir müttefiki vardır.

3- Doğu Akdeniz

Savaşın yayılma tehlikesinin olduğu üçüncü büyük cephe Doğu Akdeniz Cephesidir. Savaşın yayılma tehlikesinin en büyük olduğu coğrafya burasıdır. Büyük savaş tehlikesinin önlenebileceği cephe de burasıdır.

DOĞU AKDENİZ CEPHESİNİN ÖNEMİ VE TÜRKİYE

Doğu Akdeniz’in güvenlik kavramlarındaki stratejik önemi yanında, zengin enerji yatakları vardır. ABD ve İsrail’in tasarladığı Hindistan’dan gelip İsrail üzerinden Güney Kıbrıs ve Yunanistan’dan Avrupa’ya uzanan enerji yolu Çin’in Kuşak Yol Girişimi’ne ve Türkiye’den geçen enerji akımına karşı bir seçenek olduğu açıktır.

Doğu Akdeniz cephesi, öncelikle Türkiye’nin cephesidir. Filistin Devleti ve halkı da İsrail’e karşı aynı cephede savaşıyor. Dahası bu cephenin Doğu kanadında, Suriye’nin ve Irak’ın kuzeyinden Hürmüz Boğazı ve Umman Denizi’ne kadar uzanan savaş odakları bulunuyor.

Türkiye elbette ABD-İsrail eksenli tehdide karşı savaş yeteneği yüksek olan bir Orduya ve cephe gerisinde dayanıklı bir millî direnme gücüne sahiptir. Türk milletinin bilincini gölgeleyen hem de ittifak birikimini değerlendirmeyen denge siyasetiyle ABD emperyalizmine ve İsrail Siyonizmine cesaret verirsiniz.

TÜRKİYE ATLANTİK İTTİFAKINI DAĞITACAK SÜRECİ ATEŞLEYEBİLİR

Oysa Türkiye Atlantik İttifakı’nın dağılmasına yol açacak süreçleri ateşleyecek bir birikime sahiptir.

Bu koşullarda Türkiye’nin güvenliği Çin’den başlamakta, Çin’in güvenliği de Türkiye’den başlamaktadır.

Türkiye’nin birinci meselesi vatan bütünlüğüdür. Hem etnik bölücü hem de gerici terörden kurtulmaktır. İkisinin de arkasında ABD vardır. Türkiye içeride ve dışarıda ABD ile cephe cepheye gelmiştir. Teröre karşı mücadele, Çin’in Bir Kuşak Bir Yol Projesi için de hayati önemdedir. ABD’nin sözde ‘Kürdistan’ projesi bu yolu kesiyor. Eğer ‘Kürdistan’ kurulursa İpek Yolu devam edemez. İran-Arap körfezi için de bir tehdittir.

Türkiye’nin ikinci meselesi üretim ekonomisine geçmektir. Bunu Çin’le ve Asya ülkeleriyle birlikte ittifak halinde kurabiliriz. Gelen tehditlere karşı direnmenin önemli bir dayanağıdır.

ÇİN’DEKİ TERÖR FAALİYETLERİ VE TÜRKİYE’NİN GÜVENLİĞİ

Çin’deki terör faaliyetleri de Türkiye’nin güvenliğini de hedef almaktadır. Sinciang-Uygur bölgesindeki ayrılıkçı hareketin, PKK terör örgütünün ve Fethullahçı Terör Örgütünün arkasında ABD vardır. Çin’in güvenliği için yürüttüğü mücadele aynı zamanda Türkiye’nin güvenliği içindir.

BAŞARMAK ZORUNDAYIZ

Bu iki sorun, Türkiye ile Çin’i stratejik olarak birleştiriyor. İki ülke arasındaki dostluk gelip geçici değildir; stratejiktir. Tarihlerimizde de önemli birikimler vardır. Çin ve Yükselen Asya dostluğu Türkiye’nin ihtiyaçları açısından hayati önem taşıdığı kadar dünya barışı içinde tayin edicidir.

Başarmak zorundayız.

Çok milliyetli bölgeler her zaman emperyalistlerin yoğunlaştığı odak noktaları olmuştur. Batı Asya büyük uygarlıklar ve imparatorluklar coğrafyasıdır. Hepsi doğal olarak çok bileşenlidir. İmparatorlukların yıkıldığı ve bağımsız millî devletlerin oluşumu sırasında pay kapma yarışı özellikle bu bölgede çok kıran kırana oldu.

Birinci Dünya Savaşı Osmanlı İmparatorluğu’nu paylaşma savaşıdır.

O aç gözlülükle öncesinde ve sonrasında her yola başvurdular. Her yöntemi kullandılar. Parça-bölük yapmak için çok uğraştılar.

ASYA KAPISININ NÖBETÇİSİ

Türkiye emperyalizme karşı zorlu bir mücadele içinde devrimini başarıya ulaştırmış bir ilk örnektir. Bir koçbaşı gibi geride kalan coğrafyadaki birçok devrimi ve sömürgecilere karşı mücadeleyi de tetiklemiştir.

Bugün de Asya kapısının muhafızıdır.

Bugün ne dünya eski dünya ne Atlantik ülkeleri eski emperyalist güçteler ama hepsinden önce tayin edici olan Türkiye eski Türkiye… İnsan bilgi ve birikimi ve dünyaya nam salmış o müthiş devrim mirası.

KARAR ARİFESİNDEYİZ YARIN BAYRAM OLACAK MI

Türkiye bir dönüm noktasında.

Türkiye önemli bir karar arifesinde.

Yarın bayram olacak… mı…

Var mı böyle bir soru işareti!!

Elbette… mutlaka… bayram olacak!

Göreceğiz. Er ya da… geç olmasın artık…

Durdurabilirler mi…

GÖREV GELDİ ÇATTI

Millî Demokratik Devrimi’ni tamamlama görevinin zamanı gelmiş çatmıştır.

Berzenci Mağarası geçmişten bugüne işaret veriyor.

1919’da İngilizler Fransızlarla yarış halinde ABD arkadan yeni yeni palazlanıyor…

Kim daha büyük parçayı kapacak.

İsyanlar kışkırtılıyor, vaatler veriliyor… arkadan iş çevriliyor… aldatılıyorlar…

CEPHE SAĞLAMLAŞTIRILACAK

Devrimin lideri Mustafa Kemal, emperyalizme karşı cepheyi genişletecek ve sağlamlaştıracak.

Milleti bütünleştirecek.

Tarihi görev bu. Gelmiş çatmış.

Olacağını biliyor.

Görüyor.

Onun için öne çıkıyor.

Sivas Kongresi’ne gidilecek. Kararlar alınacak.

Silahın namlusu kime çevrilecek! Bugün de bir karar günü

ORTAK DÜŞMANA KARŞI ORTAK MÜCADELE

Mutki’de Aşiret Reisi Hacı Musa Bey’e

Bitlis Küfrevizade Şeyh Abdülbaki Efendi Hazretleri’ne

Şırnaklı Abdürrahman Ağa Hazretleri’ne

Dirşulu Ömer Ağa Hazretleri’ne

Muşarlı Resul Ağa Hazretleri’ne

Eski Mebus Sadullah Efendi Hazretleri’ne

Mahmut Efendi Hazretleri’ne

Nurşinli Ziyaettin Efendi Hazretleri’ne

Garzan’da Reislerden Cemil Çeto Bey’e… sesleniyor!

Hemen hepsi aynı tarihli (13 Ağustos 1919) mektup yazıyor. (Atatürk’ün Bütün Eserleri , c.21, s.52-59)

Sanmayın ki matbu… hepsi aynı… hayır… bölgeyi ve insanını öyle iyi tanıyor ki… hepsinin özelini biliyor, mektuplarda onlara değiniyor ama çağrısı bir… Bütünleşmeye, vatan görevine çağırıyor, ortak düşmana karşı, ortak mücadele…

Sanmayın ki matbu… hepsi aynı… hayır… bölgeyi ve insanını öyle iyi tanıyor ki… hepsinin özelini biliyor, mektuplarda onlara değiniyor ama çağrısı bir… Bütünleşmeye, vatan görevine çağırıyor, ortak düşmana karşı, ortak mücadele…

SİLAHIN NAMLUSU KİME ÇEVRİLECEK

Mahmut Efendi’ye (Berzenci) yazdığı mektubu yan tarafta olduğu gibi aldım.

Bir cümlesini çıkarmaya kıyamadım.

Heyecanı içimi sardı.

Gittim o güne, döndüm bugüne.

İngiliz emperyalistlerine karşı mücadelede karargâh olmuş o mağaranın önündeyiz yine.

Silahın namlusu kime çevrilecek.

Bugün de bir karar günü.

O silahlar ateşe atılıp cayır cayır yandıkça benim de içim yandı.

Eyvah bir tane daha… bir tane daha eksildi…

Belki işe yaramazları yakmışlardır…

Devlette ve millette bütünleşme sağlanınca o silahlar lazım olacak.

Türkiye Cumhuriyeti’nin bağımsızlığı için kullanılacak.

Üretim Devriminin önünü açmak için kullanılacak.

Kendilerinin ve ailelerinin geçimlerini sağlamalarının koşulları yaratılacak.

Özgür vatandaş olma koşullarını sağlamak için kullanılacak.

Azı da çoğu da paylaşacağız.

57 yıldır bu siyasetin içindeyim.

“Türk-Kürt kardeştir, Amerika kalleştir” diye meydanları inlettik.

“Bir Kürdümüz cehennemde olsa, bize cennet yasaktır” dedik söylenmesi en zor zamanlarda.

Doğru yaptıklarında yanlarındaydık, yanlış yaptıklarında neredeyse bir tek Vatan Partisi göğsünü gerdi en öne fırladı.

Partimiz kapatıldı. Yenisini açtık.

Amerikancı darbeler vatanımızı “Ankara’nın ötesi-berisi” diye çatır çatır bölmeye kalkıştı…

Bölünmesin diye cezaevlerinde yattık.

Bölgede canları acısa, buradan yeri göğü inlettik.

Binlerce yıl cezalar aldık, “Kürt” sözcüğünü kullanmaktan.

“Türk” tanımının gerçeğini yazdık.

“Arzu birliğinin” inşaatı ne zamandır devam ediyor.

Gökdelenlerin başı göğe erecek.

Bitti-gitti…

Sözümüz vardı şehit analarına-babalarına-eşlerine…

Sözümüz vardı Diyarbakır analarına…

Sözümüz vardı şehitlerimize.

Can borcumuz.

Anılarına saygılarımızla… ve minnet duygularımızla

Başlıyoruz. Bitireceğiz.

Onların cesareti ve onuru bize emanettir.

