Fransa – Kıvılcım Haber Burdur

Batı medeniyetinin temellerinde köle emeği ve kanı vardır

Fatih Özcan — Sat, 13 Sep 2025 18:00:28 +0000

Fransız emperyalizmi, Afrika’da estirdiği zulüm, katliam ve şiddet uygulamalarıyla yüzleşiyor

Biz 30 Ağustos Zafer Bayramı’nın 103’üncü yıldönümünü kutlarken Fransa’da ilginç bir tören cereyan etti. Fransa, sömürge döneminden kalma üç kafatasını Madagaskar’a iade etti. Üç kafatastan biri, Kral Toera’ya ait olduğu belirtilmektedir.

Le Monde’un haberine göre, Fransa, Kral Toera’nın ve diğer iki kişinin kafatasını Madagaskar’a iade etti.

Fransa, Paris’teki bir müzede bulunan sömürge dönemine ait üç kafatasını, Fransa’ya götürülmelerinden 128 yıl sonra Madagaskar’a iade etti.

Kafataslardan biri, 1897’de Fransız ordusu tarafından bir katliam sırasında başı kesilen Madagaskar kralı Toera’nın kafatası olduğu belirtiliyor. Kral Toera ile Sakalava etnik grubuna mensup iki kişiye ait olduğu tahmin edilen kafatası, Fransız Kültür Bakanlığı’nda düzenlenen törenle teslim edildi. Menabe Sakalava kralı Harea

Paris’teki Kültür Bakanlığı’nda düzenlenen bir iade töreninde, atası Kral Toera’nın olduğu varsayılan kafatasını taşıdı. Madagaskar Kültür Bakanı Volamiranty Donna Mara kafatası iadesini, “son derece önemli bir jest” olarak değerlendirdi.

Antananarivo’nun yıllarca sahiplendiği kralın kafatası, şimdiye kadar yüzlerce Madagaskarlı insan kalıntısıyla birlikte Paris’teki Ulusal Doğa Tarihi Müzesi’nde saklanıyordu. Kral Toera, sömürgeciliğin ilk günlerinde, Fransız sömürge birliklerinin Menabe’nin eski kraliyet başkenti Ambiky’de düzenlediği ölümcül bir saldırı sırasında öldürülmüş ve ardından ganimet olarak Fransa’ya götürülmüştü.

Le Monde haberi

“ARSLANLARLA CEYLANLAR DOSTTUR KUCAĞIMIZDA” BARIŞI İndir

JOSEPHINE

Evren MUMCU — Sun, 02 Jul 2023 17:50:04 +0000

Yıl 2004

İstanbul Film festivalindeyiz. Bir Kanada-İtalya-İngiltere-Güney Afrika firmalarının ortak yapımı olan ve yönetmen Terry George’a ait bir filmin galasındayız…

HOTEL RWANDA

Film Ruanda’da 1994 yılında Hutu ve Tutsi etnik grupları arasında çıkan ve büyük sayıda (yaklaşık 800 000) Tutsi’nin yaşamını kaybetmesiyle sona eren şiddet olayları ve katliamı konu alır (filmin senaryosu Ruanda katliamındaki gerçek olaylara dayanmaktadır).

Filmi Josephine’le birlikte izlemiştik…Josephine Afrika Ruanda kökenli Belçikalı bir diplomattı… Annesi Tutsi babası Hutu’ydu ve çıkan olaylarda anne babası dahil tüm akrabalarını yitirmişti. Mülteci olarak Belçika’ya gitmek zorunda kalmış ve diplomat olmuştu…

Filmi Josephin’in gözyaşları arasında seyrettik.

Emperyalizmin çıkarları için başka ülkelerdeki insanları birbirine kırdırma politikalarına örnek ve insanlık tarihinin en büyük, en acılı katliamlarından biridir.

Belçikalılar, etnik grupları akıl dışı yöntemler kullanarak Tutsi ve Hutu diye ayırmış önce Tutsileri sonra da Hutuları desteklemiş ve halkı birbirine kışkırtarak düşman hale getirmiştir. Belçika desteğiyle ayaklanan Hutular önce yirmi bin Tutsi’yi katletmiş; Belçika’nın desteğiyle hükümete gelen iktidar Tutsileri zulüm ve katliamla göç etmeye zorlamıştı. Hutular Interahamwe adını verdikleri milis güçlerini silahlandırıp ellerine satır ve ucu sivri sopalar dağıttı. (Size bir yerden tanıdık geldi mi bu satırlar?)

Artık fili ateşlemek gerekiyordu…

6 Nisan 1994’de bir Hutu olan Ruanda devlet başkanının uçağı başkent Kigala’da düşürüldü… Ülke tam bir kaos ortamına girdi.

O ACI TARİH 6 NİSAN 1994 Dünya tarihinin en kanlı günlerinden biri yaşandı. Devlet radyolarından katliam çağrıları yapan aşırı radikal Hutular eğitimli Tutsileri doğramaya başladı. Umudunu BM güçlerine bağlayan Tutsiler Ruanda’da görevli 2500 askerine rağmen BM Konseyi’nin aldığı kararla asker sayısını 240’a indirdi. Durumu soykırım saymayan BM Ruanda’da

sadece gözlemci olarak olayları seyretti.

Bütün dünya demokratik ve Hümanist Avrupa’nın tüm yüzünü görmüş oldu!

