Savaş ve savaş alanı hakkında zerrece bilgisi ve algısı olmayanlar savaş ve savaşçı hakkında ahkâm kesmeye bayılıyorlar. Görevleri devlete ve orduya çakmak ya! Fırsatı kaçırmıyorlar. Savaşan ordunun morali bozulur mu diye düşündükleri yok.

Emekli Astsubay, uzun yıllar terörle sıcak savaşın içinde bulunmuş, ölümle burun buruna yaşamış, yanıbaşında ve kucağında birçok silah arkadaşı şehit düşmüş, Aydınlık yazarı ve Vatan Partisi Genel Başkan yardımcısı Oktay Yıldırım şöyle yazıyor böyleleri için:

“Sürekli birilerine fatura çıkarma takıntısı olanlar ve Türk Ordusu’na çakmak için bunu fırsat bilenler hemen başladılar: “O Mehmetçiklerimiz niye dondu?” Bunu PKK/HDP ile işbirliği yapan Kılıçdaroğlu soruyor.

“HDP’ye “Kürt siyasal hareketi” diyen Akşener ise anne rolüyle: “Askerlerimizin üşümesini bile istemem” buyurmuşlar.”

Bu tiplere savaş ve savaş alanı gerçeklerini ve devlet adamlığı hasletlerini anlatmanın gerekli olduğunu vurgulayan Yıldırım, savaşmanın “bale yapma”ya benzemediğini, ayrıca “bale yaparken bile sakat kalınabileceği”ni, “felç ounabileceği”ni belirtiyor; “bu iş dağda savaşmaktır, ölüm hep yanı başınızda gezer” diyor.

Savaş alanı ve savaş pratiklerini ise şöyle anlatıyor yıldırım:

“Devre arkadaşımız Selman bir yardan aşağıya düşüp şehit olmuştu, Özel Kuvvetlerde idi… Bir başka kardeşimizin başı helikopterin dönen pallerine çarpmıştı, Kayseri Komandonun aslanlarından biriydi. Çığ altında kalanlarımız oldu, Şırnak-Görmeç’telerdi o sırada, bir tek izinde olanlar kurtulmuştu. Gabar’a diz çöktüren, Ali Boğazı’nı çelikten pençeleriyle sıkan Bolu’nun aslanlarıydı hepsi.

“Mesela omuzundan vurulup, helikopter gidemediği için kan kaybından şehit olan güleç yüzlü Selim üsteğmeniydi Kayseri Komando’nun.

“Ya da… Ensesinden giren kurşun, suratını dağıtarak çıktıktan sonra şehit olduğu için morga konulan, ama son kez yüzünü görmek isteyen arkadaşları tarafından ayağı titrediği için yaşadığı fark edilerek kurtarılan kahraman Muhittinimiz vardı. Hâlâ hayatta ve fişek gibi.

“Yani bunların hepsi olasıdır ve hiç birinin bir sorumlusu/suçlusu yoktur.”

“Burası savaş alanıdır, en olmayacak işler olur, orada gezenler de güvercin yavruları değil, dünya harp tarihinin en amansız savaşçıları, o dağların yeleli bozkurtlarıdır. O yola, bütün bu olasılıklara hazır çıkarlar.”

Ardından devlet adamı hasletlerini sıralıyor:

“Devlet adamı ise savaş alanlarındaki en olmayacak hadiseleri bile halkına ve savaş alanındaki askerlere cesaret verecek şekilde karşılayan kişidir. Ellerini dizlerine vurarak ağlayandan, ya da fırsat bu fırsat deyip kendi ordusunun yakasına sarılandan devlet adamı olmaz.”

“Tarihinde Kuvay-ı Milliye olan bir partinin liderinin gün gelip kendi ordusunun yakasına yapışmasına da kaderin cilvesi denir galiba.”

Yıldırım sözlerine, “hayatında savaş alanı görmemiş adamlar, konuşmasa olmaz mı bu konularda, biraz sussalar olmaz mı? En azından o savaş alanını bedeniyle onurlandıran kahramanların anısına hürmeten” diye yakınmalı talepte bulunuyor.

Göktürk hakanlarının etrafı çaşıt (casus) doludur, bu yüzden önce ikiye bölünüp, sonra yıkılmıştır. Konya Sarayı’na sığınıp daha sonra devletin muteber adamı olan Bizans casusları, Selçuklu soylularını kandırırdı. Bizans İmparatoru’na kaçan Türk aristokratlarına tıpkı bugün Almanya’nın yaptığı gibi unvanlar, nişanlar verilirdi. Osmanlı baştan aşağı devşirme ve potansiyel casus doludur.

İhanet, Türk tarihinin değişmez kuralıdır, her yerdedir. Kimi zaman meclisten, kimi zaman ordudan, kimi zaman ahali içinden gelir, ama kökü dışarıdadır.

Bu ihanetlerin en aşikâr yaşandığı dönem, Balkan felaketine rast gelir. Meclisin kadrosu içindeki Hristiyan ve Türk olmayan Müslüman milletvekillerinin bazıları ordunun gizli hazırlıklarını bölücü Balkan çetelerine bildiriyordu. Mahmut Şevket Paşa döneminde “babam Osmanlı hükümeti ise anam Yunanistan’dır” diyebilen bir Rum milletvekili, Almanya’dan satın alınan silah ve cephanenin cins ve miktarı konusunda önerge verip, aldığı gizli bilgiyi Rum çetelerine ulaştırmıştı. ATASE Yayınları’ndan çıkan resmi TSK Tarihi’nde bu adamlar için şöyle yazar: “Bunların Osmanlı Devleti’ni paylaşmak isteyen yabancı devletlerin meclis içindeki ajanları olduğu anlaşılmıştı…” (TSK Tarihi, C.3, 1908-1920, s.51.)

