Uluslararası hukuk ve insanlık değerlerinin çiğnendiği Emperyalist zorbalık dönemi

Trump, ABD küresel savaş ağalarına karşı olduğunu söyleyerek geldi.

ABD dış borcu 40 trilyon dolara dayanmış iflas halinde bir ülkeydi.

Dünya ABD dolarını rezerv para olmaktan çıkarma sürecine girmişti.

ABD’nin yaşam kaynağı olan dolar saltanatı son demlerini yaşamaya başlamıştı.

Dünyadaki kızılca kıyametin ve ABD’nin sağa sola deli danalar gibi saldırmasını9 nedeni buydu.

Trump, ikinci gelişinde America First (Önce Amerika) söylemini,

“Make America Great Again (Amerika’yı Yeniden Büyük Yap)” sloganını bayrak edindi.

Tüm dünyada ve ülkemizdeki Amerikancılar zil takıp oynamadıkları kaldı.

Hele bizimkiler neredeyse orkestra tutup sokaklarda mastika oynayacak duruma geldiler.

ABD-İsrail saldırısı kapıda diye S400 konuşlandıran,

Savunma sanayisini görülmedik ölçüde ayağa kaldıran,

“Eyyy Amerika” diye posta koyan siyasi iktidar da rotayı Atlantik’e kırdı.

Neoliberal ekonomi politikaları uygulamaya başladı.

Trump’ın dostluğunun kerametini barış için kurtarıcı saydı.

Ancak eski ABD Dışişleri Bakanı Kissinger demişti:

“ABD ile düşman olmak tehlikelidir,

Ama dostluğu ölümcüldür.”

Aslında düşmanlığının da dostluğunun da baş belası ve tehdit olduğu tarihi tecrübeyle sabittir.

1950’lerden bu ayana başımıza ne belalar geldiyse ABD ve NATO yüzündendir.

Epeyce bir zaman Trump ABD’sinin içe döneceği umudu hakim oldu dünyaya.

ABD saldırganlıktan ve savaşlardan vazgeçecekti.

Batı Akdeniz’den, Doğu Akdeniz’den geri çekilecekti.

Bu umutlar yayılırken, ABD-İsrail Türkiye’yi kuşatma faaliyetlerini artırarak sürdürdü.

Yunanistan’ı ve Ege adalarını askeri üslerle doldurdu.

GKRY, ABD-İsrail silahlarıyla dolduruldu.

Suriye’de SDG terör örgütünü palazlandırdı.

İsrail ile birlikte Gazze’nin altını üstüne getirdi.

İran’a saldırdılar,

12 gün boyunca mazlum İran halkı ve devletini dize getirmeye çalıştılar.

Bütün bunlar dudak uçuklatan dış borç içindi.

Önce ticaret savaşlarıyla denedi kurtulmak için.

Tüm dünyaya gümrük resimleriyle saldırdı.

En büyük rakibi Çin’e yüzde 500’e varan astronomik rakamlar uygulamaya kalkıştı.

250 yıllık devlet 3 bin yıllık geçmişi olan tarih devine savaş açmıştı.

O büyük tecrübenin altında kaldı.

Ticaret savaşları fos çıktı.

Askeri yöntemi uygulamaya kalkıştı.

Şimdilerde bunu deniyor.

Son olarak denizden abluka altına aldığı Venezüella’ya saldırdı.

Devlet Başkanı Maduro’yu kaçırdı.

Grönland’a, Kolombiya’ya, Arjantin’e, Küba’ya yumruk salladı.

Bütün bunlar dünya jandarmalığı için savaşacağının işaretleri olarak tarihe geçti.

Dünyadaki, üç savaş odağı…

Tayland, Ukrayna, Doğu Akdeniz…

Tayland’da kuvvetler dengesizliği yok.

Çin’e diş geçiremez.

Ukrayna’da da Rusya rüştünü kanıtladı;

Kuvvetler dengesiz değil!

Sadece Doğu Akdeniz’de kuvvetler dengesi ABD lehinde…

Bu somut durum savaş sebebidir.

Ancak burada da sonuç Türkiye’nin ellerindedir.

“TRÇİ İttifakı” devrimi ve “İttihad yaşatır” formülü gerçekleşirse,

Küreselleşme ihtimali bulunan bölge savaşını önleyebilir.