BM çekilince meydan Interahamwe’ye kaldı. Artık ülkede ceset koyacak yer kalmamıştı. İnsanlar akrabalarını komşularını katletmeye başladı tecavüzler de cabası…

2. DARBE FRANSA’DAN

1948’de imzalanan bir anlaşmayla ABD ve Fransa soykırım yaşanan bölgelere müdahale etmeleri gerekirken etmediler; hatta katliamı yapan bölgelere silah yardımında bulundular. Ülkenin batısına asker ve uçak indirip bölgeyi kendi kontrollerine aldılar…

SONUÇ

Tutsilerle Hutular da kaybetti. Hutu’cu hükümet düştü, tüm yöneticileri yargılandı. Ülkede devlete ait hiçbir resmi organ hiçbir resmi yetkili kalmadı. Başkent yağmalandı, tüm binalar yıkıldı… Kimse kimseye güvenemiyordu.

Ruanda Silahlı Kuvvetleri Komutanı General Bizimungu BM Savaş Suçları Mahkemesi’nde soykırım yaptığı için 30 yıl hapis cezasına çarptırıldı.1 milyon insanın katli ve 2 milyon insanın göç etmek zorunda bırakılması sonucu verilen ceza 30 yıl!

Artık dünyada emperyalizmin insanları birbirine kırdırarak yok etme marifeti çok iyi biliniyor ama nedense tarihte böyle birçok örnek varken hala ders alınmıyor… Sağcı -Solcu, Türk-Kürt, Alevi-Sünni, Laik- Anti laik, Evetçi-Hayırcı bu ülkede denenen son oyun!

İç savaş kışkırtmaları, silahlandırılan milis sivil kuvvetler fay hatlarını kırmak için bekliyor…

Kendilerini de yok edecek bu süreçte kullanılan güçler geri dönüşü olmayan felaket senaryolarına zemin hazırlıyor…

Ama genç bir kadın JOSEPHINE kendi ülkesi olmayan bir yerde ailesini yok eden bir ülkenin görevlisi olarak köksüz, ailesiz ve kimsesiz olarak hayatına devam ediyor…

Fransa’da yaşanan olaylar aklıma bu hikâyeyi getirdi. Soykırım denince yangında kül bırakmayan Fransa’nın soykırım tarihine göz atmakta fayda var…

ata-eti-ite-otu İndir

Hz. Muhammed’e saygı insanlığa ve medeniyete saygıdır

Fatih Özcan — Wed, 28 Oct 2020 23:13:07 +0000

Fransa’da Hz Muhammed’e yönelik alçakça karalama ve saygısızlıkları lanetliyor ve mahkûm ediyoruz.

Bu küstahlığın Fransa’da devlet memurları tarafından sahnelenmesi, Fransa yöneticilerini sorumlu kılmaktadır.

İSLÂM MEDENİYETİNİN BATILI ÖĞRENCİLERİ

Hz Muhammed, büyük İslâm Dünyasının peygamberi olmasının ötesinde insanlık tarihinde çığır açan büyük bir Medeniyet Devriminin önderidir. İslam Devrimi, devlet yönetiminde, ticarette, denizcilikte, felsefede, bilimde, sanatta, teknolojide, mimarlıkta, sağlıkta, şehircilikte Batı Medeniyetine büyük bir miras bırakmıştır.

Hz Muhammed’in öğrencileri olan İbn Tufeyli’ler, Ebu Teymiyye’ler, El Kındî’ler, Feridüddin Attar’lar, El Cabir’ler, Razî’ler, El Harezmî’ler, İbn Sina’lar, İbn Rüşt’ler, Hafız’lar, Camî’ler, Birunî’ler, Firdevsî’ler, Kaşgarlı Mahmut’lar, Nizamülmülk’ler, İbn Haldun’lar, Batı biliminin öğretmenleri olmuşlardır. Cebir, Kimya, Logaritma gibi bilim disiplinleri, isimlerini Müslüman âlimlerinden almıştır.

Goethe, Marx, Engels, Tolstoy gibi Batının büyük düşünür ve sanatçıları, Hz Muhammed’in eşsiz kişiliğine duydukları saygıyı güçlü ifadelerle dile getirmişlerdir.

MACRON BÜYÜK BESTECİ DEBUSSY’NİN ARABESQUE’LERİNİ DİNLESİN

Fransa Cumhurbaşkanı Macron’a tavsiyemiz, ABD’nin poplarını değil, 20. Yüzyılın büyük Fransız bestecisi Debussy’nin Arabesqu’lerini dinlesin. O zaman umulur ki, İslam medeniyetinin değerini Debussy’nin nağmelerinden anlayabilir.

Yalnız Debussy mi, İspanyol Malaguena’ları ve miziği Endülüs İslam havalarıdır. 16. Yüzyılda Mozart dahil, Türk Marşı olmayan Avrupalı besteci yoktu.

BEETHOVEN’NİN ‘BÜYÜK PEYGAMBER MUHAMMED’ ÖVGÜLERİ

Büyük Besteci Beethoven’in Atina Harabeleri adlı eserindeki Dervişler Korosu, ara nağmelerde “Büyük Peygamber Muhammed” diye haykırmaktadır.

Koro Almanca olarak Hazreti Muhammed’i şöyle yüceltiyor:

“Du hast in deines Aermels Falten

Den Mond getragen, ihn gespalten.

Kaaba! Mahomet!