AYDINLIK

• Emekli yazıları24
• Burdur Yeni Parti’den CHP üyelerine “istifa et” baskısı
• Gümüştaş’ın, Sağlık Bakanı’ndan yerel basına kadar üzerlerine attığı bombalar
• 30 Ağustos Zafer Bayramı Coşkuyla Yaşanacak
• “Pazarda vatandaşın karşısına çıkan gerçek: Pahalılık ve geçim sıkıntısı”

Kişi düzeyinde de millet düzeyinde de böyledir bu durum.

“Katil çocuğu”, “katil oğlu” gibi damgalar çok küçültücü ithamlardır.

Bunu bir de milletler seviyesine çıkararak düşünmek kadar insanı karabasanlara uğratan bir durum yoktur.

Denemeler’in projektörünün tutulması gerektiği bir konu…

Almanların durumunu bir düşünsenize!

Almanlar Hitler’den çok rahatsızdırlar.

Onları en rahatsız eden milli damgaları “Holokost”, “HaŞoah”tır (felaket).

“Yahudi soykırımı”yla itham edilmek tarih boyunca boyunlarına asılmış bir yafta olsa gerek!

Bunun üzerinde uzun uzun düşünmüşümdür.

Gerçekten dedelerimiz Ermenileri kesip biçtiler mi diye çok kitap okudum.

Her 24 Nisan’da dünyanın esas katili ABD başkanı acaba “ne diyecek?” diye pür dikkat kesildiğimiz yılların üzerinden çok geçmedi.

Daha dün gibi!

Türkiye millet olarak tef gibi gerilirdi.

“Soykırım” telaffuz edilecek diye ödü kopardı Ankara’nın.

Ama yıllarca hükümet ve devlet olarak da hiçbir mücadele yürütmemişti; ağlamaktan sızlanmaktan öte! Batılı devletler ise Türkiye’yi köşeye sıkıştırmak için boş durmuyorlardı. Batı parlamentolarında birer birer sözde “Ermeni soykırım” yasaları çıkartılırken bazıları da bu yasaları işletmişlerdi.

O yıllarda İsviçre Hükümeti Tarih Kurumu Başkanımızı “Ermeni soykırımı yoktur” dediği için bir yıl hapis cezasına çarptırmıştı.

Sonraki yıllarda Türkiye’den vatanseverler bu ceza yasalarını ve Batı devletlerinin parlamentolarının çıkardığı yasaları çiğneme operasyonları başlattı. Lozan ve Berlin Talat Paşa Harekâtları sırasında İşçi Partisi (Vatan Partisi) Genel Başkanı Dr. Doğu Perinçek, Lozan’da Lozan polisinin bütün engellemelerine karşın düzenledikleri bir mitingde yaptığı konuşmada “Ermeni soykırımı uluslararası emperyalist bir yalandır” diye ilan etti. Lozan Savcılığınca ifadesi alındı. Mahkemeye verilen Dr. Doğu Perinçek 6-7 Mart 2007 tarihinde İsviçre’de mahkemeye çıktı. Batı emperyalizmi Türk milletinin ve Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin başına çorap örmeye çalışıyordu. Ama planlarını Talat Paşa Komitesi bozguna uğrattı.

İşçi Partisi (Vatan Partisi) Genel Başkanı Dr. Doğu Perinçek, İsviçre’de 2008 yılında, “Ermeni soykırımı bir uluslararası yalandır” dediği için Lozan Polis Mahkemesi’nce “ırk ayrımcılığı” suçu işlemekten mahkûm edildi. Bu mahkûmiyet İsviçre Federal Mahkemesi tarafından da onaylandı. Dr. Doğu Perinçek, bu karara karşı Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nde (AİHM) İsviçre’ye karşı 2008 yılında dava açtı. Türk hükümeti de bu davaya katıldı.

“İyi gerekçelendirilmiş, dengeli bir karar” olan AİHM kararı, soykırım kavramını “hukuki boyut”a İndirgeyerek, “tarihsel olayların tartışmalı boyutları konusunda olduğu gibi, bunlara yüklenen hukuki nitelemeler hakkında hakemlik etme yetkisinin bulunmadığı”nı kabul etti. (Emekli Büyükelçi Pulat Tacar) Ermeni soykırımı konusunda birçok kitap inceledim. Bizzat Ermeni yazarların kendi ağızlarından da öğrendim ki, “Ermeni soykırımı uluslararası emperyalist bir yalandır” ve Türkiye Cumhuriyeti üzerinde uluslararası psikolojik savaşın bir parçasıdır.

Gerçekte biz, yani atalarımız vatanımızı savundu. Savaş bu; kırım da olur, sürgün de!

Bir Sovyet Ermeni vatandaşı olan Boryan da Ermeni soykırımını uluslararası bir yalan olarak değerlendirmektedir.  

OSMANLI’YI PARÇALAMA VE PAYLAŞMA APARATI

Ermeni sorunu Türklerin Anadolu’ya ikinci defa geldikleri ve bu kez hiç dönmemek üzere Anadolu’nun kapılarını kırarak girdikleri 1071 yılından beri dünyanın başını ağrıtan Doğu sorununun bir parçasıdır. Öyle ki 900 yıl sonra bile Seyid Rıza’da Ermeni Krallığı bayrağı çıkabilmektedir. Her çağın süper emperyalist devleti tarafından çeşitli görünümler altında bölge devletlerinin parçalama enstrümanına dönüştürülebilmektedir. Bir ara ASALA şeklinde ortaya çıkmış, 1980’lerde ASALA bastırılınca ardından Öcalan ve PKK olarak Türkiye, İran, Irak ve Suriye’nin karşısına çıkarılmıştır.

19. YÜZYIL SONUNDA İNGİLİZ VE ÇARLIK RUSYASI EMPERYALİZMİNİN ALETİ

Ermeni meselesi, emperyalizmin aleti olarak 19. yüzyılın sonlarında fiilen ortaya çıkmıştır. Çarlık ve İngiliz emperyalizmi tarafından Osmanlı Devleti üzerinde nüfuz kurma, onun içişlerine müdahale aracı olarak kullanma, parçalama ve paylaşma aracı olarak gündeme getirilmiştir.

GÜNÜMÜZDE ABD VE AB EMPERYALİZMİNİN APARATI

Günümüzde ABD ve AB emperyalizmleri tarafından devralınan bu uluslararası emperyalist yalan iyice alevlenmiş, bu kez de Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin içişlerine müdahale aracı ve Türkiye’nin parçalanmasında bir manivela olarak kullanılmaktadır.

Ermeni meselesini, kendisi de bir Ermeni olan Boryan’ın gözüyle anlatımı ya da incelenmesi daha öğretici, daha gerçekçi olmaktadır.

Boryan’dan öğrenirken, ibret verici sahtekârlığın, ikiyüzlülüğün, büyük yalancılığın ve uydurmacılığın farkına varıyor insan. Mehmet Perinçek sağ olsun, Rusya ve Ermeni arşivlerini didik didik ederek

Kaynak Yayınları’ndan Türkçeye kazandırdığı Boryan’ın ilgili kitabı ibretlik sahnelerle dolu.

Boryan da aynen bizim gibi, “Ermeni soykırımı uluslararası ve emperyalist bir yalandır” demektedir.

Şurası çok somut bir gerçektir ki, biz vatanımızı savunduk; Türkiye Ermenileri, Rus ordularına önderlik ederek ve komşuları Türkleri ve Kürtleri kesip biçerek alçakça bir ihanetin içinde yer almışlardır. Uyruğu oldukları ve bütün uyruklardan üstün durumda itibar sahibi olarak kaymağını yedikleri devlet ve vatana ihanet etmişler, arkadan hançerlemişlerdir.

Ermeni sorunu, Doğu sorununun bir parçası olarak birkaç boyutta ele alınabilir.

• Batı’nın kapitalist-emperyalist devletlerinin yurdumuzu paylaşma projeleri çerçevesinde Ermeni soykırımı yalanı.
• Ermeni soyunun yurdumuzun bir kısmını, Elviye-i Selase vilayetlerini ele geçirme proje ve niyetleri çerçevesinde Ermeni soykırımı yalanı.

Boryan’ın kitabı, Ermeni meselesinin, Batı’nın Anadolu’yu paylaşma projeleri çerçevesinde incelenmesine olanak vermektedir.

Boryan’ın “Ermenistan, Uluslararası Diplomasi ve SSCB” adlı 1000 sayfa kapasiteli eseri bu olanağı vermektedir.

Ayrıca bugün için ulaşılabilme olanağı çok zayıf olan 19. yüzyıl Ermeni kaynaklarına ilişkin belgelerden yararlandığı için Boryan, bir de bu açıdan önemli olmaktadır eser.

***

Önemli Ermeni-Sovyet devlet adamlarından ve parti yöneticilerinden biri, Nijni Çambarak Elizavetpol bölgesinden bir köylü çocuğu, Birinci Dünya Savaşı öncesinde Güney-Kafkas’ta Ermeniler arasında devrimci mücadelenin içinde olmuş, bu bölgede Sovyet iktidarının kuruluşunda etkin rol almış, Ermeni meselesi üzerinde “otorite” kabul edilen Bagrat Artemoviç Boryan, Ermenilerin Rus ordularına kılavuzluk ettikleri, Doğu Anadolu’da Türk ve Kürt halkın katledilmesi olaylarını yarattıkları, bunu üzerine Osmanlı devletinin güvenlik amacıyla başlattığı muhacerete konu oldukları dönemi, “üst düzey görevlerde bulunarak geçirmiş ve olayları bire bir yaşamıştır.” (S. 8)  

***

Boryan yukarıda anılan eseri nedeniyle “Ermeni milliyetçileri tarafından hain ilan edilmiş ve çok sert eleştirilere uğramıştır.” (S. 9) Ermeni meselesinin özünü tarihsel kaynaklarına inerek incelemektedir.

Böylece Ermeni meselesinin emperyalistlerin bir hegemonya aleti olduğunu somut olarak ortaya koymaktadır.

