İşte KıvılcımHaber okuyucu ve izleyicilerine bu konuda kıdemli ve ünlü bir eleştirmen daha! Geçmişte FETÖ’ye çarpılanlardan… Hürriyet’in vatansever yazarı Nedim Şener…

ÖZGÜR Özel, CHP’nin 6 ilkesini temsil eden okların ortasındaki “Devletçilik” okunun yarısını yeşile yarısını mora boyayacaklarını açıkladı. Bunu da çevreci kalkınmaya ve kadın erkek eşitliğine bağladı.

Özgür Özel’in ne siyasi birikimi ne cesareti; CHP’nin 6 okundan herhangi birini yeşil ve mora boyamaya yetmez. Bunu düşünüp söylemeye aklı bile ermez.

Benim merak ettiğim bu saçma fikri kim verdi ona?

Aslında adres belli; artık küresel liberal politikaların etkisine giren, sırtını ABD ve AB’ye dayayan ve politik olarak onların temsilcisi olan küreselci liberal fikrin ve kadroların yönetiminde olan CHP’nin ilkelerini temsil eden en uzun okunu PKK terör örgütünün siyasi kolu PKK/DEM’in renkleri olan yeşil ve mora boyamak sadece şekli değil fikri bir dönüşümün en sembolik adımı. Kısa süre önce de “Cinsel Eşitlik Bakanlığı” kuracaklarını söylemesi de bunun işaretlerinden. Sadece “Devletçilik” ilkesinin içini boşaltmıyorlar, tabanı, bölücü PKK/DEM ile aynı renge boyuyor; devleti ve aileyi hedef alarak marjinal küresel politikalara alıştırıyorlar.

‘DEVLETÇİLİK’ KURUCULUKTUR, BAĞIMSIZLIKTIR

Atatürk CHP’si 1927 yılında “Cumhuriyetçilik”, “Halkçılık”, “Milliyetçilik” ve “Laiklik” ilkeleri benimsedi, 1935’te “Devletçilik” ve “Devrimcilik” eklenerek partinin amblemindeki 6 ok ile temsil edilen ilkeleri altıya çıkarıldı.

CHP’nin “Devletçilik” ilkesi iki temele dayandırılmıştır: “Bizzat devletin kuruculuğu ve üreticiliği ile üretimi özel sektöre bırakılan işlerin düzenlenmesi ve kontrolü”

CIA’cı Graham Fuller’in ‘Devletçilik’ ilkesi düşmanlığı… Özgür Özel’in yeşil ve mora boyama projesi

Devletçiliğin gerekçesi ise On beşinci Yıl Kitabı’nda şöyle açıklanmış: “Asırlarca yabancı milletler tarafından istismar edilen Türk milletinin ekonomik istiklalini temin edecek, milleti ecnebi fabrika mahsullerine müşteri olmaktan kurtaracak, yurdun iptidai maddelerini yok pahasına satıp onların ecnebi mamullerini çok pahalı bir fiat ile satın almaktan çıkaracak yol, ancak Devletçilik prensiplerini kabul ve tatbik ile mümkün olabilirdi.”

Yani “Devletçilik” hem devletin kuruculuğu hem de yabancılar karşısında ekonomik bağımsızlığı temsil ediyor. Çünkü CHP’nin kurucusu da olan Mustafa Kemal Atatürk’e göre “Tam bağımsızlık ancak ekonomik bağımsızlıkla mümkündür”. 1937’de bu ilkeler Anayasa’ya da işlendi.

Bu tarihi gerçekler ve belgeler bize bir şeyi gösteriyor; “Devletçilik” ilkesini değiştirmeden, bozmadan, yok etmeden, Türk milletinin fikriyatından bunu çıkarmadan devleti yok edemezsiniz.  Sadece Anayasa değil yasalardan ve siyasi bilinçten de bunu kazımak gerekiyor. İşte Özgür Özel’in temelini attığı şey bu…

Hele hele “Devletçilik” okunu, PKK terör örgütünün TBMM’deki siyasi kolu olan PKK/DEM’inki gibi yeşil ve mora boyamak Özgür Özel’in içine düştüğü çukuru gösteriyor.

KILIÇDAROĞLU’NUN PKK/HDP ÇİZGİSİ

En kötüsü bu duruma seçmenleri de alıştırıyorlar; Kılıçdaroğlu’nun 2012 yılında, “Deniz Baykal partiyi MHP çizgisine yaklaştırdı ben HDP çizgisine yakınlaştırmaya çalışacağım” sözü yerini buldu. PKK/HDP ile sadece seçim işbirliği değil TBMM’de de ortak hareket ediyorlar. PKK ile mücadele için gerekli tezkereye beraber “hayır” oyu veriyorlar. Bir PKK’lı olan Demirtaş’a desteği partinin en üstünden en altına kadar hiç kimse yadırgamıyor artık. PKK’ya yardım yataklık eden belediyelere atanan kayyuma beraber tepki gösteriyorlar.

Parti tepeden tırnağa buna alıştırılmışken kuruculuğu ve ekonomik bağımsızlığı temsil eden “Devletçilik” ilkesinin anlamını çevrecilik ve kadın erkek eşitliği şekline sokan oku yeşil ve mora boyama fikri nereden çıktı?

CIA’CI FULLER’İN ‘DEVLETÇİLİK’ DÜŞMANLIĞI

Size fikir vermesi bakımından bir yazı paylaşacağım. CIA’nın Türkiye şefi Graham Fuller’i hatırlayanlar vardır; Türkiye’deyken FETÖ elebaşının yöneticisi, ABD’ye çaktığında ise vize alması için kefil olan bir Türkiye ve Atatürk düşmanı.

CIA’cı Graham Fuller’in ‘Devletçilik’ ilkesi düşmanlığı… Özgür Özel’in yeşil ve mora boyama projesi

Bakın bu Fuller ABD’de yayımlanan “The National Interest” adlı derginin Sonbahar 2000 tarihli son sayısına “Atatürk ve sonrası” başlıklı yazısında Atatürk’e ve Özgür Özel’in bugün yeşil ve mora boyamayı düşündüğü “Devletçilik” oku için neler yazmış:

“Bugün Türk devletinin bir sorunu varsa, bu da aslında Kemalizm’in değişmez bir değerler paketi olarak var olmayı sürdürmesidir. Hangi türden olursa olsun hiç bir metin, hep ortaya çıktığı şartlar altındaki terimlerle yorumlanamaz. Atatürk’ün içinde parlak ve yaratıcı bir şekilde operasyonunu yaptığı dünya bugün değişip gitmiştir. Böylece Kemalizm’in en temel noktalarının, tümüyle silinip atılmasa bile, dünya ve Türkiye değişirken, yeniden yorumlanmasına ihtiyaç vardır.

Türkiye, Balkanlar, Ortadoğu ve Müslüman dünyasında en başarılı ülkelerden birisi olmasına rağmen, hala Avrupa Birliği’ne tam üyelik kriterlerini yerine getirmekte ciddi problemlerle karşı karşıyadır. Bu problemlerin özünde kemikleşmiş Kemalizm yatmaktadır. Kemalizm’in 6 ilkesi arasında yer alan devletçilik, bugün geniş anlamıyla ülkenin gelişiminin önündeki en büyük engeli teşkil etmektedir.

Devletin merkeziyetçiliği 19. ve 20. yüzyılın büyük bölümünde ulusu oluşturmanın temel unsuruydu, ancak bugün dünya çapında farklı algılanmaktadır. Bu değişim, hem liberal düşüncenin süregiden evrimini, hem de 20. yüzyılda gerek faşist, gerekse komünist devletlerdeki gücün büyük çapta merkezileşmesinden çıkarılan derslere dayanmaktadır. Çıkarılan ders devletin halkı ezmemesi ve kutsal bir hale gelmemesidir. Devlet halka hizmet etmeli, aksi olmamalı. Halk grupların çoğulculuğundan oluşur.