Du hast den strahlenden Borak bestiegen

Zum siebenten Himmel aufzufliegen,

Grosser Prophet Kaaba!”

Türkçesi şöyle:

“Sen kollarının arasında ayı taşıdın ve böldün

Kâbe! Muhammed!

Sen göğün yedinci katına uçmak için,

Işıklar saçan Barak’a bindin,

Büyük Peygamber Kâbe”

İNSANLIĞIN BÜYÜK DEĞERİ

Hz Muhammed, insanlığın büyük değeridir. Ona saygısızlık, insanlığa ve medeniyete dil uzatmaktır.

Hz Muhammed, öyle bir medeniyet kurmuştur ki, orada Musevîlik ve Hıristiyanlık da saygın bir yere sahiptir. Bugün İslam dünyasında yüzbinlerce insanın adı, İsa’dır, Meryem’dir, Musa’dır.

Başta Fransa olmak üzere Avrupa’da milyonlarca Müslüman yaşıyor. Avrupa’nın devlet adamları ülkelerinde barış ve istikrar istiyorlarsa, Müslümanların şeref ve haysiyetine dikkat etmek, onların değerlerine saygılı olmak durumundadırlar.

ata-eti-ite-otu

Doğu Perinçek’ten Macron’a mektup

Fatih Özcan — Mon, 15 Apr 2019 11:07:15 +0000

Vatan Partisi Genel Başkanı Dr. Doğu Perinçek, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Jean-Michel Frédéric Macron’a mektup yazdı

Bir asırlık uluslararası emperyalist yalanı sözde Ermeni soykırımı iddiasını AİHM’de son noktayı koyan ve AİHM içtihatları arasın a girmesini sağlayan Vatan Partisi lideri Doğu Perinçek, 24 Nisan’ı sözde Ermeni soykırımı günü ilan eden Fransa Başkanı Macron’a mektup gönderdi.

Parti sitesinde de yayınlanan mektup, şu şekilde:

“Sayın Emmanuel Jean-Michel Frédéric Macron,

Fransa Cumhurbaşkanı

Sayın Cumhurbaşkanı,

Sözde Ermeni Soykırımı Yalanını simgeleyen 24 Nisan tarihini “Ulusal Anma Günü” olarak ilan etmenizi hayretle öğrenmiş bulunuyoruz.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM)’nin 2. Dairesinin “Perinçek-İsviçre Davası” diye anılan yargılamadaki 17 Aralık 2013 günlü kararını ve AİHM Büyük Dairesinin 15 Ekim 2015 günlü kararını incelemenizi öneririm.

Yine AİHM’nin Ali Mercan, Ethem Kayalı, Hasan Kemahlı ile İsviçre Devleti arasındaki davada aldığı 28 Kasım 2017 tarihli kararı da dikkatinize sunuyorum.

AİHM’nin üç ayrı kararından sonra, artık bir devlet adamı, hiçbir şekilde “Ermeni Soykırımı”ndan söz edemez.

AİHM kararlarında, cumhurbaşkanlarının, parlamentoların ve hükümetlerin soykırım konusunda hüküm vermeye yetkili olmadığı belirtiliyor.

İSVİÇRE FEDERAL MAHKEMESİ KARARI

AİHM’nin kararlarından sonra 25 Ağustos 2016 tarihinde İsviçre Federal Mahkemesi de, Doğu Perinçek hakkında Lozan Sulh Ceza Mahkemesinin verdiği mahkumiyet kararını kaldırmıştır. O kararın gerekçesinde soykırıma ancak yetkili Türk Mahkemesinin ve yetkili Uluslararası Ceza Mahkemesinin hükmedebileceği belirtiliyor.

FRANSA ANAYASA KONSEYİ KARARI

Fransa Anayasa Konseyi, Fransız Parlamentosu tarafından 2012 Ocak ayında kabul edilen, “Ermeni soykırımını inkar edenlerin cezalandırılmasına dair kanunu” anayasaya ve düşünceyi ifade özgürlüğüne aykırı olduğu gerekçesiyle iptal etmişti.

FRANSA MİLLİ MECLİSİ’NİN 3 ARALIK 2015 KARARI

Fransa Meclisi, Cumhurbaşkanı Hollande’ın talimatıyla hazırlanan yasa tasarısını hukukî temeli olmadığı gerekçesiyle 3 Aralık 2015 günlü oturumda alt komisyona geri gönderildi. Görüşmelerde konuşan Devlet Bakanı Jean-Marie Le Guen, AİHM’nin Perinçek-İsviçre Davasında aldığı kararları hatırlattı.

DANİMARKA MECLİSİ’NİN KARARI

Danimarka Meclisi’nin 26 Ocak 2016 günlü 1915 olaylarında Ermeni soykırımı yapıldığına ilişkin önergeyi reddeden kararı da Macron’u aydınlatacaktır. Danimarka Meclisi ve Hükümeti, görüşmelerde Hükümetin ve Parlamentonun bu konuda yetkili olmadığını saptadı.

Sayın Cumhurbaşkanı,

AİHM’nin “Perinçek-İsviçre Davası” kararları, Avrupa üniversitelerinde, Uluslararası İlişkiler, İnsan Hakları ve Avrupa Hukuku konulu derslerde örnek kararlar olarak inceleniyor. Bu konuda hukuk fakültelerinin dergilerinde çok sayıda inceleme yayımlandı.[1]

Avrupa’da eskiden emperyalistlerin Ermeni soykırımı yalanları öğretiliyordu, şimdi siyasal kurumların Ermeni soykırımına hükmetme yetkisinin bulunmadığı öğretiliyor.

