Bu metin, Çin Sosyal Bilimler Akademisi tarafından 2025 yılında World Socialist Research (Dünya Sosyalist Araştırmaları) dergisinde Çince olarak yayımlanan röportajın çevirisidir. Yazarın Aydınlık Gazetesi’ndeki köşesinde yayınlanmıştır.

Finans sermayesinin işleyişine dair Marksist bir kavrayışa sahipseniz, finansal yatırımlarla ilgili her şeyin yolunda gideceğini varsayma olasılığınız çok daha düşüktür. Orada çalışırken öğrendiğim ve Çin için de geçerli olan, işçilere yönelik bir ders var: Finans piyasalarından uzak durun. Daha da iyisi, işçilerin emeklilik fonları hisse senedi piyasası yatırımlarına sırtını dayamamalıdır; çünkü bu fonlar, bunu yaparak sürekli olarak işçilerin birikimlerini kaybetmektedir.

Ancak bu durum madalyonun diğer yüzü için de geçerlidir: Finans canavarının işleyişini yakından anlamak, sistemin kırılganlıklarını ve spekülasyonlarını daha iyi açıklamamıza yardımcı olabilir.

Marksizmin öz fikirleri iki temel kavrama indirgenebilir.

Birincisi, ilkel dönemlerden bu yana insan örgütlenmesinin tarihi, sınıf savaşımları tarihidir. Tarihin materyalist kavrayışına göre, iyiye ya da kötüye doğru değişim, sınıfların ve özellikle de egemen sınıfın (feodal beyler, kapitalist şirketler) ve işçi sınıfının maddi çıkarları tarafından yönlendirilir. Bireyler tarihin kırılma anlarında önemli roller oynayabilseler de (kralların veya devrimci liderlerin kararları ve eylemleri gibi), nihai analizde değişim ekonomiye ve sınıflara bağlıdır. Marx’ın dediği gibi: “İnsanlar kendi tarihlerini kendileri yaparlar, ama kendi keyiflerine göre, kendi seçtikleri koşullar altında değil, doğrudan geçmişten kalan, geçmişten devralınan verilen koşullar altında yaparlar.”

İkinci öz fikir ise kapitalizm altındaki değer yasasıdır. Kapitalizm, üretim araçlarına sahip olmayan ve bu araçların sahipleri için çalışabilme yeteneklerinden (emek güçlerinden) başka hiçbir şeyi bulunmayanları sömüren mülkiyet sahiplerinin kârı için üretim yapılan bir sistemdir. Emek, kullandığımız ve ihtiyaç duyduğumuz tüm malları ve hizmetleri yaratır; ancak bu emeğin değeri, üretim araçlarının sahipleri tarafından, emeğin çalışması karşılığında aldığı ücretin üzerinde ve ötesinde bir “artı değer” olarak gasp edilir. Bu artı değer, sermaye olarak biriktirilir. Dolayısıyla toplumsal ihtiyaçlarımız, kapitalistlerin bunun kârlı olup olmadığına dair verdikleri kararlara bağımlı hale gelir. Modern ekonominin işleyişine dair bu açıklama, kapitalizmin savunucuları tarafından reddedilmektedir; ancak bu, son derece açık ve ikna edicidir.

Evet, kapitalizm altındaki kriz teorisi çok önemlidir. Kapitalizmin savunucuları, kapitalist üretimde endemik (sisteme özgü) krizlerin – yani üretim, yatırım ve istihdamda düzenli ve tekrarlayan çöküşlerin – varlığını reddederler. Onlara göre bu tür krizler ya rastlantısal olaylardır ya tek seferliktir ya da kötü kararların, spekülasyonların veya ihmallerin sonucudur. Savunucular, krizlerin kâr amaçlı kapitalist üretim sisteminin doğasında var olduğunu kabul etmezler.

