Antalya, 2016’da Türkiye’nin ilk EXPO düzenlemesine sahne oldu.

İlk EXPO, “Gelecek Nesiller için Yeşil Bir Dünya” felsefesi ve ‘Çiçek ve Çocuk’ temasıyla düzenlendi.

Kuruluş için 1 milyar 720 milyon lira harcandı.

Ana merkezleri, Expo Kulesi, Türk Hava Yolları Çocuk Bilim ve Teknoloji Merkezi, Kongre Binası, Tarım ve Biyoçeşitlilik Müzesi, Expo Gölü, Türkiye Biyoçeşitliliği Tema Parkuru, Çocuk Adası, Ülke Bahçeleri, Mozaikültür Bitki Heykelleri Alanı, Expo Serası ve Büyük Amfitiyatro ve Küçük Amfitiyatro’dan oluştu.

Ama son yıllarda kaderine terkedildi.

Kamu kaynakları bir avuç sabun köpüğü gibi uçup gitti.

Bu yıl, Antalya EXPO 2016’nın kuruluş yıldönümünde İyi Parti Antalya İl örgütünden EXPO’nun vahim durumu sorgulandı.

İyi Parti Antalya il başkanlığının sosyal medya hesabından yapılan eleştirel paylaşımda, Antalya için büyük bir vizyon olarak sunulan EXPO’nun açılış yıldönümünde bulunulduğu belirtilerek, beklenen etkinin oluşturulamadığı, böylece milyarlarca kamu kaynağının heder edildiği belirtildi.

Eleştiride, “Kamu kaynaklarının doğru planlanması, gelecek nesillere karşı en büyük sorumluluğumuzdur.” denildi.

4 Nisan 2016’da açılan EXPO’nun bulunduğu vahim durum, paylaşılan görselde organizasyonun büyük umutlarla başladığı ama bugün terkedilmiş durumda olduğu iddia edildi.

Uluslararası Sergiler Bürosu ve Uluslararası Bahçe Bitkileri Üreticileri Derneği tarafından 17 Eylül 2009 tarihinde alınan kararla Antalya’ya verilen organizasyon, Türkiye’de düzenlenen ilk Expo olma özelliğini taşıyordu.

• Antalya EXPO 2016’daki öngörüsüzlük hovardalığı
• Avukatlar Günü’nde Birlik ve Hukuk Vurgusu
• Antalya Vatan Partisi’nden TRÇİ İttifakı konusunda ziyaret turu
• Burdur Emekli Meclisi Sendikası toplantısı
• Amerika Yallah!

Türkiye genelinde barolar ve hukuk camiası, 5 Nisan Avukatlar Günü’nü çeşitli etkinliklerle kutluyor. İstanbul Barosu’nun 1878 yılındaki ilk genel kurulundan bu yana simgeleşen bu özel gün, 2026 yılında da hukukun üstünlüğü ve mesleki dayanışma vurgusuyla öne çıkıyor.

Sabah saatlerinde Anıtkabir ve yerel baroların Atatürk anıtlarına sunduğu çelenklerle başlayan törenlerde, savunma hakkının kutsallığına dikkat çekildi. Türkiye Barolar Birliği (TBB) tarafından yayımlanan mesajda, “Avukatın sesinin kesildiği yerde adaletin nefesi kesilir” denilerek mesleki bağımsızlığın önemine vurgu yapıldı.

Burdur’da 5 Nisan Avukatlar Günü dolayısıyla düzenlenen program kapsamında avukatlar Cumhuriyet Meydanı’nda bir araya gelerek Atatürk büstüne çelenk sundu.

Cübbeleriyle meydanda toplanan avukatlar hem mesleki sorunlara dikkat çekti hem de birlik ve dayanışma mesajı verdi.

Programda konuşan Burdur Baro Başkanı Meltem Özdemir, savunmanın yargının kurucu unsurlarından biri olduğunu belirterek, bağımsız ve güçlü bir savunma makamının hukuk devletinin temel güvenceleri arasında yer aldığını ifade etti.

SAVUNMA ADALETİN TEMELİDİR

Avukatların yalnızca bireylerin temsilcisi olmadığını vurgulayan Özdemir, aynı zamanda hak ve özgürlüklerin savunucusu olduklarını dile getirdi. Açıklamada, son yıllarda hukuk eğitiminde yaşanan sorunlara da dikkat çekildi.

Plansız açılan hukuk fakülteleri ve artan kontenjanların meslek kalitesini olumsuz etkilediği belirtilerek, eğitimde kalite standartlarının yükseltilmesi, kontenjanların azaltılması ve başarı sıralamasının artırılması gerektiği kaydedildi.

AVUKATLARA YÖNELEN ŞİDDETE TEPKİ

Açıklamada, avukatlara yönelik artan şiddet olaylarına da dikkat çekilen Özdemir, meslek mensuplarının görevlerini güvenli şekilde yerine getirebilmesi için gerekli önlemlerin alınması çağrısında bulundu. Bu tür saldırıların yalnızca avukatları değil, yurttaşların adalete erişim hakkını da doğrudan etkilediği vurgulandı.

YARGIYA GÜVEN VURGUSU

Açıklamasında yargı sistemine ilişkin değerlendirmelere de yer veren Özdemir, tutuklama tedbirlerinin ölçüsüz uygulanması ve yüksek yargı kararlarının yerine getirilmemesi gibi uygulamaların hukuk devleti ilkesine zarar verdiği ifade edildi. Bu durumların yargıya duyulan güveni zedelediğini kaydetti.

Etkinlik, toplu fotoğraf çekimiyle sona ererken avukatlar, hukukun üstünlüğü, yargı bağımsızlığı ve insan hakları mücadelesini kararlılıkla sürdüreceklerini vurguladı.

• Antalya EXPO 2016’daki öngörüsüzlük hovardalığı
• Avukatlar Günü’nde Birlik ve Hukuk Vurgusu
• Antalya Vatan Partisi’nden TRÇİ İttifakı konusunda ziyaret turu
• Burdur Emekli Meclisi Sendikası toplantısı
• Amerika Yallah!

Vatan Partisi Genel Merkezi’nin siyasi partilere TRÇİ ittifakı Platformu önerisi kapsamında il örgütleri de harekete geçti.

İl Başkanı Ahmet Özbay, İl Başkan Yardımcısı Sedat Müniroğlu ve Öncü Gençlik Başkanı Alper Akgündüz’den oluşan parti heyeti dün Antalya Saadet partisi İl Başkanlığını ziyaret etti.

Başkan Özbay, Saadet Partisi Antalya İl Başkanı Mehmet Fatih Tekin ile Vatan Partisi heyeti arasındaki görüşmenin çok verimli geçtiğini ifade ederek, siyasi partilerin il başkanlarının katılımıyla “Antalya’nın Sorunları ve Çözüm Önerileri” konulu bir toplantı yapma ve İran İslam Cumhuriyeti’ne destek amacıyla sahada ortak eylemler yapma konusunda mutabık kaldıklarını belirtti.

Görüşmenin ardından karşılıklı hediyeler takdim edildi.

başkan Özbay Başkan Tekin’e Teori’nin son sayısını hediye etti.

• Antalya EXPO 2016’daki öngörüsüzlük hovardalığı
• Avukatlar Günü’nde Birlik ve Hukuk Vurgusu
• Antalya Vatan Partisi’nden TRÇİ İttifakı konusunda ziyaret turu
• Burdur Emekli Meclisi Sendikası toplantısı
• Amerika Yallah!

İstasyon Emekli Kafe’de toplanan Emekli meclisi Sendikası üyeleri, “Doğrudan demokrasi” kavramı ve sendikalarının gelişme süreci üzerine tartışma yürüttüler. Kent Konseyi toplantısı hakkında bilgi alışverişinde bulundular. 1 Mayıs Bayramı’na yönelik kararlar aldılar.

Açış konuşmasını yapan başkan şu ifadelere yer verdi:

• Antalya EXPO 2016’daki öngörüsüzlük hovardalığı
• Avukatlar Günü’nde Birlik ve Hukuk Vurgusu
• Antalya Vatan Partisi’nden TRÇİ İttifakı konusunda ziyaret turu
• Burdur Emekli Meclisi Sendikası toplantısı
• Amerika Yallah!

Bahçeli’den ders alınacak öneri ve tahliller

18 Eylül 2025 tarihi…

Siyasi iktidarda ve Cumhur İttifakı’nda önemli bir gelişme zamanı.

MHP Lideri Bahçeli, Türkiye’nin jeopolitiğini okuyarak ve küresel kuvvet dengesine bakarak “TRÇ” ittifakı önerisi yaptı.

Çevresi ABD-İsrail-Yunanistan saldırganlığı tarafından kuşatılan Türkiye’nin stratejik mecburiyetinin “Türkiye-Rusya-Çin (TRÇ)” ittifakından geçtiğini ilan etti.

Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın “Türk-Kürt-Arap (TKA)” ittifakı önerisine alternatifti.

Üzerimize çullanan belayı bu ittifakla karşılayamayacağımızın ilanıydı.

Vatan Partisi Lideri Dr. Doğu Perinçek Bahçeli’nin ittifakındaki İran eksiğini belirtti.

Bahçeli önerisini “TRÇİ” ittifakı diye tamamladı.

Sonra bayramın arifesinde muhtarlarla iftar yemeğinde önerisini yineledi.

“RADİKAL BİR KIRILMA EŞİĞİ”

Muazzam bir dünya tahlili yaptı:

“Dünya, eski kavramlarla açıklanamayacak;

Eski ezberlerle yönetilemeyecek radikal bir kırılma eşiğine gelmiştir.

Bu kırılma, yalnız birkaç bölgesel gerilimin toplamı değildir.” 

