ABD, İran’a karşı giriştiği savaşta beklemediği bir stratejik tabloyla karşı karşıya kaldı. Washington’ın planı çatışmayı İran ile İsrail-ABD askeri gücü arasında sınırlı bir cepheye hapsetmekti. Ancak Tahran bu çerçeveyi reddetti. Savaşı Batı Asya’daki Amerikan üslerinden Körfez’in enerji damarlarına kadar genişletti. Bu hamle askeri denklemi olduğu kadar siyasi hedefleri de sarstı. Asıl kırılma burada yaşanıyor: Washington’ın örtük biçimde dillendirdiği “rejim değişikliği” senaryosu fiilen rafa kalktı.

KARŞI DEVRİMCİLER VE GEÇİCİ KONSEY

Washington’ın geri adımı pazartesi ve salı günü gelen üç üst düzey açıklamayla netleşti. Trump pazartesi akşamı savaşın hedeflerini sıralarken gazetecilerin sabırsızlıkla beklediği “rejim değişikliği” ifadesini bilinçli biçimde kullanmadı. Bunun yerine balistik füze ve nükleer program gibi askeri hedeflerden bahsetti ve hükümet değişikliği için topu İran halkına attı. Bu söylem değişimi, operasyonun siyasi çerçevesinin daraltıldığını gösterdi.

ABD ve İsrail hattı, İran Lideri Ayetullah Hamaney ile üst düzey askeri isimlere yönelik suikastların ülke içinde karşı devrimci bir dalga yaratmasını bekliyordu. Hesap şuydu: Liderlik boşluğu oluşacak, sokak yeniden hareketlenecek ve sistem içeriden çözülecekti. Ancak tablo tersine döndü. İran’da her gece meydanlar doldu. Sokak, dağılmak yerine konsolide oldu. Tahran’da ise hızla Geçici Liderlik Konseyi kuruldu ve bir yol haritası açıklandı. Konsey bu yol haritasının “bizzat Yüce Lider tarafından oluşturulduğunu” ilan ederek devlet devamlılığı mesajı verdi.

TEREYAĞINDAN KIL ÇEKEMEDİ

Trump’ın pazar akşamı yaptığı açıklama ise ayrı bir itiraf niteliğindeydi. İran’ın Batı Asya’daki Amerikan müttefiklerine saldırmasının kendisini şaşırttığını söyledi ve daha fazla askeri kayıp verileceğini kabul etti. ABD Merkez Komutanlığı CENTCOM pazartesi günkü güncellemesinde çatışmanın başından bu yana altı Amerikan askerinin hayatını kaybettiğini, 18 askerin durumunun ağır olduğunu duyurdu. Ayrıca Kuveyt’te üç F-15 savaş uçağının kaybedildiği açıklandı. Bu kayıplar, operasyonun planlandığı gibi “cerrahi” ilerlemediğini ortaya koydu.

İran Devrim Muhafızları pazar günü ABD’ye ait uçak gemisi USS Abraham Lincoln’ün bulunduğu bölgeye dört balistik füze fırlatıldığını açıkladı. Bildiriye göre gemi görev sahasını terk etmek zorunda kaldı ve Hint Okyanusu’na yöneldi. Washington saldırıyı doğruladı ancak füzelerin uçak gemisine isabet etmediğini açıkladı. USS Lincoln’ün Hint Okyanusu’na çekildiği iddiasını ise ne doğruladı ne de yalanladı. Bu sessizlik, Amerikan deniz gücünün geri çekilmek zorunda kaldığı savını kuvvetlendirerek stratejik algıyı bozan diğer bir unsur oldu.

DARALAN HEDEFLER

Dışişleri Bakanı Rubio, Trump’tan birkaç saat sonra yaptığı açıklamada askeri önceliğin “rejimi devirmek” değil “tehdidi imha etmek” olduğunu vurguladı. İran’da rejim değişikliğinin operasyonun parçası olup olmadığı sorulduğunda, ABD’nin İran halkının hükümeti devirmesini “görmeyi çok isteyeceğini” ancak bunun mevcut harekatın resmi hedefi olmadığını söyledi. Rubio açık bir teknik çerçeve çizdi:

“Görevimiz ve odak noktamız füzelerin, üretim tesislerinin ve deniz yeteneklerinin imhasıdır.”

Bu ifade, siyasi mühendislikten askeri sınırlamaya geçiş anlamına geliyor.

DAHA KÖTÜ BİR DÜNYA MÜMKÜN

Savaş Bakanı Hegseth ise daha da ileri giderek “Bu bir rejim değişikliği savaşı değil.” dedi. Hamaney suikastıyla “rejimin zaten değiştiğini” savundu ve bu sözde değişikliğin “dünyayı daha iyi bir yer haline getirdiğini” iddia etti. Ancak bu söylem sahadaki gerçeklikle örtüşmedi. Çünkü aynı saatlerde Batı Asya’da enerji altyapısı vuruluyor, petrol ve doğal gaz fiyatları sert yükseliyor, küresel piyasalarda panik dalgası büyüyordu.

KAOS BÜYÜYECEK: “BURALARI TERK EDİN”

Bu bağlamda en çarpıcı gelişme ise ABD Dışişleri Bakanlığının tahliye çağrısı oldu. Bakanlık, İran’la yaşanan çatışmaların bölgesel kaosa dönüşmesi üzerine Türkiye hariç Batı Asya’nın tamamındaki Amerikan vatandaşlarına “derhal bölgeyi terk edin” çağrısında bulundu.

İran’ın misilleme saldırılarının doğrudan hedefi olmayan Mısır’ın da listeye eklenmesi dikkat çekti. Bu karar, Washington’ın çatışmanın coğrafi olarak daha da genişleyebileceğini ve tırmanışın süreceğini öngördüğünü gösteriyor.

Daha önce Katar, Ürdün, Irak, Bahreyn ve Kuveyt’te görev yapan “acil olmayan” Amerikan personelinin ve ailelerinin tahliyesi emredilmişti. Bu adımlar askeri operasyonun sınırlı tutulacağına dair resmi söylemle çelişiyor.

KONTROLLÜ HASAR STRATEJİSİ 

Ortaya çıkan tablo, Washington’ın savaşı siyasi olarak daraltmaya çalışsa da askeri ve bölgesel gerçekliğin genişlediğini gösteriyor. İran çatışmayı cepheden enerji sistemine, deniz hatlarına ve Amerikan müttefik ağlarına yayarak maliyeti küreselleştiriyor. ABD ise hedef küçültüyor, söylemi geri çekiyor ve kriz yönetimine odaklanıyor.