Ancak Marx’ın değer yasası, düzenli krizlerin neden sisteme özgü olduğunu ortaya koyar. Kapitalist üretim ancak kâr elde edilirse gerçekleşir ve Marx, daha fazla üretim dürtüsü ile bu üretimin kârlılığı (yani yatırılan sermayeye oranla kâr) arasında bir çelişki ortaya çıktığını gösterir. Kapitalistler, pazar payı elde etmek ve işçilerden gasp edilen kârdan daha büyük bir pay almak için birbirleriyle rekabet ederler. Avantaj elde etmek için maliyetleri düşürmek ve emeğin verimliliğini artırmak amacıyla emek tasarrufu sağlayan teknolojiye başvururlar. Ancak Marx, kârın yalnızca iş başındaki emekten kaynaklandığını savunmuştur; dolayısıyla eğer yatırım emeğe kıyasla giderek daha fazla makinelere vb. yapılıyorsa, verimlilik artabilir ancak bu, kârlılığın düşme eğilimi pahasına olur.

Nihayetinde kârlılık o kadar düşebilir ki, toplam kâr miktarında bir düşüşe neden olur. İşte o zaman kapitalistler yatırımı durdurur, üretimi kapatır ve işçileri işten çıkarır. Satılamayan mal ve hizmetlerin yanında işsizlik de yükselir. Bu bir çöküştür (slump). Bu durum ancak kârlılığın yeniden yükseltilmesiyle düzeltilebilir; bu da gereksiz işçilerin ve zayıf şirketlerin tasfiye edilmesini ve ücretlerin düşük tutulmasını gerektirir. Ardından tüm süreç yeniden başlayabilir. Çöküşler, sermayenin kendini toparlaması için gerekli bir “temizlenme” sürecidir. Marx, kriz teorisini en net şekilde Kapital’in 3. Cilt, 13-15. bölümlerinde ana hatlarıyla açıklar.

Ancak pek çok Marksist, bu bölümlerde açıklanan kâr oranlarının eğilimsel olarak düşmesi yasasının kapitalizmdeki krizlerle ilgili olduğunu kabul etmez. Bunun yerine iki ana alternatif teoriyi değerlendirirler.

Bu görüş, bazı Marksistler (özellikle Alman Marksist akademisyen Michael Heinrich) tarafından dile getirilmiştir. Bu kişiler, Karl Marx’ın henüz yayımlanmamış belgelerini okuduklarını ve bu belgelerin, Engels’in kâr oranlarının eğilimsel olarak düşmesi yasasını daha önemli göstermek için Marx’ın sözlerini değiştirdiğini açıkça gösterdiğini iddia etmektedirler. Bu Marksistler ayrıca Marx’ın 1870’lerde bu yasayı aslında terk ettiğini, dolayısıyla bu yasanın Marksist iktisat ve kriz teorisiyle ilgili kabul edilmemesi gerektiğini ileri sürmektedirler.

Fakat diğer araştırmacılar, Engels’in, kârlılık yasasının ayrıntılarıyla anlatıldığı Cilt 3’ün 13-15. bölümlerindeki Marx’ın metninde kayda değer bir tahrifat yapmadığını açıkça göstermişlerdir. Ayrıca Marx’ın 1870’lerde bu yasadan vazgeçtiğine dair hiçbir kanıt yoktur; aksine, bu yasa üzerinde daha fazla çalışma yürütmüştür. Örneğin, 1870’lerde Marx, çeşitli matematiksel formüllerle kâr oranını incelemek için hatırı sayılır bir zaman harcamıştır. Engels Kapital Cilt 3’ü yayına hazırlarken, Marx’ın hâlâ kendi yasasına bağlı olduğunu teyit edecek olan bu matematiksel çalışmaları metnin dışında bırakmıştır. Tüm bunlar, referanslarıyla birlikte Marx 200 ve Engels 200 kitaplarımda açıklanmaktadır.

Bu iddiayı ortaya atan Marksistler, Marx’ın değer yasasını bir para teorisine bükmüşlerdir; yani onlara göre değer, üretimde emek tarafından yaratılmaz, aksine yalnızca üretilen malların piyasada satılmasıyla gerçekleştirilir. Yani satış yoksa, değer de yoktur. Bu Marx’ın görüşü değildi. Değer, üretimdeki insan emeğinin çabasının sonucudur; bu değerin ne kadarının nihayetinde gerçekleştirileceği ise piyasadaki satışa bağlıdır. Ancak insan emeğiyle yapılan bir üretim olmadan ortada hiçbir değer olamaz. Bu revize edilmiş teorinin arkasında, krizlerin nihai nedeni olan kârlılığın yerine, Keynes gibi ana akım iktisatçıların görüşlerine benzer şekilde, parasal veya kredi istikrarsızlığı teorisini koyma çabası yatmaktadır.