TÜRKİYE VE ÇAĞIMIZIN JEOPOLİTİK HAKİKATI

ABD’nin küresel saldırganlığı ve zorbalığı Tayvan Körfezi’nden Venezüella’ya kadar bütün cephelerde geçerlidir ve her cephe Türkiye’nin ön cephesidir, güvenliği oradan başlar. Bu çağımızın jeopolitik gerçeğidir. Ege, Yunanistan ve Doğu Akdeniz’de GKRY üzerinden kuşatılan ülkemiz için İran’ın düşürüldüğünü düşünün bir kez; Tek kuşatılmayan taraf İran cephesidir. Kuzeyde Atlantik’e yaklaşan Ermenistan İran için de bizim için de milli güvenlik meselesidir. Rusya ile arası açılmaya çalışılan Azerbaycan bile sıraya konulmaktadır. Kuzeybatımızda Gürcistan ve Ukrayna cephelerinde kuşatmayı yaran Rusya bizim sağlam cephe gerimizi oluşturmaktadır.

ABD BELASINA KOŞUYOR

Dönersek Karayipler’deki zorbalığa…

Kolombiya, Küba, Arjantin, Grönland’ı tehdit eden ABD zorbalığının Venezüella’dan ne istemektedir?

ABD, gerileyen, çöküşe giden bir devlettir.

37 trilyon dolarla dünyanın en borçlu ülkesidir.

İkinci Dünya Savaşı’nı müteakiben çökmekte olan sistemi kurarken dünya üretiminin yarısını karşılayan ABD, önümüzdeki birkaç yıl içinde Satın Alma Gücü Paritesine göre dünya üçüncülüğüne düşecek, dünya üretiminin ancak üçte birini karşılayabilecek. Bu hesaplamayı (yansıtmayı) bizzat kendi cephesindeki OECD, Dünya Bankası, IMF ve Londra Standart Chartered Bankası gibi finans kuruluşları yapmaktadır. 2030 yılında birinci sırayı 64 trilyon dolarlık üretimiyle Çin, ikinci sırayı 46 trilyon dolarlık üretim hacmiyle Hindistan işgal edecektir. Türkiye’nin bile beşinciliğe oturacağı hesabedilmektedir. (Fatih Özcan, 5 yıl sonra Türkiye dünya beşincisi, Yenigün Gazetesi, Kıvılcım, 27 Ağustos 2025- Kıvılcım/)

Yani kısaca ABD saldırganlığının ekonomik zemini zayıftır, ABD ekonomisi ABD zorbalığını besleyemez. Bu hakikatle çok kısa bir zaman içinde yüzleşecek olan ABD emperyalizmi, duvara tosladığında iş işten geçmiş olacaktır.

Aslında Cemal Süreya’nın o muazzam dizeleriyle söylersek,

“Nasıl anımsamazsın Mussolini’yi

Garsoniyerinde mutlaka bulundururdu

Bir dua iskemlesi

Ama son duasında

Toprağa doğru açılmıştı elleri.”

ifadelerinde belirtilen akıbetine doğru dört nala koşmaktadır.

TRUMP, VENEZÜELLA’YA NİYE ÇÖKÜYOR?

Emperyalist zorbanın iştahını, Venezüella’nın milli serveti çekiyor. Dünyanın en büyük kanıtlanmış petrol rezervleriyle birlikte maden serveti iştah kabartıyor. Elektrikli araçlar, hipersonik silahlar, savaş uçakları ve yarı iletkenler için can alıcı değerde olan 24 milyon ton tutarındaki lityum, zengin altın kaynakları, boksit, nikel, küresel ekonominin ana girdilerinden kobalt, Latin Amerikan’ın en büyük rezervleri olan doğal gaz varlığı ve NTE (nadir toprak elementleri) …

İşte Venezüella halkına çok görülen bu servetler, gerileyen, gittikçe çöken, 2030 yılında dünya ülkeleri arasında üçüncülüğe düşeceği yansıtmalarını kendilerinin yaptığı tarihi hakikat ABD emperyalizminin iştahını kabartıyor.

ŞAVEZ DEVLETÇİLİĞİ VE HALKÇILIĞI

“Comandante” Chávez 1998 Ekim’inde Venezuela devlet başkanı oldu.

Anayasa ve yasaları hızla değiştirdi.

Petrolü millileştirdi.

Petrol gelirleri kamuya aktı.

Eğitim, sağlık, gıda, sosyal güvenlikte radikal halkçı değişiklikler yaptı.

2005 yılında BM tarafından Venezüella’da okum ayazma sorunu kalmadığı ilan edildi.

UNESCO listelerinde Venezüella başarıdan başarıya koşuyordu.

2003 yılında yüzde 55,1 olan fakirlik seviyesi 2007 yılında yüzde 27,5’e düştü.

Açlık sınırının altında yaşayan yüzde 25’lik kesim yüzde 7,9’a geriledi.

