Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, ABD kara kuvveti bölücü terör örgütü PKK’nın parlamento kanadı HDP ile ilgili inceleme başlattı. Kapatma davası için sürecin başladığı inceleme kapsamında Kobani iddianamesi ve HDP’li milletvekilleri hakkında hazırlanan fezlekelerin örneği Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’ndan istendi. Böylece vatanseverlerin yıllardır sürdürdükleri “HDP kapatılsın” kampanyaları, Diyarbakır Annelerinin Evlat Nöbeti amacına ulaşmış oldu.

NTV’nin haberine göre, Yargıtay Başsavcılığı Siyasi Partiler Bürosu, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’na yazı yazarak eski HDP eş genel başkanları Selahattin Demirtaş ve Figen Yüksekdağ’ın da sanıkları arasında bulunduğu 108 sanıklı Kobani iddianamesinin ekleri ile birlikte gönderilmesini istedi.

Kobani soruşturması kapsamında HDP Eş Genel Başkanı Pervin Buldan’ın da aralarında olduğu HDP’li 9 milletvekili hakkında fezleke düzenlenmişti.

Başsavcılık bu fezlekelerin örneğini de istedi. Başsavcılık kaynakları, tüm siyasi partilerin faaliyetlerinin takip edildiğini vurgulayarak, söz konusu belgelerin rutin inceleme kapsamında talep edildiğini bildirdi.

Siyasi partilerin faaliyetlerini izlemekle görevli Başsavcılıkça yapılacak inceleme sonucu, HDP’nin “terör eylemlerinin odağı” olduğu tespit edilirse, HDP hakkında kapatma davası açılması gündeme gelebilecek.

• 
  Konyaaltı CKD’den Atatürk’e Alman düşmanlığına tepki
• 
  Sosyal medyada Kılıçdaroğlu’na saldırıyı kim yönetiyor?
• 
  Vatan Partisi, fesat yuvası Fener Rum Patrikhanesi’ni hedef aldı
• DOĞU TABLETLERİ
• 
  Günümüz dünyasında Marksist bir kriz teorisi
• Atlantik sisteminin gerilemesinin getirdiği çelişkiler
• 
  “Millici ve kamucu duruşun ta kendisiyiz”
• 
  Emekliler imza kampanyası başlattı

ata-eti-ite-otu
İndir

Türkiye’nin doğal varlıklarının korunması konusunda en önemli anayasal kurumlardan biri olan Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü (DKMP) kapatılıyor. Geçtiğimiz yıl yayınlanan Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinde yapılması planlanan değişiklikle ilgili hazırlanan taslağa göre Cumhuriyet döneminin en deneyimli doğa koruma uzmanlarını bünyesinde barındıran DKMP kapatılarak, Orman Genel Müdürlüğü bünyesinde üç ayrı daire başkanlığı içinde eritilecek. Özellikle eski bakan Veysel Eroğlu döneminde içi boşaltılarak korunan alanların mesire yerine indirgendiği eleştirilerine neden olan DKMP’nin tamamen lağvedilmesi, Türkiye’nin tehdit altındaki doğal alanlarının plansız ve yıkıcı yatırımlarla baş başa bırakılması anlamına geliyor.

Türkiye’nin en önemli doğa koruma kurumlarından biri olan Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü 1958 yılından bu yana çeşitli bakanlıkların bünyesinde hizmet veriyor. Milli Parklar, Tabiat Parkları, sulak alanlar ve yaban hayvanlarının korunmasından sorumlu olan kurum, aynı zamanda Türkiye’nin biyolojik çeşitliliğinin korunması için çalışmalar yürütüyor. Türkiye’nin taraf olduğu UNESCO, RAMSAR ve Barselona sözleşmeleri ile GEF (Küresel Çevre Fonu) gibi projelerin yükümlülüklerini de Türkiye adına yürüten DKMP, doğa koruma konusunda yetiştirdiği uzman kadrolarıyla bu konuda önemli bir bilgi birikimine sahip.

HAZIRLANAN TASLAK CUMHURBAŞKANLIĞINA GÖNDERİLDİ

REPORT THİS AD

Ancak eski Çevre ve Orman Bakanı ve Orman ve Su İşleri Bakanı Veysel Eroğlu dönemlerinde atılan adımlarla içi boşaltılan DKMP, şimdi de tamamen kapatılıyor. Bununla ilgili hazırlanan yasal düzenleme, Cumhurbaşkanlığına gönderildi. Tam adı “Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar ile Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi” olan taslağın 5. maddesi, Temmuz 2018’de 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinde değişiklik yapılmasını öngörüyor.