Her şeyden önce en temel fark, piyasaların mükemmel olduğunu kabul etmeyen en radikal “heterodoks” okullar dahil, diğer iktisat okullarının hiçbirinin Marx’ın değer yasasını kabul etmemesidir. Kapitalist üretimin temel çelişkisinin, üretimin toplumsal ihtiyaçlar için değil kâr için yapılması olduğunu ve artan üretimin nihayetinde artan kârlılıkla çatışmaya girdiğini, bunun da canlanmalara ve çöküşlere, yani krizlere yol açtığını kabul etmezler.

Ana akım neoklasik okul, düzgün işleyen ya da hükümetler, tekeller veya sendikalar tarafından müdahale edilmeyen piyasalarda krizlerin yaşanabileceğini reddeder. Heterodoks iktisatçılar ise krizlerde kârın rolünü reddeder ve krizi ya “talep yetersizliğine” (Keynes), ya finansal istikrarsızlığa (Minsky), ya tekellere (Sweezy, Stiglitz) ya da kötü düzenlemelere (regülasyonlara) bağlarlar.

Ve bu hayati bir farktır; çünkü tüm bu okullar, kapitalizmin daha iyi çalışmasını sağlamak için kapitalist üretimin değiştirilebileceğini veya düzeltilebileceğini öne sürmektedir. Keynes, daha fazla hükümet harcamasının veya parasal genişlemenin bu işi çözeceğini söyledi; heterodoks Minsky, bankaları ve finansal kurumları düzenleyin, o zaman kapitalizm istikrarlı olacaktır dedi. Bu reformist yaklaşımlar teorik ve ampirik (gözlemsel) olarak yanlıştır. Marx’ın kriz teorisi, kapitalizmin bu şekilde reforme edilemeyeceğini gösterir. Krizler kapitalizmin doğasında vardır, çünkü nihai olarak düşen kârlılıktan kaynaklanırlar. Krizlere son vermenin tek yolu, kapitalizmin yerine ortak mülkiyet altındaki planlı bir ekonomiyi koymaktır, yani kapitalistlerin olmadığı bir sistemi.

Küresel Kuzey’deki modern ekonomilerde son 50 yılın özelliklerinden biri, sadece bankaların değil; hedge fonlarının, yatırım fonlarının, sigorta fonlarının, özel sermayenin (private equity), kripto paraların vb. finansal sektörlerin yükselişi olmuştur. Kapitalistler, biriken kârlarını yeni teknolojiye ve üretken sektörlere yatırmak yerine, giderek daha fazla finansal varlıklara ve spekülasyona yönlendirmişlerdir. Bu durum “finansallaşma” fenomenidir.

Ancak bazı Marksistler ve diğerleri bu gelişmeye o kadar kapılmışlardır ki, kapitalizmin karakter değiştirdiğini iddia etmeye başlamışlardır. Onlara göre kapitalizm artık fabrikalarda, ofislerde vb. emeğin sömürülmesi yoluyla kâr için üretim yapılan bir sistem değil; paranın para doğurduğu finansal-parasal bir sistem haline gelmiştir. Bu durum, işçilerin kapitalizmde değer üreticisi olma rollerini kaybettikleri anlamına gelir. Artık kapitalistler değeri sadece parasal hilelerden elde edebilmektedirler. Kapitalizm, üretici sermayeye hükmeden bir finans sermayesi haline gelmiştir.

Bu tam bir saçmalıktır. ABD ve İngiltere gibi bazı ekonomilerde finansal kârlar büyük olsa da (örneğin toplam kârın yüzde 25’ine kadar ulaşsa da), kârların ezici çoğunluğu hâlâ işçiler tarafından üretilen mal ve hizmetlerin satılmasıyla elde edilmektedir. Ve bu durum, imalat sanayisinin finansın önüne geçerek baskın hale geldiği Küresel Güney için özellikle geçerlidir. Küresel ölçekte işçi sınıfı hiç bu kadar büyük olmamıştı ve kapitalist birikimin büyük kısmı hâlâ üretimdeki çalışan insanların emeğinden gelmektedir. Kapitalizm kaplanı çizgilerini değiştirmemiştir.