Bu da savaşın ilk büyük stratejik sonucunu ortaya koyuyor: Rejim değişikliği hedefi yerini hasar kontrolüne bırakmış görünüyor. Ancak enerji piyasalarının sarsıldığı, Amerikan askeri kayıplarının arttığı ve tahliye çağrılarının yapıldığı bir ortamda hasar kontrolünün ne kadar mümkün olduğu sorusu hâlâ masada duruyor

• Sıralı haber panosu
• MAKÜ’de KÜRE Ansiklopedi Madde Yazım Atölyesi düzenlendi
• MAKÜ’de Anadolu uygarlıklarının izi sürüldü
• MAKÜ’de hemşirelik eğitiminde simülasyon destekli yeni dönem
• Emekli yazıları13

Kıtalararası

İtalyan ordusunun I. ve II. Dünya Savaşı’ndaki utanç verici performansı, bugünkü manzaradan pek farklı değil. Savunma Bakanı Guido Crosetto ve onun gibi siyasetçiler, Avrupa’nın şatafatlı savaş propagandasına kapılıp Ukrayna’ya asker gönderme sevdasına düşmüş durumda. Macron, Starmer, von der Leyen ve Merz gibi popülaritesi dibe vurmuş savaş tellallarıyla aynı koroya katılıyorlar. Önce Rusya’ya, sonra da Çin’e karşı cephe açmayı hedefleyen bu çılgınlık, yalnızca Batı finans çevrelerinin çıkarına hizmet ediyor.

Oysa tarih, İtalya’nın savaş alanındaki acınası halini defalarca gösterdi.

MAMMA MIA!

1917’deki Caporetto Bozgunu’nda, Avusturya-Macaristan ve Almanya karşısında İtalyan cephesi çöktü. Moral bozukluğu, kötü komuta ve lojistik yetersizlik yüzünden 10 gün içinde 250 binden fazla asker esir düştü, yüz binlercesi geri çekildi. İtalya, müttefiklerinin desteğiyle ancak varlığını koruyabildi. En sonunda taraf değiştirip kazananların yanına geçerek paçayı kurtardılar.

1940’ta ise Mussolini’nin Yunanistan’a saldırma hayali, tarihe geçen bir rezalete dönüştü. “Birkaç haftada Atina’ya gireriz” diyen komutanlar, dağlık arazide hazırlıksız yakalandı. Yunan ordusu, sayıca daha az olmasına rağmen İtalyanları geriye itti ve hatta karşı taarruzla Arnavutluk’a girdi. İtalya ancak Alman müdahalesi sayesinde batmaktan kurtuldu.

KARŞI KIYI: AFRİKA

Ve Kuzey Afrika… El Alamein’de, İtalyan ordusu müttefik Alman kuvvetleriyle yan yana savaştı. O cephede Alman birliklerini yöneten isim, Erwin Rommel’di. II. Dünya Savaşı’nın önde gelen zırhlı birlik komutanlarından, “Çöl Tilkisi” lakaplı, savaş taktiklerinde dünya çapında ün kazanmış bir askerî stratejist olan Rommel, İtalyan ordusunun kendi ürettiği V3 tipi mayınların tehlikesini görünce, bunların kullanılmasını “cinayet” olarak nitelendirip yasaklamıştı.

Ancak Roma’daki komutanlar, bu yasakları umursamadı. Afrika cephesinde görev yapan Paolo Caccia Dominioni, hatıratında yaşananları açıkça anlattı:

“Bozuk gıda, kusurlu silahlar, eksik mühimmat, posta hizmetinin çöküşü ve cephede yarı mevcuda düşmüş birlikler…”

Dominioni, V3 mayınlarının patlaması sonucu ölen askerleri için “Onlar savaşta ölmedi, İtalyan sanayisinin sahtekârlığı ve komutanların umursamazlığı öldürdü” diye yazdı.

İÇKİ VE PROSCİUTTO SOFRASI

Ve bazen, bu yetersizlik sadece malzemede değil, zihniyette de ortaya çıkıyordu. Rommel’in anılarında yer alan bir sahne, bunu tek karede özetler: Cephede Alman tankları yakıtsızlıktan kumlara gömülmüş, mühimmat tükenmişti. Rommel, çözüm ararken İtalyan karargâhına uğradı. Kapı açıldığında gördüğü manzara inanılmazdı:

“Beyaz masa örtüleri serilmiş, şaraplar açılmış, masalar prosciutto (bir tür domuz salamı) ve tatlılarla donatılmıştı. Cephedeki askerler susuzluktan dudakları çatlamışken, arka planda bir ziyafet devam ediyordu. Bu, yalnızca lojistik bir yetersizlik değil; savaşın kaybedildiği anın ta kendisiydi.”

ÖNCE YEMEK SONRA SAVAŞ

Öncelikler felakete dönmüştü: Alman ordusu için “önce yakıt, sonra yemek” kuralı geçerliyken, İtalyan ordusunda sanki “önce yemek, sonra savaş” anlayışı hakimdi.

Bugün Crosetto’nun ve benzerlerinin hayalini kurduğu Ukrayna macerası, işte bu aynı mantığın devamı. Malzemesi yetersiz, hazırlığı eksik, organizasyonu karmaşık, ruhu sahada değil, hayatın tadını çıkarmaya programlanmış bir orduyu Avrupa’nın doğusuna sürmek; hem askeri hem de siyasi bir intihar olur. Üstelik bu kez karşımızda yalnızca bir cephe değil, Rusya ve potansiyel olarak Çin gibi iki büyük güç var.

DAHA İYİ BİR YOL

İtalyan halkı, 20. yüzyılın savaş meydanlarında ödediği bedelleri unutmadı. Avrupa’yı yeni bir küresel savaşa sürüklemek yerine, enerji ve gıda kaynaklarının yağmalanmasını durdurmak, çok kutuplu bir dünya düzeninde işbirliği ve karşılıklı yarar esasına dayalı ilişkiler kurmak gerekiyor. Barış, ancak böyle gelir; çürük mayınlarla, çürük fikirlerle değil.

• Sıralı haber panosu
• MAKÜ’de KÜRE Ansiklopedi Madde Yazım Atölyesi düzenlendi
• MAKÜ’de Anadolu uygarlıklarının izi sürüldü
• MAKÜ’de hemşirelik eğitiminde simülasyon destekli yeni dönem
• Emekli yazıları13

Doç. Dr. Mehmet Perinçek, Azerbaycan Cumhurbaşkanı İlham Aliyev’in Rusya’ya karşı son dönemde değişen tutumunu, “Aliyev aslında aklı başında bir lider. Ailesinin İngiltere’de büyük yatırımları var. British Petrol, Azerbaycan enerji sektöründe güçlü bir oyuncu. Bu durum, Aliyev üzerinde baskı olduğunu düşündürebilir. Ancak şu uyarıyı yapmak gerekiyor: Azerbaycan, Karabağ’ı Paşinyan’ın Batı’ya yönelme hataları sayesinde geri aldı. Paşinyan Batı’ya yönelince Aliyev, Rusya’yı yanına çekerek Paşinyan’ı yalnızlaştırdı ve Karabağ zaferini kazandı. Fakat şimdi Aliyev aynı hatalara düşüyor, ‘Paşinyanlaşıyor.” şeklinde değerlendirdi.