Devlet, Rousseacu ve Marksist anlayıştaki gibi tek yapılı bir sistemi oluşturmaz, ayrıca kurumlardan ve sivil toplumun kültüründen ayrı bağımsız bir varlığı da olamaz.

Bunların ışığında, Türkiye Anayasası’nın ilk cümlesi olan “Türk devleti ebedidir” sözü Orwell dilini anımsatan daha eski bir dönemi çağrıştırmaktadır. Aslında Türk devleti de ebedi olmayacaktır.”

KOLTUK UĞRUNA

ABD ve İsrail’in başını çektiği küresel sistem FETÖ’yü kullanarak 2010 yılında Deniz Baykal’a kaset kumpası kurarak Kılıçdaroğlu’nu CHP’nin başına getirdi. CHP’nin “Ulusalcı, milliyetçi, anti-emperyalist” yapısı değiştirildi, Atatürkçü ve Kemalist kadrolar tasfiye edildi. PKK/HDP ile işbirliği gelişti. 2023 seçimlerinde Kılıçdaroğlu’nun küresel liberal politikaları açığa çıktı. Şimdi bayrağı Özgür Özel aldı. O da koltuk uğruna CHP Genel Başkanı olarak devletin temel direklerinden birine nasıl vuracağının provasını yapıyor.

• Epstein denilen Batı’nın ve Siyonizm’in lağım çukuru
• Emekli yazıları10
• İsrail ve ABD pes etti; İran’ın şartları kabul edildi, ateşkes gerçekleşti
• Emekli yazıları9
• Antalya EXPO 2016’daki öngörüsüzlük hovardalığı

Hürriyet’in sahibi Demirören’in TGS üyesi çalışanlarını “sendikal sebeple” işten attığı, mahkeme kararıyla tescillendi. İşveren hem sendikal tazminat, hem de boşta geçen süre tazminatı ödeyecek.

Türkiye Gazeteciler Cemiyeti (TGS’in) resmi sitesinde paylaşıldığına göre), Hürriyet gazetesinde çalışırken Türkiye Gazeteciler Sendikası (TGS’ye) üye oldukları için işten atılan 45 gazeteci için sendikanın açtığı davalarda haklılıkları ortaya çıkmaya başladı.

Sendikalı oldukları için işten atılan 45 gazeteciden 22’si hem işe iade edildi hem de 12 maaş sendikal tazminat kazandı.

TGS, Hürriyet gazetesinde 2019 yılında örgütlenme çalışma başlattı.

Kısa zamanda çoğunluğu sağlayarak 2019 yılı Kasım ayında yetki saptaması istedi.

Hürriyet gazetesi patronu Demirören ise örgütlenmeyi önlemek için, 45 gazeteciyi işten attı.

Yerlerine de hileli bir şekilde işçi alımı başlattı.

Bu sebeple Çalışma Bakanlığı hileli işçi alımını dikkate almayarak yetki vermedi.

Bunun üzerine TGS, evlerine gelen tebligatla işten atıldıklarını öğrenen gazeteciler adına Sendika hem işe iade, hem alacak hem de sendikal tazminat davası açtı.

TGS ayrıca yetkisinin gasp edilmesi üzerine Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’na karşı da yetki davası açmıştı.

Alacak ve yetki davaları devam ederken, işe iade davasında bugün itibarıyla karar verildi. Mahkeme işten çıkarılanların sendikalı oldukları için atıldıklarını tespit ederek işe iade edilmelerine, Hürriyet işvereninin çalışanların bir yıllık brüt ücretleri kadar sendikal tazminat ve 4 maaş boşta geçen süre tazminatı ödemesine hükmetti.

• Epstein denilen Batı’nın ve Siyonizm’in lağım çukuru
• Emekli yazıları10
• 
  İsrail ve ABD pes etti; İran’ın şartları kabul edildi, ateşkes gerçekleşti
• Emekli yazıları9
• 
  Antalya EXPO 2016’daki öngörüsüzlük hovardalığı
• 
  Avukatlar Günü’nde Birlik ve Hukuk Vurgusu
• 
  Antalya Vatan Partisi’nden TRÇİ İttifakı konusunda ziyaret turu
• 
  Burdur Emekli Meclisi Sendikası toplantısı

Ülkeyi her şeye rağmen “ısınan demir”i soğutma söylem ve çabaları sarmışken, taş baltayı tutan “derin bir el” birdenbire baltayı sallaması alaca karanlığın tuzla buz oldu; Çubuk’ta Kılıçdaroğlu’nun canına kastetme niyetinin olduğu ileri sürülüyor. Hürriyet yazarı Abdulkadir Selvi, CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu’nun başdanışmanı Kenan Nohut’un “saldıranlardan birisi bıçak salladı. Dirseğimle vurarak yere yıktım, arkadaşlarımız üstüne çullandılar” dediğini aktardı.

Abdulkadir Selvi, Hürriyet’te “Kılıçdaroğlu’na derin saldırı” başlığıyla yayımlanan yazısında bu konuya değindi; “bu haftaya damgasını vuracak siyasi gelişmelerle ilgili kulisler hazırladım. YSK’dan çıkacak İstanbul kararının perde arkasına eğildim” ifadesini kullandı.

CUMHURBAŞKANI, KILIÇDAROĞLU’NA

TÜRKİYE İTTİFAKINA YÖNELİK SÜRPRİZ BİR TEKLİF SUNACAKTI

Selvi sözkonusu yazısında, “Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın ’Türkiye ittifakı’na yönelik olarak CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu’na sürpriz bir teklif sunmaya hazırlandığını anlatacaktım. Hatta anlattım. Yazımı bitirmek üzereydim ki Kılıçdaroğlu’na saldırı haberi geldi. Kalem elimden düştü” diyerek, “telefona sarıldım, o anda Kılıçdaroğlu’nun yanındakilere ulaşmaya çalıştım. Henüz Kılıçdaroğlu saldırgan grubun elinden kurtarılıp bir evde korumaya alınmıştı. Kılıçdaroğlu’nu aradım, telefonu Özel Kalem Müdiresi Şükran Hanım açtı. Olayların etkisiyle telaşlı bir hali vardı. İlk sözü, ’Genel başkanın sağlık durumu iyi’ oldu” ifadelerini kullandı.

“ÇOK BÜYÜK TEHLİKE ATLATTIK”

Selvi yazısını, “kollarını Kılıçdaroğlu’nun boynuna sararak atılan yumruklardan korumaya çalışan Deniz Demir’le konuştum. Nefes nefeseydi. ’Çok büyük tehlike atlattık’ dedi. ’Genel başkanın durumu iyi’ diye ekledi. Saldırıyı köylülerin yapmadığını, onların Kemal Bey’i korumak için evlerine aldıklarını, saldırıyı otobüslerle dışarıdan gelen bir grubun gerçekleştirdiğini tahmin ettiklerini söyledi. O sırada evin etrafındaki bir grubun öfkeli bekleyişi sürüyor ve yeni bir saldırı olmaması için yatıştırılmaya çalışılıyordu. Meclis Başkanvekili Levent Gök’le konuştum. Tam olayların ortasında kalmıştı. ’Hayati bir tehlike atlattık’ dedi” şeklinde sürdürdü.

Selvi yazısını şöyle sürdürdü:

“SALDIRGANLARDAN BİRİSİ BIÇAK SALLADI”

“Saldırı sırasında Kemal Bey’in yanında olan CHP Ankara Milletvekili Murat Emir’le konuştuğumuz sırada ise CHP Lideri zırhlı bir araçla evden çıkarılıyordu. ’Büyük bir tehlike atlattık. Herkes güvenlik sorunu yaşadı. Hedef genel başkanımızdı ama cenazeye katılanların hepsi güvenlik sorunu yaşadı. Olayların ortasında kaldık’ diye anlattı. Saldırı sırasında Kılıçdaroğlu’nu korumaya çalışanlardan biri olan başdanışmanı Kenan Nohut da ’Saldıranlardan birisi bıçak salladı. Dirseğimle vurarak yere yıktım, arkadaşlarımız üstüne çullandılar’ dedi.”