Bu açıdan Avrupa’da hukuk öğretisi sizin de yetkisiz olduğunuzu saptıyor.

FRANSA HUKUK ÖĞRETİSİ: ERMENİ SOYKIRIMI YASALARI İPTAL EDİLİR

– Soykırım inkârcılığı alanındaki çalışmalarıyla tanınan Paris-Ouest Üniversitesi’nden hukukçu Nicolas Hervieu, AİHM Perinçek Kararını dikkate almayan yeni bir yasa tasarısının tıpkı 2012 yılında olduğu gibi Fransa Anayasa Konseyi tarafından iptal edileceğine dikkat çekiyor. Yazar, Perinçek Kararının Fransız Anayasa Konseyi’nin konumunu güçlendirdiğini belirtiyor.[2]

– Reims Champagne-Ardenne Üniversitesi Kamu Hukuku profesörü Hochmann’a göre, “karar şüphesiz ünlü bir karar olarak kalacaktır.”[3]

– Yine Fransız Hukukçusu Daniel Kuri de, “Perinçek-İsviçre Kararı Üzerine Yorum” başlıklı incelemesinde, 1915 olaylarının “soykırım” niteliğini taşıdığı konusunda oydaşma oluştuğu yolundaki usavurmaların Büyük Daire Kararıyla çürütüldüğüne değiniyor.[4]

FRANSA TARİH İÇİN ÖZGÜRLÜK DERNEĞİ: “PERİNÇEK KARARI ÖZGÜRLÜĞÜN ZAFERİ”

– Liberté pour l’Histoire (Tarih için Özgürlük) Derneğinin Başkanı Nora, dernek adına yayımladığı 5 Kasım 2015 tarihli bildiride, Perinçek kararından memnuniyet duyulduğunu açıklamıştır.[5] Başkan Nora, tarihin geçmişe dönük olarak “ahlâkileştirilmesi” tehlikesinden endişe duyan ve özgürlüğe önem veren bir devlette hiçbir makamın tarihsel gerçeği tanımlama yetkisinin bulunmadığını vurgulamıştır. Nora, siyasal kurumlara “bellek yasaları çıkartmayın” çağrısında bulunmuş ve geçmiş hakkında devlet gerçekleri oluşturulmasına karşı çıkmıştır. Fransa Tarih için Özgürlük Derneği’nin bildirisinde şu görüşlere yer veriliyor:

“Örgütümüz ‘Tarihe Özgürlük’ AİHM Genel Kurulu’nun 5 Ekim 2015’de ‘Perinçek-İsviçre’ davası olarak bilinen davada ifade özgürlüğünü ihlal ettiği için İsviçre hükümetini mahkûm eden kararını büyük bir memnuniyetle karşılamıştır. Bu Türk yurttaşı, İsviçre’de verdiği bir konferansta 1915’de yaşanan olayların soykırım olarak görülemeyeceğini, hukuken böyle tanımlanamayacağını belirtmiştir. (…)

“Demokratik ve özgür bir devlette, ne Parlamentolar ne de Mahkemeler tarihsel gerçekleri tanımlayarak, araştırma ve ifade özgürlüğünü ceza tehditleri ile sınırlandıramazlar

“Fransa Anayasa Konseyi’nin 2012’de ulaştığı sonuçları destekleyen bu uluslararası mahkeme kararı yasama güçlerinin geçmişe müdahale girişimine bir son verecek gibi görünüyor. Bu sonuç, bizim örgütümüzün geniş ölçüde katkıda bulunmakla gurur duyduğu mücadelede özgürlüğün zaferidir.”[6]

DİĞER AVRUPA ÜLKELERİ ÖĞRETİSİ: 1915 OLAYLARI YAHUDİ SOYKIRIMINDAN FARKLI

Almanya’da 2016 yılında Perinçek-İsviçre davasını öğrenim konuları arasına alan üniversiteler şunlar: Dresden Üniversitesi, Frankfurt Viadrina Avrupa Üniversitesi, Bonn Üniversitesi ve Augsburg üniversitesi.

– Kopenhag Üniversitesi’nde Avrupa Medya Hukuku dersleri veren ve Gent Üniversitesi’nde Hukuk Profesörü Voorhoof’a göre, AİHM, sözde “Ermeni Soykırımı”nın inkârı ile Yahudi Soykırımının inkârı arasına kalın bir çizgi çekmiştir. 1915 olaylarının Yahudi soykırımı ile aynı sınıflama içinde olmadığının altı çizilmiştir.

– Milano-Bicocca Üniversitesi Anayasa Hukuku Doçenti Vigevani de, AİHM kararı uyarınca, “Yahudi Soykırımı’nın tek soykırım suçu” olduğuna dikkat çekmektedir.”[7]

– Hans Vest ve Manon Simon, İsviçre’nin en önemli yargı uygulamalarını inceleyen dergide yayımladıkları yazıda, AİHM Perinçek-İsviçre Davası kararlarının İsviçre yargısında ve yasama alanında yeni bir dönemi açtığını ve belirleyici olduğunu saptıyorlar.[8]

– Prof. Regina Kiener, Zürich Üniversitesi’nde verdiği Kamu Hukuku dersi kitabının 14-19. sayfaları arasındaki bölümü Perinçek-İsviçre Davasına ayırmış bulunuyor. Prof. Kiener, AİHM Kararından sonra İsviçre Ceza Yasasındaki ilgili hükmün geleceğini tartışmaya açıyor.[9]

Sayın Cumhurbaşkanı,

Soykırıma hükmetme yetkiniz yok.