Diyelim Avcı Taburları bu bölücü teröristlerden bazılarını öldürdü, ya da yakalayıp hapse attı. Hemen Meclis-i Mebusan’a haber gelir, oradan yabancı devlet elçiliklerine… Ve bir vaveyla kopardı,“aman efendim Osmanlı suçsuz sivilleri öldürüyor, hapsediyor, nerede insan hakları“ filan… Hapsedilmişse hemen salıverilir, öldürülmüşse vay geldi o müfreze komutanının başına… Eşkıya peşinde dağda dolaştığı yetmezmiş gibi, bir de kurban isteyen Avrupa devletlerini susturmak için mahkemelerde süründürülür hatta hapsedilirdi…

Dünya Savaşı’na Almanya tarafında girmek zorunda kalan Osmanlı Devleti, bu acı tecrübeler nedeniyle, savaş harcamaları için Almanya ile yaptığı borç anlaşmasını bile gizlice yapmıştı. Resmi TSK Tarihi bu durumu da şöyle açıklar: “O zamanki meşrutiyet meclisinin % 50’si düşman taraftarı insanlarla dolu olduğu gibi, kabinede bulunan bazı nazırların ve Avrupa’daki birçok elçilerimizin eşleri yabancı milletlerden kadınlardı ve bunların birçoğu sırf istihbarat yapmak için evlendirilmişlerdi. Normal bir kabine ya da meclis toplantısı yapmaya ve her şeyi açık açık konuşmaya imkân olmadığı, özellikle Balkan Savaşı’nda pek acı tecrübelerle öğrenilmişti. Türk vatanseverlerinin bu tutumlarının eleştirilmesinde, bu yönün göz önünde tutulması ve buna göre bir karar varılması önemlidir…” (C.3, s.64.)

Demem o ki, mesele sadece bir İHA, SİHA meselesi değildir kardeşim… Aynı filmi izliyoruz, kim bilir kaçıncı kez… Daha yenice içimizden çıkıp, içimizi vurmadılar mı?

İPA

İHA (İnsansız Hava Aracı) ve onun silahlısı SİHA’dan sonra yeni nesil bir savaş aletidir İPA: “İnsansı Provokasyon Aracı.” Dikkat edilsin insansız değil, insansı, insanımsı…

Adından da anlaşılacağı gibi bir araç… En bilinen modeli TR-705… Ayrıca TR-706, TR 707 gibi üst modelleri de var, ama henüz ifşa olmadıkları için fazla popüler değiller. ABD’nin yeni icadı olan vekâlet savaşlarında, piyon kuvvetin etkisini arttırmak için üretildiler.

İnsan ile aynı tip ve dokuya sahip olması, kullanım alanlarını oldukça genişletiyor. Sıradan bir Tanrıkulu gibi… Karada, havada, denizde Meclis’te, gazete ve Tv’lerde, kısacası insanın olduğu her yerde kullanılıyor. Pil ömrü bir ay, maaşını yatırınca yeniden şarj oluyor. Çok uzak mesafelerden kontrol edilebiliyor. Örneğin TBMM içindeki bir İPA, ABD’de bir CIA üssünden kontrol edilebilir.

İPA’nın dağlarda kullanılan silahlı modeline SİPA denir. Genellikle bizim SİHA’larımız tarafından avlanır. Bu durumda İPA hemen görev alır ve “o vurulanlar sivildi” diye provokasyon yapmaya başlar. Mesela bir yandan ABD’nin SİPA’sı olan PKK’ya her türlü bilgi ve destek sağlarken, diğer yandan onlarla mücadele eden Türk Ordusu’nu zayıflatmaya çalışabilir, halkı kışkırtarak ABD’nin istediği bir iç çatışmanın yollarını döşeyebilir.

En önemli özelliği de ne yaptığı ve kim olduğu ortaya çıktıktan sonra bile görevine devam edebilmesidir. Nihayet bir araç olduğu için insanlar gibi duyguları yok, utanmıyor, üzülmüyor, korkmuyor…

Var mı bildiğiniz bir İPA?

BAĞIM-SIZLIK

Kılıçdaroğlu’nun, Barzani referandumuna destek vermesinin üzerinden kısa bir süre geçti.

Barzani’nin sözüm ona bağımsızlık girişimi ile ilgili bültenlere düşen haberlere bakıyordum. Aynen şöyle diyordu: “Erbil’den yayın yapan Rudaw’ın haberine göre Barzani, sadece erteleme amaçlı bir planı kabul etmeyeceklerini, bağımsız Kürdistan’ın kurulması için garanti istediklerini Batılı yetkililere iletti.”

Bağımsızlığının garantisini el âlemden isteyen bir kuvvet bağımsız olabilir mi? Bu referandumu destekleyen Kılıçdaroğlu bağımsız olabilir mi?

Bilemedim…

AYDINLIK