‘İKTİDARINI KAYBEDEBİLİR’

Aliyev’in, ABD’nin bölgedeki kuvvetinin ve etkisinin azaldığı bir dönemde Rusya ve İran’la kavga ederek Washington’u oyuna katmaya çalışmasının başarı getirmeyeceğini ileri süren Perinçek, “Bu başarı getirmez. Karabağ’ı geri aldı ama aynı hatalar devam ederse gelecekte iktidarını kaybedebilir. Rusya, Ukrayna savaşı boyunca Aliyev’in Ukrayna’daki petrol tesislerine dokunmadı. Şimdi Moskova’yı karşısına alırsa, bu tesisler hedef haline gelir ki bu kendi eliyle intihar olur. Üstelik karşısında sadece Rusya değil, İran gibi güçlü aktörler de var. Amerika’yı bölgeye sokmak, Çin’in Kuşak-Yol Projesi için kritik olan köprü başını ABD’nin eline vermek demektir.” dedi.

• Sıralı haber panosu
• MAKÜ’de KÜRE Ansiklopedi Madde Yazım Atölyesi düzenlendi
• MAKÜ’de Anadolu uygarlıklarının izi sürüldü
• MAKÜ’de hemşirelik eğitiminde simülasyon destekli yeni dönem
• Emekli yazıları13

Avrupa, kendisini bir kez daha yine kendisinin kurduğu bir tuzağın içine çekiyor gibi görünüyor: Rus petrolü üzerinden denizlerde yeni bir çatışma. Aslına bakılırsa Baltık Denizi’nde fiilen de başlamış durumda. Amaç, Rusya’nın deniz yoluyla ihracatını engelleyerek onu köşeye sıkıştırmak. Ancak 2022’den beri süregelen politikalarına baktığımızda Avrupa’nın daha fazlasının peşinde olduğunu düşünmek de oldukça meşru görünüyor.

Baltık çatışmasının temelleri Ekim 2023’te ABD’nin Rus petrolü taşıyan tankerleri hedef alan ilk yaptırımlarıyla atıldı. Haziran 2024’te İngiltere ve Avrupa Birliği (AB) de bu sürece katıldı. Operasyon netice itibarıyla Batı’nın Rusya’yı petrol gelirlerinden mahrum bırakma çabasının bir diğer ayağı.

• Sıralı haber panosu
• MAKÜ’de KÜRE Ansiklopedi Madde Yazım Atölyesi düzenlendi
• MAKÜ’de Anadolu uygarlıklarının izi sürüldü
• MAKÜ’de hemşirelik eğitiminde simülasyon destekli yeni dönem
• Emekli yazıları13

Money Metals Exchange (MME), 25 Temmuz 2024 günü Afrika ülkelerinin ABD dolarına olan güvenlerini kaybettikçe altın satın aldığını ele alan bir makale yayınladı.

DOLAR TEHDİDİNE ALTIN KALKANI

Money Metals Exchange yazarı Mike Maharrey, Amerika’nın ABD dolarını bir baskı aracı olarak kullanmasından korkan Afrika ülkelerinin jeopolitik riskleri azaltmak ve milli paralarını kayıplara karşı korunmak için giderek daha fazla altına yöneldiğini tespit ediyor.

Nijerya, Uganda, Zimbabve, Madagaskar ve diğer bazı Afrika ülkeleri, altın rezervlerini arttırmak, kendi altınlarını ülkelerine geri getirmek ve hatta para birimlerini değerli metalle desteklemek için adımlar atıyorlar.

GÜNEY SUDAN DA KERVANA KATILDI

Güney Sudan altına geçiş yapan son ülke oldu. Geçtiğimiz hafta sonu ülkenin Merkez Bankası Başkanı altın rezervlerini genişletmeyi planladıklarını söyledi ve gerekli belgeleri hazırlama ve diğer ülke örneklerini ve alınan dersleri inceleme aşamasında olduklarını sözlerine ekledi.

TANZANYA’DA DOLARA SINIRLAMA

Bunlarla birlikte Tanzanya ise Haziran ayında altı ton altın satın almak için 400 milyon dolar harcamayı planladığını açıkladı. Buna ek olarak, ülkenin Maliye Bakanı Dr. Mwigulu Nchemba ülkede doların yaygın kullanımını sınırlamak için bir talimat yayınladı.

ABD EKONOMİSİ, NİJERYA’YA GÜVEN VERMİYOR

Nijerya da rezervlerini güçlendirmek için yerli altın alım planı başlattı. Nijerya Merkez Bankası, yerli altın alımının yanı sıra mevcut altın rezervlerini de ülkeye geri getirmeyi planladığını açıkladı. Batı basınında “yükselen enflasyon, artan borç seviyeleri ve jeopolitik gerilimler gibi ekonomik göstergelerin Nijeryalı yetkililer arasında ABD finansal sisteminin istikrarına ilişkin endişeleri arttırdığı” ifade ediliyor.

İŞE DOLARSIZLAŞMAYLA BAŞLANIYOR

Money Metals Exchange ise incelemesini “altının fiyatının yükseleceğini, ABD dolarının fiyatının düşeceğini ya da ABD dolarına erişimlerinin yaptırımlar nedeniyle tehlikeye girebileceğini düşünen ülkeler için rezervlerindeki altın oranını artırmak mantıklı olabilir” cümlesiyle bitiriyor.

Artık dünyanın neresinde olursa olsun ekonomide önlem almak isteyen, krizden kurtulmaya çalışan ya da ekonomide herhangi bir milli hamle içerisinde bulunan ilk önce işe dolarsızlaşmayla başlıyor. Tüm dünyada dolardan kurtulmak ekonomide başarının en temel programı haline geliyor.

• Sıralı haber panosu
• MAKÜ’de KÜRE Ansiklopedi Madde Yazım Atölyesi düzenlendi
• MAKÜ’de Anadolu uygarlıklarının izi sürüldü
• MAKÜ’de hemşirelik eğitiminde simülasyon destekli yeni dönem
• Emekli yazıları13
• ANTGİAD’tan genç beyinlere yatırım
• Muhittin Böcek’in etkin pişmanlık ifadesi
• Gökhan Böcek’in HTS kayıtlarıyla doğrulanan ifadesi, CHP’de “Adaylık Borsası”na işaret ediyor

Quincy Institute for Responsible Statecraft, ABD dış politikasında uzmanlaşmış bir Amerikan düşünce kuruluşu. 2019’da kurulan Quincy Institute’ün merkezi, Washington DC’de bulunuyor ve adını eski başkan John Quincy Adams’tan alıyor.