Avrupa yargısında ve hukuk öğretisinde oluşan görüş birliğini şöyle özetleyebiliriz:

1. Soykırım, bir hukuk kavramıdır, bir suç tanımıdır. AİHM, soykırım tanımına girmekle, aslında 1915 olaylarının hukukî nitelemesini ele almıştır. Başka deyişle, Ermeni soykırımı var mı yok mu konusuna girmiştir. Soykırım kavramı, hukuki bir kavramdır, günlük dilimizdeki kırım, katliam, karşılıklı kırım gibi kavramlardan farklıdır.

2. Soykırım suçunun varlığına, yetkili mahkeme karar verir. Soykırım hükmünde bulunmaya bırakalım cumhurbaşkanlarını, parlamentoları ve hükümetleri, herhangi bir mahkeme bile yetkili değildir. BM 1948 Soykırım Sözleşmesi’ne göre, ancak suçun işlendiği ülkenin mahkemesi veya yetkili Uluslararası Ceza Mahkemesi, soykırım suçunun işlendiğine hükmedebilir. Macron, mahkemenin yetkisini gaspedemez.

3. Soykırım suçunu, hükümetler veya kurumlar veya milletler, başka deyişle tüzel kişiler ve topluluklar işlemez. Soykırım suçunu, tıpkı adam öldürme, yankesicilik veya hırsızlık suçlarında olduğu gibi bireyler işler. Suça katılmak da bireysel bir eylemdir. Bu nedenle Osmanlı Devleti veya Türkiye Devleti veya hükümetleri veya Orduları gibi tüzel kişilerin ve kurumların “soykırım suçu işlediği” gibi iddialar, Ceza Hukukunun temel ilkeleriyle bağdaşmaz.

4. 1915 olaylarında soykırım işlendiğine dair yetkili mahkeme kararı yok. Ceza Hukuku, bireylerin suç oluşturan eylemleriyle ilgilenir. 1915 yılında işlenen eylemlerin soykırım suçunu oluşturduğuna ilişkin bugüne kadar alınmış bir yetkili mahkeme kararı yoktur. O nedenle “Ermeni soykırımı” iddiaları, bütünüyle hukuk dışıdır.

5. Herhangi bir parlamento, cumhurbaşkanı, hükümet, belediye, üniversite, akademik kurum, dernek, toplantı vb, 1915 olaylarında “soykırım yapıldı” yargısında bulunmaya yetkili değildir. Bu tür kararlar, uluslararası hukuka aykırıdır. Hepsi siyasal amaçlı kararlardır.

6. 1915 olayları “Holocaust” diye anılan Yahudi soykırımından farklıdır, aynı sınıflamaya konamaz. Bilindiği gibi Yahudi Soykırımı, yetkili mahkeme kararıyla hükme bağlanmıştı. Oysa 1915 olayları hakkında bir yargı kararı bulunmuyor.

7. 1948 yılı öncesindeki eylemlerle ilgili olarak soykırım suçu işlendiği hükmü verilemez. Çünkü soykırım suçu, 1948 yılında Birleşmiş Milletler Sözleşmesi’yle kabul edildi. 1948 yılı öncesinde “soykırım” diye bir suç tanımı yoktu. Kanunsuz suç olmaz ilkesi, çağdaş Ceza Hukukunun temelidir. Hiç kimse 1948 öncesi eylemleri nedeniyle soykırım suçundan mahkûm edilemez.

8. Bir tarih konusu olarak 1915 olaylarını tartışma özgürlüğü güvence altındadır. Ancak mahkemelerin yetkisini gasp etme özgürlüğü yoktur. Tarihçilerin ve herkesin 1915 olayları konusunda istediği görüşü açıklama özgürlüğü vardır. Ancak 1915 olaylarının soykırım olup olmadığı konusunda, kendisini yetkili mahkeme konumuna oturtup hüküm verme yetkisi yoktur. O nedenle tartışma ve düşünceyi açıklama özgürlüğü, 1915 olaylarında ne oldu, nasıl ve niçin oldu konusundadır. Hiç kimse mahkemenin yerine geçip “1915’te falanca kimse soykırım suçunu işledi” diye hüküm kurma özgürlüğüne sahip değildir.

SOYKIRIM YALANI PKK TERÖR ÖRGÜTÜNÜ DESTEKLEME AMACIYLA GÜNDEME GETİRİLİYOR

Sayın Cumhurbaşkanı,

Hukuk dışı Ermeni Soykırımı yalanını Türkiye’nin Doğu Akdeniz’de ABD ve İsrail tehditlerine karşı direnişine ve Suriye’nin kuzeyinde ABD güdümlü PKK terör örgütünü temizleme kararlılığına karşı gündeme getirme gayreti içindesiniz.

Biz Vatan Partisi olarak, Ermeni Soykırımı yalanının son zamanlarda Kürt sorunu bağlamında kullanıldığına dikkat çekmiştik.

Artık pas tutmuş olan hukuk dışı safsatalara sarılmaktan vazgeçmenizi öneririm.

Saygılarımla.