Bu büyük bir konu. 21. yüzyılda kapitalizm tarihinin en büyük iki çöküşünü yaşadık: 2008-2009 ve 2020. Bu on yılın (2020’ler) sonundan önce bir başka çöküşün daha yaşanmasını beklemek için her türlü neden var. Bu, 2008’de olduğu gibi yeni bir finansal çöküşle tetiklenebilir. Bu kez çöküş doğrudan bankalarda başlamayabilir, aksine yükselen şirket borçları ve bu borçların servis (faiz) maliyeti tarafından tetiklenebilir.

Şu anda Avrupa, Japonya ve ABD’deki şirketlerin yaklaşık yüzde 20’si “zombi şirket” olarak adlandırılıyor; yani yaşayan ölüler gibiler, çünkü mevcut borçlarının faizini ödemeye yetecek kadar bile kâr elde edemiyorlar ve bu yüzden sürekli borçlanmaya devam etmek zorundalar. Bu şirketlerin iflas etme ve bir zincirleme etkiyle kârlı şirketleri bile aşağı çekme riski son derece ciddidir.

Bir depresyonu, resesyon veya çöküşten farklı olarak; bir çöküşün ardından üretim, yatırım ve her şeyden önemlisi kârlılıktaki önceki büyüme trendinin, çöküş öncesine göre çok daha düşük olduğu bir dönem olarak tanımlıyorum. Ve bu düşük trend on yıllar boyunca sürebilir. Bu anlamda, benim tanımladığım 2010’lardan itibaren süregelen Uzun Depresyon, 19. yüzyılın sonlarındaki depresyona (1873-1897) ve 1929-1942 arasındaki Büyük Buhran’a benzemektedir. 2025 yılı itibariyle, 2020’deki pandemi çöküşü kârlılıkta kayda değer bir artışa yol açmadığı için mevcut depresyon devam etmektedir; bu nedenle yatırım büyümesi ve reel GSYİH büyümesi 2010’lardakinden bile daha zayıf kalmaktadır.

Çin, kapitalizmdeki tüm bu krizlerden kaçınmayı başardı. Bunun nedeni, Çin’in büyük bir devlet sektörünün egemen olduğu ve hükümet tarafından planlanan bir ekonomiye sahip olmasıdır; böylece kapitalist sektöründeki her türlü istikrarsızlık aşılabilmekte, yatırım ve üretim nispeten kesintisiz bir şekilde devam edebilmektedir.

Batı’nın kapitalist ekonomileri yeni bir çöküşe doğru sürüklenirse, Çin’e yönelik ticaret ve yatırımlar darbe alacaktır; ancak Çin artık devasa bir yerli tabana sahip, yeni teknolojilere çok ciddi yatırımlar yaptı ve bu yatırımları esas olarak devlet sektörü aracılığıyla yönlendirip planlamaya devam ediyor. Çin’in, özellikle çökmekte olan gayrimenkul sektörünün (büyük ölçüde kapitalist temelli) açığa çıkardığı üzere, kendi kapitalist sektöründeki istikrarsızlığı azaltmak için devlet sektörünü ve planlamayı daha da genişletmesi gerekmektedir.

AYDINLIK

• Göbeklitepe’den yıldızlara uzanan yol
• Ahmet Özbay: “Sayın Kuçuradi yanlış düşünüyor”
• Gene Batı’dan medet umdu
• DOĞU TABLETLERİ
• Emekli yazıları22

Aydınlık Gazetesi Dış Haberler Servisi, Çin Komünist Partisi’nin düzenlendiği Dünya Marksist Partiler Sempozyumunu konuşmalarını derledi.

Toplantıda 6 kıtadan Marksist Parti önderleri, Marksizm’in, insan düşüncesinin en önemli mücevherlerinden biri olduğunu vurguladılar. Eski kamplaşmaların aşıldığı ve yükselen uygarlıkların temsilcisi olarak partilerin beraberlik sürecine girdiği dönemde Çin Komünist Partisi (ÇKP’nin) ideolojik ve olgun önderliğine yönelik birçok ülke temsilcisi önemli ifadeler kullandı.