MİLLİ PARKLAR ÜÇE BÖLÜNEREK OGM’YE BAĞLANACAK

Hazırlanan taslağa göre, Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü’nün yanı sıra Çölleşme ve Erozyonla Mücadele (ÇEM) Genel Müdürlüğü ve Su Yönetimi Genel Müdürlüğü kapatılacak. Kapatılan Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü, Orman Genel Müdürlüğü (OGM) bünyesinde üç ayrı daire başkanlığı olarak dağıtılacak. Kurumun tüm mal varlığı OGM’ye aktarılırken yürütülen projeler de bu kurumun uhdesine geçecek. Su Yönetimi Genel Müdürlüğü ile Çöleşme ve Erozyonla Mücadele Genel Müdürlükleri ise yatırımcı ve inşaatçı bir kuruluş olan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü (DSİ) bünyesinde daire başkanlıklarına dönüştürülecek.

BELÇİKA’DAN DAHA BÜYÜK ALANDA KORUMA ÇALIŞMASI

Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü 2873 sayılı Milli Parklar Kanunu, 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu, 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu ve 2872 sayılı Çevre Kanunu hükümleri çerçevesinde özetle; biyolojik çeşitliliğin korunması ve iyileştirilmesi, avcılığın düzenlenmesi ve yaban hayatının korunarak geliştirilmesi, hayvanların korunması ile ilgili iş ve işlemlerde tüm ülke genelinde faaliyet gösteren bir kamu kuruluşu. Kurumun sorumluluğunda bulunan korunan alanların yüz ölçümü, 3 milyon 120 bin 160 hektar. DKMP Genel Müdürlüğü’nün koruma sorumluluğu altındaki alanların toplamı, yüz ölçümü 3 milyon 68 bin 800 hektar olan Belçika’dan daha büyük.

45 MİLLİ PARK, 67 SULAK ALAN 81 YABAN HAYATI SAHASI

Aralarında 45 milli park, 247 tabiat parkı, 30 tabiatı koruma alanı, 81 yaban hayatı geliştirme sahası, 14 RAMSAR Alanı ve 56’sı ulusal 11’i de yerel öneme sahip toplam 67 sulak alanın yönetiminden sorumlu olan DKMP Genel Müdürlüğü, Türkiye’nin coğrafyasının biyolojik çeşitlilik ve doğal varlıklar açısından en stratejik alanlarını korumak için Anayasal sorumluluklarını yerine getiriyor.

DÜNYA KORUMAYA ÖNEM VERİRKEN TÜRKİYE GERİ ADIM ATIYOR

Konuyla ilgili görüşlerine başvurduğumuz ancak isminin açıklanmasını istemeyen doğa koruma uzmanı bir yetkili, “DKMP Genel Müdürlüğü’nde, korunan alan ve doğa koruma konusunda çalışmış, uluslararası projelerde görev almış yetişmiş kadrolar vardır. Dünyada korunan alan ve doğa koruma gittikçe önem kazanırken, Türkiye’de son zamanlarda bu konunun içi boşaltıldı. Son olarak da bu kararname ile DKMP Genel Müdürlüğünün kapatılması isteniyor.

MİLLİ PARKLAR DAİRESİNE İNŞAATÇI BAŞKAN ATANDI

DKMP Genel Müdürlüğün en önemli birimi olan ve kurumun varlığının yüzde 60’ını oluşturan Milli Parklar Daire Başkanlığı’na, daha önce hiç milli parkta çalışmamış, aldığı eğitimin milli parkçılık ve korunan alanlarla uzaktan yakından ilgisi olmayan bir İnşaat Mühendisi (Şeref Dağdelen) atanarak zaten kurumun içi boşaltılmıştı.  Bu süreçte milli park ve korunan alanlar otel, restoran ve bungalowların yapılabileceği birer inşaat sahaları olarak görülmeye başlandı. Böylece de koruma anlayışı bitirildi.