SORUNLARIN DAYATTIĞI GERÇEK

“Trump’ın Vance’i başkan yardımcısı olarak seçme nedeni ABD dış politikasıyla ilgili” başlıklı yazının sahibi Enstitü’nün uzmanlarından Mark Episkopos. Episkopos, bu seçimi ABD’nin çok kutuplu dünya fikrini kabul etmeye hazır olduğuna bağlıyor. Yazara göre Amerika’nın karşı karşıya olduğu küresel sorunlar kritik bir noktaya ulaşmış ve ABD’nin yadsınamaz avantajlarına ve kayda değer rakiplerinin yokluğuna duyulan güven, Avrupa, Asya ve Orta Doğu’daki krizler nedeniyle çökmüş.

Episkopos’un ifadesiyle Trump’ın başkan yardımcısıyla ilgili verdiği karar, endişeli seçmenler arasında dış politikaya yönelik ilgide benzeri görülmemiş bir patlamanın habercisidir ve Amerikan tarihine uzun süre bakıldığında, Vance seçimi ABD dış politikasının demokratikleşmesi açısından bir dönüm noktası olabilecektir. Onlarca yıllık kayıtsızlığın ardından Amerikalı seçmenler, dış politikanın teknokratlara ve özel çıkar gruplarına bırakılmayacak kadar önemli olduğu sonucuna varmıştır.

KENDİNİ YENİDEN GÖZDEN GEÇİRME GEREKLİLİĞİ

Diğer taraftan Enstitünün uzmanı, Trump’ın Vance’i başkan yardımcısı olarak atama kararının bayrağı Amerika’nın dünyadaki yerini yeniden düşünmeye hazır yeni bir siyasetçi dalgasına devretmek anlamına geldiğini de düşünmektedir. ABD, uluslararası sahnede her istediğini yapabildiği tek kutuplu bir dünya fikrini ve kibirli ve kötü niyetli bir şekilde alınan kararları terk etmeye hazırdır.

Bununla birlikte Vance, ABD’nin yenilenen büyük güç rekabeti çağında stratejik olarak sürdürülebilir bir zemin bulabilmesi için transatlantik ilişkinin doğasının değişmesi gerektiğine inanmaktadır.

UKRAYNA KRİZİ VE AVRUPA

Ukrayna’daki çatışma Avrupa’yı zayıflatmış, ekonomisini baltalamış ve ABD’ye daha bağımlı hale getirmiştir. Ancak yeni nesil Amerikalı siyasetçiler için bu bağımlılık, “hoş bir birliktelik” değil, bir yüktür. Avrupa’nın kendi ayakları üzerinde sağlam bir şekilde durması ve Ukrayna’daki çatışmanın bir an önce sona erdirilmesi gerekmektedir.

DIŞARININ YÜKÜ İÇERİYE AĞIR GELDİ

Yazıda ancak meselenin sadece Ukrayna olmadığı da vurgulanır. Vance’in adaylığı ABD’nin karşı karşıya olduğu zorluklara giderek daha fazla yabancılaşan yorgun ve solmakta olan bir dış politika konsensüsüne çarpıcı bir karşı çıkıştır. Bu, Amerika’nın yurtdışındaki aşırı yükümlülükleri ile yurtiçindeki sorunlar arasındaki yıkıcı bağlantıyı sona erdirme çabasıdır.

GÖRMEZDEN GELEMEYECEKLER

ABD’nin merkezinden yapılan bu tespitler, kimine gerçekçi, kimine iyimser, kimine de göz boyamak için gelebilir. Ancak kesin olan bir şey var ki, çok kutupluluk gerçeği ABD’nin karşısında boylu boyunca durmaktadır. ABD, öyle ya da böyle, bugün ya da yarın bu gerçeği görmek ve kabullenmekten kaçamayacaktır.

Mehmet Perinçek

• Sıralı haber panosu
• MAKÜ’de KÜRE Ansiklopedi Madde Yazım Atölyesi düzenlendi
• MAKÜ’de Anadolu uygarlıklarının izi sürüldü
• MAKÜ’de hemşirelik eğitiminde simülasyon destekli yeni dönem
• Emekli yazıları13
• ANTGİAD’tan genç beyinlere yatırım
• Muhittin Böcek’in etkin pişmanlık ifadesi
• Gökhan Böcek’in HTS kayıtlarıyla doğrulanan ifadesi, CHP’de “Adaylık Borsası”na işaret ediyor

Dr. Mehmet Perinçek

NATO Genel Sekreteri Jens Stoltenberg’in, Ukrayna’nın Rusya topraklarındaki askeri hedefleri vurmak için Batılı ülkeler tarafından sağlanan silahları kullanmasından yana görüş açıklamasının ardından Batı başkentleri, Kiev’e bu yönde peşi sıra izin vermeye başladı.

Atlantik cephesi, her geçen gün savaşın şiddetini artıracak, hatta çapını ve coğrafyasını genişletecek adımlar atıyor.

SAVAŞA HAZIRLANAN AVRUPA

Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, Ukrayna’ya asker gönderme konusunu ne zamandır dilinden düşürmüyor.

Alman generallerin Kırım köprüsünü vurma planı yaptıklarını tüm dünya basına sızan ses kayıtlarından öğrendi.

Doğal olarak basına sızmayan çok sayıda başka gizli planın olduğu da düşünülmelidir.

Avrupa ülkeleri, savunma bütçelerini birkaç katına çıkarıyor. Almanya’da zorunlu askerlik geri geliyor. Hatta Sağlık Bakanı, ülkenin sağlık sisteminin savaş durumuna uygun olmadığını, yeniden yapılandırma gerekliliğini vurguluyor.

İngiltere, bu konuda zaten yangına körükle gidenlerin başında geliyor.

Ukrayna meselesi konusunda farklı politikalara sahip olan Slovakya Başbakanı Robert Fico’ya suikast ve Sırbistan Cumhurbaşkanı Aleksandar Vuçiç’in benzer tehditlere maruz kalması, sürecin başka bir aşamaya geçtiğini de gösteriyor.

Bu örnekler artırılabilir. Ancak kesin olarak söyleyebiliriz ki, Avrupa, bir savaşa hazırlanıyor ve hızlı bir militarizasyon süreci yaşıyor.

ATLANTİK ÇAĞININ SONU GELİYOR

Bu süreci anlamak için birkaç farklı gelişmeye göz atmak gerek.

Genel olgulardan başlayalım…

Atlantik hegemonyası, inişe geçmiş durumda.

Bir taraftan dünyada ekonominin merkezi Atlantik’ten Pasifik’e kayıyor.

Pandemi ve Ukrayna Savaşı’yla birlikte neoliberal sistemin tıkandığını herkes görüyor.

Atlantik cephesi, neredeyse her girdiği savaşta zafiyet gösteriyor.

İsrail saldırganlığı, Filistin direnişi karşısında başarısız oldu, soykırım politikaları dahi Filistin halkının direncini kıramadı.

Batı, Esad’ı yıkamadı. Güney Kafkasya’da Batı planları sonuçsuz kaldı.

Afrika’da devletler zemininde bağımsızlık hareketleri yükseliyor. Latin Amerika da keza öyle.

Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri gibi Körfez ülkeleri, ABD’nin baskılarına boyun eğmiyor, askeri düzlemden petrol fiyatlarının belirlenmesine kadar birçok konuda Washington’un değil, kendi çıkarlarını temel alıyor.

Üstüne üstlük bütün bu bölgelerdeki Atlantik’in hedefindeki ülkeler bir araya geliyor.

Şangay İşbirliği Örgütü, BRICS, Türk Devletleri Teşkilatı gibi birliktelikler, güç topluyor, çok kutuplu yeni dünya düzeni hızlı bir şekilde inşa ediyor.

CEPHEDEN GELEN KÖTÜ HABERLER

Konuya Ukrayna meselesi özelinde bakacak olursak…

Ekonomik yaptırımlar, işe yaramadı. Rus değil, Avrupa ekonomisi zarar gördü.

Rusya, tam tersine Batı bağımlılığından kurtulacağı ve milli üretimine odaklanacağı bir şans elde etti.

Ukrayna’nın karşı harekâtı tamamıyla başarısız oldu. Batı’da bir dönem bırakalım Ukrayna’nın Kırım’ı ve eski doğu Ukrayna topraklarını geri almasını, neredeyse Ukrayna Ordusu’nun Moskova’da Kızıl Meydan’da geçit töreni yapacağına inananlar vardı.

Cephedeki bu başarısızlık, Kiev rejiminde de çalkantılara yol açtı.

Taht kavgası hızlandı, Batı’da Zelenskiy’e alternatifler konuşulmaya başlandı.

Üstüne üstlük Zelenskiy’in görev süresi doldu, seçimlerin yapılmamasıyla meşruiyetini de kaybetti.

Sadece Ukrayna içinde değil, Kiev rejiminin hamileri arasında da birbirlerine yönelik suçlamalar başladı.

ABD’den İngiltere’ye, Londra’da Washington’a salvolar birbirini takip etti, Paris’le Berlin arasında anlaşmazlıklar gün yüzüne çıktı.

Bu arada Avrupa’da daha radikal çatlak seslerin çıkması da kaçınılmaz.

“Avrupa için Avrupa” anlayışını değil, “ABD için Avrupa” anlayışını benimsemiş eski kıtanın hükümetlerine kendi ülkelerinde de itirazlar yükseliyor ve daha da yükselecek.

Avrupa halklarının başkalarının hesabına ekonomik bedel ödemenin ötesinde bir de savaşarak canını vermek isteyeceği düşünülemez.

Bu gelişmelerin Batı’da bir panik havası yaratmaması mümkün değil.

Başlattıkları bu savaşı kaybetmemek için her kozu oynayacakmış gibi gözüküyorlar.

Üstüne üstlük Rusya’nın cephede ciddi avantajlar elde edebileceği bir saldırıya hazırlandığı da düşünülüyor.

Rusya’yı bundan caydırmak gibi bir hedefi de var Batı’nın.

Crocus City Hall terör saldırısı, Moskova’nın dikkatini başka yere çekmek, içini karıştırmak ve cephede olası bir saldırı planını engellemek içindi.

Asker göndermekten verdikleri silahları Rusya topraklarında kullanma iznine kadar yapılan açıklamalar da Rusya’yı ileri gitmekten alı koyma amacını taşıyor.

ABD SEÇİMLERİNE HAZIRLIK

İşin bir de ABD seçimleri boyutu var.

Herkes hesabını Trump iktidarına göre yapmaya başladı.

Olur da Washington, kendi kıtasına çekilir ve dünyaya nizam vermek yerine kendi içini düzene sokmak yoluna girerse, oluşan boşluğu kimin dolduracağına dair planlar şimdiden yapılıyor.

Macron, aslında ilk Trump döneminde çok heveslenmişti. Ama işler istediği gibi gitmedi.

Sonra Biden, iktidara gelince Washington’a sesini çıkarmaktan hepten vazgeçti. Ne de olsa Biden’la aynı hamurdan yoğrulmuşlardı.

Olsun, Avrupa’nın iştahı bir kez daha kabardı.

“ABD sahneden çekilirse, yerini biz alalım” düşüncesi Avrupa başkentlerinde hâkim hale geliyor.

Bu saldırganlık, bundan da kaynaklanıyor. Avrupa’nın maceraya hazır kuvvetleri de Amerikan seçimlerine hazırlanıyor.

AVRUPA, BÖLF MÜ YAPIYOR, CİDDİ Mİ?

Dolayısıyla bütün bu gelişmelerde Rusya’yı frenlemek için yapılan blöfler de var, bir taraftan Avrupa’nın büyük burjuvazisi içinde yeni “Hitler” olmak isteyenler de… İçi içe girmiş bir süreç.

AFRİKA’YA SIÇRAYAN UGRAYNA ÇATIŞMASI

Ancak gelişmeler bunlarla da sınırlı değil.

Bu amaçlara erişmek için Atlantik cephesi, savaşın coğrafyasını genişletmek de istiyor.

Zaten bunu birkaç kez denediler. Transdinyester meselesini kullanarak Moldova üzerinden ya da Baltık ülkelerini kullanarak savaşın coğrafyasını yaymaya çalıştılar. Olmadı.

Şimdi daha da uzak bir coğrafya üzerinde hamleler geliyor: Afrika.

Afrika’da zaten hâlihazırda bir kamplaşma var.

Afrika ülkeleri, özellikle ABD ve Fransa’nın yeni sömürgeci politikalarına karşı ayağa kalkıyor, Washington ve Paris kara kıtadan birer birer kovuluyor.

Rusya, Çin ve Türkiye de bu mücadelede Afrika ülkelerinin en önemli dayanak noktaları.

Yeni sömürgeci tehdidi, askeri, ekonomik ve siyasi olarak bu ülkelerle işbirliği içinde dengeliyorlar.

Şimdi Atlantik cephesi Afrika’ya yeni bir “oyuncu” sokma peşinde.

Son dönemde on Afrika ülkesinde (Fildişi Sahili, Gana, Ruanda, Botsvana, Mozambik, Demokratik Kongo Cumhuriyeti, Sudan, Tanzanya, Moritanya ve Kamerun) yeni Ukrayna büyükelçilikleri açıldı.

Özellikle Paris, kıtadaki başarısızlığını bu hamleyle gidermek istiyor.

Diğer taraftan Ukrayna da Batı’dan gelen yardımların bedelini bu şekilde ödemiş olacak.

Hatta Ukrayna gizli servisinin askeri güçlerinin Sudan’da savaştığı da ortaya çıkmıştı.

Kiev, Afrika’ya Fransa’nın yeni sömürgeci politikaları için asker gönderirken, kıtadan Rusya’ya karşı Ukrayna’da savaşmak için asker de toplamaya çalışıyor.