Önceki gün düzenlenen etkinlikte özellikle dogmatizme tavır alınarak, “Marksizmin yaşayan bir teori olduğu” vurgusu çokça tekrarlandı. Geçmişe yönelik atıflardan çok insanlığın önündeki sorunlara çözüm vurguları yapıldı.

“Marksizm, tüm insanlığı özgürleştirme, toplumsal eşitliği ve adaleti koruma amaçlarını ilerletmek için, daha iyi bir dünya inşa etmeye çabalayan ilerici güçlere dünya çapında rehberlik etti” ifadelerinin yer aldığı sempozyumda, dünyadaki birçok Marksist Parti temsilcisi, tecrübe ve pratiklerini içeren sunumlar yaptı.

VATAN PARTİSİ KAPANIŞ KONUŞMASINI YAPTI

Açılış konuşmasını ÇKP Uluslararası İlişkiler Bakanı Song Tao yaparken, yaklaşık 30 ülkeden siyasi parti temsilcisi sunum yaptı. Çin Devlet Başkanı Xi Jinping’in (Şi Cinping) de mesaj gönderdiği sempozyumun kapanış konuşması için Türkiye’den Vatan Partisi Genel Başkanı Dr. Doğu Perinçek’e söz verildi.

ÇKP Uluslararası İlişkiler Bakanı Song Tao: “SOSYALİZM HAYALDEN ÇIKIP GERÇEĞE BÜRÜNMÜŞTÜR“

ÇKP Uluslararası İlişkiler Bakanı Song Tao, sempozyumun açılış konuşmasında uluslararası düzeyde dengesizliğin büyüdüğünü belirterek “Yeni soğuk savaş yaklaşıyor. Sosyalizm hayalden çıkıp gerçeğe bürünmüştür” diye konuştu. Bakan Song’un konuşmasında öne çıkan vurgular şu şekilde:

 “Çin, baskılara rağmen sosyalizmde ısrar etmiş ve başarıya ulaşmıştır. Gerçekler şunu ispatlamıştır ki Marksizm geçmiş zaman değil, şimdiki zaman ve gelecek zamanı gösterir. Çin, 21. yüzyılın Marksizmini temsil etmektedir. İnsanoğlunun kurtuluşu için, baskısız, sınıfsız herkesin eşit olduğu bir dünya için savaşıyoruz. Başkan Xi Jinping ‘halk iktidardır’ diyerek Çin’in buradaki tutumunu göstermiştir. Çin’e Özgü Sosyalizm düşüncesi bu teoriyi daha da geliştirmiştir. ÇKP yönetiminde 70 senede her yıl ortalama 10 milyondan fazla halk yoksulluktan kurtulmuştur. Çin, yoksullukla mücadele hedefine 10 yıl erken ulaşmıştır. Tarihte görülmemiş bir şekilde yoksullukla mücadele ediliyor.”

”MARKSİST PARTİLER ARASINDA İLİŞKİLER GELİŞMELİDİR”

“Xi Jinping dünya ülkelerinin kaderlerinin kendi elinde olması gerektiğini, uluslararası zorluklara karşı ülkelerinin birlikte halletmesi gerektirdiğini söylüyor. Küresel iklim değişikli karşısında Çin, karbon kullanımını 2060 yılına kadar en aza indireceğine söz vermiştir. Bu Çin’in insanlık sevgisini gösterir. Tek çiçek açtığında değil tüm çiçekler açtığında bahar gelir. Burada ÇKP ve tüm Marksist partiler arasındaki ilişkiler gelişmelidir. Erdemli olanlar yalnız kalmaz. Özünü değiştirmeden Marksizm bayrağını yüksekte tutmalıyız. Kendi halkımızın mutluluğu, tüm dünyanın kurtuluşu ve dünya barışı hedefleriyle hareket etmeliyiz. ÇKP partilerin ayrım gözetmeksizin eşit olduğunu savunuyor.