“AYNI YÖNE BAKAN TAHRAN İLE ANKARA’NIN UFKU”

Kadir Gecesi mesajındaki saptama da bilimsel temelli bir analiz niteliğindedir:

“Tek yanlı zalimlik numunesi (…) Ankara ile Tahran’ın ufku aynı yöne bakmaktadır. Ankara ile Bağdat ve Şam’ın, Kudüs ile Gazze’nin kaderi aynı ortak paydada birleşmektedir.”

ÇANAKKALE İLE HÜRMÜZ BAĞLANTISI

Çanakkale Deniz Zaferi münasebetiyle yaptığı açıklamada Hürmüz ile Çanakkale bağlantısını saptadı:

“… 111 yıl önce Çanakkale Boğazı’nda husumeti yüzdürenlerin aşağı yukarı bir benzerine Hürmüz Boğazı’yla ilgili zalim niyetlerde de tesadüf edilmekle birlikte, ihtiyaç duyulan mukavemetin ve muktedir iradenin Çanakkale’den süzülerek çıkarılması gerektiğini bilhassa ifade etmek lazımdır.”

“SİYONİST-EMPERYALİST ZORBALIK”

Ramazan Bayramı mesajı bazı sözde “solcu”ların “Ne Sam Ne Molla” tahlillerine nazire gibiydi:

“Henüz Gazze soykırımının yaraları sarılmadan, bu surette kesif bir hesaplaşma sayfası açılmadan, Türkiye’nin yanı başında, sınırlarımızın diğer yakasında savaş ve insanlık suçunun en vahim örnekleri günbegün yaşanmakta ve yaşatılmaktadır. Geride bıraktığımız mübarek Ramazan-ı Şerif’in her gününde İslam alemi Siyonist-emperyalist tasallutun zora ve zorbalığa dayalı ağır sonuçlarına maruz kaldığı alenen meydandadır (…) İran İslam Cumhuriyeti’nin dini liderlerine, üst düzey siyaset ve devlet görevlilerine yönelik ardı arkası kesilmeyen nokta suikastlar, sivil ve masum halkı sistematik şekilde katleden saldırganlıklar artık şiddet ve vahşetin serbest dolaşıma sokulduğunun, savaş hukukunun ise devre dışı bırakıldığının bariz göstergesidir.”

TERÖRSÜZ TÜRKİYE KONUSUNDA TAM BİR STRATEJİ DERSİ

Terörsüz Türkiye hakkındaki ifadeleri de mevcut dünya konjonktürü ve Türkiye’nin konumu açısından tam bir strateji dersi içermektedir.

“Terörsüz Türkiye hedefi Türk milletinin yeni yüzyıldaki bayramı ve kışı olmayan barış mevsimidir. Bölgesel ve küresel dengeler altüst olurken, çatışmaların kara bulutlarından dolayı göz gözü görmezken Türkiye’nin doğru zamanda, doğru adımlarla, doğru siyaset ve stratejiyle iç cephesini muhkem hale getirmesi tarihi bir hamlenin bayram kıvamındaki barışçıl lezzetidir.”

Vatan Partisi, tehdidin nereden geldiğini ve göğüsleme yöntemini 40 yıldır topluma söylüyor;

ABD-İsrail saldırganlığını ve ittifak politikalarını açıklıyordu. Bu nedenle de kızılca kıyamet koparılıyor, olmadık saldırılara maruz kalıyordu.

O’na inanmayanların gözünü bari Bahçeli açabilse,

Vatanımızın ve milletimizin istikbali ve istiklali karabulutlardan arınacaktır.

Bahçeli de jeopolitik konjonktürde Türkiye’ye tehdidin kaynağını doğru saptıyor.

“ABD-İsrail şer koalisyonu.”

Bu tehdidi göğüslemenin yöntemi olarak

“Türkiye-Rusya-Çin (TRÇ)” ittifakını geçerli tek çare olarak önerdi.

Bir bakıma Cumhur İttifakına rota çizdi.

İfadesi aynen şöyleydi:

“Dünyaya meydan okuyan ABD-İsrail şer koalisyonuna karşı akla, diplomasiye, siyasetin ruhuna, coğrafi şartlara ve yeni yüzyılın stratejik ortamına en uygun seçenek ‘TRÇ’ ittifakının inşa ve ihya edilmesidir. TRÇ ittifakının da Türkiye, Rusya ve Çin’den müteşekkil olması arzu ve önerimizdir.” (*1)

• Antalya EXPO 2016’daki öngörüsüzlük hovardalığı
• Avukatlar Günü’nde Birlik ve Hukuk Vurgusu
• Antalya Vatan Partisi’nden TRÇİ İttifakı konusunda ziyaret turu
• Burdur Emekli Meclisi Sendikası toplantısı
• Amerika Yallah!

Emekli sendikacılığında ilk hikâye 1995 yıllarında başladı.

Yasalarımızda emekliler sendika kuramaz diye bir yasak yoktu.

Ancak mevzuatımızda emekli statü yasası da yoktu.

Ancak Anayasanın 90. Maddesine dayanılarak memur ve emekli sendikaları 1995’lerde kurulmaya başlandı.

Memur örgütleri kitleselleşebildikleri için statü yasalarını kadük de olsa erkenden kavuştular.

Emekli sendikaları kitlelerini toparlayamadıklarından, kitleselleşemediklerinden hala yasal olanaklara kavuşamadılar.

Anayasanın 90. Maddesi çerçevesinde faaliyet yürütmektedirler.

Bu kapsamda kurulan en son emekli örgütlerinden olan Birleşik Emekliler Sendikası (BES) Birleşik Kamu İş’e yakın duruşuyla Antalya Eğitim İş binasında faaliyet gösteren Birleşik Emekliler Sendikası Antalya Şubesi Ekim 2025 tarihinde şube kongresini yaparak resmi tescili gerçekleştikten sonra Antalya’da faaliyet gösteren sendika, siyasi parti ve kitle örgütlerine bir dizi ziyaret başlattı.

Bu çerçevede bugün sendika yönetimi Şube Başkanı Ahmet Hilmi Kancı önderliğinde Vatan Partisi Antalya il örgütünü ziyaret etti.

Başkan Kancı ve heyetini Vatan Partisi Muratpaşa İlçe Örgütü binasında İl Başkanı Ahmet Özbay ve partililer karşıladı.

Karşılıklı sohbet atmosferinde geçen görüşmede Başkan Kancı sendikasının kuruluşu sürecini anlattı. Antalya şubesi olarak 400 üyeleri bulunduğunu, şube olmayı kazanarak ekim ayında genel kurullarını yaptıklarını ifade etti.

Gündemin önemli meseleleri üzerinde görüş alışverişinde bulunan taraflar verimli bir buluşma yaşadıklarını ifade ettiler.

• Antalya EXPO 2016’daki öngörüsüzlük hovardalığı
• Avukatlar Günü’nde Birlik ve Hukuk Vurgusu
• Antalya Vatan Partisi’nden TRÇİ İttifakı konusunda ziyaret turu
• Burdur Emekli Meclisi Sendikası toplantısı
• Amerika Yallah!

Emeklilerin bayram ikramiyesi,

2018’de uygulamaya girdiği dönemde önemli bir destekti.

Ancak yüksek enflasyon ve

Asgari ücretteki artış ikramiyenin değerini yıllar içinde ciddi ölçüde eritti.

İkramiye Mayıs 2018’de, emeklilere Ramazan ve Kurban bayramları öncesinde bin TL olmak üzere yılda toplam 2 bin lira olarak verilmeye başlandı.

Sonraki yıllarda yapılan sınırlı artışlar ise alım gücünü korumaya yetmedi.

2021’de yüzde 10’luk artışla ikramiye 1.100 liraya yükseltildi.

2023’te 2.000 lira,

2024’te 3.000 lira,

2025’te ise 4.000 lira oldu.

2026’da ikramiyede herhangi bir artış yapılmadı,

4.000 lira seviyesinde kaldı.

Gerekçe bütçeye getirdiği yük!

Emekli artık “yük” haline geldi.

Neredeyse sürü hali Eskimo’ları gibi, “beyaz ayılara ikram edilecek!”

Oysa büyük Atatürk’ün dediği gibi:

“Bir milletin yaşlı vatandaşlarına ve emeklilerine karşı tutumu, o milletin yaşama kudretinin en önemli kıstasıdır. Mazide muktedirken bütün kuvvetiyle çalışmış olanlara karşı minnet hissi duymayan bir milletin, istikbale güvenle bakmaya hakkı yoktur.” 

Aslında düşük emekli gelirleri sadece mevcut emeklileri etkilemiyor;  

Diğer çalışan kesimlerin emeklilik hakkı kazanmış unsurlarını da etkiliyor.

123 bini aşkın öğretmenin emekliliği gelmiş durumda.

Ancak ekonomik gerekçelerle emekli olmuyor, görevine devam ediyor.

Aslında ikramiyedeki değer kaybı asgari ücretle yapılan mukayesede daha net ortaya çıkıyor.

2018 yılında ilk kez verilen 1000 liralık bayram ikramiyesi,

Aynı yıl net 1.603 lira olan asgari ücretin yaklaşık yüzde 62,4’üne tekabül etmekteydi.

Zaman içinde asgari ücrette hızlı artış yaşandı,

Ama ikramiyedeki sınırlı yükseliş nedeniyle bu oran hızla geriledi.

2025 yılında asgari ücret 22 bin 105 lira,

Bayram ikramiyesi ise 4 bin TL oldu.

İkramiyenin asgari ücrete oranı ise yüzde 18’e düştü.

2026 yılında asgari ücret 28 bin 75 lira olarak belirlendi,

İkramiye yine 4 bin lirada kaldı.

Böylece emekli bayram ikramiyesinin asgari ücret karşısındaki değeri yüzde 14’e kadar gerilemiş oldu.

Fark 48,4…

TÜİK verilerine göre, 2018’den bu yana tüketici fiyatları yaklaşık 13–14 kat arttı.