ORGANİZE BİR YAPI MI?

“Kılıçdaroğlu’na saldırı anından itibaren kiminle konuşsam aynı noktanın altını çizdi” diyen Selvi, “saldırının şehit ailesiyle bir ilgisi olmadığını, köyün dışından gelen bir grubun işi olduğunu söylediler” ifadeleriyle önemli bir gerçeğin altını çizdi.

Selvi’nin yazısı şöyle devam etti:

“Seçimlerden sonra Türkiye’nin normalleşmesi için adımların atıldığı, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın ’Türkiye ittifakı’ için elini uzattığı muhalefetin o eli sıkmaya hazırlandığı bir dönemde Kılıçdaroğlu’na yapılan bu saldırıyı geçiştiremeyiz. Bu heyecanlı birkaç gencin saldırısı olarak görülemeyecek kadar ’derin’ bir iştir.

“Milli Savunma Bakanı Hulusi Akar, Genelkurmay Başkanı Yaşar Güler ve CHP Genel Başkanı’nın katıldığı şehit cenazesinde alınan güvenlik önlemlerinin yetersiz olduğu belli. CHP’li Murat Emir’in dediği gibi, ’Bir anda herkes güvenliksiz bir ortamda kalmış’. Peki, bunun istihbaratı hiç alınmadı mı? Kılıçdaroğlu’nun köye girişiyle birlikte yükselen tansiyon dikkate alınarak süratle asker ve polis takviyesi yapılamaz mıydı? Allah korusun o an sadece yumruklu saldırı olmayabilirdi. Kenan Nohut’un dediğine göre birisi bıçakla saldırmış.

ECEVİT NE DEMİŞTİ?

“1980 öncesinde CHP Genel Başkanı Bülent Ecevit, İzmir Çiğli Havalimanı’nda bir suikasta maruz kalmıştı. Türkiye’de bulunmayan, sadece NATO envanterinde bulunan bir silahtan çıkan mermi Ecevit’e değil, Mehmet İsvan’a saplanmıştı. Yıllar sonra Ecevit’le İzmir Çiğli suikastını konuşma imkânım oldu. ’İçimizdeki Gladio’ kitabımda aktarmıştım. Ecevit’e ’Yıllar sonra başbakan oldunuz. Peki size yönelik suikastı bir başbakan olarak aydınlatamadınız mı?’ diye sormuştum. Hatta ’Bizim vatandaş olarak bundan şikâyet etme hakkımız var ama siz bu ülkede başbakanlık yapmış birisiniz’ diye üstelemiştim.

“Ecevit, ’Araştırmaz olur muyum? Gittim, gittim, biraz ilerledikten sonra karşıma bir duvar çıktı. O duvarı aşamadım’ demişti. Ecevit, o duvarın Türkiye’yi karanlık dönemlere çekmek isteyen ‘Gladio’ yapılanması olduğuna inanırdı. Ben Çubuk’taki saldırıdan hareketle böyle bir iddiada bulunma çabası içinde değilim. Siyasi tarihimizde bunun birçok örneği olduğu gibi, bu tür saldırıların organize bir yapının işi olabileceğini söylüyorum.

“Belli ki bir yapı Türkiye’nin normalleşmesini istemiyor. Tam da onlara inat, bu saldırı üzerinden Türkiye’nin normalleşmesi adımlarını atabiliriz. ’Türkiye ittifakı’ öneren Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın Kılıçdaroğlu ile görüşmesi siyasi iklime olumlu katkı yapar.

“Londra’daki uçak kazasından sonra İnönü’nün Menderes’i karşılamaya gitmesinin siyasette bahar havası estirdiği gibi.”

KİTABIM: “ATA ETİ, İTE OTU!”

[3d-flip-book mode="thumbnail-lightbox" urlparam="fb3d-page" 
id="12654" title="false" lightbox="dark"]

• Epstein denilen Batı’nın ve Siyonizm’in lağım çukuru8 Nisan 2026
• Emekli yazıları108 Nisan 2026
• İsrail ve ABD pes etti; İran’ın şartları kabul edildi, ateşkes gerçekleşti8 Nisan 2026
• Emekli yazıları98 Nisan 2026
• Antalya EXPO 2016’daki öngörüsüzlük hovardalığı6 Nisan 2026
• Avukatlar Günü’nde Birlik ve Hukuk Vurgusu6 Nisan 2026
• Antalya Vatan Partisi’nden TRÇİ İttifakı konusunda ziyaret turu4 Nisan 2026
• Burdur Emekli Meclisi Sendikası toplantısı2 Nisan 2026
• Amerika Yallah!2 Nisan 2026
• Bahçeli’nin verdiği ders2 Nisan 2026

Burdur/ Yeşilova İlkokulu öğretmenleri, 2-8 Kasım Lösemili Çocuklar Haftası’nda lösemili çocuklar için toplumda bir farkındalık yaratmak amacıyla, kanseri küçümseyen, toplumda olağanüstü ürkülen bir hastalık olarak görülen ve tedavi sürecinde moralin belirleyici bir etkiye sahip olduğu kansere karşı mücadele çağrısı yapan bir klip hazırlayarak sosyal medya da yayınladılar. Bir anda sosyal medya fenomeni haline gelen klip, yüzlerce defa görüntülendi, birçok yorum aldı, yüzlerce beğeni aldı.

Sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda, “değerli çalışma arkadaşlarım ile birlikte lösemi hastalığına yakalanan yavrularımızın durumuna dikkat çekmek için bir video çektik” diyen Okul Müdürü Süleyman Evcil, klip çekimine katılan mesai arkadaşları için “harika ötesi değerli çalışma arkadaşlarıma çok teşekkür ederim. Tedavi gören yavrularımıza da acil şifalar dileriz” dedi.

“CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu ile bir grup gazeteci Türkiye-AB zirvesinden, CHP’nin İstanbul Büyükşehir Belediye Başkan adayına kadar ufuk turu yaptık Hürriyet yazarı Abdülkadir Selvi’nin köşe yazısından bir alıntı. Kılıçdaroğlu, ittifak görüşmeleri yaptıklarını ikrar ediyor ama detay vermekten kaçınıyor. Neden? Erdoğan ve bahçeli gibi neden bunu kamuoyu önünde yapmaktan kaçınıyor? Kamuoyunun hoşlanmayacağı bir çevreyle görüşme içinde acaba düşüncesi uyanmıyor mu insanın içinde? Acaba HDP ile mi görüşüyorlar? Bilkent Üniversitesi’nde öğrencilerle buluşan ve onların sorularını cevaplandıran Vatan Partisi Genel Başkanı Dr. Doğu Perinçek, “HDP ile ittifak yapan kaybeder” dedi.

Abdülkadir Selvi’nin yazısı şu şekilde:

Görüşmeden tam ayrılırken, Kılıçdaroğlu ittifaklar konusunda öyle bir şey söyledi ki kafam karıştı. Kılıçdaroğlu, ”İttifaklar konusunda görüşmeler yapılıyor” dedi. Peki, hangi parti ya da partilerle görüşülüyor, görüşmeleri kim yürütüyor, bir ilerleme sağlandı mı? CHP lideri ser verdi sır vermedi, “O konuda fazla ayrıntı vermek istemiyorum. Doğru da olmaz bu aşamada. Tabii görüşmeler yapılıyor” dedi. Zaten merakımı kamçılayan da Kılıçdaroğlu’nun bu tutumu oldu. Kılıçdaroğlu bu denli gizli tuttuğuna göre, ittifak çalışmaları ciddi tutuluyor demektir. İttifak çalışmalarını izleyeceğim ve bir bilgiye ulaşırsam paylaşacağım.