***

ERMENİ MESELESİNİN ÖZÜ,

ORTADOĞU HARİTASINI DEĞİŞTİRMEDE TÜRKİYE’DE

KÖPRÜ MAHİYETİ TAŞIYAN ERMENİ BURJUVAİSİNİN KULALNILMASIDIR

Avrupalı kapitalistler 19. yüzyıl sonlarına doğru emperyalistleşince Osmanlı’nın gitgide zayıf düşmesine paralel olarak Osmanlı’yı parçalayıp paylaşma çabalarını birkaç koldan birden yürütmüş; “bu planların hayata geçirilmesinde en önemli araçlardan biri Ermeni meselesi olmuştur.”  Ermeni meselesi, “büyük devletlerin Türkiye’de merkezkaç kuvvetleri destekleyerek, Türkiye’nin zayıflatılması ve daha kolay sömürgeleştirilmesi” amacına hizmet etmiştir. Şimdiki gibi o zaman da Ortadoğu haritasını değiştirmek 19. yüzyıl BOP’unu uygulamak için “…Türkiye’de köprü mahiyeti taşıyan Ermeni burjuvazisini kullanma yoluna” gitmiştir. Bu gerçek Ermeni meselesinin “özünü” oluşturur. (S. 13)

Boryan’a göre emperyalizm mazlum dünya cephesinde hegemonya kurmak amacına ulaşmada iki taktik, iki yol izlemektedir: 

Biri havuç politikası; “rüşvet, cinayet, yalan ve aldatıcı vaatler yoluyla kamuoyunu belirlemek ve ayrıca ezilen milletlerin siyasal parti temsilcilerini ve önderlerini ideolojik denetim altına almak”, diğeri savaş politikası; “uluslararası anlaşmalar ve savaşlara varan saldırgan politikalar”.

Buradan hareketle Ermeni meselesi, çağın bütün büyük devletlerinin, Atatürk’ün deyişiyle “Düveli

Muazzama”nın çıkarlarının kesiştiği Doğu meselesinin bir “parçası” haline gelmiştir. Dolayısıyla da bu eksende, yani “Doğu’da çıkarları çatışan devletlerarasındaki güç ilişkileri düzleminde çözülmüştür.”

(s.14)

EMPERYALİST POLİTİKALARIN BİR NESNESİ OLARAK ERMENİ MESELESİ

Burada Ermeni meselesinin işlevselliği hakkındaki saptamalarını ve gerçekliği anlatmayı sürdürüyor.

Ermenistan’ın jeostratejisi (uluslararası politikadaki yerlerinin önemi) Ermeni milletini her daim emperyalist politikaların bir “nesnesi” haline getirmiştir.

İşte bundan dolayı diyor Boryan, “Ermenistan ve Ermeniler, haklarını ve özgürlüklerini korumanın bir nesnesi değil, pazarlıkların bir nesnesi, özellikle İngiltere ve Rusya gibi emperyalist devletler için bir araç olmuştur.” demektedir. (s.14)  

ERMENİLERİN LİDERLERİ, “BÜYÜK DEVLETLERİN ELLERİNDE BİRER SİLAH”TIR

Yani bu görüşleri biraz daha açan Boryan’a göre, Ermeni temsilcileri ve Ermeni milletinin yaptığı bütün hareketler emperyalistlerin “dikte”sinden başka bir şey değildir; bağımsız ve milli çıkarlarına hizmet eden bir yanı yoktur. Boryan görüşünü daha da keskinleştirmek için kendi milletine gerçek aşkına acımasızca davranmakta ve kendi milletinin ‘temsilcileri’ni, “büyük işgalcilerin ellerinde birer silah” olarak değerlendirmektedir: Başka bir şekilde söylersek, Ermeni önderleri, Rusya’nın ve İngiltere’nin elinde Osmanlı’nın, Türkiye’nin şakağına dayanmış bir tabancadan başka bir şey değildir. Bu bağlamda günümüzde Rus çarlarının, İngiliz “ince bacaklıları”nın çizmelerini giymiş olan ABD’nin elinde yakın geçmişte ASALA olarak, yaşadığımız dönemde PKK-YPG olarak Türkiye’nin toprak bütünlüğünü parçalamak ve kukla Kürdistan adı altında ikinci İsrail’i kurmanın aparatı olmaktadırlar. 

Bir başka bağlamda şöyle değerlendirme yapmaktadır Boryan:

“Berlin Konferansı’ndan sonra Ermeni meselesi, büyük devletlerin diplomasisi için Türkiye’ye bir baskı aracı haline dönüşmüştür. (1880, 1895 ve 1896 yıllarında) İngiliz ve Rus diplomasisi, onları takiben (1913–1914 yılları için) Rus ve Alman diplomasisi, Ermeni meselesini Doğu’daki sömürgeci politikalarının bir aracı olarak kullanmışlardır.” (s.14)

Zavallı Ermeni halkı da önderlerinin ahmaklığı ve bir adım önlerini göremeyecek kadar deneyimsiz ve körlükleri, öngörüsüzlüklerinin kurbanı olarak kırılıp gitmiştir.

“ERMENİ MESELESİ, BİR EMPERYALİZM MESELESİDİR”

Boryan uluslararası emperyalist bir yalan olan Ermeni meselesinin sindirilerek anlaşılması için Ermeni tarihinin bilinmesine gerek olduğunu saptamaktadır. Özellikle Ermeni Ortaçağ’ı bu konuda belirleyici olduğu belirtilmektedir. Ayrıca Boryan’ın, ulaşılması oldukça müşkül kaynaklar olarak Ermeni

Orta Çağ’ını incelediği için önemi bir kat daha artan “Ermenistan, Uluslararası Diplomasi ve Rusya” adlı eserinde, Ermeni milletinin tarih boyunca hiçbir zaman “egemen bir devlet”e sahip olmadıkları saptaması yapmaktadır.

Mehmet Perinçek Boryan’ın bu konuda kesin davrandığını belirterek şöyle devam eder: “Boryan, bu soruya kesin bir cevap verir: Ermeniler, hemen hemen her zaman başka devletlerin iktidarı altında bulunmuşlardır. Bölgede Ruslar, İranlılar, Türkler gibi köklü bir devlet geleneğine sahip milletlerin oluşu, iç kavgalar ve Ermeni feodalizminin kendine özgü gelişimi, birkaç istisna dışında (II. Artaşen ve II. Tigran dönemi) Ermenilerin kendilerine ait bir devlet yapısı geliştirmesine engel olmuştur. Bu nedenle Ermeniler, tarih boyunca İran’a, Yunanistan’a, Roma’ya, Bizans’a, Araplara, Selçuklulara vb. bağlı yaşamıştır: ‘Açıktır ki, Ermeni kralları, bağımsız bir rol oynamamıştır ve egemen hükümdarlar olmamışlardır. Tarihleri boyunca, birkaç küçük istisna dışında, büyük dünya devletleriyle ‘birlik’ içinde yer almışlardır. Büyük devletlere bir alet olarak hizmet etmiş, bağımsız ve egemen devlet kuramamışlardır. Ermeni tarihçileri, “krallarını Kir’in (İran hükümdarı), Roma’nın, Babil’in vb. müttefikliğine kadar yükseltse de bunu milliyetçi-şovenist bir bakış olarak ele almak ve tarihsel gerçeklere, olgulara üstünkörü bir yaklaşımın sonucu olarak değerlendirmek gerekir.” (S. 16) 

Burada Boryan “büyük dünya devletleriyle ‘birlik’ içinde yer almak” derken çok ironik bir şekilde, “sömürgecilik” tezinde olduğu gibi, Kürt milliyetçi tarih yazımcılığının saçmalıklarına benzer bir şekilde “birlik/müttefiklik” tezine atıfta bulunmaktadır.

***

Boryan Ermeni Orta Çağ’ı ile ilgili bir başka önemli saptaması şudur:

Batı devletleri Ermenilerle Orta Çağ’ın ilk dönemlerinde ilgilenmeye başlamışlardır. Bu ilgiyi Boryan birkaç boyutta incelemektedir.

• “Batı’nın Katolik kralları, Ermenileri Papa’ya bağlayarak onları sömürgeci politikalarında kullanma amacı gütmüşlerdir.”
• “Papa, Ermenileri Filistin’deki haçlılara yardım etmek için önemli bir araç olarak görmüştür.”
• “Ermeniler, Katolikleştirilerek Haçlı Seferleri’nde silahlı bir kuvvet olarak kullanılabilecektir.”
• “Böylece Ermeniler, Müslüman Doğu’da Batı için askeri ve siyasal bir silaha dönüşebilecektir.”
• “Ayrıca Ermeni tüccarlar aracılığıyla İpek Yolu’nun kontrolü ele geçirilebilecektir.”

İşte bu nedenlerden dolayı, Ermeni coğrafyası misyoner akınına ve işgaline uğramıştır.  (S. 16)

AMA VAATLER O ZAMANDA DA 20. YÜZYILDA DA BOŞ ÇIKMIŞTIR.

Esas bizi ilgilendiren yanına geldik Ermeni meselesinin. Yani Osmanlı ve Ermeniler meselesine…

Lenin’in yakın çalışma arkadaşı olan Ermeni kökenli Boryan, Osmanlılar ile Ermeni ilişkilerinde “93

Harbi” diye tarihimize geçmiş 1877–78 Osmanlı-Rus savaşı ve sonucunda imzalanan Berlin Antlaşması ekseninde ikiye ayırarak inceleme eğilimindedir. 

Ermeni meselesinin “gerçek yüzü”nü açığa çıkartmanın yolu, Ermenilerin Osmanlı Devleti’ndeki toplumsal, siyasal ve ekonomik konumlarının ortaya konmasından geçmektedir. Neden bu eksende

Ermenilere Osmanlı sultanları tarafından “milleti sadıka” denmiştir? Çünkü Osmanlı ülkesindeki tebaa azınlıkların el üstünde tutulanı olan Ermeniler ticaret ve sanatla uğraşmışlar, Osmanlı sarraf ve kuyumculuğunun elebaşıları olarak zenginleşmişler, bütün zamanlar boyunca devletçe özel hizmetlerde ve güven ihtiyacı gösteren faaliyetlerde çalıştırılmışlardır. Devletin darphane ve Baruthane-i Amire gibi önemli ve güvenliği ilgilendiren kurumlarının başına getirilmişlerdir. Yukarıdaki sorunun böylesi bir cevabında Ermeni milletinin tarihsel nankörlüğü ve sahtekarlığı açığa çıkmaktadır.

Boryan hem emperyalistler tarafından hem de Ermeni milliyetçi-şoven tarih yazıcıları tarafından her zaman çarpıtılmış tarihsel gerçekleri gözler önüne sermiştir:

“Türkiye Ermenilerinin siyasal-ekonomik ve hukuksal durumu, iki döneme ayrılmaktadır: 

Birinci dönem, 1877–78 Türk-Rus Savaşı’na kadar; 

İkinci dönem ise Berlin Antlaşması’ndan bugüne kadar…

Bu ayrım (iki bakımdan) önem taşımaktadır:

Bir taraftan Ermeniler açısından istenmeyen sonuçlar doğuran olguların açıklığa kavuşturulması (Bağlamında), 

Diğer taraftan uluslararası diplomasinin, özellikle Rus diplomasisinin, Ermeni meselesinin çözümündeki rolünün ortaya konması açısından…

Bunun için:

Türkiye Ermenilerinin hayat koşullarını, 

Rusya’nın iktidarı altına girmek isteyip istemediklerini, 

Ve milli özerkliğe ve kendi devlet yapılarına sahip olma eğilimlerini açıklığa kavuşturmak gerekir.”