Buna göre, 2018’de 1.000 lira olan emekli bayram ikramiyesinin 2026’da aynı alım gücünü koruyabilmesi için en az 13 bin liraya yükselmesi gerekiyordu.

Gıda endeksi esas alındığında ise fiyatlar yaklaşık 15 kat arttı;

Bu durumda ikramiyenin yaklaşık 16–17.000 lira seviyesinde olması gerekirdi.

2018’de 1 kg dana eti fiyatı 45–50 liraydı.

Emeklinin bayram ikramiyesiyle yaklaşık 20 kg kırmızı et alabiliyordu.

2026’da kırmızı etin kilogram fiyatı 850-900 lira.

Emeklinin 4.ooo liralık ikramiyesiyle yalnızca 4–5 kilogram et alınabiliyor.

Buna göre ikramiyenin alım gücünü koruyabilmesi için 17.000 lira olması gerekir.

Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu Araştırma Merkezi (DİSK-AR) yaptığı araştırma sonucu ikramiyenin yıllardır değer kaybettiğine dikkat çekerek, ikramiyenin asgari ücretle olan oranının korunması gerektiğini vurgulayarak, 2026 için en az 17 bin 514 TL olması gerektiği ifade edildi.

DEVAM EDECEK

• Antalya EXPO 2016’daki öngörüsüzlük hovardalığı
• Avukatlar Günü’nde Birlik ve Hukuk Vurgusu
• Antalya Vatan Partisi’nden TRÇİ İttifakı konusunda ziyaret turu
• Burdur Emekli Meclisi Sendikası toplantısı
• Amerika Yallah!

Vatan Partisi Genel Başkanı Dr. Doğu Perinçek, Türkiye’de kurulması gündemde olan NATO karargâhı planına karşı uyarılarda bulundu. Perinçek, ABD ve İsrail eksenine karşı Türkiye, Rusya, Çin ve İran (TRÇİ) birlikteliğini işaret etti.

KARANLIK OPERASYONLARDA ABD VE İSRAİL İZİ

Basın toplantısında bölgesel güvenlik krizlerine değinen Perinçek; Ukrayna’nın Türk tankerine yönelik saldırısı ile Azerbaycan ve Ankara hava sahasında düşürülen uçaklar gibi olayları hatırlattı. Bu operasyonların arkasında ABD ve İsrail’in bulunduğunu belirten Perinçek, Türkiye’nin yürüttüğü denge politikasının iflas ettiğini ve NATO’nun dağılma sürecine girdiğini öne sürdü.

NATO karargâhı girişimini Türkiye’nin egemenliğini hedef alan bir adım olarak nitelendiren Perinçek, ABD ve İsrail ittifakına karşı alternatif bir yol haritası sundu. Türkiye’nin güvenliği ve üretimi için tek çözümün Türkiye, Rusya, Çin ve İran (TRÇİ) arasında kurulacak bir stratejik ittifak olduğunu ifade eden Dr. Perinçek, “Türkiye-Rusya-Çin-İran birlikteliği, güvenliğimizi sağlayacak biricik çözümdür” dedi.

Açıklamada şu ifadelere eyer verdi:

“Millî Savunma Bakanlığı, 26 Mart 2023 günü yaptığı açıklamada, NATO Güneydoğu Bölgesel Planı kapsamında bir Kolordu Karargâhı kurulmakta olduğunu ve Karargâhın ihtiyaçlarını karşılamak üzere 6. Kolordu Komutanlığı’nın görevlendirildiğini duyurmuştur. Millî Savunma Bakanlığı’nın resmî açıklamasında, bu Karargâhın Türkiye’nin millî amaçlarıyla hiçbir ilgisi olmadığı itiraf ediliyor. Aynen alıyoruz: Karargâh çok uluslu bir yapıya dönüştürülecek. Çalışmalar, ‘NATO makamlarıyla eşgüdüm halinde’ ve ‘NATO planları kapsamında’ sürdürülüyor. NATO, kriz durumunda ‘Karargâh merkezli birlik entegrasyonuyla emrindeki birlikleri sevk ve idare edecektir.

“TÜRKİYE’YE YÖNELİK TEHDİDİ NATO BELİRLEYEMEZ”

En önemlisi, Güneydoğu’da NATO Bölgesel Planı kapsamında Kolordu Karargâhı kurulmasına ilişkin açıklamada ‘tehdit değerlendirmesinin Müttefiklerce daha önceden onaylandığı’ ifade edilmektedir. Buradan da anlaşıldığı üzere, Türkiye’ye yönelik tehdidi NATO belirlemiştir. NATO’nun patronu, ABD emperyalizmidir. ABD’nin savaş ortağı da İsrail’dir. Açıkçası, Tayyip Erdoğan iktidarı, Türkiye’yi hedef alan tehdidi, ABD ve NATO stratejisine göre belirlemektedir. Karargâh, ‘birinci olarak Rusya’yı ve ikinci olarak da terörizmi’ tehdit olarak kabul eden NATO planı çerçevesinde kurulmaktadır. Resmî kaynaklar bu bilgiyi doğrulamaktadır.

“NATO ÇOK ULUSLU KOLORDU KARARGÂHI KURMAK, TUZAĞA DÜŞMEKTİR”

Sayın Cumhurbaşkanımız, 24 Mart 2026 günü yaptığı açıklamada ‘Türkiye’yi tuzağa düşürme planlarına’ dikkat çekmiştir. ABD ve İsrail’in ülkemize ve başta İran, Filistin ve Lübnan olmak üzere komşularımıza yönelttiği tehdidin ağırlaştığı koşullardayız. Bu durumda NATO stratejisine bağlı kalmak ve ‘NATO Çok Uluslu Kolordu Karargâhı’ kurmak, tuzağa düşmektir. İşte Türkiye’ye kurulan tuzak, buradadır. Çünkü Türkiye’yi hedef alan tehdidi Türkiye Hükümeti belirlemiyor. ABD emperyalizmi, Türkiye’nin olası müttefiklerini ‘Türkiye’ye yönelen tehdit’ olarak tanımlıyor. Bunu NATO stratejisi ve planları üzerinden yapıyorlar. Türkiye’nin olası müttefikleri düşman konumuna sokuluyor ve Türkiye yalnızlaştırılıyor. Dahası Türkiye’yi tehdit eden ABD ve NATO’ya vatan toprağında yeni üsler veriliyor. Düşmana kucak açılıyor! Rusya’yı ve İran’ı tehdit kabul eden NATO senaryolarında rol üstlenmek, Türkiye’nin kendi ayağına kurşun sıkmasından başka bir anlam taşımıyor. Hemen belirtelim: Türkiye, NATO tuzağına düşürülemeyecek ve bu zorlu süreçten bağımsızlık ve toprak bütünlüğünü kesin güvence altına alan bir devrimle çıkacaktır.

Riyad’da imzalanan bildiri, imza atan bütün bölge ülkeleri için, tuzağa düşme taahhüdüne imzadır. Çünkü bildiri, ABD ve İsrail tehdidini gizliyor ve bölge ülkelerinin ortak geleceği için savaşan İran’ı hedef alıyor. Riyad Bildirisi, Türkiye’yi aldatmak yanında, İran, Rusya, Çin gibi gerçek müttefikler ile Türkiye’nin arasını açmaya yöneliktir. Dahası Riyad Bildirisi, Türkiye’de iktidar konumunda olan Cumhur ittifakını bölmeye yöneliktir. MHP, kararlı olarak ‘ABD ve İsrail Şer ittifakına karşı Türkiye-Rusya-Çin-İran İttifakını’ savunmaktadır. Riyad Bildirisi ve NATO yandaşlığı bu ittifaka karşıdır.

“NATO’NUN VE İSRAİL’İN TÜRKİYE SİCİLİ“ ABD’nin güdümlü NATO Gladyosu, İstanbul’da 6-7 Eylül 1955 Tertibini düzenledi. Yıllar sonra Özel Harp Dairesi Komutanı Org Sabri Yirmibeşoğlu, ‘Kontr Gerillanın muhteşem bir uygulamasıydı’ diyerek, tertibi Gladyo’nun düzenlediğini itiraf etmişti. ABD güdümlü NATO, 12 Mart 1971 Darbesini yaptı. ABD güdümlü NATO Gladyosu, 1980 Darbesine giden süreçte 1977 Taksim Katliamını, Kahraman Maraş Katliamını, Çorum Katliamını düzenledi, binlerce gencimizi birbirine kırdırdı. ABD güdümlü NATO, 12 Eylül 1980 Darbesini yaptı. ABD emperyalizmi ve İsrail, ‘Kürdistan’ adı altında İkinci İsrail’i kurmak için, PKK’yı silahlandırdı ve Türkiye’nin üzerine sürdü. ABD Güdümlü NATO, Türkiye’yi bölme planı kapsamında 1990’lı yıllarda Uğur Mumcu’dan Org. Eşref Bitlis’e kadar onlarca seçkin Türk vatanseverini katletti. ABD ve İsrail, FETÖ terör örgütünü Türkiye Devletinin içine yerleştirdi, Türkiye’yi bölmek ve ‘Kürdistan’ adı altında İkinci İsrail’i kurmak için, Ergenekon ve Balyoz tertipleriyle binlerce Türk subayını ve Vatan Partisi yöneticilerini hapse attı. Türk Silahlı Kuvvetleri’ni tek bir kurşun atmadan esir etti. ABD güdümlü FETÖ terör örgütü, 15-16 Temmuz 2016 Darbesini yaptı.

“NAMLULAR TÜRKİYE’YE DÖNÜKTÜR”

Türkiye’nin düşmanı olan ABD emperyalizmi ve İsrail, komşumuz İran’a karşı kara harekâtına hazırlanıyor. İran’a savaş açan ABD ve İsrail, Türkiye’ye düşmanlıklarını her cephede ilan etmişlerdir.