CHP ittifak görüşmeleri yaparken bir yandan da ittifak yasasını Anayasa Mahkemesi’ne götürmeye hazırlanıyor. Kılıçdaroğlu, ”Esas yönünden şu anda hukukçular çalışıyorlar” dedi. Bu çalışma tamamlandıktan sonra Anayasa Mahkemesi’ne gidilecek. Peki, ittifakla ilgili düzenlemenin iptali istenecek mi? Kılıçdaroğlu, ”Yo hayır. İttifaka karşı değiliz. İttifak olabilir. Siyasi partiler bir araya gelip ittifak yapabilirler” karşılığını verdi. CHP’nin tüzüğünde ittifaklara imkân veren düzenlemeyi ise, ”Tüzük değişikliğini yasanın gereği olarak yaptık. Bu seçimde olmaz da başka seçimde olur” diye açıkladı. Anayasa Mahkemesi’ne neyi götürecekler? İşte CHP Liderinin yanıtı: ”Temsilde adalet sorunu var orada. Aslında askerlerin getirdiği yüzde 10 barajını kaldırmalıyız. Niye kulağı tersten gösteriyoruz ki? Askerin getirdiği yüzde 10 barajını kaldırırsınız mesele bitmiş olur. Ondan sonra ittifakı da getirirsiniz. İsteyen ittifak yaparak, isteyen bağımsız olarak girer seçime. Bana sorarsanız yüzde 1 oy alan partinin genel başkanı da parlamentoya gelmeli.”

İTTİFAK GİZEMİ

Söz konusu ittifak olunca Kılıçdaroğlu’na her ayrıntıyı sormaya çalıştık. CHP yerel seçimde ittifak yapacak mı? Kılıçdaroğlu, ”Hayır öyle bir şey yok. Yerel yönetimlerde normal kendi adayımızı çıkaracağız” dedi. CHP liderinin ağzından ittifakla ilgili bir ipucu alabilmek için, ”Genel seçim için bir ittifak sürecini başlattınız mı” diye sorduk. ”Yo hayır… Hayır, bileşenleri kendi pozisyonlarını koruyorlar zaten. Referandumda evet kullananların belli bir kesimi bugün hayır bileşenleri ile beraber düşünüyor. Oy kullandıktan sonra pişmanlığını ifade eden çok kişi var. Dolayısıyla AK Parti ile MHP ittifakı onların düşündüğü şeklinde bir oy patlaması falan yapmayacak yani. Sahada da alanda da bunu görüyoruz” diye karşılık verdi. CHP Lideri, AK Parti-MHP ittifakının iddia edildiği gibi bir destek bulamadığını öne sürünce, ”İttifakın oy oranı için yüzde 43.5 rakamını ifade etmiştiniz. Bunu neye dayandırıyorsunuz” diye sorduk. Kılıçdaroğlu şu karşılığı verdi, ”Şöyle değişik araştırma sonuçları geliyor; 48, 45, 43,5 olan var. Yüzde 51 yok ama görünen tabloda. Zaten öyle bir şey görünse hemen süratle seçime giderler, yok öyle bir şey. Ama önümüzdeki süreç de bunu göstermiyor. Afrin’i biraz kullanmak istediler ama etkisi de çok düşük binde 5 gibi bir rakam telaffuz ediliyor.”

Afrin konusuna tekrar döneceğim. Ancak söz konusu seçim olunca İstanbul sorulmaz mı? “İstanbul için özel bir çalışmanız var mı, bir adayınız var mı” diye sorduk. Kılıçdaroğlu, ”Bir değil birden fazla adayımız var çalışıyoruz. Sizler de gazetelerden okuyorsunuz” karşılığını verdi.

AFRİN-TEL RIFAT

Finali Avrupa Birliği ile yapacağım. Ondan önce Kılıçdaroğlu’nun, Afrin ve Tel Rıfat’a harekât konusundaki görüşlerini yansıtmak istiyorum. Kılıçdaroğlu, “Türkiye kendi çıkarlarını korumak zorunda bölgede. Dolayısıyla bu işin kararını verecek olanlar askerler. Yani hangi bölgelerin alınması, hangi bölgelere askerlerin konuşlanması gerektiğini ben bilmem, siviller bilemez. Askerlerin görevi. Onlar mutlaka sivil otoriteye şu bölgenin alınması gerektiği, TSK’nın o bölgede konuşlanması gerektiği konusunda düşünceler ifade ederler. Gerekçeler siyasi otoriteye aktarılır, onlar da olur verirse yapılır zaten. Geçmişte Fırat Kalkanı operasyonu bu şekilde oldu, askeri birlik gidip konuşlandı. Gene aynı şekilde Irak’ta da oldu. Birden fazla yerde askerlerin konuşlandığını biliyoruz” diye konuştu.

AB’YE ELEŞTİRİ

Dediğim gibi finali Türkiye-AB zirvesi ile yaptık. Kılıçdaroğlu, zirveden bir sonuç çıkmadığı görüşünde.

“Ortada bir şey yok. Sadece bir fotoğraf çektirildi o kadar” dedi. Avrupa Birliği’ni Türkiye’ye karşı samimi davranmamakla suçladı. ”Avrupa Birliği Türkiye’ye karşı çifte standart uyguladı. Yani biz bundan rahatsızız. Avrupa Birliği üyeleri ile yaptığım toplantıda da bunu ben ifade ettim. Türkiye’ye karşı samimi davranmıyorlar. Tamam, bizim eksiğimiz de olabilir ama Türkiye’ye yönelik davranışlarda samimi davranmadılar” diye konuştu.

Kılıçdaroğlu’nun açıklamaları bunlar ama ben gizli yürütülen ittifak görüşmelerine takıldım. CHP kimle ittifak arayışında acaba? İYİ Parti mi, Saadet Partisi mi, yoksa HDP mi?

Yazının tamamını okumak için Hürriyet’i ziyaret edin!

Ulusal Kanal’daki Doğu Perinçek’in uyarısı da şu şekilde:

Doğu Perinçek’ten Erdoğan’a uyarı

Vatan Partisi Genel Başkanı Doğu Perinçek, farklı bir Cumhurbaşkanı adayı profili çiziyor. Perinçek gittiği illerde üniversite gençliğiyle ile saatler süren toplantılar yapıyor. Son adresi Perinçek’in Ankara’daki Bilkent Üniversitesi’ydi. Perinçek Bilkent’te “HDP ile ittifak yapan kaybeder” dedi

Vatan Partisi Genel Başkanı ve Cumhurbaşkanı adayı Doğu Perinçek Bilkent Üniversitesi Politik Düşünce Kulübü’nün etkinliğinde öğrencilerin sorularını yanıtladı.

Perinçek Türkiye’de yaşanan gelişmelerin 2014 öncesi ve sonrası olarak ele alınması gerektiğini söyledi.

Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın, ‘Kandırıldık’ açıklamasını da değerlendirdi Perinçek. “Beni hiç kimse kandıramaz” dedi.

Suriye’deki gelişmeleri değerlendiren Perinçek, Suriye ile işbirliği yapmayan bir hükümetin Türkiye’yi yönetemeyeceğine dikkat çekti.

Vatan Partisi lideri, ittifak tartışmalarına da değindi, HDP ile ittifak kurmanın Türkiye’nin sorunlarını çözemeyeceğini söyledi.

6’ncı olağan kongresine katılmak ve bir dizi ziyarette bulunmak üzere Burdur’a geldi.