[1] AİHM’nin Perinçek-İsviçre Davasında açıkladığı görüş, artık Avrupa’da hukuk öğretisine de yerleşmiş bulunuyor. Avrupa Konseyi Daimi Temsilcimiz hukukçu Dr. Deniz Akçay kaleme aldığı “AİHM’in Perinçek Kararı: ‘Soykırım İnkârı’/İfade Özgürlüğü İkileminin Aşılabilirliği” başlıklı makalesinde, Perinçek-İsviçre Davasının hukuk dünyası gündemine yoğun olarak girdiğini belirtiyor. Bkz. Ermeni Araştırmaları Dergisi, 2016, sayı 52.

[2] Nicolas Hervieu, “Négation du génocide arménien: quelles conséquences après la décision de la Cour européenne des droits de l’homme ?” (Louis Boy’un yaptığı röportaj), franceinfo, 17 Ekim 2015, erişim tarihi 01.10.2016, http://www.francetvinfo.fr/monde/armenie/genocide-armenien/negation-du-genocide-armenien-quelles-consequences-apres-la-decision-de-la-cour-europeenne-des-droits-de-l-homme_1131345.html. Ayrca bkz. Sévane Garibian, “Liberté d’expression à Strasbourg: deux poids, deux mesures? La Cour européenne des droits de l’homme et le génocide arménien”, eu-logos.org, 1 Aralık 2015, erişim tarihi 01.10.2016, http://www.eu-logos.org/eu-logos_nea-say.php?idr=4&idnl=3691&nea=162&lang=fra&lst=0.

[3] Thomas Hochmann, “Négationnisme du génocide arménien: défauts et qualités de l’arrêt Perinçek contre Suisse”, Revue des Droits et Libertés Fondamentaux, sayı 27, 2015, erişim tarihi 01.10.2016, http://www.revuedlf.com/cedh/negationnisme-du-genocide-armenien-defauts-et-qualites-de-larret-perincek-contre-suisse.

[4] Daniel Kuri, “La question du génocide des Arméniens à l’épreuve de la Grande Chambre de la Cour européenne des droits de l’Homme” IiRCO, Université de Limoges, 15 Ekim 2015, erişim tarihi 01.10.2016, http://www.unilim.fr/iirco/2015/12/02/la-question-du-genocide-des-armeniens-a-lepreuve-de-la-grande-chambre-de-la-cour-europeenne-des-droits-de-lhomme-commentaire-sur-larret-perincek-c-suisse-du-15-octobre-201/; Christos L. Giannopoulos, “La Grande Chambre en quête d’un nouveau modus operandi?”, La Revue des droits de l’homme, Actualités Droits-Libertés, 25 Kasım 2015, erişim tarihi 01.10.2016, http://revdh.revues.org/1727.

[5] Affaire Perinçek-Communiqué de Pierre Nora, président de Liberté pour l’Histoire”, 5 Kasım 2015 tarihli açıklama, Liberté pour l’Histoire, 19 Kasım 2015, erişim tarihi 01.10.2016, http://www.lph-asso.fr/index.php?option=com_content&view=article&id=196%3Aaffaire-perincek-communique-de-pierre-nora-president-de-liberte-pour-lhistoire&catid=5%3Acommuniques&Itemid=15&lang=fr.

[6] Aynı yerde.

[7] Giulio Enea Vigevani, “Radici della costituzione e repressione della Shoah”, Rivista dell’Associazione Italiana dei Costituzionalisti, sayı 4, 2014, erişim tarihi 01.10.2016, http://www.rivistaaic.it/radici-della-costituzione-e-repressione-della-negazione-della-shoah.html.

[8] Hans Vest ve Manon Simon, “EGMR, Grand Chamber, Perinçek v. Switzerland

(Perinçek II), Urteil vom 15. Oktober 2015” – Application no. 27510/08, s. 535-544,

Publikation Aktuelle Juristische Praxis, Herausgeber Arnold F. Rusch, ISSN 1660-3362, Verlag Dike Verlag AG.

[9] Prof. Regina Kiener, Staatsrecht II Kommunikationsgrundrechte Grundlagen und gemeinsame Grundsätze”

Çavuşoğlu, ukala hadsiz Fransız Milletvekiline haddini böyle bildirdi

Fatih Özcan — Mon, 15 Apr 2019 10:35:45 +0000

Çavuşoğlu sert çıktı, Fransız parlamenter salonu terketti

Fransa Başkanı Macron, 24 Nisan’ı sözde Ermeni soykırımı günü ilan etti.

Vatan Partisi Lideri Doğu Perinçek’in bir asırlık emperyalist yalanı (sözde Ermeni soykırımı yalanını) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM’de) bir daha geri dönmemek üzere ve bütün BM üyesi devletleri bağlayıcı bir şekilde bitirmesine rağmen, Fransa Başkanı Macron’un, 24 Nisan’ı sözde Ermeni soykırımı günü ilan etme skandalı, Antalya’daki Turizm Belek Merkezi’nde başlayan NATO Parlamenter Asamblesi 99. Rose- Roth Semineri ve Akdeniz-Orta Doğu Özel Grubu Ortak Toplantısı’na damga vurdu.