YENİ SOĞUK SAVAŞA KARŞI BİRLEŞELİM

“Bağımsızlık, eşitlik, karşılıklı saygı, diğerlerinin içişlerine karışmama ilkeleriyle ilişkiler kurulmalıdır. ÇKP iletişim ve işbirliğini geliştirmeye hazırdır. Birleşmeli ve yeni soğuk savaşa beraber karşı çıkmalıyız. Dünya adalet istiyor, hegemonya istemiyor. İlerlemek istiyor, gerilemek istemiyor. Her türlü soğuk savaşa karşı çıkalım ve dünyanın yeniden bölünmesini engelleyelim. Tek başına olan daha hızlı gider ama arkadaşlarla olan daha uzağa gider.”

RUSYA FEDERASYONU KOMÜNİST PARTİSİ: ”ÇİN BİZİM HATAMIZI YAPMADI”

“Rusya Federasyonu Komünist Partisi, Çin Komünist Partisi’ni kardeşçe selamlıyor” diyen Rusya Federasyonu Komünist Partisi Merkez Komitesi Başkanı Gennady Zyuganov, dünyanın köklü değişikliklere, tüm ülkelerin halkının yepyeni bir uluslararası düzene ve sisteme ihtiyaç duyduğunu belirtti. Başkan Zyuganov ayrıca şunları belirtti:

“Çin’in Marksizm-Leninizmi yaratıcı bir şekilde geliştirmeye devam ediyor. ÇKP, insanların yaşam standartlarının ve sosyal ilerlemenin iyileştirilmesini aktif olarak destekliyor. Bu, dünya sosyalist hareketi için değerli bir deneyim sağlıyor. Dünya halkı umutlu gözlerini Çin’e çeviriyor. Çin, Sovyetler Birliği döneminde bizim hatalarımızdan da ders alarak, sosyalizmi 21. yüzyılda daha da ileri taşıyor.”

ŞİLİ KOMÜNİST PARTİSİ: ”ABD HEGEMONYASI SÖNÜMLENİYOR”

Güney Amerika ülkesi Şili’den Komünist Parti temsilcisi, “İkinci dünya savaşından sonra IMF ve Dünya Bankası ABD’nin hegemonyasını sağlamıştır. Sovyetlerin dağılmasından sonra ABD hegemonyasını kuvvetlendirmişti. Aynı zamanda Çin’in uluslararası sahnede yükselişi ve diğer gelişmeler ile ABD emperyalizmi yavaş yavaş sönümleniyor” dedi ve şöyle devam etti:

“ABD hükümeti Latin Amerika’yı kendi arka bahçesi olarak görüyor. Yıllarca Venezüella ve Nikaragua’nın meşru hükümetlerine askeri yaptırım uygulamış fakat etkileyememiştir. Çin’in salgını ortadan kaldırma ve yoksulluğu bitirme mücadelesi tüm dünyanın dikkatini çekti. Çin, Çine özgü sosyalizmi keşfetmiş ve insanlara yeni bir dünyanın inşasının imkânını sunmuştur. Çin yeni dönemde şüphesiz kalkınma arayan diğer ülkelere referans sağlayacaktır. Kuşak ve yol girişimi insanlık için yeni bir gelecek inşa etmek için büyük bir girişimdir. Salvodar Allende iktidarı döneminde Şili Marksizm’in inşasına başlamıştı. Şili hiçbir zaman sosyalizmin inşası için mücadeleyi bırakmadı. Son zamanlarda diktatörlük döneminden kalan anayasayı yenilemeye çalışıyor. Partimiz belediye seçimlerinde en yüksek oy alan ikinci parti oldu. Neoliberal politikayı kesin bir şekilde reddediyoruz. Kuşak ve Yol Girişimi’nin getirdiği fırsatları değerlendirmek için istekliyiz. ÇKP’nin kuruluşundan 100 yıl geçti. ÇKP insanlara güveniyor ve kendi gerçeklerine dayanarak Marksist ilkeleri geliştirmeye devam ediyor. Bugün sosyalizmin ilkelerine değişim ihtiyacı daha da artmıştır.”

SURİYE KOMÜNİST PARTİSİ: ”EMPERYALİST ABD’YE KARŞI EL ELE VERELİM”

Suriye Komünist Partisi temsilcisi, “ABD ve onun emperyalist müttefikleri savaş, çatışma başlatıyor. Dünya ülkeleri birbirinden öğreniyor ve insanoğlunun ortak çıkarlarına hizmet ediyor ve çatışmayı önlemek ve barışı sağlamak için mücadele ediyor. Savaşa karşı el ele verelim” diye konuştu.