Doğu Akdeniz’de ABD-İsrail-Yunanistan silahlı ittifakı kurulmuştur. Tevrat ve Yunan Mitolojisinden intikam senaryolarından isimler konarak Noble Dina ve Nemesis tatbikatlarını yapıyorlar. Namlular Türkiye’ye dönüktür.

ABD-İsrail-Yunanistan İttifakı, Güney Kıbrıs’a yığınak yapıyor. Namlular Türkiye’ye dönüktür.

ABD, Yunanistan’ın Ege kıyılarında üsler kurdu, uçaklarını ve tanklarını yerleştirdi, namlular Türkiye’ye dönüktür.

ABD ve Yunanistan, Mayıs 2025”te Dedeağaç’ta Meriç nehrini geçme senaryolu NATO tatbikatı yaptı.

İsrail Hükümetinin ve MOSSAD’ın güvenlik raporlarında Türkiye ‘Birinci tehdit’ olarak saptanıyor.

ABD ve İsrail, ‘Terörsüz Türkiye’ planını bozmak için PKK’nın feshine ve silah bırakmasına karşı her hilenin, her baskının arkasındadırlar.

AK Parti yönetimi, Türkiye halkının İsrail karşıtlığı nedeniyle ‘İsrail tehdidini’ lafta kabul etmek durumunda kalıyor, ancak ABD tehdidini gizlemeye gayret ediyor. Oysa cepheleşme herkesin gözleri önündedir: ABD, İsrail’in savaş ortağıdır ve İsrail ile kader birliği içindedir.

“BU MASALLARA KANANLAR, TÜRKİYE’Yİ YÖNETEMEZ”

ABD ve İsrail, Türkiye’yi NATO senaryoları aracılığıyla tuzağa iterken, bir de şeker uzatıyor. ABD ve İsrail savaşı kazandıktan sonra ABD bölgeden çekilecekmiş, Türkiye, bu boşluğu İsrail ile birlikte dolduracakmış! AK Parti iktidarı, bu boşluk ikramına inanmış gözüküyor. Son zamanlarda Türkiye’nin bölgemizde ‘barış ve istikrarı sağlayacağı’na dair masalın sık sık yinelenmesi bu saptamayı güçlendirmektedir. Bu bir İsrail ve ABD masalıdır. ABD bölgeden çekiliyor ise, o zaman niçin savaşıyor? Bölgeden çekilmek için mi? AK Parti iktidarı, İsrail ile boşluk paylaşma masasını Türk milletine nasıl kabul ettirecek? Bu masallara kananlar, Türkiye’yi yönetemez, dahası yenilgiye uğrayan İsrail ve ABD’nin kaderini paylaşır. Olan, Türkiye’ye olur! AK Parti iktidarı bu masala inanarak hem kendisini kandırıyor hem de Türk milletini kandırmaya kalkıyor.

”BARIŞ VE İSTİKRAR SİLAHLA KURULUR”

Barış ve istikrar, yalnız ve yalnız silahla kurulur. Dünya tarihine bakalım, Roma Barışı (Pax Romana), İslam Barışı, Osmanlı Barışı, Lozan Barışı, Amerikan Barışı (Pax Americana) hep silahlı kurulmuştur. Birinci ve İkinci Dünya Savaşlarında barış, silahla sağlanmıştır. Türkiye’mize barış, Mehmetçiğin ve Türk Polisinin silahıyla getirildi.

ABD ve İsrail mi, bölgemize barış ve istikrar getirecek? ABD ve İsrail’in kendilerinde barış ve istikrar yok. Her ikisi de iç kavgalara ve kargaşalıklara sürüklenmektedir. Onlarla birlikte barış ve istikrar kurmak, hayaldir, daha kötüsü onların iç kavgalarını ve istikrarsızlığını paylaşmaktır. AK Parti, bu barış ve istikrar masallarıyla kendi istikrarını ve Cumhur İttifakı içindeki barışı istikrarı ve tehlikeye atmaktadır.

”DAĞILAN NATO BARIŞ VE İSTİKRAR GETİREMEZ”

ABD ekonomisi inişte, dolar saltanatı yıkılıyor! NATO paramparça! NATO dağılıyor! NATO’nun patronu olan ABD, ‘NATO kâğıttan kaplandır’ saptamasında bulunuyor! NATO’nun Avrupalı üyeleri NATO’ya isyan halinde! NATO’ya AK PARTİ hariciyesi dışında bel bağlayan kalmadı! Avrupa Birliği, bunalımda, Avrupa’da istikrar yok, kriz var! Atlantik kampında istikrarsızlık var, iç kavga var, çözülme var! Kendi içinde istikrarsızlığa sürüklenen Atlantik Sistemi, Batı Asya’ya veya dünyanın herhangi bir iklimine barış ve istikrar getiremez! Atlantik Sistemi, barış ve istikrarın düşmanıdır! Temmuz ayında Ankara’da yapılacak NATO toplantısı, NATO’nun cenaze merasimi olacaktır! Ankara, NATO mezarlığı değildir, hele NATO çöplüğü kesinlikle olamaz!

“RİYAD BİLDİRİSİ, İFLASIN BİLDİRİSİDİR”

AK PARTİ iktidarı, ABD ve İsrail ile uyumlu politikalarını ‘denge politikasının’ arkasına gizlemektedir. Denge politikası iflas etmiştir. Riyad Bildirisi, iflasın bildirisidir. ‘Arabuluculuk’ gibi rollere talip olmak, yalnızca iflası gizlemeye yol açıyor ve Türkiye’yi yalnızlaştırıyor. Türkiye’nin Güneydoğusunda yeni NATO Karargâhı kurulmasına razı olmak, iflasın çırpınışıdır. İncirlik üssünde ABD’nin nükleer silah bulundurmasına boyun eğmek, felâkete davet çıkarmaktır. İsrail istihbaratının ileri hattı olan Kürecik Radar Üssü’nün faaliyetine devam etmesi, Konya’dan kalkan NATO AWACS uçaklarının İran’ı gözetlemesi, Türkiye’yi İran’a karşı cephe ülkesi yapma girişiminin parçasıdır.

”BARIŞ VE İSTİKRARI İRAN RUSYA ÇİN VE TÜRKİYE İTTİFAKI GETİRECEK”

Uluslararası süreçlerde ‘boşluk doldurmak’, belli coğrafyalarda denetim kurmak anlamını taşır. Türkiye, tek başına hangi ekonomik güçle, hangi silahlı güçle ve hangi enerji güvenliğiyle boşluk dolduracaktır? Bölgeye barış ve istikrar getirme ve boşluk doldurma iddiasında olan, iki karşıt kamp var:

ABD-İsrail Savaş ortaklığı, insanlığa düşman taraftadır ve yenilgiye gidiyor. İran, Filistin, Yemen, Lübnan, Rusya ve Çin ise, barış ve istikrar getirecek olan insanlık cephesi güçleridir.

Savaş, ABD ve İsrail ile İnsanlık Cephesi arasındadır. Savaşı kim kazanırsa boşluğu o dolduracaktır. Bugün bölgemize barış ve istikrarı, İran, Filistin, Yemen, Hizbullah, Rusya ve Çin silahı getirmektedir. ABD ve İsrail, barış ve istikrara karşı savaşıyor ve bozguna gidiyor. ABD ve İsrail cephesinde konumlanmak, barışa ve istikrara değil, savaşın uzamasına ve büyük acılara neden olur. Savaşta yanlış kampta konumlanan bir Türkiye, boşluk dolduramaz. Türkiye, ABD ve İsrail tarafında yer alarak, boşluk dolduran değil, boşluğa düşen tarafta olur. Buna Türk Devleti ve Türk milleti kesinlikle izin vermeyecektir. Bu nedenle Türkiye, NATO’dan çıkacak ve Vatan Partisi’nin anahtar konumunda yer alacağı bir Millî Hükümet kuracaktır.

”TÜRKİYE-RUSYA-ÇİN-İRAN İTTİFAKI ÖNERİSİ TÜRKİYE’MİZE ERKEN UYARIDIR”

Türkiye bugün Doğu Akdeniz’den, Kıbrıs’tan, Ege’den, Trakya’dan namlu doğrultan ABD ve İsrail tehdidini ancak Rusya, İran, Çin ve diğer komşularıyla birlikte caydırabilir. Doğu Akdeniz’de ABD-İsrail-Yunanistan-Ukrayna savaş ortaklığına karşı Türkiye’ye güçlü donanması ve nükleer caydırıcılığı olan müttefik gerekir. Bu açıdan MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli’nin ‘ABD ve İsrail belâsına karşı Türkiye-Rusya-Çin-İran İttifakı’ önerisi, Türkiye için erken uyarıdır ve hayatî önemdedir. Vatan Partisi altmış yıldır vurguluyor: Türkiye için Atlantik Sistemi içinde bağımsızlık yok, toprak bütünlüğü tehlikede, Üretim ekonomisi yok, borç batağı var! Türkiye, bugün ancak yükselen Asya Uygarlığı içinde tam bağımsız olur, Türk Dünyası ile aynı safta yer alır, Üretim Devrimini başarır ve Çağdaş Uygarlığın öncüleri arasında konumlanır!

“TÜRKİYE KESİNLİKLE VE KESİNLİKLE ABD-İSRAİL TUZAĞINA DÜŞMEYECEKTİR”

Denge politikasının iflas ettiği, Atlantik Sisteminin derin bir krize ve istikrarsızlığa yuvarlandığı, NATO’nun dağıldığı koşullarda, Türkiye kesinlikle ve kesinlikle ABD İsrail Tuzağına düşmeyecektir. Türkiye için, tarihî bir fırsat doğmuştur. Türkiye, Yükselen Asya Uygarlığının öncü konumlarında yer alacak, oluşan Rusya, Çin, İran İttifakı içinde yer alacak, BRICS’e katılacak ve üç yüzyıllık Türk Devrimini Üretim Devrimi yoluyla kesin zafere ulaştıracaktır. Bu amaçla Türk Milletinin tarihî birikimine dayanan ve bütün millî ve üretici sınıfları birleştiren bir hükümetin kurulması, önümüzdeki görevdir ve kaçınılmazdır.