Chavez iktidara geldiğinde (1999’da) asgari ücret 28 dolardı, 2012 yılında 476 dolara çıktı.

2003 yılında işsizlik oranı yüzde 20,7 iken 2009’da yüzde 7,4’e düştü.

Chavez’in halkçı-devrimci uygulamaları ABD emperyalizmine indirdiği darbeler, mutat uygulamalarla karşılaşmasını geciktirmedi. Özellikle petrolün millileştirilmesinden ABD şirketleri ağır darbe almış, büyük sömürü kaynağı bir anda kurumuştu. Bu andan itibaren Venezüella ambargo kuşatması altına alındı. 2005 yılından bu yana da aralıksız uygulandı. Finanstan sağlığa, gıdaya kadar bütün sektörlerde ambargo sağanağı ülkeye ağır darbe vurdu. Ambargolar,40 bini aşkın insanın ölümüne neden oldu. Nüfusun yüzde 2’sinin (5-7 milyon kişinin) göçüne yol açtı. (Bilim Ütopya/ Latin Amerika’da 21. yüzyıl sosyalizmi/ Temmuz 2016)

Çavez, 1999’da ülkenin başına geçti.

Vurguncunun, talancının, yağmacının üstüne gelmiş devrimci iktidarlarının tamamının yaptığını yaparak ülkesinin milli kaynaklarını millileştirdi. Yağma, talan, vurguna son vererek üretime yüklendi; tasarrufları kalkınmaya, halkın refahının artırılmasına yönlendirdi.

ABD emperyalizmine karşı dik durdu, meydan okudu, büyüdü. Başarı sağladı.

2019’da Maduro iktidara geldi.

Köklü bir dönüş yaptı.

Çavez’in devletçi ve halkçı politikalarını kısmen terketti.

Batı’ya tavizler verdi.

İç egemenlere (oligopollere) büyük imkanlar sağladı.

Neoliberal uygulamalara girişti.

Dolarizasyona gitti.

Kamu ve sosyal harcamalar hızla düştü.

Fiyatların kontrolleri gevşetildi.

Özelleştirmelere gidildi.

Parasal sıkılaştırma uygulandı.

Sonuçta benzerlerinde görülen olumsuzluklar aldı başını gitti.

Halkın alım gücü ve refahı geriledi.

Gelir dağılımında yeniden derin bozulmalar yaşandı.

Venezüella’nın Brütüs’leri Maduro’yu harcadı.

ABD’ye esir verdi.

Ancak Venezüella halkı ayakta.

Devleti dimdik yerli yerinde.

Geçici Başkan Delcy Rodriquez’in andiçme töreni…

Rusya, Çin ve İran büyükelçileri en öndeydi.

Venezüella’nın bu üç ülkeyle stratejik ittifakı devam ediyor.

“VRÇİ İttifakı” …

ABD’yi dize getirecek olan da bu denklemdir.

Tıpkı bölgemizdeki “TRÇİ İttifakı” denklemi gibi…

TÜRKİYE İLE İLİŞKİSİ

Olayın ülkemizi doğrudan ilgilendiren bir yönü de var.

MHP Lideri Bahçeli,

Maduro’nun kaçırılmasını 15 Temmuz FETÖ darbesine benzetmişti.

Maduro’nun esir alınması Venezüella’nın 15 Temmuzuydu.

Nitekim 15 Temmuz faillerinden,

Pentagon’un psikolojik savaş elemanlarından,

Irak’ta “Kukla Devlet”in mimarlarından,

Neoconların fanatik temsilcilerinden,

Aşırı İsrail yanlısı,

ABD derin devletinin önemli isimlerinden,

Ve CIA şeflerinden Michael Rubin (Maykıl Rubin) 

Middle East Forum’da Türkiye’ye mesaj verir gibi yazdığı bir yazıda “Maduro’nun Geçmişi, Erdoğan’ın Geleceği mi?” ifadelerine yer verdi.

Öte yandan yurt dışında yaşayan firari FETÖ’cülerin tekmili birden 4 Ocak günü bayram etti.

Sosyal medya üzerinden “Darısı Türkiye’ye” paylaşımları yaptılar.

15 Temmuz gecesi aynı olayı Türkiye’de denemişlerdi.

Ama Kaldırdıkları taşı ayaklarına düşürdüler.

Tek yol Şavez ve Atatürk’ün yoludur.