(s.17)

Boryan kendi milli edebiyat, tarih yazımı ve tüm yayınlarda, Ermenilerin Türk iktidarından yoğun baskılar gördükleri, acımasızca sömürüldükleri, insanlık dışı ve utanç verici baskılar yaşadıkları yönünde aşırı bir yakınma olduğunu, “…Ermenilerin Türk iktidarı yönetiminde İslam’ın baskısı, haksızlığı, sömürüsü ve tecavüzleri altında en karanlık dönemleri yaşadıklarını, Hıristiyan halklar için utanç verici bu durumdan kurtulmaya can attıkları öne süren bakış açısı(nın) bir hayli yaygın” olduğunu açık bir şekilde belirtmektedir. (s.18)

Boryan, Ermenilerin “…özellikle 1878 yılından sonra büyük devletler tarafından Osmanlı’nın içişlerine müdahale aracı” olarak kullanıldığına dikkat çeker ve tarihsel zeminde bunları kanıtlar.

Boryan’a göre, 1453 fethi, “…İslam’ın Hıristiyanlık üzerinde kültürel bir üstünlük sağlamasına yol

açmış”tır. Rus Doğubilimcisi Bartold, 15. yüzyılda “İslam dünyasının kültürünün, Hıristiyan dünyasından üstün” olduğunu saptamıştır. (S. 18) Boryan bu sözün altını çizerek vurgu yapar. Ve şöyle devam eder:

“Avrupa’nın müdahalesine, yani Batı’nın ve Rusya’nın saldırgan politikalarına kadar Hıristiyanların

Osmanlı İmparatorluğu’ndaki durumu, emekçi kitlelerinin Hıristiyan devletlerindeki durumundan daha iyiydi (…) Hıristiyan köylüler, kendi kavimlerinden toprak ağaları tarafından o kadar sömürülüyor ve köleleştiriliyordu ki, onlar Türk iktidarı altında bulunmayı kendi soylularının hâkimiyeti altında kalmaya tercih ediyorlardı.” (S. 19)

Burada Boryan, Milan Dükünün elçisi ve Arnavut Kralı Alfonso arasındaki bir görüşmeye dayanarak, Arnavut köylülerinin Osmanlı-Türk egemenliğini kendi öz aristokrasilerinin egemenliğine yeğlemekte olduklarını belirtmektedir. “O bölgede yaşayan insanlar, iyi ve insancıl Türk yöneticilere sadıktı. Bunun sonucunda da birçok Arnavut İslam’ı kabul etmiştir.” 

Evet, buradan ve kestirmeden Boryan’dan öğrendiğimiz şu:

OSMANLI ORTA ÇAĞI SİYASETLERİNİN BALKAN HALKLARINCA KOLAYCA BENİMESENMESİ

Osmanlı Orta Çağ’ı, köylü kitleleri ve öteki halk kesimleri açısından, Batı aristokrasisi hâkimiyetine tercih edilen özellikler ve ayrıcalıklar taşımaktadır. Batı ülkelerinde köylü kitleleri üzerindeki esasen vergilere dayanan artık ürün yağması Osmanlı’nın uyguladığından kat kat fazla ve ağır ki, Hıristiyan köylü kitleleri Türk hâkimiyetini tercih etmektedir.

Boryan’ın saptadığı Rumeli ve Balkanlar’da Osmanlı’nın uyguladığı feodal ekonomi ve siyasetlerle Hıristiyan devletlerin feodal düzenleri arasındaki derin farklılıkları, Osmanlı Beyliği’nin başındaki Osman Bey ile kayınpederi Şeyh Edebali arasındaki bir söyleşide de görüyoruz. Osman Bey kayınpederine görüşlerini ve saptamalarını şöyle anlatıyor:

BATI FRENK DÜZENİ META DEREKESİNDE

KÖLELİĞE OSMANLI DÜZENİ DAHA İNSANCIL HOŞGÖRÜYE DAYANIR

“İstanbul’un Bizans’ı frengin karanlık dünyasından kopup geldi. Ama, oranın kölelik düzenini burada tutturamadı. Tutturamayınca da ‘Toprak Allahın, imparator kâhya, köylü kiracı’ demek zorunda kaldı. Latin İstanbul’u basıp alınca imparatorun hür köylüleri, Frenk düzeninin nasıl bir bela olduğunu görüp anlamıştır. Bu düzen, köylüyü köle etmeğe dayanır. (Burada Osman Bey, Frenk’ düzeninin köylüyü köle etmeye dayanmasında ifade ettiği “kölelik” serflik anlamında kullanmamaktadır. Feodal toplumda köylü zaten serf, yani toprak kölesi durumundadır. Burada belirtilen köle, kölelik düzeninin kölesi, yani meta seviyesindeki köle…) Kim ister köle olmayı? Demek hür kişileri köle etmek köle tutmak için zorlayacaksın aralıksız! Zorlarken zorlarken n’olur adam? İnsanlıktan çıkar. İşte bu sebepten Frenk adamı, say ki, kuduz canavardır. Kahpedir, kıyıcıdır, Allahı maldır, dini imanı soymaktır. Irzı, namusu, utanması, acıması, sözü, yemini hiç yoktur. Bunalırsa insan eti yer, Bizans köylüsü kabul etmez bu rezilliği… Uçlara yerleştirilmiş Hıristiyan Türklerse hiç yanaşmazlar köleliğe… ‘Suyun akarı’ dediğim, işte budur. Bu yöneliş çok adam istemez! Kalabalıkları biriktirip köylünün başına musallat etmek zorunda değilsin. O zaman kadar hiç görmediği, bilmediği bir düzeni götürüp Bizans köylüsünü şaşırtıp ürkütmek de yok! Köleliğe karşı, Frenk soygununa, zulmüne, ırz düşmanlığına karşı biz hoşgörü, dayanışma, can, ırz, mal güvenliği sağlayacağız (istimalet/FÖ) Alınteriyle çalışanlar bizden yana olacak ister istemez… Batıya yöneleceğiz! Talan etmeyeceğiz! Din yaymağa çabalamayacağız. Tersine herkesin inancına saygı göstereceğiz! İnsanlar arasında, din, soy, varlık bakımından hiçbir üstünlük tanımayacağız! Günbatının Karanlık Dünyası, karanlığını yüzyıllardan beri, sınırımıza sürmekte, bizi boğmaya çabalamaktadır. Yolunu kesene kuduz it gibi salacaktır.” (Fatih Özcan, “Aslanla Ceylanlar Dosttur Kucağımızda” Barışı, Türk’ün Devlet Kuruculuğu ve Yeryüzü Hükümdarlığı Ülküsü Antik Çağdan Cumhuriyet’e, s.124  

ERMENİLER OSMANLI’DA REFAH VE

ZENGİNLİK, RUSYA’DA FAKİRLİK VE MUHTAÇLIK İÇİNDEDİRLER

Bu kapsamda Boryan, Ermenilerin Osmanlı Devleti’ndeki toplumsal-ekonomik ve siyasal durumları ve koşulları bağlamında şu saptamaları yapmaktadır:

• 1453 olayı, “Ermenilere yönelik hiçbir zulme yol açmamıştır; (…) Tam tersine, tarihsel kaynaklar, Mehmet’in Ermenileri sevdiğini ve Ermeni milletini devlet için yararlı bir öğe olarak gördüğünü, tebaasına insancıl yaklaştığını, tecrübelerine ve mali işlerdeki bilgilerine saygı duyarak Ermeni zanaatkâr ve tüccarları İstanbul’a davet ettiğini yazmaktadır.”
• 1513 yılında Tebriz’i fetheden sultan I. Selim, “…diğerleriyle birlikte bütün Ermeni zanaatkârları da İstanbul’a getirtmiştir.”
• “Milli Ermeni tarihi, Türk sultanlarının 16. yüzyıldan itibaren bugüne (1876’ya) kadar Ermenileri esas olarak sevdiklerini ve imkânları ölçüsünde desteklediklerini ileri sürmektedir. Onlara yönelik genel bir baskı olmamış, hükümet tebaasının çıkarlarını gözetmiş ve tek tek kişilerden ve hükümet memurlarından Ermenilere yönelik baskı teşebbüslerinin kökünü kurutmuştur.”
• 1606 Kıbrıs Rum isyanının bastırılması Ermeniler arasında bayram havası yaratmıştır.
• 1780’de, Rus Çarlığının önemli komutanlarından Sumorov’un yazdığı rapora göre, İran Şahı Ermenileri ezmiş ve sömürmüş ve birçoklarının Türk tarafına kaçmasına neden olmuştur.Rusya’daki Ermeniler de Türk tarafına sığınmaktadır. (Linch)  
• H. Abovyan’ın anlattığına göre, 1821 yılında Hassan Han’ın Kars’tan aldığı, ancak Agasi tarafından kurtarılarak tekrar Rusya Kafkaslarına dönmeleri istenen Ermeniler bunu reddederek Türkiye’ye geri dönmüşlerdir. (S. 20)
• 1802 yılında Rus ordularının Bombak işgali sonrasında Türkiye Ermenileri Rus Genelkurmay Başkanı’na şu mektubu göndermişlerdir: “Böyle biliniz: Biz, Türk sultanına öyle bir sadakat duyuyoruz ki, onun düşmanlarını istemiyoruz. Gelişinizin ve ordularınızla ülkemize yerleşmenizin iyi bir tarafı yoktur. Ülkenize geri dönünüz. Eğer ülkenize gitmezseniz o zaman başınız bizimle belada olacaktır. Tanrı iyi nedir bilir, yoksa bizden günah gider.” (S. 21) 
• Bombak Rus işgaline Ermeni tepkisi örneği üzerine Boryan, 1828–29 Türk-Rus Savaşı’nın Ermenilerin Osmanlı’nın en sadık tebaası olduğunu kesinlikle kanıtladığı saptamasını yapmaktadır. Ermeniler Osmanlı’da rahat, mutlu ve refah içindedirler; hukuki olarak güvenlikleri diğer ülkelerdekinden çok daha ileri boyutlardadır. Bombak Ermenilerinin anti-Rus tavırlarının altında Osmanlı’daki bu farklı yaşam tarzının etkisinin yanında vergi farkları da etkin rol oynamıştır. Bombak Ermenileri Osmanlı Devleti’ne 1969 ruble vergi öderken Rus egemenliği altında bu vergi 4023 rubleye fırlayıvermiştir. Rusya’da çalışan Ermeniler güvenlik nedeniyle ailelerini Türkiye’de tutmakta, kazançlarını da Türkiye’ye transfer etmektedirler. Bu konuda bir Rus memuru yakınmaktadır.