Vatan Partisi, şiddetlenen savaş koşullarında Türkiye’mizin bağımsızlığı, toprak bütünlüğü ve Üretim Devrimi için, siyasal partilerimizle görüşmeler yapacak ve Türkiye Rusya Çin İran İttifakı Platformu kurmayı önerecektir.”

• Antalya EXPO 2016’daki öngörüsüzlük hovardalığı
• Avukatlar Günü’nde Birlik ve Hukuk Vurgusu
• Antalya Vatan Partisi’nden TRÇİ İttifakı konusunda ziyaret turu
• Burdur Emekli Meclisi Sendikası toplantısı
• Amerika Yallah!

Z. RUHSAR ŞENOĞLU

Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK)’nun 2025 evlenme ve boşanma istatistiklerine göre geçen yıl her üç evlilikten biri evliliğin ilk beş yılında, her beş evlilikten biri ise evliliğin ilk 6-10 yılı içinde boşanmayla sonra erdi. Bin kişi başına düşen boşanma sayısını ifade eden kaba boşanma hızı Türkiye genelinde binde 2,26 oldu.

Evlenen çiftlerin sayısı 2024 yılında yaklaşık 570 binken geçen yıl 552 bin dolayına geriledi. Ortalama ilk evlenme yaşı aynı yıl erkeklerde 28,5’e, kadınlarda 26’ya yükseldi.

Çanakkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Öğretim Üyesi Dr. Ali Emre Şevik, konuyla ilgili sorularımızı yanıtladı.

Ortak bir nedene bağlayabiliriz. Farkında olunması ve akılda tutulması gereken şey; dönüşüm veya değişim, tarihsel süreçte sosyal yapıların hepsinde ve her dönemde var. Var olmaya da devam edecek. Esasen toplumu tehdit etmesinden ziyade, bu durumun önemi, bireylerin mutsuz-tatminsiz yaşamlar sürüp, göçüp gitmeleri.

BU ‘YENİ GERÇEKLİK’ DEĞİL!

Şu an içinde bulunduğumuz durum sorunlu bir durum mudur? Evet! Aynı Roma İmparatorluğu’nun son döneminde artan maddi birikim ve Roma vatandaşı kadınların -yani özgür bireylerin- evliliklerinde tek çocuk yapmayı tercih etmeleri gibi, benzer bir durumu şu an biz global ölçekte, tüm insanlık olarak yaşantılıyoruz. Ülkemizde de çok boyutlu ele alırsak, hem azalan-yok olan gerçek sosyal bağların -hem yatay hem dikey düzlemde- hem de maruziyetinden kaçınılamayan sosyal medyanın gerçek olmayan sanal etki ve çıktılarıyla, bizim toplumumuzda da görüyoruz, yaşıyoruz.

Bu durumun üstesinden gelmemizde hem bireyler olarak hem de toplum olarak, mevcut yeni duruma hızlı adapte olma becerimizi koruyup koruyamadığımız sorusu temel alınarak, ilk bakışta yanıtlanmaya çalışılabilir. Bu durum adapte olunması gereken yeni gerçeklik gibi ele alınırsa ki refah düzeyi yüksek topluluklar, kanımca hatalı olan bu yaklaşımın neden olduğu toplumsal yanılsamaya düşmüş ve çıkmaya çabalarken, bizler de düşebiliriz.

ALIŞILAGELEN ORTAM BOZULDU

Boşanma davranışları ve evlenme davranışlarının dönüşümü ve buna neden olan sosyal faktörler nedir diye sorulduğunda, açıklama kısmı esasen, mevcut içine düşülen durumu rasyonalize etme çabası olarak yanıltıcı oluyor. Buna benzer bir sosyal referansla yaklaşıldığında ‘woke culture’ diye isimlendirilen bir tanımlama doğmuş durumda, hatta bunun toplumlara dayatılmasının olumsuz sonuçları da yaşantılanıyor farklı toplumlarda. Ama temel anlamda, bir psikiyatrist gözüyle baktığımda, boşananların ya da mevcut evliliklerin ülkemizdeki durumu, tek kuşağın hızlı bir dönüşümle yüz yüze kaldığı anlık bir sorun olmanın çok ötesinde, özellikle 1980 sonrası ülkeye dayatılan neoliberal politikaların en az üç kuşaktır neden olduğu bir birikim gibi görünüyor. Bizden öncekiler, bizler, bizden sonrakiler bu sorunlu ortam ve etkileşimlere maruz kalagelmiş kuşaklarız, sadece neticeyi yaşıyoruz.

Sorunlu aileler de demeyelim, ideal, alışılagelen ortamın bozulmuş olmasının getirdiği bir sürecin nihai sonu diyelim.

KÜRESEL ÖLÇEKTE İLK

Doğru. Ama bir taraftan da mevcut evliliklere baktıklarında, ‘Bunlar mutlu değiller, tartışıyorlar, iki üç yıl sonra boşanıyorlar.’ diyor. Evli olmayanlar veya bir evlilik kararını ertelemiş olanlar da mevcut durumlarını rasyonalize eder ve reklamını yapar şekilde ‘Bekârlık sultanlıktır!’ diyor. Bunlar eski sözler. Bu, bizim içinde bulunduğumuz döneme özgü, salt bizim kuşak olarak yaşadığımız ve maruz kaldığımız bir şey değil, insanlık dönemsel olarak bu tarz sorunlar yaşamıştı. Ama global ölçekte dünya ölçeğinde belki bu ilk oluyor. Bunun arkasına güncel teknolojik etkenler de eklenmiş durumda. Ama yaşadığımız şeyin temelinin ‘insan’ olgusuna dayanmasından ötürü çözümü de orada bulabileceğimizi düşünüyorum.

SANAL BİR İYİLİK HALİ ARZUSU

‘Hayatımı yaşıyorum!’, ‘Bekârlık sultanlıktır!’ gibi eski söylemlere sığınan, evlenmeyi ertelemiş ve kendince gününü iyi geçirdiğini düşünerek durumunu rasyonalize eden, bir taraftan da antidepresanını alıp terapistine giderken, kendi benlik bütünlüğünü korumak için bulunduğu durumun reklamını yapan kişi, yeni evli genç çiftler için de ‘Ben buna niye katlanıyorum? Bu sorunlara neden göğüs geriyorum? Tek başıma olsam, ben de şu arkadaşımın yaptığı gibi özgür yaşardım, istediğim harcamayı yapardım, istediğim yere istediğim zaman giderdim.’ filan gibi sanal bir iyilik hali arzusuna, arayışına düşüyor. Bu da kaçınılmaz olarak evlilik gibi karşılıklı ilgi, anlayış ve diyalogda süreklilik gerektiren yoğun bir sosyal etkileşimde, karşı tarafı tolere etme seviyesinin düşmesine sebep oluyor. Boşanmaların ve evlenmekten kaçınmanın ikisinin birbirleriyle olan iç içeliği bu şekilde özetlenebilir.

DOĞAL DEĞİL!

İlk bakışta bu durum bireylerin gönüllü hatta istemli tercihleri ve kendiliğinden oluşmuş bir durum gibi algılanabilse de değil! Bunun doğal bir gerçeklik olarak kabul görmesi, işte mesela şimdi sizinle ele alırken de sanki doğal bir gerçekliği analiz etmeye çalışıyor gibiyiz, buradaki yaklaşımımızda bile ufak bir sorun var. Çünkü bu durum doğal olarak oluşmuş bir durum değil.

Geçen 40 yıl içerisinde Türkiye, Türk toplumu, kendi kendisini yönetme, kendisi için plan yapabilme durumundan uzaklaştı, uzaklaştırıldı.

Her şeyi tüketeyim derken kendini tüketiyor

Dr. Ali Emre Şevik, ‘madem bahanen bu, o zaman al parayı evlen’ tarzında bir yaklaşımın yanlış olduğunu anlattı. Şevik: “Tüketim toplumu olarak biz şu an aslında sosyal anlamda ilişkileri tüketiyoruz. Gençlerde bu daha çok zamanı tüketiyorlar ama gözlerden kaçan en önemli yer kendilerini tüketiyorlar” dedi.

ÇANAKKALE Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Öğretim Üyesi Dr. Ali Emre Şevik, evlenmeler azalırken boşanmaların artmasını değerlendirdi, 80 sonrası ülkemizde de etkili olan neoliberal akımın toplum ve birey üzerindeki etkisini analiz etti. Dünkü bölümde ‘üç kuşak neoliberalizm’in etkisini anlatan Şevik, bugün gençlerin içinde bulunduğu duruma ve çözümlere işaret etti.

Böyle çözülmüyor hatta çözüm kirletiliyor. İnsan, en az 6 milyon yıllık bir evrim serüveninin sonucunda günümüzde dünya üzerinde yaşayan, homosapiens olarak adlandırılsa da birden fazla gen havuzunun karması büyük bir insanlık yapısı. Bu süreç içerisinde kadın ve erkek olarak iki cins ortaya çıkmış. Bunların, türün devamı için bir araya gelmeleri ve çocuk sahibi olmaları, esasen evlilik kurumunu gerektirmeyen, evlilik kurumunun sonradan sosyal olarak tanımlandığı, uzun yıllara dayalı biyolojik, sosyal bir sürecin, evrimin neticesi.