KORUNAN ALANLAR YAPILAŞMAYA AÇILDI

Milli parkçılık ve korunan alan anlayışı, gelecek kuşakları güvence altına alan, eko sistem yönetimini öne çıkararak korumayı ön planda tutması gerekirken bunun tam tersi uygulamalarla korunan alanlarda otel ve restoran yapalım anlayışı öne çıkarıldı. Örneğin sırf otel yapabilmek için Antalya Tekirova’daki mesire alanı, tabiat parkına çevrilerek yapılaşmanın önü açıldı. Çünkü A Tipi Mesire Alanı, ilgili yasal düzenlemeye göre otel yapımına izin vermiyordu. Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü’nün kapatılması, zaten kötüye giden doğal alanların tahribatını daha da hızlandıracağı kaygısını yaratıyor.”

EN FAZLA MİLLİ PARK 6. BÖLGE MÜDÜRLÜĞÜ SORUMLULUĞUNDA

DKMP Genel Müdürlüğü, Türkiye genelinde 15 bölge müdürlüğü aracılığı ile faaliyetlerini yürütüyor. En fazla milli parka sahip olan Burdur merkezli DKMP 6. Bölge Müdürlüğü, Antalya, Isparta ve Burdur’daki korunan alanlardan sorumlu. Isparta’da Kovada ve Kızıldağ, Antalya’da Beydağları (Olimpos), Güllük Dağı (Termessos), Köprülü Kanyon, Altınbeşik ve Saklıkent milli parkları bulunuyor. Bölge müdürlüğü bünyesinde ayrıca üç ilde toplam 10 tane tabiat parkı, 5 tabiatı koruma alanı ile 10 tane de yaban hayatı geliştirme sahası, 16 da sulak alan bulunuyor.

KORUNAN ALANLAR İÇİN HİÇ BİR ŞEY ESKİSİ GİBİ OLMAYACAK

DKMP Genel Müdürlüğü’nün kapatılmasını da içeren yasa taslağının tamamlanarak Cumhurbaşkanlığına gönderildiği öğrenildi. Taslağın ne zaman yasalaşacağı konusunda tedirgin bir bekleyiş var. Değişiklikleri içeren Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin yasalaşarak yürürlüğe girmesi halinde Türkiye’nin korunan alanları için hiç bir şey eskisi gibi olmayacak.

[3d-flip-book mode="thumbnail-lightbox" urlparam="fb3d-page" 
id="12654" title="false" lightbox="dark"]

• Konyaaltı CKD’den Atatürk’e Alman düşmanlığına tepki22 Haziran 2026
• Sosyal medyada Kılıçdaroğlu’na saldırıyı kim yönetiyor?21 Haziran 2026
• Vatan Partisi, fesat yuvası Fener Rum Patrikhanesi’ni hedef aldı21 Haziran 2026
• DOĞU TABLETLERİ20 Haziran 2026
• Günümüz dünyasında Marksist bir kriz teorisi18 Haziran 2026
• Atlantik sisteminin gerilemesinin getirdiği çelişkiler18 Haziran 2026
• “Millici ve kamucu duruşun ta kendisiyiz”18 Haziran 2026
• Emekliler imza kampanyası başlattı17 Haziran 2026
• MAKÜ, Türkiye Yapay Zekâ Zirvesi’nde yerini aldı16 Haziran 2026

Basın açıklamasına Milletvekili Dr. Mehmet Göker, Burdur Belediye Başkan Vekili Ali Say, CHP İl Başkanı İzzet Akbulut, CHP Merkez İlçe Başkanı Sıdıka Oğuzkan, İl Genel ve Belediye Meclis üyeleri ve köylüler katıldı.

BAYIRNDIR VE KAYAALTI KÖYÜ CHP’YE DESTEK ÇIKTIĞI İÇİN CEZALANDIRILIYOR MU?

Açıklamayı yapan Milletvekili Göker, kendilerinden başta köy muhtarı olmak üzere köy ileri gelenleri yardım istemeleri üzerine böyle bir karar aldıklarını, ancak dün akşam saatlerinde köy muhtarına görevden alınmak şeklinde yapılan baskı ve tehditler sonucu muhtarlığın geri planda kaldığını, CHP ailesi olarak açıklamaya devam ettiklerinin altını çizerek, Kayaaltı ortaokulunun kapatılma gerekçelerinin esaslı gerekçeler olmadığını, Bayındır Köyü ile birlikte Kayaaltı Köyü’nün kendilerine destek çıktığı için cezalandırıldığını vurguladı. Bayındır Köyü’nün de yıllardır stabilize yolla cezalandırıldığını belirten Göker, “ben alışığım. Gerekirse gelir ortaokulun önünde yatarım. Gene de yıktırmayız” diye konuştu.