• Günümüz dünyasında Marksist bir kriz teorisi
• Atlantik sisteminin gerilemesinin getirdiği çelişkiler
• “Millici ve kamucu duruşun ta kendisiyiz”
• Emekliler imza kampanyası başlattı
• MAKÜ, Türkiye Yapay Zekâ Zirvesi’nde yerini aldı

Yemen operasyonunun ABD’ye maliyeti 1 trilyon doları buldu.

Husiler, Husi hareketi veya resmî adıyla Ensarullah (Anṣar Allah), 1990’larda Yemen’de ortaya çıkan Zeydi (*1) Şii İslamcı bir siyasi ve askerî örgüttür. Ağırlıklı olarak Zeydi Şiilerden oluşmakta ve lider kadrosu büyük ölçüde Husi kabilesinden gelmektedir. Husiler Yemen iç savaşında merkezi bir rol oynamıştır. İsrail’e karşı Direniş Cephesinde yer alırlar. Husiler Zeydi dinî lider Hüseyin el-Husi önderliğinde Yemen devlet başkanı Ali Abdullah Salih’e muhalefet hareketi olarak ortaya çıkmıştır. Salih’in Amerikancı politikalarına tepki olarak doğmuştur.

ABD, Ensarullah’ın başarılı askeri uygulamaları karşısında tarihinde ilk defa olarak iki uçak gemisini aynı anda Kızıl Deniz’de Yemen açıklarında konuşlandırdı.

Yemen’in dünyaya açılan kapısı, petrol ticaretinin yapılabildiği Kızıldeniz’in en büyük limanı Hudeyde ile birlikte Yemen’in sivil hedeflerine geçen yıl haftalar boyunca ABD gelişmiş B-2 bombardıman uçaklarınca bomba yağdırıldı.

Yemen genelinde 800’ü aşkın hedef vuruldu.

Ama nafile çabalar…

Ensarullah ve Husiler kahramanca çarpışmayı sürdürüyor.

ABD ve İsrail, Kızıldeniz’deki hedeflerine ulaşamadı.

İsrail kamuoyu, şaşkınlık içinde “ABD bu işi başaramayacak!” nidalarıyla yankılandı.

İsrail basını, “1 trilyon dolar, sonuç yok!” yakınmalarıyla ağlaştı.

Batı Asya’daki aleti İsrail, İran’a saldırmaya kalkıştı. 12 gün boyunca cereyan eden karşılıklı bir bombalama ve füze savaşı yaşandı. İlk anın şaşkınlığı içinde İran bazı önderlerini kaybetti. Ama çabuk toparlandı. Karşı hamleye geçti. ABD tarafından da nükleer tesisleri bombalandı. Ama sonuçta İsrail harabeye döndü. Günlerce İsrail halkıyla birlikte hükümeti de toplantılarını bile sığınaklarda online yapabildi. İran halkı ise yediden yetmişe devletinin çevresinde kenetlendi. Sokaklarda milyonluk mitingler yaptı. Ve ateşkes istemek zorunda kaldılar. Kimilerinin “mollalar” diye küçümseyerek andığı İran yönetimi sözde dünya jandarması ABD ve yenilmez İsrail’i dize getirdi.

Kim olursa olsun, giyimi kuşamı nasıl olursa olsun, düşünsel ve dini inancı ne olursa olsun, kim tarafından hangi metotlarla yönetilirse yönetilsin günümüz dünya jeopolitiğinde İsrail ve ABD haydutlarına karşı savaşan herkes, her kuvvet, her düşünce devrimci, ilerici ve antiemperyalisttir.

Atlantik sistemi 50 yıldır çöküşe giden bir sistemdir.

Bu sistemin ağababası olan ABD, 50 yılı aşkın süredir gerileyen bir devlettir.

1970’lerde gerileme belirtileri görülmeye başlamıştı.

1991 yılında Sovyetler’in çökmesiyle bir ara bir hamle yaptı.

Küreselleşme adı altında tek kutuplu dünya hegemonyası peşine düştü.

Tarihin sonunun geldiği belirtildi.

Ama ölüm iyisi olduğu bir süre sonra anlaşıldı.

ABD, dünya üretim merkezi olmaktan çıkmıştır.

2021 yılında Afganistan’da kahraman Taliban karşısında kesin yenilgiye uğrayarak adeta kuyruğunu art ayakları arasına kıstırarak kaçtı. Uçak görüntüleri hala hafızalarda canlılığını korumaktadır.

İran’a diş geçiremedi.

Suriye’de yenildi.

Olağanüstü desteğine rağmen İsrail’le birlikte Gazze’de tarihin tanıdığı en kahraman, en yenilmez direnişçileri El-Kassam Tugaylarına diz çöktüremedi.