‘PARA VERELİM’LE ÇÖZÜLMÜYOR ÇÖZÜM KİRLETİLİYOR

Aile Yılı ilan etmek, ‘Ekonomik sorun var o zaman para verelim, evlensinler!’ gibi bir yanılsamanın hem evlilik sayısını azaltan hem boşanmayı artıran hem ekonomik durumun kötüleşmesine sebep olan sorunlarla hiç ilgilenmeden, ‘Madem bahanen bu, o zaman al para, hadi evlen!’ tarzında bir yaklaşımın, ilk bakışta herkesçe görülecek olan sonuca yol açmış olması beni şaşırtmıyor. Bu, sanki topluma kastı olan bir yönetim erkinin kötü niyetle yaptığı bir dayatma gibi görünüyor. Çünkü sorun o değil.

Ortalama yaşam konfor düzeyi, bundan 100 yıl öncesine göre tüm dünyada olduğu gibi bizim toplumumuzda da çok daha iyi. Ama birey kendisini, daha fazlasını hak ettiğini düşünmekle birlikte sınırının ne olduğunu tam olarak kurgulayamadığı bir hayalin içerisinde bulmuş durumda. Bu beklentinin ne kadarının gerçekçi olduğunu anlamaya, deneyimlemeye çalışırken de tek başına, sistemin tam da arzuladığı bir ‘tüketici nesne’ olarak kendi mutsuz-tatminsiz hayatını yaşıyor ve o şekilde göçüp gidiyor. İnsanlar biyolojik organizmalar, yaşam da bir döngüselliğe sahip. Bunun bile sosyal yapı içerisinde kuşaklar arası aktarımının kalmadığı, vefat edenlerin 1-2 akraba tanıdıkla defnedildiği bir dönemdeyiz, olup bitenin sonucunda. Bazı şeyleri kavramak için her şeyi yaşantılamak gerekmez, buna da esasen bireylerin yaşam süreleri yetmez. Ama tüketici birey, sosyal alana da maddi alana baktığı gibi bakarak her şeyi deneyimleme ve tüketme telaşı içinde kendini tüketiyor.

ANLIK HEVESLER YANILSAMALAR

Evet, ben de tam olarak bundan söz ediyorum. Anlık bakış açısı bu. ‘Ben niçin şu anımı zorlaştırayım?’ anlık bakış açısı, bir de son dört nesildir, belki beş nesildir, 80 darbesi sonrasında ülkemize sistemli olarak dayatılan, Batı toplumlarının da kendini koruma becerisi elinden alındıktan sonra mağduru olduğu benzer bir sürecin sonucu. ‘Ben niçin daha kötüye katlanayım’, ‘En iyiyi nerede bulurum, nasıl elde ederim?’ filan gibi anlık hevesler ve anlık tatminsizlikler, doyumun başka bir alanda olacağıyla ilgili yanılsamalar…

GELECEKTE ONLARI PİŞMANLIK BEKLİYOR

Tüketim toplumu olarak biz şu an aslında sosyal anlamda ilişkileri tüketiyoruz, insanları tüketiyoruz. Gençlikte bu daha çok; zamanı tüketiyorlar ama gözlerinden kaçan en önemli yer kendilerini tüketiyorlar ve bu kendileriyle ilgili tükenmişlik de yaşayacakları hayal kırıklığı. Benim klinikte artık çok daha yoğun bir şekilde görmeye başladığım bir durum. Gelecekte ne yazık ki onları pişmanlık bekliyor. Hem klinisyen olarak eminim hem de bir parça sosyal alana ilgi duyan bir birey olarak görüyorum. İnsan doğasıyla uyumsuz bir tavır ve davranış örüntüsünü o an için rasyonalize ediyor olsak da bunun o bireyi gelecekte mutsuz ve tatminsiz, açıkta bırakacağını söylemek çok büyük bir kehanet değildir. Tatminsizlikten kurtulunursa, geçmişten bağımsız mutlu olunabilir. Burada sinir bozucu bir kısır döngü var.

GERÇEĞİ GEÇ REALİZE EDEN BİREYLER GÖRÜYORUM

Unutulan şey şu: kadınlarda, yaklaşık 50 yaş civarında menopoz denen bir olgu var, sonrasında çocuk sahibi olma şansı ortadan kalkıyor. Doğal, beklenen bir durum ve sosyal rol, yapı üzerinde etkin bir dönüşümün eşlik ettiği fizyolojik değişiklikler barındırıyor her kadın için. Erkekler menopoza girmiyor ama bir çocuğun gürültüsünü çekme veya ona primer bakım veren bir anneye destek olabilme gücü açısından o gençliklerindeki dinamiklerini kaybediyorlar. Hayatı, heyecanları kanıksıyorlar. Bunu, şu anki genç kitle görmüyor, bunu doğal bir durum olarak hayal edemiyor, kavrayamıyor.

Ben klinikte, “Çocuk sahibi olmak istedim ama şu an olamıyorum. O zaman kendi seçimimdi şu an bir zorunlulukla karşı karşıyayım.” diyen ve bundan ızdırap duyan, üzülen insanları görüyorum; gerçeği geç realize eden bireyler üzerinden görüyorum. Artık geri dönüşün olmadığı yerde bu sefer pişmanlık başlıyor ve bu döngüsel bir şekilde modern bireyin yaşam süresi içinde farklı alanlarda tekrarlayıp duruyor.

TATMİNSİZLİKLERİNİN SINIRI YOK

Şu an bu kendince mutlu olduğunu söyleyen bireylerin hem mutlu olmadıklarını, tatminsizliklerinin sınırı olmamasından ötürü maddi alanda, hem de şu an yaptıkları ve öteledikleri eylem ve davranışları nedeniyle ileride de bunlardan geri dönüşleri olamayacağı için zaten mutsuz olacaklarını söyleyebilirim. Bu geçmişlerinden değil, olaylara halen geçmişlerindeki gibi bakmaya devam etmelerinden kaynaklanan bir kısır döngü aslında.

Ekonomik teşvik konusu bir parça şu: bir şeyin toplumun genelinde, özellikle düşünen, hayatla ilgili kafa yoran ve ister istemez mevcut, şu an oluşmuş olan durumdan mustarip olan bireylerde istenilen etkiyi yapması, daha kompleks düşünme ve planlamayı gerektirir. Bunu yapacak olan mekanizma da ülkemizde kalmamıştır. Sosyal sorunları önceleyen bir devlet aygıtı şu an görünmemektedir. O aygıt olsaydı ekonomik teşvikle bu işin ters etki yapacağını bilirdi zaten. Çünkü teşviki veren kişinin, sorunun salt ekonomi temelli olmadığını zaten biliyor olması gerekir

‘Nasihat’ sosyal medyaya kaldı

Dr. Ali Emre Şevik: ‘Sosyal medya dediğimiz olgu, farklı şekillerde hep vardı. Ama neyin doğru, neyin yanlış olduğuyla ilgili de toplumun bir hafızası vardı. Sorunların büyük kısmı daha önceki kuşaklarca çözülmüş… Bunlar atasözlerinde hâlâ varlıklarını devam ettiriyorlar…

Çanakkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Öğretim Üyesi Dr. Ali Emre Şevik, evlenmeler azalırken boşanmaların artmasını değerlendirirken ülkemizde üç kuşaktır etkisi olan neoliberalizmin yansımalarını anlattı. Bugünkü bölümü, konunun ‘bütün’ açısından etkilerine ayırdık, toplumsal bir deneyim aktarımını simgeleyen ‘nasihat’i başlığa çıkardık.

Karşımızda 6-8 milyon yıllık bir evrim süreci sonucunda ortaya çıkmış, genetik anlamda kurgulanmış, doğum, çocukluk, genç erişkinlik, erişkinlik, yaşlılık, ölüm olarak yapılanmış kadın ve erkeklerden oluşan bir organizma var. Bu organizmanın sosyal bir bilişi vardı: şöyle davran, böyle davranma, şurada şu olur, doğrusu budur gibi atalardan sözel biçimde, örf adet gelenek biçiminde anlatılabiliyordu. Ama tüketim davranışının kasıtlı olarak kitleye pompalanmasıyla bu bağ da koptu. Bağın kopuşuyla birlikte gence, ‘bak kızım, oğlum, şu an böyle diyorsun da biz bu yoldan geçtik, baktık, onun sonunda şöyle oluyor, sen şöyle yap’ diye nasihat verecek, karşısındakinin de onu ciddiye alacağı bir aile yaşamı da kalmadı. Çekirdek aile içerisinde dahi etkileşim sorunlu, bırakın daha büyüklerle olacak etkileşimi… O nedenle sorun, ‘ben senin cebine para koyayım, sen evlen, çocuk da yap’ filan şeklinde yüzeysel bir şekilde ele alınamayacak bir sorun.

ANNE BABALARI DA YÖNLENDİRİYOR

Öyle öyle, bu hep vardı. Ahlaki yoksunluk ahlaki çöküş filan onların da ben abartıldığını düşünüyorum. Bu, topluma kitlesel anlamda dayatıldı. Pornografik dergiler açıkta satılırdı 80’li, 90’lı yıllarda. Gazeteler gayet açık saçık resimleri arka sayfalarında büyük resimler haline basarlardı; sokakta çocukların, kadınların, genç erkeklerin gözü önündeydi, bakkalların, kahvehanelerin önünde dururdu bunlar.