Konu ve eylemle ilgili görüşmek için aradığımız Milli Eğitim Müdürlüğü’nde büyük bir telaşın olduğunu gördük. Sekreterleri aşarak yetkili bir şahıstan konu hakkında izahat alamadık.

Videolar Burdur Gündem’den…

[3d-flip-book mode="thumbnail-lightbox" urlparam="fb3d-page" 
id="12654" title="false" lightbox="dark"]

• Konyaaltı CKD’den Atatürk’e Alman düşmanlığına tepki22 Haziran 2026
• Sosyal medyada Kılıçdaroğlu’na saldırıyı kim yönetiyor?21 Haziran 2026
• Vatan Partisi, fesat yuvası Fener Rum Patrikhanesi’ni hedef aldı21 Haziran 2026
• DOĞU TABLETLERİ20 Haziran 2026
• Günümüz dünyasında Marksist bir kriz teorisi18 Haziran 2026
• Atlantik sisteminin gerilemesinin getirdiği çelişkiler18 Haziran 2026
• “Millici ve kamucu duruşun ta kendisiyiz”18 Haziran 2026
• Emekliler imza kampanyası başlattı17 Haziran 2026
• MAKÜ, Türkiye Yapay Zekâ Zirvesi’nde yerini aldı16 Haziran 2026

Yazar Mustafa Ekmekçi: Gerçekte Köy Enstitüleri, onu kuran CHP’nin iktidarında yine onun elleriyle kapatıldı. Demokrat Parti’nin yaptığı sadece bunu, yasallaştırmak olur. İkinci perde, birincisine göre daha kısa sürdü. Fazla tartışma bile olmadı

Köy Enstitülerinin kapatılması konusunda, yıllardır ortalıkta bir söylenti dolaşmaktadır: “Kinyas Kartal ve diğer Köy Ağaları toplanmışlar, Menderes’e ‘Köy Enstitülerini kapatırsan oyumuz senin’ demişler, “Menderes de bu okulları, 27 Ocak 1954 tarihinde kapatmış.”

Bu söylentiyi çıkaran, iki dönem CHP Milletvekilliği yapan, 4 Haziran 2013 günü kaybettiğimiz Sabri Tığlı’dır. Bu söylenti, 24 Mayıs 1991 tarihinde ölen Kinyas Kartal’ın ölümünden beş yıl sonra, 27 Temmuz 1996 tarihinde Cumhuriyet gazetesinde Dursun Kut tarafından yayınlanmıştır. Ne yazık ki, bazı çevreler, bu yayına can simidi gibi sarılmışlar, bu konuda yazılar yazıp, konferanslar verir olmuşlardır…

Bilimsel, sosyal, eğitsel vb. konularda hüküm verebilmek için, konunun özüne inmek, oluşumun belgelerini gözönüne almak gerekir. Köy Enstitüleri, 1946-1948 yılları arasında, dönüşüme uğramış, kazandığı yeni biçimin, adından başka Köy Enstitüsüyle bir ilişkisi kalmamıştır…

DÖNÜŞÜM EVRESİ

İşte Köy Enstitülerinin dönüşüm evreleri:

Köy Enstitülerinin kurucularından, efsane Milli Eğitim Bakanı Hasan Âli Yücel’e, Recep Peker hükümetinde görev verilmediğinden, 5 Ağustos 1946 günü Bakanlığı sona ermiştir.

Köy Enstitülerinin kurucusu, teorisyeni İsmail Hakkı Tonguç 21 Eylül 1946 günü Genel Müdürlük’ten ayrılmıştır. Bu ayrılışı, Yücel’in yerine getirilen Milli Eğitim Bakanı Reşat Şemsettin Sirer, 19 Kasım 1951 günü toplanan TBMM Köy Enstitüleri gizli oturumunda, şöyle dillendirmiştir: “Biraz evvel ismi telaffuz edilen adam etrafını kandırmıştı. (Tonguç Baba sesleri) Evet Tonguç Baba… Bütün hüsnüniyet sahiplerini, bütün iyiniyet sahiplerini kandırmıştı. Tonguç Baba’yı defederken hiçbir mukavemetle karşılaşmadım…” “500 kişilik kadrodan, 400 kişiyi ayırırken hiçbir taraftan güçlük görmedim. Yardım gördüm.”