Burdur’da taraf olsun olmasın internet gazetecileri de dâhil bütün basın mensuplarına ilk zamanlar Cumhurbaşkanı Erdoğan Başbakan iken akreditasyon veriliyordu. KıvılcımHaber, yıllar önce karlı bir günde Cumhuriyet Meydanı’nda miting yapan Başbakan Tayyip Erdoğan’ı takip etmişti. Önce internet gazetecilerine, sonradan internet gazetecileriyle birlikte Ulusal Kanal ve Aydınlık Gazetesi gibi muhalif basın organlarına akreditasyon vermeme Davutoğlu’nun Başbakanlığı döneminde başladı. O zamandan bu zamana iktidar sahipleri düşünce, ifade ve basın hürriyetlerini ayaklar altına almayı sürdürdü. Bugün de değişen bir şey yok. Dün Başbakan Yıldırım partisinin 6’ncı olağan kongresine katılmak ve bir dizi ziyarette bulunmak üzere Burdur’a geldi. Gene

KıvılcımHaber’e ve bu kez aynı zamanda Ulusal Kanal’a akreditasyon çıkmadı Burdur Valiliğinden. Niye? Çünkü Kıvılcım ve Ulusal Kanal sadece gerçek haberi, haberin gerçeğini yazar ve yayınlar. Halkın haber alma hakkını savunur. Hakikat sevdasıyla ve gazeteciliğin muhaliflikten kaynaklandığı ve beslendiği inancıyla hareket eder. “Tarafsız basın” yaftasına inanmaz. Olaylara objektif yaklaşır. Sadece iktidar sahiplerinin ve egemenlerin hoşuna gidenleri değil, onların hoşuna gitmeyen, onları rahatsız edici, uykularını kaçırıcı, onları tutup sarsan haberleri yapar. Bu kapsamda KıvılcımHaber ve Ulusal Kanal Burdur Valiliği akreditasyon verse de habere ulaşır vermese de ulaşır. Ancak bir şey bir kere daha somut bir şekilde anlaşıldı ki, iktidar sahipleri gittikçe otoriterleşiyorlar; basın, ifade ve düşünce hürriyetinde gitgide daha çok korkuyorlar. Oysa büyük Atatürk’ün dediği gibi “basın hürriyetinden doğan mahsurların giderilme çaresi daha fazla basın hürriyetidir.”

Başbakan Binali Yıldırım, dün (31 Aralık 2017 günü) partisinin 6’ncı olağan kongresine katılmak ve bir dizi ziyarette bulunmak üzere Burdur’a geldi.

Dün (31 Aralık 2017 günü) partisinin 6’ncı olağan kongresine katılmak ve bir dizi ziyarette bulunmak üzere Burdur’a gelen Başbakan Binali Yıldırım, ilk olarak AKP İl Kongresine katıldı.

Vali Yılmaz, Isparta Valisi Şehmus Günaydın, Burdur ve Isparta protokolü tarafından Süleyman Demirel Havaalanı’nda karşılanan

 Başbakan Yıldırım daha sonra Valiliğe ziyarette bulundu. Valilik protokol kapısında Vali Yılmaz ve Burdur protokolü tarafından karşılanan Başbakan Yıldırım’a Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu, Ekonomi Bakanı Nihat Zeybekçi, Milli Eğitim Bakanı İsmet Yılmaz ve Orman ve Su İşleri Bakanı Prof. Dr. Veysel Eroğlu eşlik etti.

Valilik resmi sitesinde belirtildiğine göre, ziyaret sırasında bugüne kadar ilimize yapmış olduğu hizmetler dolayısıyla Burdurlular adına Başbakan Yıldırım’a teşekkür eden Vali Yılmaz, kendisini ağırlamaktan duyduğu memnuniyeti ifade etti. Ziyaret sırasında Burdur’la ilgili Başbakan Yıldırım’ı bilgilendiren Vali Yılmaz, Burdur’la ilgili bazı talepleri de iletti.

Anayasa Mahkemesi AYM), 2014’te Türk Hava Kurumu (THK) yönetimini eleştiren köşe yazıları yayımlayan bir internet sitesinin, mahkeme kararıyla erişiminin durdurulmasını, ifade ve basın hürriyeti ihlali saydı. Emsal kararda, yargının haber yapma şekline karışamayacağı vurgulandı.

AYM: HABER YAPMA ŞEKLİNİ BELİRLEME YARGININ İŞİ DEĞİL

2014 yılında bir internet sitesinde Türk Hava Kurumu (THK) yönetimi sert bir şekilde eleştirildi. THK Başkanı Osman Yıldırım, siteye erişimin durdurulması için dava açtı. Yerel mahkeme davacıyı haklı buldu. Ancak site genel yayın yönetmeni itiraz etti. Üst mahkeme de yerel mahkemeyi haklı bulunca

Kişisel başvuruda bulunulan Anayasa Mahkemesi (AYM), emsal bir karar alarak mahkeme kararıyla erişiminin durdurulmasını, ifade ve basın hürriyeti ihlali saydı. Emsal kararda, yargının haber yapma şekline karışamayacağının altı çizildi.

AYM’nin Resmi Gazete’de yayımlanan kararına göre, airporthaber.com internet sitesinin sahibi ve Genel Yayın Yönetmeni olan Ali Kıdık, 2014’te Türk Hava Kurumu (THK) Başkanlığını yürüten Osman Yıldırım hakkında beş ayrı yazı kaleme aldı.

Kıdık, “THK’yı batırırsan, 20 tırnağımla yakana yapışırım.”, “Bu belge şok edecek.”, “Ye babam ye, ne zaman doyacaksınız?’ ve “THK uçurumun eşiğinde” başlıklarıyla yazdığı yazılarda, özetle ‘THK’nın kötü yönetildiği, kurumu zarara uğratacak politikalar izlendiği ve bazı kişilere haksız kazanç sağlandığı’ iddialarında bulundu.

Bu yazılar üzerine, dönemin kurum başkanı Osman Yıldırım, kişilik haklarının ihlal edildiği iddiasıyla, internet sayfalarına erişimin engellenmesi talebinde bulundu. Talebi değerlendiren Ankara 5’nci Sulh Ceza Mahkemesi, “bir kişiye ‘hırsız’, ‘soyguncu’ şeklinde nitelendirilmelerde bulunulmasının, haber olarak değerlendirilemeyeceği ve kişilik hakkı ihlali olduğu” gerekçesiyle, söz konusu internet sitesine erişimi durdurdu.

Kararlara yaptığı itirazların, Ankara 14’ncü Asliye Ceza Mahkemesi’nce reddedilmesi üzerine Kıdık, konuyu Anayasa Mahkemesi’ne taşıdı.

‘SERT ELEŞTİRİLDİĞİ KABUL EDİLEBİLİR AMA…’

Yüksek mahkeme, başvurucunun Anayasa’nın 26’ncı ve 28’nci maddelerinde güvenceye alınan ifade ve basın özgürlüğünün ihlal edildiğine karar verdi. AYM, ihlalin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmasına hükmetti.

‘HABER VE FİKİRLERİN İLETİLME USULÜ KORUNDU’

AYM, gerekçesinde, söz konusu köşe yazılarının, toplumun bağışlarıyla yaşatılan ve kamuya hizmet eden bir kurumu ilgilendirdiği için bilgilendirme değerinin yüksek olduğu belirtildi. Köşe yazılarında, müştekinin sert bir şekilde eleştirildiğinin, hatta abartıya kaçıldığının kabul edilebileceği kaydedilen gerekçede, “bu tür başvurularda, basının yerine geçip belli bir durumda kullanılacak haber yapma şeklinin ne olacağını belirlemek, yargı mercilerinin görevi değildir. Basın özgürlüğünün, demokrasi ile yakın ilişkisinin doğal sonucu olarak, bir dereceye kadar abartıya ve provoke etmeye izin verecek şekilde geniş yorumlanması gerektiği kabul edilmelidir” denildi. Kararda ayrıca “haberin yayımlanmasının, müştekinin hayatına kayda değer bir etkisinin olduğu gösterilmemiştir. Haberin, onun özel hayatı ile ilgisinin olmadığı, kaba hakaret içermediği ve keyfi kişisel saldırı boyutuna da ulaşmadığı gözetildiğinde, geriye başvurucunun haberi verirken kullandığı polemik içeren agresif usulü kalmaktadır. Bu noktada, ifade özgürlüğünün sadece haber ve fikirlerin içeriğini korumadığı, haber ve fikirlerin iletilme usulünü de koruduğu gözetilmelidir” ifadeleri kullanıldı.