Yemen’de kahraman Husilere boyun eğdiremiyor.

Sonunda burada da havlu attı.

Ensarullah’la Kızıldeniz ve Babül Mendep Boğazı’nda saldırılara son verme konusunda ateşkes anlaşmasına varmak zorunda kaldı.

Bu sonuç, kesin bir Ensarullah zaferidir.

Bu gelişmeyi Trump Amerikan halkına, Ensarullah’ın artık “savaşmak istemediklerini açıkladığı”nı, buna “saygı duyacakları”nı, onları “bombalamayı durduracakları”nı, “teslim oldukları”nı, artık “gemileri bombalamayacaklarını söyledikleri”ni ifade ederek cevahiri kurtarmaya çalıştı.

Dünya halkları karşısında erkekliğe b.k sürmemeye çalışıyor.

İsrail’de bu gelişme “bomba” ve “şok” etkisi yarattı.

Devlet televizyonu KAN’da bu durum açık açık kendini belli ediyor.

Son olarak Batı Asya’daki en önemli aparatlarından biri olan, “kara kuvvetim” dediği -Mehmetçiğin 8-9 yıllık başarılı mücadelesinin bir zaferi olarak- PKK’yı da kaybetti.

Trump, 1970’lerden bu yana gerileme süreci içinde bulunan, bu sürecin en belirgin hallerini 21. yüzyılda yaşayan, en son olarak Afganistan’da Taliban’ın karşısında ve bizde 15 Temmuz darbe girişimi sırasında rastladığımız çöküş emareleri gösteren iki bölünmüş Amerikan tekelci sermayesinin içe dönük politikalar uygulanmasını isteyen kesimlerinin temsilcisidir. Kabuğuna çekilme yanlısı, emperyalist yayılma politikalarını reddeden bir çizgi takip ederek ikinci kez iktidara gelmiştir. Temel sloganı MAGA (“Make America Great Again”, Amerika’yı Yeniden Büyük Yap). Seçim vaatleri önemli olan ABD Başkanı Trump, “Dünya jandarmalığından vazgeçeceğim.”, “Savaşları bitireceğim.”, “Gazze’ye barış getireceğim.”, “ABD’yi içe döndüreceğim.”, küresel saldırganlar olan “ABD derin devletini tasfiye edeceğim.” Sloganlarıyla halkın oyunu toplamıştı.

Ama Trump’ın yumuşak karnı Epstein dosyası…

Epstein Adası’nda küçük kız çocuklarıyla fuhuş…

MOSSAD video çekimleri yapmış.

Tıpkı FETÖ’vari yöntemler.

Trump’ın video kayıtlarının da olduğu söyleniyor.

Ancak Trump son zamanlarda içe dönme ve yayılmaktan geri durma içerikli “Make America Great Again” (MAGA) planından vazgeçmeye başladığı izlenimi veren gelişmelere imza atmaya başladı. “Önce Amerika” çizgisinden sapma emareleri göstermektedir. Küreselcilerin rotasına girdiğinin işaretleri vermektedir. “Derin devlet”e esir mi düştü?

Ama hızla gerilemekte ve çökmekte olan Amerikan’ın yeniden büyük ve kuvvetli olması mümkün gözükmemektedir; bu sadece Amerikan “derin devleti”nin hayali dünyasında mümkündür.

Avrasya’ya karşı Doğu Akdeniz’e odaklanma ve Türkiye’yi İsrail’le birlikte muhasara altına alma çizgisi, özellikle Almanya sanayici ve iş insanları ile yükselen milliyetçi partileri Çin’le yakın ilişkide ısrar eden AB’yi Çin’e karşı konumlandırma çabaları seçim vaatleriyle çelişmektedir.

Gelecek Avrasya’nındır.

Gelecek, yeni Avrasya medeniyetinindir.

ABD ve Atlantik’in tek kutuplu hegemonyacı dünyası artık batıyor.

Dolar saltanatı çöküyor.

Gelecek çok kutuplu dünyanındır.

Gelecek, gelişmekte olan ülkelerindir.

Gelecek, bağımsızlık isteyen devletlerin, kurtuluş isteyen milletlerin, devrim isteyen halklarındır.

Bu önüne geçilemez kaçınılmaz nesnel bir süreçtir.

• Günümüz dünyasında Marksist bir kriz teorisi
• Atlantik sisteminin gerilemesinin getirdiği çelişkiler
• “Millici ve kamucu duruşun ta kendisiyiz”
• Emekliler imza kampanyası başlattı
• MAKÜ, Türkiye Yapay Zekâ Zirvesi’nde yerini aldı