1947 yılında kuruluşlarından beri uygulanmakta olan, Köy Enstitülerinin üretime dönük izlenceleri yürürlükten kaldırılmış, hazırlanan yeni izlencede, Köy Enstitülerinin ana sistemini oluşturan, öğrencilerin ikinci sınıftan sonra bazı dallarda ustalaşmaları uygulamalarına son verilmiş, gerçek iş yerine, minyatür iş öne çıkarılmıştır. 1947’den önceki Öğretim İzlencesine göre: Erkek öğrenciler, ikinci sınıftan başlayarak, demircilik, marangozluk, yapıcılık kollarında, kızlar ise; biçki-dikiş, örgü ve dokumacılık, ziraat sanatları dallarından birisini seçerek iş derslerinde okul bitinceye değin seçtiği kolda çalışarak ustalaşırlardı.

TÜKETİCİYE DÖNÜŞÜM

Çeşitli Köy Enstitülerinde ve en son Hasanoğlan Yüksek Köy Enstitüsünde müdürlük yapan Hürrem Arman, dönüşümü şöyle anlatıyor: “Enstitülerdeki eğitim-öğretim yavaş yavaş düzenin tüketicilerini yetiştiren okullara dönüştürüldü. Enstitülerin, mezunlarıyla ilişkileri kesildi, yani örgüt yok edildi.” (Piramidin Tabanı, C:2 s.303.)

1947 sonrasında Köy Enstitüsünde öğrenciydim. 1947 yılında hazırlanan Köy Enstitüleri izlencesinde, haftalık ders saatleri ve buna bağlı olarak, Tarım ve İş derslerinin saatleri de azaltılmıştı. Yeni Bakan Sirer: “Köy Enstitülerinde, hem öğretmen, hem demirci, hem marangoz çıkacak bu bir hayaldir” diyordu… Kalem efendisi kılıklı öğretmen olmamız istendiği için, gerçek iş yapmadık, herhangi bir dalda ustalaştırılmadık. İşliklerde kalasın, demirin ucundan tutarak ustalara yardımcı olduk. Tel büktük, elbise askılığı, çekiç, çanta vb. benzerlerini yaptık. Yani, el becerilerimizi biraz geliştiren minyatür işler yaptık. Gerçek iş olan, kapı, pencere yapmadık. Duvar örmedik. Ustanın yanında harç kardık, tuğla taşıdık. Gerçek Köy Enstitüsünün öğrencileri, kendilerine verilen bir yapının planını toprağa uygular, o yapı için her türlü marangoz, demircilik ve yapı elemanlarını üretir, uygular, yapıyı öngörülen zamanda yaparak kullanıma sunarlardı.

KAPATILMA AŞAMASI

19 Şubat 1947’de değiştirilen Köy Enstitüleri Yönetmeliği’nin 184. Maddesi: Öğrencinin yapmakta serbest olmadığı işler: Enstitü içinde toplantı yapmak, nutuk söylemek, konferans vermek, enstitü dışında toplantı ve gösterilere katılmak, enstitü içinde ve dışında kitap, dergi, broşür, beyanname dağıtmak. Duvarlara ilan yapıştırmak, duvar gazetesi çıkarmak. Özel bir genelgeyle bu eylemlerin denetlenmesi Enstitü müdürlerinden alınarak, MEB’e verilmiştir… (Türkiye’de Köy Enstitüleri, Fay KIRBY, s.354.)

Köy Enstitülerine öğretmen yetiştiren, Yüksek Köy Enstitüsü 27 Kasım 1947’de, eğitmen kursları 28 Haziran 1948’de kapatılmıştır.

10 Eylül 1947 tarihine yayınlanan 5129 sayılı yasaya göre, Köy Enstitüsü çıkışlı öğretmenleri ve sağlık memurları için kamulaştırılmış olan tarım arazileri bedeli karşılığında eski sahiplerine verilecek, tarım ve iş çalışmaları amacıyla, öğretmen ve sağlık memurlarına verilmiş olan, hayvanlar ve diğer demirbaşlar maliye bakanlığına teslim edilecek ve satılacaktır…

1950-1951 öğretim yılında sağlık kolları kapatıldı.

10-11 Haziran 1947’de çıkarılan bir genelgeyle, köy öğretmenleri için, Köy Enstitülerinde 45 günlük bir tamamlayıcı kurs açılıyordu. Amaç, onların bilgi açıklarını kapatma perdesi altında, onlarda yetersizlik duygusu yaratmaya dönük bir işkenceydi.