Örneğin Ukrayna’nın, Fransız stratejisine verdiği destekle bilinen Fildişi Sahili’nde büyükelçilik açmasının ardından, basında Ukrayna ordusuna katılmak üzere bu ülkede gönüllü toplanmasına ilişkin bir belge yayımlanmıştı.

Benzer bir olay da Senegal’de yaşanmış, Senegal makamlarının müdahalesinin ardından Ukrayna’nın Rusya’ya karşı savaşmak üzere topladığı kişilerin cepheye götürülmesi engellenmişti.

Ukrayna elçilikleri, “tahıl gönderme” kozunu da oynayarak Afrika’da Batı’nın “barış” planının lobisini de yapıyor.

Atlantik stratejisiyle kopmaz bağlarla bağlı olan Ukrayna’nın Afrika’da da Batı stratejisi üzerinden hareket edeceğine şüphe yok.

O strateji, haliyle sadece Rusya’ya karşı değil, Afrika halklarının bağımsızlık mücadelesini ve dolayısıyla onun önemli destekçilerinden Türkiye’nin kıtadaki varlığını ve etkisini de hedef alacak.

BRICS ÜYELİĞİ: DÜNYA BARIŞINA KATKI

Batı’daki savaş hazırlıkları ve Ukrayna çatışmasını Afrika’ya taşıma planları, dünyanın karşı karşıya olduğu tehdidi net bir şekilde gözler önüne seriyor.

İşte böyle bir ortamda Türkiye’nin BRICS’e katılmak istediğini açıklaması ayrı bir önem taşıyor.

BRICS üyeliğinin siyasal, ekonomik getirileri, konunun güvenlik boyutu ayrı bir yazının konusu kuşkusuz.

Ancak yazımız çerçevesinde BRICS çıkışını değerlendirecek olursak…

Çok kutuplu dünyanın BRICS gibi örgütlenmelerinin güç toplamasıyla dünyanın bir savaşa sürüklenmesi engellenebilir.

ABD ve Avrupa’yı bu maceralardan ya da hesapsız hamlelerden caydıracak olan Avrasya cephesinin sımsıkı bir araya gelmesidir.

Güçlü ve kurumsallaşmış BRICS, güçlü Şangay İşbirliği Örgütü, güçlü Türk Devletleri Teşkilatı, Bidenları, Macronları, Scholzleri kendine getirir, saldırgan adımlar atmasını engeller.

Yoksa en ufak zafiyette kendi çıkarları için her türlü şiddet aracını kullanmaya hazır gözüküyorlar.

İşte Türkiye, BRICS’e katılarak dünya barışına da önemli bir katkı sunacaktır.

BRICS üyeliği konusu, daha önce farklı konularda yaşadığımız gibi Batı’yla pazarlıkların bir aracı yapılmamalı, en kısa zamanda somut adımlar atılmalıdır.

BU MAKALE, Independent Türkçeden alındı.

• Sıralı haber panosu
• MAKÜ’de KÜRE Ansiklopedi Madde Yazım Atölyesi düzenlendi
• MAKÜ’de Anadolu uygarlıklarının izi sürüldü
• MAKÜ’de hemşirelik eğitiminde simülasyon destekli yeni dönem
• Emekli yazıları13
• ANTGİAD’tan genç beyinlere yatırım
• Muhittin Böcek’in etkin pişmanlık ifadesi
• Gökhan Böcek’in HTS kayıtlarıyla doğrulanan ifadesi, CHP’de “Adaylık Borsası”na işaret ediyor

Türkiye’den bir tek Vatan Partisi katıldı!

Yeni sömürgeciliğe meydan okudular

Vatan Partisi Genel Başkan Yardımcısı Ethem Sancak ve Rusya Temsilcisi Mehmet Perinçek, Moskova’da düzenlenen ‘Yeni Sömürgeciliğe Karşı Milletlere Özgürlük Forumu’ndaki konuşmaları ile tarihe önemli bir not düştü.

Rus devleti tarafından Moskova’da düzenlenen “Yeni Sömürgeciliğin Modern Uygulamalarına Karşı Mücadele Destekçileri Forumu” tamamlandı. “Ulusların Özgürlüğü İçin” sloganıyla toplanan Forum, Çin’den Zimbabve’ye kadar yedi iklimden devlet temsilcilerini bir araya getirdi. Forum’a, Rusya Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov ve Güvenlik Konseyi Başkan Yardımcısı Dmitri Medvedev de katıldı. Rusya’nın iktidar partisi Birleşik Rusya Partisi öncülüğünde düzenlenen Forum’da, Türkiye’den bir tek Vatan Partisi yer aldı. TASS haber ajansı, Forum’a 50’yi aşkın ülkeden 200 yabancı temsilcinin katıldığını bildirdi. Temsil düzeyinin çok yüksek olduğu vurgulanan haberde, “Aralarında 30’dan fazla kişi, çoğu ülkelerinde iktidarda olan ya da iktidar koalisyonlarının bir parçası olan siyasi partilerin liderleri ya da lider yardımcıları.” denildi. Aynı tarihte Münih Güvenlik Konferansı’nın da düzenlendiği belirtilen haberde, Münih’te 150 katılımcının olduğuna dikkat çekildi. Forum’un organizasyon komitesinin birinci başkan yardımcısı olan Andrey Klimov da katılımcıların birçoğunun devlet başkanından hükümet üyelerine ve parlamento başkanlarına kadar önemli pozisyonlarda bulunduğunu kaydetti.

DİVAN BAŞKANI ETHEM SANCAK

Forum’un ilk gününde, “Yeni Sömürgeciliğe Karşı Mücadelenin Siyasi ve Hukuki Yönleri” başlıklı oturum yapıldı. Oturumu, Vatan Partisi Genel Başkan Yardımcısı ve Uluslararası İlişkiler Bürosu Başkanı Ethem Sancak ile Birleşik Rusya Partisi Yüksek Konsey Üyesi Vladimir Pligin birlikte yönetti. Oturumda Vatan Partisi Rusya Temsilcisi Mehmet Perinçek de bir konuşma yaptı. Ethem Sancak ve Mehmet Perinçek’in konuşmalarını sunuyoruz…

Dünya Forumu sonuç bildirgesi: ‘Yeni sömürgeciliğe karşı koyalım’

“Yeni Sömürgeciliğin Modern Uygulamalarına Karşı Mücadele Destekçileri Forumu” Moskova’da sonuç bildirgesi açıklandı: ‘Yeni sömürgeciliğe karşı koyalım’

Forum’un düzenlendiği National Hotel konferans salonu

50’yi aşkın ülkeden 200 üst düzey yabancı temsilcinin iştirak ettiği Dünya Forumu’nun ilk günkü oturumunu, Vatan Partisi Genel Başkan Yardımcısı ve Uluslararası İlişkiler Bürosu Başkanı Ethem Sancak ile Birleşik Rusya Partisi Yüksek Konsey Üyesi Vladimir Pligin birlikte yönetti. Vatan Partisi Rusya Temsilcisi Dr. Mehmet Perinçek de oturumda bir konuşma yaptı. Temsilcilerimizin konuşmalarını pazartesi günü yayımlamıştık. Rusya Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov ve Güvenlik Konseyi Başkan Yardımcısı Dmitri Medvedev’in de katıldığı Forum’un ele aldığı başlıca konular şu başlıklarda özetlenebilir:

“Yeni Sömürgeciliğe Siyasi ve Hukuki Karşı Koymanın Yönleri”

“Yeni Sömürgeciliğe Finansal ve Ekonomik Karşı Koymanın Yönleri”

“Yeni Sömürgeciliğin Bilgi ve İnsani Yardım Alanında (Eğitim, Bilim, Kültür, Tıp, Spor, vb.) Yıkıcı Tezahürleri”

“Yeni Sömürgeciliğin En Tehlikeli Tezahürlerinden Biri Olarak Egemen Devletlerin İşlerine Yasa Dışı Müdahale”

“Yeni Sömürgeciliğin Modern Uygulamalarına Karşı Mücadelede Uluslararası Sosyopolitik Konsolidasyon Biçimleri ve Yöntemleri”

Forum’un sonuç bildirgesini okurlarımızın bilgisine sunuyoruz…

KAYNAK:AYDINLIK

• Sıralı haber panosu
• MAKÜ’de KÜRE Ansiklopedi Madde Yazım Atölyesi düzenlendi
• MAKÜ’de Anadolu uygarlıklarının izi sürüldü
• MAKÜ’de hemşirelik eğitiminde simülasyon destekli yeni dönem
• Emekli yazıları13
• ANTGİAD’tan genç beyinlere yatırım
• Muhittin Böcek’in etkin pişmanlık ifadesi
• Gökhan Böcek’in HTS kayıtlarıyla doğrulanan ifadesi, CHP’de “Adaylık Borsası”na işaret ediyor
• İran’ın yenilmezliğinin kaynağı: Fedakarlıkta birleşmek

ABD’de Teksas eyaletiyle başlayan ve diğer eyaletlerin de destek verdiği sınır tartışması dünya gündeminde yankı uyandırmaya devam ediyor. Dr. Mehmet Perinçek ise gündemdeki Teksas’ın ve 25 eyaletin imzaladığı bildiriyi değerlendirdi.

Ulusal Kanal’da Amerika Birleşik Devletleri’nde yaşanan son karışıklıklar ve genel durum ile ilgili önemli değerlendirmelerde bulunan Mehmet Perinçek çok özel açıklamaları ile dikkat çekti. ABD’nin yenilmez olmadığının görüldüğünü aktaran Perinçek artık Türkiye’de de o ABD’den korkanlara ders olduğunu söyledi.

ABD’DE HALK VE DEVLET KARŞI KARŞIYA GELECEK

Teksas ve 25 eyalette başlayan olayların yalnızca bir ilk adım olduğunu belirten Perinçek açıklamalarında şu ifadelere yer verdi:

Perinçek: “Önümüzdeki dönemde halka devlet arasında da sorunlar yaşanacaktır. İşte aslında buna, hatırlarsanız geçtiğimiz senelerde bir siyahinin öldürülmesiyle, polisin öldürülmesiyle çeşitli eylemler baş göstermişti. Pandemi sürecinde halkın düştüğü içler acısıydı, bunu dünya tanık oldu gördü. Amerika’da ekonomik sorunlar arttıkça tabandaki alt kademelerdeki alt sınıflardaki insanların da çok daha zorlaşıyor. Sokaklarda yatanlardan kalkanlardan tutalım, ABD’deki yoksulluk da ciddi boyutlara ulaşıyor. Bunlar da bir süre sonra ABD içerisinde halkla devlet arasında da çeşitli çatışmaların doğmasına, problemlerin çıkmasına neden olacak. Dolayısıyla ABD’de gördüğümüz bir devlet içinde bir yarılma var: Trump’ın çizgisi ile geleneksel çizgi arasında… Trump artık diyor ki dışarıya şekil vermeyi bırakalım içimizdeki sorunlara dönelim oraya aktardığımız kaynakları kendi içimizde kullanalım şeklinde bir strateji izlemek istiyor. Bu Amerika’nın şu ana kadar geleneksel politikalarına oldukça aykırı. Bundan dolayı böyle bir yarılmanın olduğunu görüyoruz. İki, eyaletler arasında çatışma iç savaşa doğru sürüklenebilecek bir durum söz konusu… Olacaktır, olabilir. Bu Teksas olayı bunu göstermektedir. Bir de tabii devlet tarafında ciddi bir çelişmenin yaşanabileceğini görüyoruz. Bu da Amerika’nın ciddi zafiyetler içerisinde olduğunu da bize gösteriyor ve haliyle Amerikan emperyalizminden sıkıntı çeken onun baskısı altında, tehdidi altında olanlara manevra alanı sağlayacak.

ABD’nin saldırganlığı zayıflar mı?

Perinçek: “Kendi iç sorunlarıyla boğuşan Amerika, dışarıdaki tehditlerini baskılarını, planlarını azaltmak zorunda kalacak. Bu doğal bir süreç, Amerika’nın kendisi zaten bu iç sorunlarıyla boğuşmadan Afganistan’da kaybetmiş, Ukrayna’da kaybediyor, Orta Doğu’da kaybediyor, BOP başarısızlığa uğramış. Kürdistan falan kurulamamış. Bir de bu başarısızlıkların üzerine iç karışıklıklar Amerika’da arttığı zaman e tabi bu Amerika’nın tehdidinden mustarip olan ülkelere ciddi manevra alanları ve imkanlar sunacak. Amerika eskisi gibi korkulan, korkulacak bir ülke olmadığını da göstermiş oluyor. Eskiden “Amerika istediğini yapar, onu alır bunu koyar şurada darbe yapar. İstediği hükümeti değiştirir, oraya kukla hükümet koyar, orayı işgal eder. Amerika’nın ekonomik hegemonyasından kurtulamayız, dolar şöyledir, her şeyimiz oraya bağlıdır” gibi bir Amerikan efsanesi yaratıldı. Hatta bazen bu Amerika’yı kötüleyerek de yapılıyor ama sonuç olarak Amerika’nın yenilmez olduğunu da anlatmış oluyor insanlara ya da devletlere, yetkililere. Fakat durumun böyle olmadığı ortaya çıktı. Yenilmez olmadığını Afganistan, Ukrayna’da falan gördük ama Amerika’nın kendi içini bile düzene sokamayacak hale gelmiş durumda.”