Çavuşoğlu’nun sert cevabı, Krimi’yi şaşkına çevirdi

Toplantıya katılan Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu, burada yapığı konuşmada Fransa’yı kınadı. Toplantıya katılan Macron’un partisinden parlamenter Sonia Krimi ise Çavuşoğlu’nun eleştirilerinin kendisini şoke ettiğini söyleyerek, sözde Ermeni Soykırımı ile ilgili soru yöneltti. Bakan Çavuşoğlu ise Krimi’ye sert bir dille cevap verdi.

Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu, “soykırım ve tarih konusunda Türkiye’ye ders verebilecek en son ülke Fransa’dır. Fransa önce kendi karanlık tarihine baksın, Türkiye’ye ders vermeye kalkmasın. Çünkü Ruanda’da, Cezayir’de olanları unutmadık. Fransa kendi karanlık tarihine baksın, Türkiye’ye ders vermeye kalkmasın. Sizler tepeden bakmaya devam edin, ama biz de size bu şekilde haddinizi bildirmeye devam edeceğiz” diye ateş püskürdü.

Bunun üzerine Fransız parlamenter, süklüm püklüm toplantıyı terketti.

KİTABIM: “ATA ETİ, İTE OTU!”

[3d-flip-book mode="thumbnail-lightbox" urlparam="fb3d-page" 
id="12654" title="false" lightbox="dark"]

Emekli yazıları188 Temmuz 2026
YÜKÜMLÜ HÜKÜMLER Ukrayna Hükümleri7 Temmuz 2026
Perinçek, Milli Eğitim Bakanı’nı istifaya çağırdı7 Temmuz 2026
En Düşük Emekli Aylığı Gerçeği!7 Temmuz 2026
ABD- NATO’nun Türkiye’ye kurduğu “Ukrayna” tuzağı7 Temmuz 2026
36. NATO Liderler Zirvesi Türkiye’ye açık bir Atlantik tuzağıdır6 Temmuz 2026
MAKÜ’de yeni nesil bölüm ve programlar gündemde6 Temmuz 2026
Hepimizin Sendikası Grubu: “NATO’YA HAYIR!”6 Temmuz 2026

Sarı Yelekler kimdir, nedir? Neoliberalizmin çöküşü

Fatih Özcan — Mon, 10 Dec 2018 08:26:34 +0000

G-20’yi, ABD-Çin ticaret savaşını, Ukrayna’nın Rusya provokasyonunu, Selman’ın cinayetlerini ve Suriye İdlib’deki rejim güçleri harekâtını gölgeledi.

Fransa’daki Sarı Yelekler (Fransızcadan tam tercümesi bu, Gilets Jaunes, yani sarı yelekler. HV) isyanı, giderek büyüdü, bizim Gezivari bir fenomene dönüştü.

Herkes fili tuttuğu yerinden tarif ediyor.

Kimi, bunların Trump ve Steve Bannon, kimi de Putin tarafından organize edildiğini öne sürüyor.

Kimi ise ünlü renkli devrimleri çağrıştırdığı için olağan şüpheli George Soros’u işaret ediyor.

Ancak bu sarı yelekler, Suriye’deki beyaz miğferler gibi değil.

Yani, İngiliz gizli servisinin, CIA veya MOSSAD’ın paralı elemanı değiller, herkesin ve tüm dünya medyasının gözü önünde, belirli bir amaç için toplanan sessiz çoğunluk, sıradan insanlar.

Tarafsız, güvenilir gözlemciler, sarı yeleklerin daha çok geçim sıkıntısı çeken taşra, varoş ve orta sınıf merkezli olduğunu anlatıyor.

Bunlar, 1980 sonrası neoliberal sisteme en sonunda başkaldıran kendi halinde insanlar, hani bildiğiniz halk.

Benzin zamları bardağı taşıran damla oldu, asıl isyan Paris’teki Amerikan finosu neoliberal siyaset ve iş dünyası esnafına.

Yani Goldman Sachs yöneticiliğinden koskoca Fransa’nın başına geçen Macron’a.

Selefi Sarkozy ve Hollande gibi tipik neoliberal ve Amerikancı.

Hatta bağımsız aday olarak gelip medya desteğiyle seçilen Macron, onlardan çok daha neo ve daha liberal.

9 Mayıs 2017’de “Müesses Nizamın Kemal Derviş’i Macron” başlıklı Aydınlık.com.tr’deki yazımda bakın Macron ile ilgili neler söylemişim:

“25 yaş büyük öğretmeniyle kırıştırıp, daha sonra evlenen, hakkında bir gazeteciyle eşcinsel ilişki iddiaları bulunan Emmanuel Macron, Fransız siyasetine aynı Kemal Derviş gibi ekonomi bakanlığından giriş yaptı.

Tıpkı Derviş gibi onun da ismi ta Atlantik ötesinden, Amerikan uşağı Cumhurbaşkanı Hollande’e fısıldandı.

Fransa bir gelenek olarak metresliğe yatkın bir ülke.

Erkeklerin birer metresi olması normal karşılanıyor.

Aslına bakacak olursanız, bir ülke olarak da Fransa, bugün Macron ile artık resmen ABD’nin metresi olmuştur.

2 Dünya Savaşı’nda Nazilerin altında kalan bu ülkenin burjuvazisi, kurtarıcı olarak gördüğü ABD’ye, hem işkembeden, hem de gönülden bağlıdır.

O yüzden işte Macron’a “Amerikancı” değil de, “Merkezci” deniyor.

Aslen De Gaulle çizgisindeki Ulusalcı Le Pen’e ise, ırkçı faşist yaftası yakıştırılıyor.