BELARUS KOMÜNİST PARTİSİ: ”KUŞAK VE YOL GİRİŞİMİ İLE İŞBİRLİĞİMİZ ARTIRIYOR”

“Çine özgü sosyalizm düşüncesi son derece önemlidir. Toplumsal ekonomik ve diğer alanlarda eşitsizliği ortadan kaldırmalıyız” diyen Belarus Komünist Partisi temsilcisi, şöyle devam etti:

“Kuşak ve yol projesi bu açıdan çok önemlidir. Hedefi aramızdaki bağı kuvvetlendirmektir. Şüphem yok ki Kuşak ve Yol Girişimi, dünya çapında işbirliğini sağlamak için en etkili platformdur. Diğer ülkelerle işbirliğini sorguluyoruz, Ukrayna dâhil.”

DOĞU PERİNÇEK: ”DÜNYA BÜYÜK DEVRİMCİ ATILIMLARIN EŞİĞİNDE”

Sempozyumun kapanış konuşmasını Vatan Partisi Genel Başkanı Dr. Doğu Perinçek yaptı. 9 dilde canlı yayınlanan Perinçek’in konuşmasının tam metni şu şekilde:

BİLİMSEL SOSYALİZMİN DÜNYA ÇAPINDAKİ ATAĞI

Adnan Akfırat / Vatan Partisi Çin Temsilcisi

Çin Komünist Partisi’nin (ÇKP) düzenlediği Dünya Marksist Partiler Sempozyumu, 21. Yüzyılı belirleyecek önemde tarihi bir toplantı oldu. Altı kıtadan 28 bilimsel sosyalist partinin toplantıda sunduğu bildirilerin ortak özelliği umut dolu olmasıydı. Bu partilerden 11’i ülkelerinde iktidar ya da iktidar ortağı olan partilerdi. Hepsi de geleceğe olan mutlak güveni kuvvetle vurguladılar. 21. Yüzyıl Marksizmini yaratmak konusunda tam bir mutabakat vardı. Dünya Marksist partileri “İnsan merkezli sosyalizm” anlayışında birleştiler. 21. Yüzyılda insanlığın sorunlarını aşmada Bilimsel Sosyalizmin yol gösterici kılavuz olacağının altını çizdiler. Bu tür toplantılarda alışkın olduğumuz, ruhsuz, hedefsiz boş sınıf gevezeliği yapılmadı. Sempozyumda ÇKP sözcülerinin Marksizme her zamankinden daha çok vurgu yapmaları “Çin’e Özgü Sosyalizm’in Yeni Dönemi”nde Çin’in daha devrimci bir hatta gireceğinin işareti oldu. ÇKP Genel Sekreteri Xi Jinping’in Sempozyum’a yolladığı mesajda, ÇKP’nin dünyanın değişik bölgelerindeki Marksist Partiler ile kalıcı işbirliğine çağırması önemli bir yenilikti.

Bu çağrı ve ÇKP temsilcilerinin Sempozyum’daki konuşmaları ÇKP ile Marksist Partiler arasında yeni türden bir uluslararası dayanışmanın kurulmasının işareti oldu.

ÇKP, 1980-2005 arasında Marksist olup olmadığına bakmadan iktidar partileri ile işbirliğine önem veriyordu.

Sempozyum’un bir diğer büyük önemi de, dünyadaki bilimsel sosyalist partilerin, 1960’larda ortaya çıkan bölünmüşlüğüne bittiğini göstermesiydi. Geçmişte, Sovyetler Birliği Komünist Partisi ile işbirliği için Çin Komünist Partisi’ne hasım olan köklü Komünist partiler, 21. Yüzyıl Marksizmi etrafında birleştiler.

Sempozyum’un kapanış konuşması olarak Vatan Partisi Genel Başkanı Doğu Perinçek’in bildirisinin seçilmesi, bu toplantının içeriğini anlamamızı sağlıyor. Perinçek’in çok özlü ve parlak konuşması, bilimsel sosyalizmin neden 21. Yüzyılda insanlığın umudu olacağını net olarak ortaya koydu.