BİR HAİNLER BİR DE KORKAKLAR VAR

Mehmet Perinçek konuşması sırasında İsveç’in NATO’ya kabul edilmesi konusunda da önemli noktalara değindi:

Perinçek: “Amerika başka ülkeleri bölmeye çalışırken bir anda kendisi bölünme tehdidi ile karşı karşıya kaldı. Böyle bir durumda Amerika’nın, biliyorsunuz ülkemizde de tamamen Amerika’nın paralı askerleri var, Amerika’ya doğrudan bağlı çalışan güçler var, onlar Amerika’nın politikaları Türkiye’de uygulamaya çalışıyorlar. Bu hükümette de var. Ama bir de Türkiye’de ne var: Amerika’dan korkanlar. Milli kaygıları var, Amerika’nın tehdit olduğunu görüyor ama “Amerika’ya şöyle yaparsak bizi tokatlar, aman bizi kulağımızdan tutar atar, ekonomimizi batırır, darbe yapar” gibi Amerika’dan korkanlar var. O korkaklar da Amerika’nın uşakları gibi aynı şekilde politikalarına doğrudan biat ediyorlar Bunu geçtiğimiz gün İsveç oylamasında gördük. O oylamada sadece NATO’cular, sadece Amerikan uşakları evet oyu kullanmadı, Amerika’dan korkanlar da evet oyu kullandılar. Amerika bize kızar, bizi döver diye korkanlar da belki kasetlerimizi çıkarır diye korkanlar da evet oyu kullandılar. Ama baktığımızda Amerika’nın korkulacak bir güç olmadığını, tabii Amerika yandı bitti değil, bir iç savaşla kendi dertlerine dönecekler tüm dünyadan çekilecekler diye bir durum yok ama böyle bir sürecin başladığını görüyoruz. Bu da tabii Amerika’dan korkanlara bir ders olmuş oluyor. Teksas olayları Amerika’dan korkanlara “Korkma” diyebileceğimiz bir koşullar da söz konusu. Amerika Türkiye’yi bırakın, kendisi bölünme tehdidi ile karşı karşıya.”

ABD’DE ÇOK KUTUPLU HALE GELİYOR

ABD’nin kendi içinde özellikle şimdi Teksas eyaletinin başkaldırmasıyla başlayan olaylara dair Dr. Mehmet Perinçek şunları söyledi:

Perinçek: “Dünya çok kutuplu hale gelirken ABD de çok kutuplu bir hale geliyor. Yani ABD’nin hem devlet içerisinde siyasi elitler içerisinde ciddi bir yarılma söz konusu. Yani şimdiye kadar ABD’de kim iktidar olursa olsun o müesses nizamın politikalarını sürdürürdü. Demokratlar gelse Cumhuriyetçilerle ciddi sorunlar yaşamazlardı, Cumhuriyetçiler gelse Demokratlardan bakan vesaire bile alabilirdi ve bir şekilde Amerika’nın ihtiyacı olan politikalar iktidara kim gelirse gelsin sürdürülürdü. Fakat bu Senato baskınıyla birlikte de Trump’ın aslında Amerikan politikasında, siyasetinde ortaya çıkmasıyla birlikte ciddi bir yarılmanın yaşandığına tanık olduk. Bu yarılma, söylediğimiz gibi, hem devlet içerisinde Amerika’nın siyasi elit dediğinin içerisinde yaşanırken sadece bununla da sınırlı kalmadı eyaletler arasında da çeşitli yarılmaların olabileceğini bekliyorduk. Çünkü Amerika Birleşik Devletleri isminden de anlaşılacağı üzere farklı farklı devletlerden farklı farklı eyaletlerden, hükümetlerden meydana geliyor. Bunlar arasında da ciddi anlamda daha geçmişten gelen rekabetler var, bunlar arasında sorunlar var. Teksas, California gibi eyaletler her zaman Amerika’dan ayrı bir yol çizme konusunda bir eğilimleri vardı, olmuştur. Fakat geldiğimiz noktada bu ayrımın neredeyse artık bir iç savaşa dönecek bir duruma geldiğini de görüyoruz. Tabii ABD dünya hakimiyetini kaybettikçe, işte Afganistan’dan kovuluyor, Suriye’de istediğini alamıyor, Afrika’da hem Fransız hem Amerikan emperyalizmi kaybediyor, Ukrayna’da başarısız oldular, şimdi oradan nasıl fıyarız onun peşine düştüler. Destekledikleri, hatta yanında durdukları, birlikte hareket ettikleri İsrail Orta Doğu’da başarısızlığa gidiyor, istediklerini alamıyor. E Türkiye’ye, İran’a, Çin’e diş geçiremedi ABD.”

EYALETLER ABD’DEN KURTULMANIN YOLUNA BAKIYOR

Perinçek: “Bu siyasi hakimiyetini kaybederken ekonomik hâkimiyetini de kaybettiğini görüyoruz ve artık dünya ekonomisinin Atlantik’ten Pasifik’e kaydığını Batılı uzmanlar, Batılı yetkililer dahi kabul ediyorlar. Şimdi böyle bir ortamda dünyanın sömürüsünden beslenen ABD bu muslukların kesilmeye başlamasıyla kendi içerisinde de sorunlar yaşıyor ve bu sefer dışarıdan gelen kaynaklar azaldıkça ve bunun daha da azalacağı görüldükçe bu sefer eyaletler de kendi başlarının çaresine bakma yoluna gidiyorlar. Teksas açısından bakıldığında orada tabii ciddi petrol kaynakları var ve bu petrol kaynaklarını “Niye ben diğer eyaletlerle paylaşayım, niye Amerika’nın bütününe dağıtayım” vesaire gibi; onun gelirini kendinde toplama gibi istekler de var. E Biden da bu sadece eyaletler arası değil ki, evet rekabet var. Bu biraz önce bahsettiğimiz Trump ile Biden arasındaki çatışmanın da bir yansıması çünkü Teksas veya Orta Amerika daha esas Trump destekliyorken onların da artık bir Biden yönetimine karşı isyan hareketine girdiklerini görüyoruz. Sadece Teksas ile sınırlı olmadığı da ortaya çıktı, 25 tane farklı eyalet de destekledi. Biden’ın hiçbir ültimatomunu, işte 24 saat verdi o şeyleri durduracaksınız, sınıra çektiğini tel örgüyü kaldıracaksınız vesaireleri, bunların hiçbirini kabul etmediler ve tam tersine gerekirse bir çatışmaya da hazır olduklarını ifade ettiler.”

• Sıralı haber panosu
• MAKÜ’de KÜRE Ansiklopedi Madde Yazım Atölyesi düzenlendi
• MAKÜ’de Anadolu uygarlıklarının izi sürüldü
• MAKÜ’de hemşirelik eğitiminde simülasyon destekli yeni dönem
• Emekli yazıları13
• ANTGİAD’tan genç beyinlere yatırım
• Muhittin Böcek’in etkin pişmanlık ifadesi
• Gökhan Böcek’in HTS kayıtlarıyla doğrulanan ifadesi, CHP’de “Adaylık Borsası”na işaret ediyor
• İran’ın yenilmezliğinin kaynağı: Fedakarlıkta birleşmek