‘DAHA FAZLA TAHAMMÜL GEREKİR’

Müştekinin, havacılık alanında faaliyet gösteren en büyük kurumlardan birinin başkanı olduğu hatırlatılan gerekçede, “müştekiye yönelik eleştirinin sınırlarının, sıradan insanlara göre daha geniş olduğunu kabul etmek gerekir. Halkın, tanınmış kişilere ilişkin bilgileri alma hakkı da gözetildiğinde, müştekinin eylemlerinin ve sözlerinin basın tarafından izleneceği, hakkında haber yapılacağı ve ağır eleştirilerde bulunulabileceğini öngörmesi, demokratik çoğulculuk açısından bunlara daha fazla tahammül etmesi gerekir” değerlendirmesinde bulunuldu.

‘ENGELLEME EN SON ÇARE OLMALIDIR’

Yüksek Mahkeme gerekçesinde, ifade ve basın hürriyeti başta olmak üzere, hak ve hürriyetlerle ilgili, internet konusunda kamu gücünü kullanan makamların ve mahkemelerin çok hassas davranması gerektiğine işaret ederek, “internete erişimin engellenmesi tedbiri, en son başvurulacak çare olmalıdır. İnternet ortamında bulunan zararlı içeriklerle, diğer başka usullerle mücadele etmek mümkünse ya da erişimin engellenmesi ile korunan menfaate karşılık daha büyük bir zarar doğmuşsa, böyle bir durumda erişimin engellenmesi kararı, ifade ve basın özgürlüklerinin ihlalini teşkil edecektir” ifadesini kullandı.

Gerekçede, söz konusu internete erişimin engellenmesi kararının, müştekinin itibarının korunması için demokratik bir toplumda gerekli olmadığı vurgulandı.

Hürriyet’ten Savaş Özbey, Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti’nde geçirdiği 5 günü yazdı.

İşte Özbey’in ‘Dünyanın bittiği yerde 5 gün’ başlıklı yazısı:

“Geçen haftaki füze denemesiyle ABD’nin doğu sahillerini bile vurabileceklerini kanıtladılar. Artık New York ve Washington DC bile ateş menziline girince dünyanın gözü buraya çevrildi. Kuzey Kore… Gezegenin en dışa kapalı, en merak edilen ülkesi. Dünya nükleer krizle çalkalanırken beş gün beş gece oradaydım. Kuzeyinden güneyine, başkent Pyongyang’dan antik başkent Kaesong’a kadar bütün ülkeyi gezdim. Yabancılara verilen izinleri zorladım; yerel lokantalarda yiyip halk pazarlarını gezdim. Düğünlere katılıp, halkla temas kurdum. Dünyanın en silahlı sınırı denilen Kuzey-Güney Kore hududuna gittim; resmi yetkililerle konuştum. Ulusal orkestranın senfoni konserini dinleyip Zafer Günü kutlamalarını izledim. Bugüne kadar bildiklerimle gördüklerimi kıyaslayınca çok şaşırdım. Burası ‘son duvar’ın arkası.

Uçağın penceresinden, altımızda akıp giden yemyeşil Kuzey Kore topraklarını seyrediyorum. Ormanlık dağlardan artakalan düzlükler, başıbozuk akarsular ve ip gibi yollarla bölünmüş. Yolların kenarlarına yine ip gibi yerleşimler serpiştirilmiş. Bulabildikleri her yeri ekmiş gibiler. Bu kadar verimli bir ülke nasıl kıtlık yaşar, akıl alır gibi değil.

Uçağın ekranlarında ordu korosunun konseri yayımlanıyor. Devrim marşları… Ama marştan çok, Japon çizgi filmlerinin çocukça müziklerini andırıyor.

Bütün sevimliliklerine rağmen bu marşlar aklıma uçağa binmeden önce okuduğum son şeyi, Uluslararası Af Örgütü’nün, dünyanın bu en kapalı ve totaliter ülkesi hakkında yayımladığı 2016-17 raporunu getiriyor. Anlatılanlar şunlar:

Kıtlık yüzünden 138 kişinin hayatını kaybettiği ve hükümetin bir yandan açlığa karşı yardım talebinde bulunurken diğer yandan nükleer silah ve füze denemelerinden geri kalmadığı Kuzey Kore…

İnsan haklarının olmadığı, ifade özgürlüğünün esamisinin okunmadığı, halkının ve yabancıların adil olmayan mahkemelerde yargılanıp binlerce insanın ağır işlerde çalıştırıldığı ve güneye kaçmak için can attığı bir ülke…

KİM İL-SUNG’UN DOĞUM GÜNÜ MİLAT KABUL EDİLİYOR

Uçaktaki Korelilerin hepsinin göğsünde devrim armaları asılı. Kafa karıştırıcı olan şu: Uçağa binerken de böyleydiler. İranlıların ülkelerine dönerken zoraki taktıkları türbanları gibi değil, armaları.

Uçak iner inmez, ‘dünyadan’ kalan bir alışkanlıkla elimi telefonuma atıyorum. Kuzey Kore’de olduğumu unutmuşum. Burası dünyanın bittiği, başka bir şeyin başladığı bir yer. Sadece başka bir yerin mi? Başka bir zamanın da başladığı bir ülke. 106’ncı Juche yılına hoş geldiniz. Bu takvimin miladı, büyük önder Kim İl-sung’un doğum günü…

Telefon yok. İnternet, feys, insta, layk yok. Hangi partiye oy versem diye kafa yormuyorsunuz. Belki yormasanız daha iyi. Gümrükteki kadın polis “Book? Book! Book!!” diye sorup valizleri arayarak, ülkeye kitap sokup sokmadığınızı kontrol ediyor.

ÖLEN ABD’Lİ ÖĞRENCİNİN TUTUKLANDIĞI OTELDE KALACAĞIM

Pyongyang Uluslararası Havalimanı düzenli, temiz pak. KKTC’deki Ercan kadar ya var ya yok. Ülkeye çok giren çıkan olmadığı için yetiyor da artıyor.

Kontrolün hemen ardında rehberlerimiz Han ve Choe bekliyor. Han, kültürel rehberimiz. Bizdeki turist rehberi. Choe, idari rehber. KDHC’de yapacaklarımız onun gözetiminde. Bu iş için biçilmiş kaftan. Bir diplomat kızı. ‘Güvenilir’ bir aileden geliyor. Bütün seyahatimiz boyunca bir dakika bile yanımızdan ayrılmayacaklar. Hatta 20 metreden fazla uzaklaşınca paniğe kapılacaklar. Kuzey Kore’de turistler bir tek otellerinde serbest. Dışarı sadece rehberler eşliğinde adım atabiliyorlar.

Tanışma faslının ardından ilk iş, bizi merak edecek yakınlarımızla nasıl temas kurabileceğimi soruyorum. “Otelden mail atabilirsiniz, isterseniz de telefon açabilirsiniz” diyorlar. İkinci kez kafam karışıyor: Kapalı, kapalı ama o kadar değil demek ki…

Otelimize doğru yola çıkıyoruz. 15 ay gözaltında tutulduktan sonra konuşamaz halde ülkesine gönderilen ABD’li öğrenci Otto Warmbier’in kaldığı otel, Yankaddo olduğunu öğrenince üstüme bir sessizlik çöküyor, etrafı seyre dalıyorum.

Uçağın camından izlediğim tarlaların arasından ilerliyoruz. Bulabildikleri her yeri çeltik ve mısır tarlası yapmışlar. 15 dakika sonra kırık dökük, biraz eskimiş ama düzenli yerleştirilmiş binalar görmeye başlıyoruz. “Geldik mi?” diye soruyorum. Rehberler gülüşüyor. Daha Pyongyang’a 10 dakika varmış. Buralar köymüş. Meğer neden güldüklerini 10 dakika sonra anlayacakmışım.