1944 Kızılçullu Köy Enstitüsü çıkışlı, 94 yaşında Âlim Başaran’ın anılarından: “31 Ekim 1944’te mezun oldum. Ertesi günü Halkalı Köyü’nde göreve başladım. Bana bir demirci atölyesinde gerekli olan her türlü aletle birlikte iki at, bir inek, bir araba verildi. Köy muhtarı da 30 dönüm arazi tahsis etmişti. Biz bu üretim araçlarıyla önemli ekonomik olanaklar elde ettik, para kazandık. 1948’de Köy Enstitüleri programı değiştirilince, Mal Müdürlükleri aracılığıyla bunları bizden geri aldılar.” (Öğretmen Dünyası, Nisan 2019, s.31.)

İNÖNÜ’NÜN AÇIKLAMASI

10- İsmet İnönü, Köy Enstitülerinin kapatılmasına giden girişimler konusunda şöyle diyor: “Ben Köy Enstitü düşüncesine inanmışımdır. İnanmış bir insan, sonuna kadar bunu yürütür. İdealizmde, felsefede bu böyledir. Ama ben politikacıyım, uygulayıcıyım. Ben gücüme göre, gücümün var olduğu yerde, gücümü gösterebilirim. Ben bir dahi değilim (….) Ben gücümün bittiği yerde; bir politikacı, bir deneyimli insan olarak bir noktada, onu gelecekte yeniden uygulamak üzere bir noktada dururum…”

Milli Eğitim Bakanı Sirer, 3 Mart 1951 tarihinde Ulus gazetesinde yayınlanan bir yazısında: “Köy Enstitülerinin Öğretmen Okulu haline getirileceği haberinde bir yanlışlık olacak. Çünkü bu Enstitüler, dört yıldan beri birer öğretmen okulundan başka bir şey değillerdir” diyordu…

“Gerçekte Köy Enstitüleri, onu kuran CHP’nin iktidarında yine onun elleriyle kapatılır. Demokrat Partinin yaptığı sadece bunu, yani kapanışı yasallaştırmak olur. İkinci perde, birincisine göre daha kısa sürer. Fazla tartışma bile olmaz.” (Mustafa Ekmekçi, Yeni Toplum, Köy Enstitüleri Özel Sayı, 5 Nisan 1976.)

İŞİN ÖZETİ

Yukarıda görüleceği üzere, özellikle kurucu lider İsmet İnönü’nün ve yıkıcı Sirer’in söyledikleri önemle göz önüne alınırsa, Köy Enstitüleri 1946’dan sonra Köy Enstitüsü özelliğini yitirmiştir. Üretme yok, tartışma yok, gazete çıkarma yok, okuma sınırlanmış, kitaplar seçime uğramış, sakıncalı sayılanları başta klasikler olmak üzere yakılmıştır. Yukarıda da belirttiğimiz gibi Mustafa Ekmekçi, çok güzel özetlemiş. 27 Ocak 1954’te 6234 sayılı yasayla yapılan; işlevini yitirmiş, Köy Enstitülerinde asılı duran “Köy Enstitüsü” levhasının indirilerek, yerine: “İlköğretmen Okulu” levhasının asılmasından ibarettir, bu konuda sürdürülen açıklamaların, gerçeği perdelemekten öte bir anlam ve işlevi yoktur.

KAYNAK: AYDINLIK

KİTABIM: “ATA ETİ, İTE OTU!”

[3d-flip-book mode="thumbnail-lightbox" urlparam="fb3d-page" 
id="12654" title="false" lightbox="dark"]

• Konyaaltı CKD’den Atatürk’e Alman düşmanlığına tepki22 Haziran 2026
• Sosyal medyada Kılıçdaroğlu’na saldırıyı kim yönetiyor?21 Haziran 2026
• Vatan Partisi, fesat yuvası Fener Rum Patrikhanesi’ni hedef aldı21 Haziran 2026
• DOĞU TABLETLERİ20 Haziran 2026
• Günümüz dünyasında Marksist bir kriz teorisi18 Haziran 2026
• Atlantik sisteminin gerilemesinin getirdiği çelişkiler18 Haziran 2026
• “Millici ve kamucu duruşun ta kendisiyiz”18 Haziran 2026
• Emekliler imza kampanyası başlattı17 Haziran 2026
• MAKÜ, Türkiye Yapay Zekâ Zirvesi’nde yerini aldı16 Haziran 2026
• DEMEK Kİ İRAN ödevine iyi çalışmış16 Haziran 2026