SODES, 2008 yılında faaliyete geçen bir toplumsal destek programı. GAP Eylem Planı kapsamında kuruldu. İlk kuruluşunda 9 GAP kentini kapsıyordu. İlerleyen yıllarda Doğu ve Güneydoğu Anadolu illerinin dışında Batı Akdeniz kentlerinin de katılmasıyla sayı 34’e çıktı.

SODES, istihdam, toplumsal bütünleşme, kültür, sanat ve spor alanlarında yerel düzeyde hazırlanan ve uygulanan projelerden oluşuyor. İl düzeyinde valiliklerin eşgüdümünde yürütülüyor. Uygulama sürecinde yerel unsurlar geniş bir şekilde yetkilendiriliyor. İnsan merkezli ve proje temelli bir program. Trilyonlarca lira destek veriyor projelere.

Programın hedefi ise resmi sitesinde şöyle açıklanmaktadır:

“SODES projeleri ile istihdam edilebilirliğin artırılması, toplumun dezavantajlı kesimlerinin ekonomik ve sosyal hayata daha fazla katılmalarının sağlanması, kültürel, sanatsal ve sportif faaliyetler yoluyla bölgedeki çocuk, genç ve kadınların kendilerini daha iyi ifade etmelerine katkı verilmesi hedeflenmektedir.”

SODES’in yardım elini uzattığı kesimler fakir insanlar, sosyal imkânlara ulaşmada sıkıntı yaşayan vatandaşlar, öncelikle çocuklar, gençler, kadınlar, işsiz vatandaşlar, göç etmişler, kentlerin varoşlarındaki vatandaşlardır.

Program’ın, “Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu ve Eki ‘E’ Cetveli doğrultusunda Kalkınma Bakanlığı yıllık ödeneğinden illere aktarılan kaynakla yürütüldü”ğü belirtiliyor.

Önceki başvuruyu da, şimdiki başvuruyu da Burdur Sivil Toplum Platformu yapmıştır.

2008 yılından bu yana anılan illerdeki fakir, işsiz, göçmen, toplumsal imkânlara erişimde sıkıntı yaşayan vatandaşların çok yüksek oranlarda yararlandıkları bu imkânlardan göç veren, kalkınmayı ıskalayan, orta büyüklükteki “dezavantajlı” bir kent olarak Burdur’da yaşayan aynı statüdeki vatandaşlarımızın yararlanması için neden çaba gösterilmez?

BUTSO, BORSA gibi Burdur toplumsal ve ekonomik örgütlenmesindeki iri kıyım kuruluşlar Burdur’un toplumsal-ekonomik gelişmesine büyük katkı sağlayacak böyle projelere neden ilgi duymazlar?

Bir ilin programa alınması, ilgili Bakanlığın onayı ile olmaktadır.

Sürecin bu aşamasında iktidar partisi milletvekillerine hiç mi iş düşmez? Yoksa Kemal Arslan hanesine yazılacak diye mi geri geri dururlar?

İzliyoruz.

Her konuda lafını budaktan esirgemeyen, açıklamalarında hem nalına hem mıhına vurma özelliğinden dolayı her çevreyi durmadan rahatsız eden, iğneleyen, Hoca Nasreddin’in torunları olarak deyim yerindeyse ilde özellikle karanlıklarda iş görmeyi seven “fincancı …”nın korkulu rüyası olan, son zamanlarda ardardına yaptığı açıklamalarının basında yer bulmamaya başlaması üzerine, “Burdur köpeksiz köy değildir” başlıklı, “bir iki internet gazetesi haricinde yazacak özgür bir basın kalmadığını üzülerek belirterek yine de özgür olmasını arzuladığımız Burdur basınına hitap etmek istiyoruz” diye yaptığı yazılı açıklama Kemal Arslan’ın, birçok yayın organında kızgınlıktan ziyade gülümsemeyle karşılandığı belirtiliyor. “Platform Başkanı”nın, “18 Mart 2018 günü yayınladığımız ve hiçbir basın kuruluşunun yayınlayamadığı basın açıklamamız, Burdur’da Şerif Yılmaz baskısının terör boyutunda sürdüğünün kanıtı olarak değerlendirilebilecek kara bir lekedir, Burdur için!” şeklindeki ifadesinin, aslında amacını çok aşan bir işleve sahip olduğu ifade ediliyor. (Tıklayarak açıklamayı okuyabilirsiniz)  “Yayınlayamamak” sözcüğünü, matbuat dünyasının hakaret olarak algıladığını söylemek abartı olmayacağı ileri sürülüyor.

Bu konuda görüşünü sorduğumuz Cemiyet Başkanı’nın, herkesin konuşma ve ifade hürriyetinin bulunduğunu belirtmesi, medya dünyasının içinde bulunduğu haleti ruhiyenin göstergesidir.

BİGAD Başkanı olarak, kendilerinin bu denli hakaretamiz denmese bile itham söylemlerine muhatap olmalarını hazmedemeyenlerden gelen telefonlar ise, “milletin ortak sesi” olan, “bir milleti aydınlatma ve uyarıda, bir millete muhtaç olduğu fikri gıdayı vermekte, özetle bir milletin hedefi mutluluk olan ortak bir istikamette yürümesini sağlamada (…) başlı başına bir kuvvet, bir okul ve bir rehber” olan “basın hürriyetinden doğan mahzurların giderilme vasıtası”nın, “yine basın hürriyeti olduğu”nun kanıtı olmaktadır.