TOPLUMSAL HAFIZA YOK OLDU

Sonradan ‘siyah poşete konulsun bazı dergiler’, gibi sözde düzeltmeler geldi. Yani bu sosyal medya dediğimiz olgu, farklı şekillerde hep vardı. Ama burada neyin doğru, neyin yanlış olduğuyla ilgili de toplumun bir belleği, bir hafızası vardı. Şu an toplumun o hafızasının kalmamış olduğunu görüyoruz. Bu hafızanın olmama hali, bireyi, hayatı doğduğu andan itibaren tekrar keşfetme, tanımlama ve her anında bir sonraki adım ne olacak diye düşünerek sanki milyon yıllık sosyal ve biyolojik evrimin tüm yükünü bir bireyin kendi hayat süreci içerisinde tekrar çözümlemek zorunda kalması gibi bir durumla yüzleştirdi. Oysa bu sorunların büyük kısmı daha önceki kuşaklarca yüzleşilmiş, çözülmüş, bunlar için davranışsal kalıplar üretilmiş, hazır olarak bunların bir kısmı topluma sunulmuştu. Bunlar atasözlerinde hâlâ varlıklarını devam ettiriyorlar ama bu nasihat, öğüt verme, kulağını çekme, sosyal tecrübe ve biliş aktarımı ortadan kalktı. Bunun yerine zaman tükettirmeye dönük hatta o platformları elinde tutan yine büyük kapital sahiplerinin zihinlere yerleştirmeyi amaçladıkları mesajları aktarmaya dönük, yaygın kullanılan sosyal medya araçlarına dönüştü.

SONUÇ ÜZERİNDEN ÇÖZÜM OLMAZ

Ve toplumlar bunlarla çok ciddi anlamda hem birey üzerinden hem de genel küresel anlamda manipüle ediliyor, yönlendiriliyor ve biz ne yazık ki sonuç üzerinden çözüm üretmeye çalışıyoruz. Ama buraya nasıl geldiğimizle ilgili hikâyeyi ele almazsak, içinde bulunduğumuz durumdaki çözüm üretme çabamız, emekli yılında emeklilerin en kötü senesi olması gibi, aile yılında ailenin en kötü senesi olması gibi. Bu sene de zannederim bağımsızlık yılı yani bağımlılıklardan, madde bağımlılıklarından, kumar, bağımlılıklarından kurtulma ve bireyin bağımsız olmasıyla ilgili bir çabaya girişileceği anlaşılıyor. Ama ‘niçin insanlar ve kitle bu tarz bir şeye yöneliyor?’ sorusunu sormadan böyle bir iddia ile çıkışın sonunda herhalde bu sene de bağımlılıkla ilgili davranış ve tutumların ve sorunların artmasını bekleyebiliriz sonucuna götürecek bir plansızlık gözlediğimi belirtebilirim.

SİSTEM ERGENLİK SORUNUNDA SONUCA ODAKLIYOR

Yükseliyor. Aslında biyolojik anlamda bir değişiklik yok. Ergenliği hem psikoseksüel hem psikososyal hem psikokültürel anlamda farklı bakış açılarıyla ele alabiliriz. Ergenlik olarak günümüzde kastedilen esasen bireyin hayatın ne olduğuyla ilgili farkındalığının geç oluşması ve söylenen bu yaşın yükseldiği.

Ancak bir taraftan da bizi, erişkin psikiyatrisinde, anne babasıyla yaşayan, meslek sahibi olup da farklı bir eve çıkmamış bireylere ‘ayrılma bozukluğu’ tanısı koymaya zorlayan bir sistemin içerisindeyiz. Yani bu bireyin ekonomik tercihlerinden ötürü ailesiyle yaşıyor olması ve az önce işaret ettiğimiz sebeplerden ötürü de sosyal alandan kendisini çekmiş, karşı cinsle ilişki ve üzerine bir de çocuk sahipliği açısından türünün gerektirdiği ve cinsiyetinin biyolojik olarak sahip olduğu evrimsel mirasının gerektirdiği davranış kalıplarını sergilemekten kaçınıyor olması, aslında bu ergenlikten çıkış yaşını gecikiyor gösteren ve sorun olarak ortaya konulmasına neden olan bakış açısıyla yine örtüşüyor. Yani o da bir neden sonuç örüntüsü içerisinde ele alınırsa, neden değil esasen bir sonuç.

Bencil yaşam ayıya uygun!

Dr. Şevik ‘İnsanların evrimsel serüvende yeryüzünde baskın tür olmasını sağlayan, ben yerine biz diyebilmiş olmasıdır. Tersinin revaçta olması, bu oyuna gelenlerin mutsuz olacağının garantisidir.’ dedi.

Kapitalizmin ve tabii son yüzyılda dünyayı kasıp kavuran neoliberalizmin herkesçe kabul edilen ve gözlenen sonucu bireycilik. Bizim toplumumuzu da etkisi altına alan bu hastalık kaçınılmaz mı? Çanakkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Öğretim Üyesi Dr. Ali Emre Şevik yanıtladı:

BENCİL YAŞAM AYIYA UYGUNDUR!

Bu değil. ‘Biz’ yerine ‘ben’ olabilir mi diye biyolojik bir düzlemde bakalım. İnsanların geçirmiş olduğu evrimsel serüvende mevcut haliyle yeryüzünde baskın tür olmasını sağlayan, ben yerine biz diyebilmiş olmasıdır. Bunun tersinin şu an revaçta ve dayatılıyor olması, bu oyuna gelenlerin mutsuz olacağının garantisidir. Bu yanılsamadan kaçınma zorunluluğunun rasyonel bir işaretidir. Neden?

‘Biz’ yerine ‘ben’ şeklinde kısmen evrimleşmiş memeli türleri vardır. Bazen derslerimde verdiğim örnek, ayı. Ayılar yılın bir veya iki döneminde karşı cinsle, o da sadece cinsellik amaçlı birkaç gün bir araya gelir. Ayının sosyal hayatı yoktur, bundan kaçınır. Yavruları olan bir dişi ayı, bebekler belli olgunluğa gelinceye, kendi başlarına hayatlarını idame ettirinceye kadar yaklaşan erkeklerle, yavruları için tehdit gördüğü için kavga eder, fiziksel anlamda hırpalar. Kendi cinsleriyle de yakınlaşma yoktur. Ayının evrimsel serüveninde tek başına hayata kalabilmesini sağlayan kocaman çenesi, iyi koku alma duyusu, büyük pençeleri, büyük güçlü kaslı bedeni, hızlı koşma becerisi ve temkinli olma halidir.

‘Ben’ yaklaşımı, memeli türü olarak ayıya bile kısmen uygundur. Çok kısa, bir anlık ‘biz’ yaklaşımı karşı cinsle ufak bir etkileşim, hem türü hem bireyin kendince bütünlük içerisinde varlığını devam ettirmesine imkan tanır.

Ama insanın, çevresinde şu anki ayıların üç katı boyutunda ayıların dolaştığı, şu anki en büyük kedigillerden kar leoparanın üç, beş misli büyüklükte yırtıcı hayvanlarını dolaştığı koşullarda avlanması ve hayatta kalması, tek başına kalarak mümkün değildi. O nedenle insanlar hep, yaklaşık 20 kişilik gruplar halinde var olabildiler. Bunlar aynı zamanda aile bağı olan veya bir şekilde iç içe geçmiş farklı aile gruplarından oluşan topluluklardı.

İnsan sosyal ortam içerisinde evrimleşti. O nedenle pençeleri bir ayının pençesi kadar güçlü değil. Çenesi, bir ayının çenesi kadar güçlü değil. O nedenle düz bir koşu sırasında bir ayıdan daha hızlı koşamıyor ve bunların hiçbiriyle de şu an hayatta olan, hatta varlığını sürdürebilen, türünü devam ettirebilen yırtıcıların neredeyse hiçbiriyle de tek başına yüzleşemiyor.

BENCİLİN MUTLULUĞU YALANDIR

Böyle bir durumda ‘ben’den bahsedemeyiz. Çünkü ‘biz’, evrimsel olarak ‘biz’ olarak evrimleştik. Eğer ben tercihinde bulunursa bir birey, yine anlık kazanımlarla, nesnel şeylerle, örneğin parayla kendisini kandırarak mutluymuş gibi görünebilir, içten mutlu değildir. Çünkü insan, türünün gereği ‘ne kadar iyisin, çok iyisin’ diye onu onaylayacak, çevresinde duygusal bağı olan bireylerin mevcudiyetini gerektiriyor. İnsan, doğduğu andan öldüğü ana kadar anlaşılmaya, çevresindekilerin gözlerine baktığında onlarca da onaylandığı hissiyatını görmeye, çevresindekiler tarafından sevincinin de acısının anlaşıldığıyla ilgili bir duyumsamaya ihtiyaç duyuyor.

Günümüzde gençlerin düşürüldüğü en büyük yanılgı, sürekli yalan söyleyerek, sürekli birilerini kandırarak elde ettikleri kısa vadeli çıkarların kalıcı olacağı yanılgısı. Oysa insan, ayı gibi maddi kazanımlar üzerinden varlığını anlamlandırarak hayatta kalan bir biyolojik organizma değil.

‘BEN’ BENLİK BÜTÜNLÜĞÜYLE UYUMLU DEĞİL

İnsan birlikte,örgütlü hareket edebilme, gereğinde o grubun tamamı için bireyin kendisini gönüllü feda ettiği durumlarla baş edebilme, üstesinden gelebilme yeteneği sayesinde şu an baskın tür olarak dünyada egemen kalmış bir organizma, bir canlı.

Bu genetik olarak yapımızda var. Üstüne kurgulayacağımız kısım, ancak soruna sanki çözüm üretiyormuşuz hissi yaratır ama içsel bir tatmini, bir benlik bütünlüğünü, yaşamla uyum hissiyatını o kişiden veya böyle yaşamayı tercih etmiş gruplardan esirger. Zaten ben merkezli yaşayan gruplar, insan kitleleri de yok. ‘Biz’ olarak var olan büyük kitlelerin içerisinde ‘bencil’ bireyler var. Onlar sosyal asalaklar. Toplumun şu anki yapısının ‘ben’ anlayışına izin vermesi bunun benlik bütünlüğü ile uyumlu olduğu anlamına gelmez.

Bireycilik şiddeti nasıl artırıyor?