SOKAKLARDA İNSANLAR GÜLEÇ VE MUTLU GÖRÜNÜYOR

Demeye kalmadan asıl büyük kafa karışıklığı: Önümüzde bütün görkemiyle Pyongyang yükselmeye başlıyor. Gökdelenler, dev spor ve kültür kompleksleri, meydanlar, köprüler, parklar, heykeller… Gördüğüm 40’a yakın ülke içinde Pyongyang en temiz yer. Geniş ve düzenli cadde ve sokaklarda yürüyen; bisiklete binen; banklarda oturup etrafı seyreden insanlar… Lüks değil üstleri başları ama tertemiz. Kadınların çoğunda şemsiye var. Meğer bu ülkede beyaz cildin daha makbul olmasındanmış.

Bunları görünce otele kapanmak yerine insana karışmak isteği geliyor içimden. Otelden önce biraz yürüyüş yapmaya karar veriyoruz ve direksiyonu Pyongyang’ı ikiye ayıran Taedong Nehri kıyısına kırıyoruz.

Kuzey Koreliler bu nehre Boğaziçi muamelesi yapıyor. Her iki yanını rekreasyon alanlarıyla donatmışlar, çocuklar aileleriyle çocuk parklarında, gençler gıcır gıcır spor tesislerinde basketbol, voleybol oynuyor. İnsanlar güleç ve mutlu görünüyor.

Yabancı olduğunuz hemen göze batıyor. Herkes sizinle göz göze gelmeye çalışıyor; geldiğinizde önce tereddütle gülümsüyor; siz cevap verirseniz çok mutlu olup başını öne eğerek daha belirgin gülüyor. Hele bir de dokunmayagörün: Çok hoşlarına gidiyor; o zaman sadece kendileri değil, etrafta kim var kim yok gülmekten kırılıyor…

ALTINDA PETROL YERİNEKAN, TER VE GÖZYAŞI YATIYOR

Akşam yemeğine hazırlanmak için otele gidiyoruz. Yolda yemeği yiyeceğimiz asansörlü ultralüks nehir gemisini gösteriyorlar. Bizim Boğaz turlarının yanında Titanic gibi.

Otelin 22’nci katındaki odama vardığımda kafa karışıklığım artık had safhada: Pencereden dışarı bakıyorum. Nehrin iki yakası boyunca bir Dubai uzanıyor. Kore Savaşı’nda bu şehre 400 bin bomba atılmış. Tam da şehrin o zamanki nüfusu. Adam başına bir bomba demek! Şehir yerle yeksan olmuş. Peki yerle yeksan olan ne? Berlin mi? Yooo, zaten çeltik tarlası… Yani bu Dubai’nin altında petrol ya da teknoloji yerine kan, ter ve gözyaşı yatıyor.

Kafamda 40 soru, 40’ının da kuyruğu birbirine değmiyor. Azıcık kömür ve bronz dışında hiçbir şeyi olmayan bu fakir halk böyle bir başkenti nasıl yükseltti? Bunca kültür sarayını, görkemli anıtları, modern müzeleri, 150 bin kişilik dünyanın en büyük stadyumunu nasıl yaptılar? Dünyanın başka yerlerinde iflas eden sosyalizm, burada niçin hâlâ ayakta?

Peki biz, yani dünyanın geri kalanı… Neden burayı hep başka türlü hayal ettik? İşte Pyongyang karşımızda. Nerede bahsedilen o fakirlik, açlık, mutsuzluk?

‘BİZDE GAY YOK’

Ri Yong Guk ile Jong He Ra, Tong Dae Won restoranın düğün salonunda evleniyor. Bu, orta halli bir düğün. Eğer devletin işletme hakkını verdiği tesislerden birine sahipseniz daha zenginini yapmak da mümkün. Evlilikler bizdekilere çok benziyor. 24-25 yaşına (genel ortalama) gelmiş genç kızlar ve 28-30 yaşına gelmiş genç erkekler bazen kendileri tanışıp, bazen de görücü usulüyle dünya evine giriyor. Düğünden önce ailelerin birbirine hediyeler göndermesi âdetten. Eskiden evlerde yapılan düğünler için artık düğün salonları kullanılıyor. Tebrikleşmeler, danslar bizimkiyle aynı, tek fark gelin masası: Damatla gelin için kuşsütünün eksik olmadığı, çiçeklerle süslü masalar kuruluyor. Gençler evlenene kadar aileleriyle. Evlendikleri anda devlet onlara ücretsiz konut sağlıyor. Çocuk sayısı arttıkça daha geniş ev veriliyor. Peki ya evlenmezse? LGBTI bireyse? Rehberimiz Han “Bizde yok” diyor; “Şimdiye kadar hiç rastlamadık.”

KENDİN PİŞİR KENDİN YE

Buna bayılıyorlar. Neredeyse bütün lokantalarda kendi başınıza barbekü ya yapabileceğiniz aparatlar getiriyorlar. Etler, sebzeler, baharatlar, soslar veriyorlar. Bunları dilediğiniz ölçüde, pişirerek kendi yemeğinizi hazırlıyorsunuz. İşin en güzel yanı kiminki daha güzel olmuş diye herkesin birbirine tattırması…

DÜNYANIN EN DERİN METROSU

Pyongyang üstte tramvay ve troleybüslerle, altta metroyla örülmüş. Metro 17 istasyonlu. Derinliği 105 metre. Bunun nedeninin herhangi bir saldırı altında sığınak olarak kullanılması olduğu söyleniyor. Metroyu beklerken günlük gazeteleri panolardan okumak bedava. Hepsinin ücreti 5 won. Bizim paramızla 1 kuruşun altında.

TUZLU SU MU İSTERSİNİZ, YAPAY DALGA MI?

İşte beni en çok şaşırtan yerlerden biri: Pyongyang Aqua Park. 125 dönüm üzerine açık ve kapalı olarak kurulu. İçinde çoğunluğu çocuk ve genç binlerce insan aynı anda eğleniyor. Kapalı alanda tuzlu su, yapay dalga havuzu; açık alandaysa olimpik yüzme havuzları, su kaydırakları var. Bu tesise giriş paralı: kişi başı 2 bin won. Türk parasıyla 80 kuruş.

TEK BİLDİKLERİ BU: Çeltik-savaş-devrim

Bir Kuzey Korelinin hayata nasıl baktığını, dünyayı nasıl algıladığını anlayabilmek, ülkenin bizi de ilgilendiren tarihinden bağımsız düşünülebilecek bir şey değil.

Geçmişi 3 bin yıl öncesine dayanan Kore kültürü, 7. yüzyılda Çin etkisinden kurtulduktan sonra 20. yüzyılda Japon işgaliyle karşılaşıyor.

Japonya’nın 1945’te yenilip 2. Dünya Savaşı’ndan çekilmesine kadar devam eden bu süreç, 1.5 milyon Korelinin öldürüldüğü, ülkenin bütün kaynaklarının tüketildiği, içinde altın var mı diye antik kralların mezarlarının bile havaya uçurulduğu bir dönem olarak anlatılıyor. 60 bin kadın sadece Japon ordusunun cinsel ihtiyaçları için alıkonmuş.

Dünya Savaşı bitince ülkenin kuzeyi SSCB’nin, güneyiyse ABD’nin kontrolüne geçiyor. Bu kez de ülke ikiye bölünmüş bir halde SSCB, ABD ve Çin gibi büyük güçlerin hakimiyet-denge oyunlarına saha oluyor.

Kuzeydekiler ülkeyi kendilerinin temsil ettiğini ve ülkenin güneyinin ABD işgali altında olduğunu ileri sürüyor. Kore Savaşı patlak veriyor.

Savaşta önce Kuzey Kore başarı gösterince ABD ve Türkiye’nin de içinde bulunduğu BM güçleri güneye yardıma gidiyor ve savaşın gidişatı bu kez kuzey aleyhine bozuluyor.