RUS BARON: “GÜMÜŞHANE’DE

TİCARET TAMAMEN RUMLARIN VE ERMENİLERİN ELİNDEDİR”

1835’de Baron Vrangel, Baron Rozen’e: “Gümüşhane’de idari makamlar, Rum ve Ermenilere dini ayinleriyle ilgili hiçbir baskı yapmıyorlar. Ticaret tamamen Rumların ve Ermenilerin elinde.” şeklinde yazmaktadır.

Marks, “Hıristiyanlar, Türkiye’de dinsel özgürlüklerden Avusturya ve Rusya’dakilere göre daha çok yararlanıyorlar.” demektedir.

Böylece Ermeni soykırımı yalanı peşinde koşanlar Osmanlı Devleti’nin Hıristiyan azınlıkları ezip sömürdüğünü iddia eden alçakça propagandayla kendi emekçileri üzerindeki ağır zulüm ve sömürülerini gizleme, perdeleme yoluna gitmektedir ve böylesi hayâsız emperyalist yalanları Boryan saptamaktadır.

1830’da Pankratov, Erivan Kontu Paskeviç’e, “Türk ağaların hemen hemen bütün toprakları, Hıristiyanlar tarafından işletilmekte, neredeyse bütün ticaret ve bütün zanaat Hıristiyanların elinde.” diye yazmaktadır. (s.22)

BORYAN: “ERMENİLERİN AYAKLANMASINI GEREKTİRECEK NESNEL KOŞULLAR YOKTUR”

Ermenilerin Osmanlı’daki toplumsal yaşamları, ekonomik ve hukuki durumları da civar ülkelerdekilerle karşılaştırılamayacak derecede iyi, refah içinde ve mutludur. Bunu Boryan tarihsel kaynak ve tanıklarla kanıtlamaktadır. Rus ordusunun Türkiye seferleri sırasında Rus subaylar, “Türkiye Ermenistan’ında inanılmaz sayıda hayvanla ve dolu ambarlarla” karşılaşmıştır. Öyle ki, Rusya Ermenilerinde böyle bir durumla asla karşılaşamazdınız. (s.25) Boryan’a göre, “Ermenilerin Türkiye hükümetine karşı ayaklanmasını ya da bir başka hükümetin himayesini gerektirecek nesnel koşullar yoktur.”

Burada sormak gerekir gerçekten de:

Berlin Konferansı’na kadar hiçbir sorun yokken birdenbire Ermeni meselesi niçin “alevlendirilmiş” ve uluslararasılaştırılmıştır?

1877–78 Osmanlı-Rus Savaşı’na kadar milli-ayrılıkçı herhangi bir faaliyetleri bulunmayan Ermeniler savaştan sonra aniden “bağımsız Ermenistan” isteme noktasına nasıl gelivermiştir?

RUS ÇARLIĞININ İHTİYAÇLARI BELİRLEYİCİDİR

Burada Rus Çarlığının ihtiyaçları belirleyicidir. Çar I. Petro ile birlikte Rus emperyalizminin güneye, sıcak denizlere inme politikasının ortaya çıkması Osmanlı-Rus savaşlarına neden olmuş, Rus Çarlığı doğu halklarını kendi yanına çekme gereksinmesi içine düşmüştür. Bu da Türkiye Ermenilerini isyana teşvik etme politikasını getirmiştir. 

KARİNYAN: “ERMENİ MİLLİYETÇİLİĞİNİN TARİHİ, EMPERYALİZMLE İŞ BİRLİĞİNİN TARİHİDİR”

Karinyan, Ermeni milliyetçiliğinin tarihini, “emperyalizmle iş birliğinin tarihi” olarak özetlemiştir. Ortaya çıkışından bugüne kadar, dış müdahale fikrine dayanan Ermeni milliyetçiliği bu haliyle gerici bir milliyetçiliktir. Esasen emperyalizm çağında ezilen millet milliyetçiliği devrimci karakterdedir ama

Ermeni milliyetçiliğinin tarihsel gerçekliği budur. Ermeni milliyetçiliği işbirlikçi karakterdedir, bağımsızlıkçı değildir. Çıkışından kurtuluşu yabancı müdahalesinde, emperyalizmle iş birliğinde arar.

Ermeni milleti arasında iki farklı politika ortaya çıkmış, 19. yüzyılın sonlarında biri Mşak, diğeri de

Megu Ayastani olmak üzere iki yayın organında propaganda edilmeye başlanmıştır. Mşak’ta uşaklık politikasının propagandası yapılır. Ermeniler Osmanlı zulmüne karşı ayaklanmalıdır.

Megu Ayastani’de ise farklı bir politika işlenir. “Eğer Türkiye imparatorluğunda işler kötüye gidiyorsa, bu Türkiye’deki halkların, Ermeni, Türk, Kürt ve Süryanilerin kendi meselesidir. Bu halkların ortak güçleriyle millet ayrımı yapmaksızın kendi kötü yönetimleriyle hesaplarını kendileri görmelidir. Ermenilerin kurtuluşu, Türkiye’de yaşayan bütün halkların kurtuluşuna bağlıdır. Herkesin özgürlüğünün güvencesi, ancak ortak mücadeledir. Büyük devletlerin müdahalesinin önlenmesi, Türkiye’deki bütün milletlerin birliğini sağlayacak ve her alandaki gelişmenin önünü açacaktır.” (s.33)

Bu iki farklı düşünce birbiriyle yarışmış, sonuçta işbirlikçi milliyetçilik hâkim olmuş, bu da Türkiye

Ermeniliğinin sonunu hazırlamıştır.

Sonuç olarak Ermenilerin -tıpkı şimdiki PKK ve FETÖ’nün ABD emperyalistlerinin enstrümanı olduğu gibi- Rus, Fransız ve İngiliz emperyalistlerinin aleti oldukları, aş yedikleri çanağa pisleme anlamında düşmanla iş birliği yaparak vatana ihanet ettikleri, bu sebeple göç ettirildikleri, Türklerin ise vatanlarını savundukları tarihi hakikattir.

• Emekli yazıları24
• Burdur Yeni Parti’den CHP üyelerine “istifa et” baskısı
• Gümüştaş’ın, Sağlık Bakanı’ndan yerel basına kadar üzerlerine attığı bombalar
• 30 Ağustos Zafer Bayramı Coşkuyla Yaşanacak
• “Pazarda vatandaşın karşısına çıkan gerçek: Pahalılık ve geçim sıkıntısı”

Çankaya tabii ki laik bir kesim.

‘Onlar da haklı’ dedim. 

Bu bölge gibi bu ülkenin laik insanları özgürlüklerini kısıtlayacak idareler istemiyor.

Batılı bir yaşantı istiyor.

Ortaçağ görüntüsü istemiyor.

Tarikat ve cemaatleri istemiyor.

Haklılar.

Benim de özlemim bu ama onlar bir tek şeyi anlamıyor.  Emperyalizmin projelerini bilmiyorlar. Çocukları Tayyip’ten başka bir şey görmemiş.

İnsanlar senelerdir bıkmış artık aynı azarlayan, öfke dolu yüzü görmekten.

Bu konuda da haklılar.

İnsanlar medeni, laik ve modern, yumuşak, anlayışlı, şakacı, zeki ve antiemperyalist lider arayışı içinde.

Emperyalizm onlara çok sevecekleri bir oyuncak sundu.

Daha önce dindarlar için birini bulmuştu. Ama yoldan çıktı. Bu sefer laik Atatürkçü sarışın eş görüntülü modern Ekrem.

Kimse arka planı soruşturmaz bu camiada. Görüntü yeter onlara. Emperyalizm nedir kimse bilmez yine bu camiada. Bu hükümetin değişmesi onlara cennet.  Başka hiçbir dert yok kafalarında. Laik yaşam biçimlerini kaybetmek ve alışık olmadıkları yobaz bir yaşamı reddediyorlar.

Haklılar.

Tabii o başı kapalıları da görmek istemiyorlar çevrelerinde, haklı olarak.

Akıllıca siyasetlerle bu insanlara hem emperyalizmi hem de maskeleri ve sonuçları anlatmak şart.

CHP bu anlamda laikliğin tek yolu olarak görünüyor. Ama CHP’nin laiklik gibi bir derdi olmadığını da bilmiyorlar. Babaları Atatürkçü, Ecevitçi olan bu kesim kendini sol olarak görüyor; partilerinin ne hale geldiğinin farkında bile değiller. Gözler kör kulaklar sağır. Ne anlatılsa uzaydan gelmiş gibi bakıyor. Kafasındaki tek dert bağıran başı kapalı din, İslam diyen öfkeli adamın gitmesi.

O da az sinir bozmadı.

Haklılar.

Başlangıçtaki Ergenekon operasyonunda yaşadıkları TOMA’lı gazlı deneyim insanların yaşananları anlayamamasına sebep oldu. Ne FETÖ ne de Ergenekon operasyonunu çözemediler. Gezi travması hepsine öyle bir nefret verdi ki gözleri ne emperyalistleri ne de projeleri düşündürüyor onlara. Haklılar.

Tek bir amaç var.

Anlatmak güç.

Travma tedavisi güç…

Yeniden birleşmek bu kadar parçalanan toplumu bir araya getirmek güç. Önlerine bin bir kanıt da koysanız kabullenmezler.

Haklılar.

Öfke büyük.

Kitleler patlama noktasında.

Ekonomi herkesi bitirdi. Emekli kirasını ödeyemiyor. Gençler işsiz.

Bu olaylar devrimin yolunu açar mı bilmiyorum ama herkes kendine göre haklı.

Sanırım bir Atatürk’e daha ihtiyaç var, çok dağıldık ve savrulduk.

Herkes birbirine düşman…

Herkes öfkeli.

Bilemiyorum ve çok endişeliyim.

İç Savaş bu ikilemin arasında bağıra bağıra geliyor.

Çok canlar yanacak en büyük korkum bu.

Herkes bir kurtuluş reçetesi arıyor.

Haklılar.

Bulduğuna da sarılıyor, kim olduğunu bilmeden, yılana sarılır misali.

Atlantik medyası onları nasıl yönlendiriyorsa öyle gidiyorlar.

Şaşkınlar, travmalılar, kızgınlar, olayları anlama kabiliyetlerini ve şuurlarını, sakinliklerini yitirdiler, doğru habere ulaşamıyorlar. FETÖ, AKP, CHP ve pıtrak gibi açılan partilerin içindeki tiyatroları, tarikat ilişkilerini, sponsorlukları, satın alınan gazetecileri, medyayı anlayamıyorlar.