Bakın İngiliz İstihbarat Teşkilatı MI5’in eski ajanlarından Anne Machon, Macron hakkında neler söylüyor.

Russia Today’e konuşan Machon, Macron için; “Very Essence of Establishment” tanımlamasını yapıyor. Türkçeleştirirsek, “Müesses Nizam’ın ta kendisidir, özüdür” diyor.

Macron’un Fransa’nın AB içinde kalması ve batılı finans kapitalin vahşi küreselleşme modeline sadık olması için sadece 1 yılda “ortaya çıkarıldığını” savunan eski İngiliz istihbaratçı, 1977 doğumlu eski bankacının Obama, AB ve bankerlerin desteğini aldığını söylüyor.

Avrupa ve Türkiye’de büyük medya gücünü de konuşturan uluslararası bankerler Macron’u cilalayıp parlattı.

Müesses Nizam/ Establishment denilen şey öyle illuminati, gizli tarikatlar filan değil, Batılı küresel sermayenin ve onun polis örgütü olan NATO’nun ta kendisi.

Macron da zaten aynı Kemal Derviş gibi oradan geliyor.

Kemal Derviş’in Cem Boynerd ile liberal siyaset macerası hüsranla bitmişti, fakat 2001 krizinde memur olarak atamayla gelmişti.

Macron ise Cumhurbaşkanı Hollande tarafından Goldman Sachs’tan ekonomi bakanı olarak transfer edildi.”

Yani, aslında perşembenin gelişi çarşambadan belliydi.

Berlin ile birlikte Avrupa’nın lokomotifi olan Fransa, Almanya’dan çok daha zor durumda.

O eski halinden eser yok şimdi.

Herkes zor geçiniyor, ek işlerde çalışmak zorunda kalıyor, devlete ait tüm işletmeler birer birer satılıyor.

Aynı Türkiye gibi değil mi?

İşte şimdi herkes soruyor, bu sarı yelekler nereden çıktı diye.

Nereden olacak; 1789 Fransız Devrimi, 1871 Paris Komünü’nden ve 1968 Baharı’ndan, Ulusalcı, Sosyalist Komünist gelenekten, ABD’ye postayı koyan Charles De Gaulle’un ceketinden, Sartre ve Camus’nün kitaplarından, kısacası Avrupa’nın özünü oluşturan o devrimci gelenekten geliyor.

Ama bir farkı var.

Örgütlü değiller, sosyal medyadan ve bölgesel ağlardan haberleşerek toplanıyorlar.

Aralarına Vandallar, göçmen çeteleri, ırkçı faşistler, haydut ve kriminaller de karışıyor.

Ancak özünde anti-emperyalist ve anti-neoliberalist bir hareket.

Finans baronlarının halkı sömüren küreselleşme palavralarına karşı ulusalcı-kamucu bir tepki.

1980’lerde Polonya ve Leh Walessa ile başlayan turuncu devrim furyası, Arap Baharı’nda dönüşüm gösterdi ve Sorosçu eylemler bir anda halkın doğal eylemlerine dönüştü.

Bunu Mısır ve Türkiye’de gördük.

Halk, geçim sıkıntısına, siyasetteki yozlaşmaya, baskı ve gericiliğe tepki verdi.

ABD’deki yüzde 99 isimli Wall Street karşıtı hareket ve Fransa’daki Sarı Yelekler de aslında bunların bir devamı.

Çünkü kapitalizm artık en kötü yüzünü gösteriyor.

Ülke ve coğrafya ayrımı yapmaksızın insanları yoksulluğa, açlığa, ölüme terk ediyor.

Savaşlar, iç savaşlar, mülteci krizleri, artan suç oranları ve genel olarak sıradan insanın geçim sıkıntısı artık katlanılabilir bir seviyenin üzerine çıktı.

Halk tam olarak ne istediğini bilmeden, sadece isyanını dile getirmek için pasif direniş düzenliyor.

Fransa’da olan bu.

Küresel kapitalizm, emperyalizm ve neo liberalizmin saldırısı altındaki halklar, artık sessiz çoğunluk olmaktan öfkeli kalabalık olmaya doğru evriliyor.

Bunlar ister Marie Le Pen’e yakın sağcılar olsun, ister komünistler, De Gaulle resimleriyle kızıl bayrakları, ama en çok da Fransız bayrağını taşıyarak tepki veriyorlar.

Aslında gerçek faşizmin Macron ve ağa babalarının temsil ettiği neoliberalizm olduğunu haykırıyorlar.

2019 için The Economist’in işaret ettiği küresel ekonomik kriz ile birlikte tüm dünyada bu tür kitlesel hareketler artacak.

Hala daha Dervişçi, Amerikancı, liberal politikalar izlemeye çalışan tüm iktidarlar, başta Macron olmak üzere ağır fatura ödeyecek.

Liberal ekonomiye sarılıp, kamucu-üretim ekonomisine dönmeyenler sandıkta büyük tokadı yiyecektir.

Trump yetmez, ondan büyük olan müesses nizam-Wall Street ve ABD derin devleti neo conları, Soros ve şürekâsı, komprador iş ve siyaset dünyası, öyle ya da böyle tümüyle tasfiye olmalı ve olacaktır.

1980 sonrası tüm dünyada savaş, karşı devrim ve darbelerle başlayan kanlı ve baskıcı küresel neo liberal düzen artık çöküyor.

Fransa’dan gözüken gerçek budur.