Çoğunlukla bunlar adli yaptırımlarla karşılaşıyorlar. Çünkü bencilliğin uç noktalarında ister istemez adli sorunlar, topluma karşı işlenmiş hatalar veya diğer bireylere karşı işlenmiş hatalar kaçınılmaz olacaktır. Ya da sosyal anlamda zaten maruz kaldıkları dışlanmayla, sosyal alandan ötelenerek, bu az önce ifade ettiğim biyolojik ihtiyaçlarını karşılanmaz kılıp, kendilerini yoğun bir yalnızlık, mutsuzluk hissiyatı içerisine hapsedip, mevcut durumlarını yine bir hata olarak rasyonalize ederken bu sefer toplumu suçlayarak, ‘onlar yüzünden ben böyle oldum’ diyerek, bulundukları durumu rasyonalize ederek, hatalı rasyonalize ettikleri için de kendilerini çözümsüzlüğe mahkûm eden yalnızlara dönüşüyorlar.

MADDE KULLANIMINA KUMARA YÖNELME

Şiddeti artırıyor. Şiddet sayesinde elde edilen kazanımların toplumsal açıdan yaptırımlara maruz bırakılmaması, adaletin uygulama mekanizmalarından kolay kaçabiliyor olmaları şiddeti artırıyor. Bireylerin yalnız kalması veya bencilliği tercih etmeleri, boş zamanlarını geçirecekleri sosyal etkileşimlerden mahrum kalmalarına, kolay ve hızlı maddi kazanımlar elde etme hırslarıyla kumara, riskli davranışlara yönelmelerine, bu ortamın yarattığı stresten kaçınırken de madde kullanımına yönelmelerine sebep oluyor.

BÜTÜNSEL BİR ÇÖZÜM YAKLAŞIMI GEREKLİ

Aslında sorun bir bütün olarak ele alındığında, çözümün şu anki durumdan hareketle olmayacağını, bütünsel bir çözüm yaklaşımı gerektiğini de böylece açıklamış olduk diye umuyorum.

Birey bencilliğinden ötürü suça yönelirken yakalanmayacağı, hakkını yediği birey adına, suç işleyene yaptırım uygulayacak toplum mekanizması yani adalet yoksunluğundan faydalanabileceğine olan güveniyle böyle hareket ediyor. Bu şiddetle ilgili kısmı açıklıyor. Ama benzer şekilde bu tarz bireyler bencilleştikçe esasen frontal korteks (soyutlama, ahlak ve yargılamayla ilgili, gelişmiş insanın beyninin en son evrimleştiği düşünülen alanlarında) tatmin duygusunu, sosyal açıdan bir grubun içerisinde bulunup doğal olarak yaşayamadığı için madde almaya yöneliyor. Yani bağımlılık dediğimiz maddeyle ilişkili sorunların ortaya çıkmasında da esasen bireyin yanlış tutum ve davranışlara yönelmesi var. Ama bakın hikâye bir bütün olarak ele alındığında aslında sorunların iç içe geçtiği, mevcut anlamda sorun olarak tanımladığımız aile evlenme ve boşanma ile ilgili demografik verilerimizdeki bozulma, çocuk sahibi olmayla ilgili isteksizlik veya bunun bir şekilde rasyonalize edilen, birçok sebeple tercih edilmez hale gelmiş olması durumu, benzer şekilde suça yönelik madde kullanımına yönelme, şu an günümüzde toplumsal sorunlar olarak tanımladığımız durumlar, tüm bu mekanizmanın kaynağı, 1960 -70’lerden itibaren tüm dünyada uygulanmaya başlanan neoliberal politikalardır, bu politikaların kaçınılmaz bir sonucu olarak önümüze konulmuş durumdadır.

Evlilik ideal değil doğal

Aile kurmak bir ideal olmaktan öte insan olarak erkeğin kadına yönelmesi, kadının erkeğe yönelmesi evrimsel olarak kurgulamış, türün devamıyla ilgili mekanizmalarla hem dişi bireyde hem erkek bireyde fizyolojik, psikolojik karşılıkları olan karmaşık bir durum. Evlilik dediğimiz yapı veya aile oluşturma, karşı cinsle duygusal derinliği olan bir birliktelik ve cinsel yaşam üzerinde, bu etkileşimin doğal bir sonucu olarak gelecek kuşakların, bebeklerin ortaya çıkması durumu, esasen idealize edilmesi gereken bir şey değil. Doğal akışı içerisinde insanların, bireylerin yaşamaları gereken ve onları mutlu edecek olan ve onlarda bir güvenlik hissiyle beraber, varoluşsal bütünlüğünün pekişmesi ve sürmesi açısından zorunlu kabul edilen, gelişim kuramcılarından özellikle Ericson’un sosyal gelişim kuramında ifade ettiği bir olgu aile olmak. İdealize edilmenin ötesinde var oluşun anlamlanmasını sağlayan bir yaşantı.

Bunun olası olumsuzlukları, olası yükleri, olası zorlukları tabii göz korkutabilir. Ama bunu idealize etmeden yaşamak, belki daha iyi, çünkü idealize edilen bir şeyi yaşarken kırılmak ve incinmek ve bundan kaçınmak çok daha kolay. Sosyal alanda özellikle insan ilişkilerinde çok idealize ederek yaklaşmak doğru değil çünkü ideal kimse yok. Bireyler olarak bizlerin ideal olmadığı bir yerde, karşımızdakileri de daha anlayışla ve hatalarıyla kabul ettiğimiz zaman ve doğamız gereği davranmaktan korkmadığımızda, çekinmediğimizde aile kurmayla ilgili tutum almanın da gençler açısından sorun olmayacağını düşünüyorum.

Bireylerin çıkış yolu doğasına uygun davranmak

Buradan çıkış, toplumsal olmalı ama bireylerin de sağlıklı düşünerek kendileri için doğru kararları alması, yani uygun bir partner bulup karşı cinsten onunla çocuk sahibi olmaları ve 20 yıl, 30 yıl sonra torunları olduğunda yaşayacağı mutlulukları hayal ederek kendi şu anki zevklerinden tavizler vermeleri bir çıkış yoludur.

Gençlerin, ideal ilişkinin, ideal insanın olmadığını, hepimizin ve karşımızdaki partnerimizin de hatalarının olabileceğini kabul ederek, kendi doğasının gerektirdiği gibi davranmayı tercih ederek bu döngüden çıkabileceğini düşünüyorum. Bu bireyler için önerilebilecek kurtuluş, yani bu sorunları geride bırakma hali, yani artan bir farkındalık hali. Bu sorunu tetikleyen sosyal medya kullanımını azaltma gibi pek çok davranış kalıbını bunun içine dahil edebiliriz.

Ancak kitlesel anlamda sorundan kurtulma ve çıkış, bireylerin olumlu tavırlarının toplamının yeterli olmayacağı bir boyutta. Orada merkezi otoritenin yani devlet organizmasının artık biraz içeriye döndük, insanlarının geleceği için daha bilinçli, daha yüksek bir farkındalıkla bazı planlama ve düzenlemeler yapılması yönünde harekete geçmesiyle mümkün olacak. Ben 16 yaş altına sosyal medya kısıtlamasının bu anlamda uygun olduğunu, doğru bir karar olduğunu düşünüyorum.

İÇ CEPHEDEKİ KAYIP ONARILMAZ BOYUTLARDA

Bazı çizilen noktaların doğru olması şöyle de bir sorun yaratıyor: buna işaret eden yapı, çizen kimdir? Toplumun genelini kapsamaktan uzak düşen, hatta bir kısmını dışlayan bir propagandist çözüm dayatmasına dönüşüyor. Doğru mesajlar verilebilir ve doğru şeylerin altı çizilebilir. Ama, toplumun genelinin bu mesajları farklı şekillerde algılıyor ve yargılıyor olmaları bu mesajın ulaşılabilirliğini, bireylerle topluma ulaşabilme yüzdesini, verimini etkiler.

Ülkemizde siyasal, sosyal alanda böyle bir bölünme var. Bunun aşılabilmesi de esasen tabii bireyin farkındalığını artırmasıyla mümkün. Ancak devlet aygıtının buna güvenerek hareket etmesi uygun değil. O nedenle devlet aygıtının, mesajları, toplumdaki bu siyasal, sosyal bölünmüşlüğün farkında olarak verme hassasiyetini göstermesini umuyorum.

Evet. Bu yine farklı amaçlarla, yönetimi elinde tutan kitle, grup ya da kişilerin siyasal kazanım hedefiyle yaptığı tercih olabilir. Hükümetle devleti birbirinden ayırarak konuşuyorum, özellikle sorun çözücü, erk sahibi olan bürokratların farkındalığının daha yüksek olmasını umuyorum.

Sorunlar çok daha büyük, global, farkındayım. Hatta belki halkın çok fazla müdahil olmaması ve farkındalığının bir parça bunlardan uzaklaşmış olması, o sorunların çözümünü kolaylaştırabilir. Ama, iç cephedeki kayıp onarılmaz boyutlarda. Bizim açımızdan, şu an burada yaşayan iyi niyetli, genetik açıdan değerli olduğunu düşündüğüm, dünyanın geneline bakıldığında da farklı olduğunu düşündüğüm insanlık üyesi Türk milletinin, bu toprakların insanlarının ‘biz‘ lerin fazla ihmal edildiğimizi düşünüyorum. Merkezi güç açısından, kendince zorunlu olabilir bu ama daha uzun olmamasını toplumumuz adına umuyorum.

KAYNAK: AYDINLIK

• Antalya EXPO 2016’daki öngörüsüzlük hovardalığı
• Avukatlar Günü’nde Birlik ve Hukuk Vurgusu
• Antalya Vatan Partisi’nden TRÇİ İttifakı konusunda ziyaret turu
• Burdur Emekli Meclisi Sendikası toplantısı
• Amerika Yallah!