Çok büyük bir karanlığın içinde kayboluyoruz.

Huzuru ve aydınlığı bulmamız dileğiyle.

• Emekli yazıları24
• Burdur Yeni Parti’den CHP üyelerine “istifa et” baskısı
• Gümüştaş’ın, Sağlık Bakanı’ndan yerel basına kadar üzerlerine attığı bombalar
• 30 Ağustos Zafer Bayramı Coşkuyla Yaşanacak
• “Pazarda vatandaşın karşısına çıkan gerçek: Pahalılık ve geçim sıkıntısı”

Kişi düzeyinde de millet düzeyinde de böyledir bu durum.

“Katil çocuğu”, “katil oğlu” gibi damgalar çok küçültücü ithamlardır.

Bunu bir de milletler seviyesine çıkararak düşünmek kadar insanı karabasanlara uğratan bir durum yoktur.

Denemeler’in projektörünün tutulması gerektiği bir konu…

Almanların durumunu bir düşünsenize!

Almanlar Hitler’den çok rahatsızdırlar.

Onları en rahatsız eden milli damgaları “Holokost”, “HaŞoah”tır (felaket).

“Yahudi soykırımı”yla itham edilmek tarih boyunca boyunlarına asılmış bir yafta olsa gerek!

Bunun üzerinde uzun uzun düşünmüşümdür.

Gerçekten dedelerimiz Ermenileri kesip biçtiler mi diye çok kitap okudum.

Her 24 Nisan’da dünyanın esas katili ABD başkanı acaba “ne diyecek?” diye pür dikkat kesildiğimiz yılların üzerinden çok geçmedi.

Daha dün gibi!

Türkiye millet olarak tef gibi gerilirdi.

“Soykırım” telaffuz edilecek diye ödü kopardı Ankara’nın.

Ama yıllarca hükümet ve devlet olarak da hiçbir mücadele yürütmemişti; ağlamaktan sızlanmaktan öte! Batılı devletler ise Türkiye’yi köşeye sıkıştırmak için boş durmuyorlardı. Batı parlamentolarında birer birer sözde “Ermeni soykırım” yasaları çıkartılırken bazıları da bu yasaları işletmişlerdi.

O yıllarda İsviçre Hükümeti Tarih Kurumu Başkanımızı “Ermeni soykırımı yoktur” dediği için bir yıl hapis cezasına çarptırmıştı.

Sonraki yıllarda Türkiye’den vatanseverler bu ceza yasalarını ve Batı devletlerinin parlamentolarının çıkardığı yasaları çiğneme faaliyetleri başlattı. Lozan ve Berlin Talat Paşa Harekâtları sırasında İşçi Partisi (Vatan Partisi) Genel Başkanı Dr. Doğu Perinçek, Lozan’da Lozan polisinin bütün engellemelerine karşın düzenledikleri bir mitingde yaptığı konuşmada “Ermeni soykırımı uluslararası emperyalist bir yalandır” diye ilan etti. Lozan Savcılığınca ifadesi alındı. Mahkemeye verilen Dr. Doğu Perinçek 6-7 Mart 2007 tarihinde İsviçre’de mahkemeye çıktı. Batı emperyalizmi Türk milletinin ve Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin başına çorap örmeye çalışıyordu. Ama planlarını Talat Paşa Komitesi bozguna uğrattı.

İşçi Partisi (Vatan Partisi) Genel Başkanı Dr. Doğu Perinçek İsviçre’de 2008 yılında, “Ermeni soykırımı bir uluslararası yalandır” dediği için Lozan Polis Mahkemesi’nce “ırk ayrımcılığı” suçu işlemekten mahkûm edildi. Bu mahkûmiyet İsviçre Federal Mahkemesi tarafından da onaylandı. Dr. Doğu Perinçek, bu karara karşı Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nde (AİHM) İsviçre’ye karşı 2008 yılında dava açtı. Türk hükümeti de bu davaya katıldı. AİHM orada bir karar verdi. Konu bir mahkeme konusudur ve döneminde herhangi bir mahkeme kararı da yoktur. Dolayısıyla Ermeni soykırımı yoktur.

“İyi gerekçelendirilmiş, dengeli bir karar” olan AİHM kararı, soykırım kavramını “hukuki boyut”a İndirgeyerek, “tarihsel olayların tartışmalı boyutları konusunda olduğu gibi, bunlara yüklenen hukuki nitelemeler hakkında hakemlik etme yetkisinin bulunmadığı”nı kabul etti. (Emekli Büyükelçi Pulat Tacar)

Böylece Batılı emperyalistlerin elinden Türkiye üzerinde psikolojik baskı ve yönlendirme aparatı çekilip alınmış oldu.

Ermeni soykırımı konusunda birçok kitap inceledim. Bizzat Ermeni yazarların kendi ağızlarından da öğrendim ki, “Ermeni soykırımı uluslararası emperyalist bir yalandır” ve Türkiye Cumhuriyeti üzerinde uluslararası psikolojik savaşın bir parçasıdır.

Gerçekte biz, yani atalarımız vatanımızı savunmuşuz.

Savaş bu; kırım da olur, sürgün de!

Bir Sovyet Ermeni vatandaşı olan Boryan da Ermeni soykırımını uluslararası bir yalan olarak değerlendirmektedir.  

DEVAM EDECEK

• Emekli yazıları24
• Burdur Yeni Parti’den CHP üyelerine “istifa et” baskısı
• Gümüştaş’ın, Sağlık Bakanı’ndan yerel basına kadar üzerlerine attığı bombalar
• 30 Ağustos Zafer Bayramı Coşkuyla Yaşanacak
• “Pazarda vatandaşın karşısına çıkan gerçek: Pahalılık ve geçim sıkıntısı”

Vatan Partisi Genel Başkan Yardımcısı Serdar Üsküplü, partisinin İstanbul İl Merkezi’nde bir basın toplantısı yaparak ABD’nin ‘Türkiye’de basını nasıl kontrol ettiğini’ ABD belgelerine dayanarak kamuoyuna açıkladı.

Doğan Özkan’ın Aydınlık’taki haberine göre, Vatan Partisi Genel Başkan Yardımcısı Serdar Üsküplü, ABD emperyalizminin ülkemizdeki basın kuruluşlarına ve organlarına yönelik fonlama yönlendirme uygulamalarını ABD belgeleriyle kanıtladı.

Üsküplü’nün açıklamalarının satırbaşları şöyle:

Amerika Birleşik Devletleri Senatosu Dış İlişkiler Komitesi’nin 28 Mart 2023’teki oturumunda Ulusal Demokrasi Vakfı (NED) Başkanı Damon Wilson seçimlere müdahale etmek için basını nasıl kullandığını yeminli ifadesinde itiraf etmiştir.

Wilson Türkiye’de fon sağladıkları 15 kuruluştan yedisinin 14 Mayıs 2023 seçimlerine odaklandıklarını ifade etmiştir. Bu ortakları arasında “bağımsız medya kuruluşlarının” da olduğunu belirmiştir. NED tarafından yönlendirilen fonlarla, tanınmış gazetecilere köşe yazıları yazdırılmıştır. Wilson söyle demektedir:

“Özgür ve adil dijital siyasi kampanyaları teşvik etmek” için, “tanınmış gazeteciler tarafından yazılan köşe yazıları, dijital reklamcılığın seçim bütünlüğü üzerindeki etkisi hakkında sivil toplumu ve medyayı bilgilendirir.”

İkinci CIA olarak bilinen Ulusal Demokrasi Vakfı (NED) tanınmış gazetecilere köşe yazıları yazdırabilecek kadar büyük bir etkiyi, Türkiye’deki Amerikan işbirlikçisi basını on yıllardır fonlayarak yaratmıştır.

‘DEMOKRASİ İÇİN ÖZGÜR BASIN KONTROL EDİLMELİ’

1982’de ABD Başkanı Ronald Reagan NED’in kuruluşunun temeli olan “Demokrasi Projesini” açıklarken “Demokrasinin altyapısını- özgür basın, sendikalar, siyasi partiler ve üniversitelerden oluşan sistemi – güçlendirmek” gerektiğini söylemiştir.

Ulusal Demokrasi Vakfı (NED), milli devletlerin içeriden kuşatılması için basını, sendikaları, siyasi partileri ve akademisyenleri yönlendirmek için milyarlarca liralık fonları, yurtdışı burslarını ve uluslararası ödülleri kullanmaktadır. NED bu faaliyetlerde stratejiler belirleyen ve projeleri takip eden üst kurumdur. NED’in işaret ettiği kuruluşlara, ABD ve AB vakıfları milyarlarca liralık fonlar göndermektedirler.

ABD Dış İşleri Bakanlığı’nın 2023 mali raporuna göre USAID’in 2023 bütçesi içinde “Demokrasiyi yüceltmeye” ayırdığı kaynak 2,3 milyar USD (78 milyar TL‘dir.) Bu para ABD’deki Chrest Vakfı gibi paravan vakıflar ve AB fonları üzerinden dünyadaki işbirlikçilere ayrılmaktadır.

Dağıtılan fonlar karşılıksız değildir, proje karşılığı verilmektedir. Fonu alan kuruluşlar belirtilen hedefe göre çalışacaklarına dair sözleşme imzalarlar, proje sonuçlarını parayı veren devlete detaylı bir şekilde rapor ederler.

Türkiye’deki basına ve sivil toplum örgütlerine en büyük fonları sağlayan örgütlerden birisi de İsveç Devleti’ne bağlı İsveç Uluslararası Kalkınma İşbirliği Ajansı (SIDA’dır.)

‘BIANET ve MEDYASCOP’A YÜZMİLYONLARCA LİRA’

Sadece İsveç Devleti, Bianet’e 2007 – 2023 yılları arasında 335 milyon TL vermiştir, son sözleşmelerine göre 2024-2026 arasında 67,5 milyon TL daha ödeme yapacaktır.

Bianet buna karşılık İsveç Dışişleri Bakanlığı’na verdiği raporlarda “haklar temelli izleme raporlamaları yaptıklarını, gazeteciler için bir eğitmen ve akıl hocası olduklarını, sürdürülebilir ve etkili bir örgüt” olduklarını söylemektedir. Türkiye’deki “özgür gazeteciler” için bir eğitim merkezi olduklarını ifade etmektedir. Bianet’in yazarları arasında ABD Merkezi İstihbarat Teşkilatı (CIA’nın) eski Türkiye masası şefi Henri Barkey de bulunmaktadır.