ÇKP’DEN PERİNÇEK’E ÖZEL TEŞEKKÜR

ÇKP Uluslararası İlişkiler Bakan Yardımcısı Chen Zhou (Çın Cou), toplantı sonunda yaptığı konuşmada “Başta Perinçek Başkan olmak üzere tüm katılımcılara katıldıkları ve yaptıkları güzel konuşmalar için teşekkür ediyorum” dedi. Bakan Yardımcısı Chen, şöyle devam etti: “Marksizm insanoğlunun kurtuluşundaki yol gösterici rehberdir. İnsanlığın kader toplumunu kurmak için Marksizm gereklidir.”

”MARKSİZMİN TEMEL İLKELERİNE SIKICA BAĞLIYIZ”

Marksizm Dünyayı tanımak ve geliştirmek için gerçek anahtardır. 18. ÇKP Kurultayı’ndan beri ÇKP ve Çin, Marksizm’in temel ilkelerine sıkı sıkıya bağlanmıştır ve geleceği kurmada anahtar olarak belirlemiştir. 18. Kurultay’dan bu yana büyük bir kararlılıkla Marksizm’in tüm prensiplerini Çin’in gerçekleriyle birleştirmektedir. Marksizm, halka hizmet eden bir teoridir. Marksizm sistematik bilime dayalı bir teoridir. Marksizm insan sevgisi olan bir teoridir. İnsanoğlunun kaderine ve geleceğine odaklanıyor. ÇKP, dünya Marksist siyasi partileriyle dayanışma ve işbirliğine hazırdır.

ÇKP’DEN DÖRT İLKE

Marksizm pratiğe önem verir. Marksist siyasi partilerin en büyük gücü buradadır. Dünyada Marksist Partiler, insanlık mücadelesinde en ön saflarda yer alıyor. ÇKP, tüm dünyadaki Marksist Partilerle dayanışmaya ve insancıllığı, insan sevgisini hâkim kılmaya hazırdır. Bunun için şu 4 önemli ilkeyi sizinle paylaşmak istiyoruz: Farklı mekanizmalardan yararlanmalıyız. İletişimi kuvvetlendirmeli ve birbirimizden öğrenmeliyiz. ÇKP, farklılıklar içinde ortaklıklar kurma, birbirinden öğrenme ve işbirliğimi artırma hedefinde ‘Yeni Tip Partiler Arası İlişkilere’ hazırdır. Halkın mutluluğuna odaklanmalı ve parti ile devlet yöneticileri arasında tecrübe paylaşımı yapmalıyız. ÇKP, salgınla ve yoksullukla mücadele açısından kazandığı başarılı tecrübeleri dünya Marksist Partileri ile paylaşmaya hazırdır.

Marksist teoriyi sürekli yenilemeliyiz İnsanoğlu ve toplumun ortak ileri değerlerini yansıtmalıyız. ÇKP, Kuşak ve Yol Girişimi ile ‘İnsanlığın Ortak Geleceği İçin Birlik” oluşturma hedefindedir. Bu açıdan, 21. Yüzyılda Marksist teoriyi oluşturmaya hazırız. Uluslararası işbirliğini kuvvetlendirmeli ve birlikte hegemonya ile ‘Yeni Soğuk Savaş’a karşı çıkmalıyız. ÇKP, tüm Marksist Partiler ile işbirliğini kuvvetlendirip uluslararası düzlemde ses çıkarmaya hazırdır. Çok taraflılığı sağlama ve çatışmaya karşı çıkmaya devam edeceğiz.

SEMPOZYUMDA SUNUM YAPAN PARTİLER

• 
  Göbeklitepe’den yıldızlara uzanan yol
• 
  Ahmet Özbay: “Sayın Kuçuradi yanlış düşünüyor”
• 
  Gene Batı’dan medet umdu
• 
  DOĞU TABLETLERİ
• Emekli yazıları22
• 
  “Enflasyon hesabı tutmuyor, alım gücü düşüyor”
• 
  Ali Haydar Fırat: “Yeni Parti, ganimet üzerine kurulmuş, uluslararası güçlerin sufle verdiği bir parti”
• Emekli yazıları21

ata-eti-ite-otu
İndir