Bütün Kore’nin ABD güdümüne gireceğinden endişelenen Mao, Tiananmen Meydanı’nda bir miting düzenliyor ve Kore Savaşı’na resmen dahil olmayacağını ama Kore’ye gidecek Çinli gönüllülere silah dağıtacağını açıklıyor.

Binlerce Çinlinin Kore’ye girmesiyle birlikte denge yeniden sağlanıyor ve 27 Temmuz 1953’te ateşkes ilan edilip bugünkü sınırlar belirleniyor. Ateşkese rağmen bir anlaşma sağlanamıyor ve savaş resmi olarak hâlâ sürüyor.

Gelinen noktada Kuzey Koreliler kendilerini Japonlar tarafından sömürülüp geri bırakılmış, büyük güçlerin oyunlarının arasında kalmış hissediyor ve ülkelerinin yarısının bir süpergücün işgali altında olduğunu düşünüyorlar.

Bu süper güç tarafından sürekli taciz edildiklerini ileri sürerek, bir gün anavatanın kalan kısmının da tehlikeye girebileceği kaygısını taşıyorlar.

ABD’nin balıkçı gemisi görünümüne sokup ülkenin karasularına yolladığı USS Pueblo savaş gemisi gibi kanıtları da Savaş Müzesi’nde bu yüzden sergiliyorlar. ABD’den böyle benzer her yakalamada, esir askerlerin kurtarılması için gönderilen özür mektupları eşliğinde…

KUZEY KORE’DE GÜNLÜK HAYAT

– Ülkede yurtiçi telefon konuşmalarına izin veriliyor ve internette sadece belli devlet sitelerine giriş izni var. Buna ‘Nae na ra’ (ülkemiz) adı veriliyor.

– Radyolar sadece devlet kanallarını çekecek şekilde üretiliyor. Ve hepsi devlete ait beş TV kanalı var.

– Ülkenin en sevilen şarkıcısı Ryu Jin Ah. En popüler şarkısıysa ‘Garira Paektusan Uro’. Anlamı, ‘Paektu Dağı’na gidelim’… Büyük kurucu Mil İl-sung’un bağımsızlık savaşını başlattığı dağ silsilesi…

– En sevilen dizi ‘Aşkım ve Mutluluğum’. Her akşam 20.40’ta yayımlanıyor. Konusu mu? Elbette vatan sevgisi ve biraz da romantizm.

ASKER MİLLET Mİ DEDİNİZ?

Erkekler eğitim ve iş durumlarına göre üç-beş yıl arasında askerlik yapıyor. Sonra her yıl bir hafta askerlik bilgilerini güncellemek için yine askerlik yapmak zorunda. Bu da 23 milyonluk ülkenin 1 milyonluk ordusu olması demek. Sadece sınırda ve askeri bölgelerde değil; şehir içinde, şehirlerarası yollarda, parklarda yürüyüş, talim, eğitim yapan, marş söyleyerek dolaşan askerler görüyorsunuz. Ama askerin tek görevi savunma değil. İnşaat işlerinde, çifçilikte, balıkçılıkta ve madencilikte de orduyu kullanıyorlar.

SOSYALİST TEK PARTİ YÖNETİMİ

– Yer: Doğu Asya’da Kore Yarımadası’nın kuzeyi

– Yüzölçümü: 120 kilometrekare

– Nüfus: 25 milyon

– Resmi dil: Korece

– Kuruluş tarihi: 9 Eylül 1948

– Para birimi: Kuzey Kore Won’u

– Hükümet: Sosyalist tek parti totalitarizmi

– İdari yönetim: Üniter cumhuriyet

– Kişi başına milli gelir: 1800 dolar

KİM AİLESİ: DEDE-OĞUL-TORUN ÜÇLEMESİ

Kuzey Kore üç kuşaktır aynı aile tarafından yönetiliyor: Efsanevi kurucu lider Kim İl-sung, oğlu Kim Jong-il ve torunu Kim Jong-un. 1912 doğumlu dede Kim İl-sung 1930’larda bugün kutsal kabul edilen Paektu Dağı’na çıkarak işgalci Japonlara karşı bağımsızlık hareketini örgütlüyor.

1948’de bağımsızlık elde edip Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti’ni kuruyor. Kore Savaşı’nın bittiği 1953’te Çin’in yardımıyla Güney Kore ve BM birliklerini ülkeden tekrar püskürttüğünde Kuzey Korelilere ikinci kez bağımsızlıklarını hediye ediyor. Marksizmin eksiklerini giderdiğini ileri sürdüğü Juche ideolojisini oluşturuyor. Bu fikriyatta devrimin sadece köylü ve işçilerle gerçekleşemeyeceğini, buna entelektüellerin de katılması gerektiğini savunuyor. Bu yüzden orak ve çekiç işaretlerinin yanına bir de resim (yazı) fırçası ekliyor. 1994’te ölene kadar da ülkeyi yönetiyor.

Ölümünde yayımlanan, halkın feveran halindeki ağlama sahnelerinin tamamen gerçek olduğunu Kuzey Kore’ye gidince anlıyorsunuz. Kim İl-sung’un öldüğü kabul edilmiyor, kendisinden hâlâ “Başkanımız” olarak söz ediliyor.

Her şehirde oğluyla birlikte dev heykelleri var. Bu heykelleri işaretparmağınızla gösteremiyorsunuz. Gösterirken avuçiçiniz yukarı dönük şekilde olmalı. İnsanlar ellerinde çiçeklerle ziyarete geliyorlar heykelleri. Heykellerin civarını temizlik görevlileri değil, gönüllü öğrenciler temizliyor.

Kim İl-sung’un naaşı, eskiden ofis olarak kullandığı Güneş Sarayı’nda gömülü. Burası bir mozoleden çok, piramit gibi. İçinde hepsinin saçı, makyajı, kıyafeti, birbirinin aynı, baştan aşağı siyah giyimli kadın görevliler var; aklınıza tapınak rahibeleri geliyor. Ziyaret sırasında inanılmaz bir düzen ve protokol uygulanıyor.

Şu anki lider torun Kim Jong-un ise heykel ve resimlerin hiçbirinde yok. Meftalara saygı gereği, heykel ve resimler sadece dede ve oğul Kim’leri tasvir ediyor.

SIRLARLA DOLU BİR LİDER

Kim Jong-Un, iktidara 2011’de, 26 yaşında geldi. Ondan ‘General’ diye bahsediyorlar. İsviçre’de okudu. Batı kültüründen etkilenmemesi için, okuldan kalan zamanını Kuzey Koreli yetkililerin gözetiminde geçirdi.

Onu tanıyan arkadaşlarına göre şampanyaya, lüks otomobillere, video oyunlarına, spor giyime ve basketbola düşkün.

2012’de eski şarkıcı Sol-ju ile evlendiğini duyurdu. Ülkeye olan sempatisiyle tanınan ve 2013-2014’te iki kez ziyaret eden ABD’li basketbolcu Dennis Rodman’a göre bir kızları var.

Genç yaşından ötürü herkes ülkeyi politbüronun yöneteceğini düşünüyordu. Ama Kuzey Kore’nin ikinci güçlü adamı enişte Jang Song -thaek 2014’te vatana ihanetten idam edilince tek güç oldu.

Yeni inşaat hamleleri başlatmasıyla anılıyor. 1960’lardan kalma eski mahalleleri yıkıyor; yerine modern yeni mahalleler kuruyor.

Kuzey Kore’nin onun yönetiminde yaptığı nükleer füze denemeleri başta ABD, Japonya, Çin olmak üzere bütün dünyayı rahatsız ediyor. Ama o, füze denemelerine “Amerikalı p.çlere” diyerek devam ediyor.

Birçok analiste göre Kim Jong-Un son derece tehlikeli bir deli. Deliliği, doktorların bilebileceği bir iş. Bir gazeteci olarak benim şahit olduğum, gözlemlerimden söyleyebileceğimse, hiç de aptal olmadığı.