Bianet’in aldığı fonlar bununla da sınırlı değildir. Press Now, Avrupa Birliği, Chrest Foundation, Friedrich Ebert Vakfı (Almanya-İstanbul) İsveç İstanbul Başkonsolosluğu, Danimarka Ankara Büyükelçiliği, Heinrich Böll Vakfı gibi çok sayıda emperyalist kurumdan milyonlarca liralık fon almışlardır. Oysa Bianet’in internet sitesinde aldıkları toplam fon sadece 95 milyon TL olarak belirtilmiştir.

‘MEDYASCOPE’A GİDEN MİLYONLAR VE ÖDÜLLER’

Chrest Vakfı, Medyascope’a “tarafsız ana akım haber üretimi, yayını ve genç gazetecilere yönelik eğitimler” için 2016-2022 yılları arasında 19 milyon TL fon sağladığını açıklamıştır. Norveç Dışişleri Bakanlığı da 2021-2022 yılları arasında Medyascope’a 1,9 milyon TL fon aktardığını belirtmiştir.

İsveç Devleti 2017 yılında Medyascope’a 2 milyon TL’lik bir fon vermiştir. Medyascope’a destek sağlayan kuruluşlar arasında Chrest Vakfı, Avrupa Demokrasi Vakfı (EED), Heinrich Böll Vakfı ve İsveç Uluslararası Kalkınma ve İşbirliği Vakfı (SIDA) yer almaktadır.

Medyascope, kuruluşundan sadece bir yıl sonra, 2016’da Uluslararası Basın Enstitüsü (IPI) Özgür Medya Öncüsü Ödülü, 2017’de Sınır Tanımayan Gazeteciler ödülünü ve TV5-Monde Basın Özgürlüğü Ödülü’nü almıştır. İşbirlikçi basın sadece fonlarla değil, ödüller ve övgülerle de yönlendirilmektedir.

Fon alan sadece Bianet ve Medyascope değil, Punto 24, Gazete Duvar, T24 ve Serbestiyet gibi bir takım medya kuruluşları da onlarca emperyalist vakıf tarafından fonlanmaktadır. Bunun yanında LGBTI derneklerinin mor kadın derneklerinin çıkarttığı yayınlar ve DEM yanlısı yerel basın da yoğun bir şekilde fonlanmaktadır.

Ayrıca alıcısı gizli tutulan fonların tutarları da on milyonlarca lirayı bulmaktadır. NED 2021 raporuna göre NDI “İfade Özgürlüğünü ve Medyanın Bağımsızlığını Güçlendirmek” için Türkiye’de kimliği gizlenen bir takım kişi ve kuruluşlara 10 milyon TL’ye yakın fon dağıtmıştır. İsveç Devleti de özgür basına destek adı altında Türkiye’deki adı açıklanmayan kuruluşlara on milyonlarca lira göndermiştir.

‘FONLAR GİZLENİYOR’

ABD ve AB’nin fonladığı kuruluşlara ne kadar para verdiği gizlenmektedir. 2021 yılına kadar internet sitelerinde yayınladıkları raporlarda hangi ülkeye ne kadar fon verdilerini yazarken, 2021’de Vatan Partisi’nin fonlanan basın konusunda yaptığı basın açıklamalarından ve Aydınlık ve Ulusal Kanal başta olmak üzere basında çıkan haberlerden sonra internet sitelerinde bu sayfalar gizlenmiştir. Emperyalist vakıflar ve devlet kuruluşları bu verileri internet sitelerinden silerken, Türkiye’de bu fonları alan örgütler de sitelerindeki bu bilgileri kaldırmış bulunuyorlar.

Sadece İsveç Devleti’nin 2021-2027 arasında Türkiye’deki STK’lara ve basına dağıtmayı planladığı fon 2 milyar 314 milyon TL’dir. Türkiye’ye fon dağıtan onlarca kuruluş olduğunu düşünürsek etki ajanlığı için kullanılan toplam kaynağın on milyarlarca lirayı bulduğunu hesap edebiliriz.

‘ÖDEMELER BITCOINLE’

Son yıllarda fonlar Bitcoin gibi kontrol edilemeyen ödeme sistemleri kullanılarak yollanmaya başlanmıştır. NED’in resmi yayın organı Journal of Democracy’nin 2024 Nisan sayısında ödemelerin Bitcoin’le yapılması gerektiğini şöyle anlatılmaktadır:

“Hemen hemen her diktatörlükte finansal sistem silah haline getirilmiştir. İster Türkiye’deki Erdoğan, … ister Rusya’daki Putin olsun, muhaliflerle veya siyasi muhaliflerle uğraşırken otokratların “ilk tercih ettiği” araç finansal platformun bozulmasıdır. Protestolar pahalıdır ve organizatörler artık bağış alamazsa veya topluluk üyelerine ödeme yapamazsa demokratik ivme kaybedilebilir. Bu bağlamda Bitcoin’in muhalif bir para birimi olarak yükselişi anlam kazanmaya başlıyor.”

Yine 28 Mart 2023 tarihindeki ABD Dış İlişkiler Komitesi’ne, NED’in davetlisi olarak, yeminli ifade veren Venezuela’daki Amerikancı ayaklanmanın liderlerinden Leopoldo Lopez ödemelerin Bitcoin’le yapılması gerektiğini şöyle anlatmıştır:

“Diktatörlerin gözetiminden kaçınarak otokratik rejimlerin içine kaynak aktarmak için yeni teknolojileri kullanmalıyız. Bu, Bitcoin kullanarak aktivistlere kaynak aktarmayı da içeriyor. “

NED’in resmî belgelerinden de anlaşıldığı gibi kripto paralar da dahil olmak üzere denetlenemeyen çeşitli yöntemlerle milyarlarca liralık fon gizlice işbirlikçilere ulaştırılmaktadır.

Amerika ve müttefikleri tarafından fonlanan çok sayıda basın kuruluşu, yerel basın örgütü, sosyal medya ve yeni medya kuruluşu bulunmaktadır.

‘SEÇİMLERE YÖNELİK MEDYA EĞİTİMİ’

NED Başkanı Wilson yeminli ifadesinde seçime yönelik faaliyetlerinden birini şöyle açıklamaktadır:

“Yerel medyayı ve haber kapsamlarını güçlendirmek ve yerel medyanın seçimlere yönelik haber kapsamını artırmak için altı farklı şehirde dijital medya, hak temelli ve seçim odaklı gazetecilik konularında eğitimler verilmiştir”

NED Başkanı Wilson yerel seçimler öncesinde dijital ve yerel medyanın seçimler için özel olarak eğitildiğini itiraf etmektedir.

‘GAZETECİ EĞİTİMLERİ İÇİN 58 MİLYON TL’

İsveç Devleti Guardian Vakfı’na “Bağımsız Türk Medyası Kuluçka Merkezi” girişimi için 50,7 milyon TL vermiştir. Bu tutarın 33,5 milyon TL’si Dijital Medya Araştırmaları Derneği’ne aktarılmak üzere verilmiştir. Guardian Vakfı, Britanya merkezli The Guardian gazetesine bağlı bir kuruluştur. Vakıf, sözde baskı altındaki gazeteciler için eğitim programları düzenlemektedir. Ana destekçileri İngiltere ve İsveç devletleridir.

Vakfın İsveç devletine verdiği rapora göre bu çalışmalar sonucunda: “Türk gazetecilerinin ve medya profesyonellerinin kapasiteleri güçlendirilmiştir.”

Proje kapsamında Türk medya profesyonelleri Londra’daki The Guardian atölyelerine katılmış, 8 akademi eğitmenine eğitici eğitimi verilmiş, İstanbul’daki akademide 22 öğrenci eğitim almıştır. Vakfın internet sitelerinde hangi gazetecilere eğitim verildiği gizlenmektedir.

Guardian Vakfı Türkiye’de Yeni Medya Akademisi’yle birlikte çalışmaktadır. Yeni Medya Akademisi İsveç Devleti’nden 2019-2023 yılları arasında 7,1 milyon TL doğrudan fon almıştır.

Newslabturkey.org internet sitesinden yayın yapan kuruluş 4 yılda 96 medya kuruluşuna atölye ve mentorluk eğitimleri vermiştir. Verilen ilk dersin “Hibe Başvuruları” olması çarpıcıdır, derste “Hibenin karşılığında belirlenen bir projenin veya faaliyetin gerçekleştirilmesinin beklendiğini vurgulanmaktadır.”

Ayrıca takibin engellenmesi için şifreli iletişim yöntemleri, bilginin gizli iletimi, dijital güvenlik adımları gibi dersler de dikkat çekmektedir.

Newslab’in eğitim verdiği yüze yakın medya kuruluşunun arasında Bianet, Medyascope, Gazete Duvar ve NDI’nın resmi partneri olan Daktilo 1984’ün yanı sıra DEM Parti taraftarı yayın organları ve çok sayıda LGBT yayın organı da yer alıyor.

İkini CIA olarak nitelenen NED basını sadece kuruluşları fonlayarak yönlendirmiyor. Ayrıca profesyonel gazetecileri hedefleyen eğitimler ve yurtdışı burslarını kullanarak gazetecileri ağına çekmeye çalışıyor.

Bunun yanında, özellikle yeni medyaya yönelen gençlere sunduğu “mikro fonlama” isimli sözde teşviklerle geleceğin gazetecilerine kancalar takılmaktadır.

• Emekli yazıları24
• Burdur Yeni Parti’den CHP üyelerine “istifa et” baskısı
• Gümüştaş’ın, Sağlık Bakanı’ndan yerel basına kadar üzerlerine attığı bombalar
• 30 Ağustos Zafer Bayramı Coşkuyla Yaşanacak
• “Pazarda vatandaşın karşısına çıkan gerçek: Pahalılık ve geçim sıkıntısı”

ABD’de Teksas eyaletiyle başlayan ve diğer eyaletlerin de destek verdiği sınır tartışması dünya gündeminde yankı uyandırmaya devam ediyor. Dr. Mehmet Perinçek ise gündemdeki Teksas’ın ve 25 eyaletin imzaladığı bildiriyi değerlendirdi.

Ulusal Kanal’da Amerika Birleşik Devletleri’nde yaşanan son karışıklıklar ve genel durum ile ilgili önemli değerlendirmelerde bulunan Mehmet Perinçek çok özel açıklamaları ile dikkat çekti. ABD’nin yenilmez olmadığının görüldüğünü aktaran Perinçek artık Türkiye’de de o ABD’den korkanlara ders olduğunu söyledi.

ABD’DE HALK VE DEVLET KARŞI KARŞIYA GELECEK

Teksas ve 25 eyalette başlayan olayların yalnızca bir ilk adım olduğunu belirten Perinçek açıklamalarında şu ifadelere yer verdi:

Perinçek: “Önümüzdeki dönemde halka devlet arasında da sorunlar yaşanacaktır. İşte aslında buna, hatırlarsanız geçtiğimiz senelerde bir siyahinin öldürülmesiyle, polisin öldürülmesiyle çeşitli eylemler baş göstermişti. Pandemi sürecinde halkın düştüğü içler acısıydı, bunu dünya tanık oldu gördü. Amerika’da ekonomik sorunlar arttıkça tabandaki alt kademelerdeki alt sınıflardaki insanların da çok daha zorlaşıyor. Sokaklarda yatanlardan kalkanlardan tutalım, ABD’deki yoksulluk da ciddi boyutlara ulaşıyor. Bunlar da bir süre sonra ABD içerisinde halkla devlet arasında da çeşitli çatışmaların doğmasına, problemlerin çıkmasına neden olacak. Dolayısıyla ABD’de gördüğümüz bir devlet içinde bir yarılma var: Trump’ın çizgisi ile geleneksel çizgi arasında… Trump artık diyor ki dışarıya şekil vermeyi bırakalım içimizdeki sorunlara dönelim oraya aktardığımız kaynakları kendi içimizde kullanalım şeklinde bir strateji izlemek istiyor. Bu Amerika’nın şu ana kadar geleneksel politikalarına oldukça aykırı. Bundan dolayı böyle bir yarılmanın olduğunu görüyoruz. İki, eyaletler arasında çatışma iç savaşa doğru sürüklenebilecek bir durum söz konusu… Olacaktır, olabilir. Bu Teksas olayı bunu göstermektedir. Bir de tabii devlet tarafında ciddi bir çelişmenin yaşanabileceğini görüyoruz. Bu da Amerika’nın ciddi zafiyetler içerisinde olduğunu da bize gösteriyor ve haliyle Amerikan emperyalizminden sıkıntı çeken onun baskısı altında, tehdidi altında olanlara manevra alanı sağlayacak.

ABD’nin saldırganlığı zayıflar mı?

Perinçek: “Kendi iç sorunlarıyla boğuşan Amerika, dışarıdaki tehditlerini baskılarını, planlarını azaltmak zorunda kalacak. Bu doğal bir süreç, Amerika’nın kendisi zaten bu iç sorunlarıyla boğuşmadan Afganistan’da kaybetmiş, Ukrayna’da kaybediyor, Orta Doğu’da kaybediyor, BOP başarısızlığa uğramış. Kürdistan falan kurulamamış. Bir de bu başarısızlıkların üzerine iç karışıklıklar Amerika’da arttığı zaman e tabi bu Amerika’nın tehdidinden mustarip olan ülkelere ciddi manevra alanları ve imkanlar sunacak. Amerika eskisi gibi korkulan, korkulacak bir ülke olmadığını da göstermiş oluyor. Eskiden “Amerika istediğini yapar, onu alır bunu koyar şurada darbe yapar. İstediği hükümeti değiştirir, oraya kukla hükümet koyar, orayı işgal eder. Amerika’nın ekonomik hegemonyasından kurtulamayız, dolar şöyledir, her şeyimiz oraya bağlıdır” gibi bir Amerikan efsanesi yaratıldı. Hatta bazen bu Amerika’yı kötüleyerek de yapılıyor ama sonuç olarak Amerika’nın yenilmez olduğunu da anlatmış oluyor insanlara ya da devletlere, yetkililere. Fakat durumun böyle olmadığı ortaya çıktı. Yenilmez olmadığını Afganistan, Ukrayna’da falan gördük ama Amerika’nın kendi içini bile düzene sokamayacak hale gelmiş durumda.”

BİR HAİNLER BİR DE KORKAKLAR VAR

Mehmet Perinçek konuşması sırasında İsveç’in NATO’ya kabul edilmesi konusunda da önemli noktalara değindi:

Perinçek: “Amerika başka ülkeleri bölmeye çalışırken bir anda kendisi bölünme tehdidi ile karşı karşıya kaldı. Böyle bir durumda Amerika’nın, biliyorsunuz ülkemizde de tamamen Amerika’nın paralı askerleri var, Amerika’ya doğrudan bağlı çalışan güçler var, onlar Amerika’nın politikaları Türkiye’de uygulamaya çalışıyorlar. Bu hükümette de var. Ama bir de Türkiye’de ne var: Amerika’dan korkanlar. Milli kaygıları var, Amerika’nın tehdit olduğunu görüyor ama “Amerika’ya şöyle yaparsak bizi tokatlar, aman bizi kulağımızdan tutar atar, ekonomimizi batırır, darbe yapar” gibi Amerika’dan korkanlar var. O korkaklar da Amerika’nın uşakları gibi aynı şekilde politikalarına doğrudan biat ediyorlar Bunu geçtiğimiz gün İsveç oylamasında gördük. O oylamada sadece NATO’cular, sadece Amerikan uşakları evet oyu kullanmadı, Amerika’dan korkanlar da evet oyu kullandılar. Amerika bize kızar, bizi döver diye korkanlar da belki kasetlerimizi çıkarır diye korkanlar da evet oyu kullandılar. Ama baktığımızda Amerika’nın korkulacak bir güç olmadığını, tabii Amerika yandı bitti değil, bir iç savaşla kendi dertlerine dönecekler tüm dünyadan çekilecekler diye bir durum yok ama böyle bir sürecin başladığını görüyoruz. Bu da tabii Amerika’dan korkanlara bir ders olmuş oluyor. Teksas olayları Amerika’dan korkanlara “Korkma” diyebileceğimiz bir koşullar da söz konusu. Amerika Türkiye’yi bırakın, kendisi bölünme tehdidi ile karşı karşıya.”

ABD’DE ÇOK KUTUPLU HALE GELİYOR

ABD’nin kendi içinde özellikle şimdi Teksas eyaletinin başkaldırmasıyla başlayan olaylara dair Dr. Mehmet Perinçek şunları söyledi:

Perinçek: “Dünya çok kutuplu hale gelirken ABD de çok kutuplu bir hale geliyor. Yani ABD’nin hem devlet içerisinde siyasi elitler içerisinde ciddi bir yarılma söz konusu. Yani şimdiye kadar ABD’de kim iktidar olursa olsun o müesses nizamın politikalarını sürdürürdü. Demokratlar gelse Cumhuriyetçilerle ciddi sorunlar yaşamazlardı, Cumhuriyetçiler gelse Demokratlardan bakan vesaire bile alabilirdi ve bir şekilde Amerika’nın ihtiyacı olan politikalar iktidara kim gelirse gelsin sürdürülürdü. Fakat bu Senato baskınıyla birlikte de Trump’ın aslında Amerikan politikasında, siyasetinde ortaya çıkmasıyla birlikte ciddi bir yarılmanın yaşandığına tanık olduk. Bu yarılma, söylediğimiz gibi, hem devlet içerisinde Amerika’nın siyasi elit dediğinin içerisinde yaşanırken sadece bununla da sınırlı kalmadı eyaletler arasında da çeşitli yarılmaların olabileceğini bekliyorduk. Çünkü Amerika Birleşik Devletleri isminden de anlaşılacağı üzere farklı farklı devletlerden farklı farklı eyaletlerden, hükümetlerden meydana geliyor. Bunlar arasında da ciddi anlamda daha geçmişten gelen rekabetler var, bunlar arasında sorunlar var. Teksas, California gibi eyaletler her zaman Amerika’dan ayrı bir yol çizme konusunda bir eğilimleri vardı, olmuştur. Fakat geldiğimiz noktada bu ayrımın neredeyse artık bir iç savaşa dönecek bir duruma geldiğini de görüyoruz. Tabii ABD dünya hakimiyetini kaybettikçe, işte Afganistan’dan kovuluyor, Suriye’de istediğini alamıyor, Afrika’da hem Fransız hem Amerikan emperyalizmi kaybediyor, Ukrayna’da başarısız oldular, şimdi oradan nasıl fıyarız onun peşine düştüler. Destekledikleri, hatta yanında durdukları, birlikte hareket ettikleri İsrail Orta Doğu’da başarısızlığa gidiyor, istediklerini alamıyor. E Türkiye’ye, İran’a, Çin’e diş geçiremedi ABD.”

EYALETLER ABD’DEN KURTULMANIN YOLUNA BAKIYOR

Perinçek: “Bu siyasi hakimiyetini kaybederken ekonomik hâkimiyetini de kaybettiğini görüyoruz ve artık dünya ekonomisinin Atlantik’ten Pasifik’e kaydığını Batılı uzmanlar, Batılı yetkililer dahi kabul ediyorlar. Şimdi böyle bir ortamda dünyanın sömürüsünden beslenen ABD bu muslukların kesilmeye başlamasıyla kendi içerisinde de sorunlar yaşıyor ve bu sefer dışarıdan gelen kaynaklar azaldıkça ve bunun daha da azalacağı görüldükçe bu sefer eyaletler de kendi başlarının çaresine bakma yoluna gidiyorlar. Teksas açısından bakıldığında orada tabii ciddi petrol kaynakları var ve bu petrol kaynaklarını “Niye ben diğer eyaletlerle paylaşayım, niye Amerika’nın bütününe dağıtayım” vesaire gibi; onun gelirini kendinde toplama gibi istekler de var. E Biden da bu sadece eyaletler arası değil ki, evet rekabet var. Bu biraz önce bahsettiğimiz Trump ile Biden arasındaki çatışmanın da bir yansıması çünkü Teksas veya Orta Amerika daha esas Trump destekliyorken onların da artık bir Biden yönetimine karşı isyan hareketine girdiklerini görüyoruz. Sadece Teksas ile sınırlı olmadığı da ortaya çıktı, 25 tane farklı eyalet de destekledi. Biden’ın hiçbir ültimatomunu, işte 24 saat verdi o şeyleri durduracaksınız, sınıra çektiğini tel örgüyü kaldıracaksınız vesaireleri, bunların hiçbirini kabul etmediler ve tam tersine gerekirse bir çatışmaya da hazır olduklarını ifade ettiler.”

• Emekli yazıları24
• Burdur Yeni Parti’den CHP üyelerine “istifa et” baskısı
• Gümüştaş’ın, Sağlık Bakanı’ndan yerel basına kadar üzerlerine attığı bombalar
• 30 Ağustos Zafer Bayramı Coşkuyla Yaşanacak
• “Pazarda vatandaşın karşısına çıkan gerçek: Pahalılık ve geçim sıkıntısı”
• DOĞU TABLETLERİ- 81. Tablet, KARACAOĞLAN
• Başkan Ercengiz ve 15 Meclis Üyesi YENİ Parti’ye Geçti
• SDÜ’lü Akademisyen Doç. Dr. Kuyumcu’dan uluslararası başarı
• BURDUR CHP’de toparlanma